Usool ul-Fiqh ialah ‘Ism Murakkab’ (nama yang dibina dan disusun daripada dua bahagian). Ia terdiri daripada ‘Mudaaf’ (kata yang ditambah) dan ‘Mudaaf Ilaihi’ (kata yang ditambahkan kepadanya), iaitu satu perkataan dilekatkan dan ditambah kepada perkataan lain untuk memberikan makna tertentu apabila digabungkan. Kita telah pun mentakrifkan bahagian ‘Fiqh’, dan sekarang kita akan mentakrifkan bahagian ‘Usool’ bagi sampai kepada takrif ‘Usool-ul-Fiqh’.

Usool ul-Fiqh is an ‘Ism Murakkab’ (A name that is constructed and composed of two parts). It is composed of the ‘Mudaaf’ (added) and the ‘Mudaaf Ilaihi’ (added to) (i.e. one word attached and added to another to give a particular meaning when combined). We have already defined the ‘Fiqh’ part and now we will define the ‘Usool’ part so as to arrive at the definition of ‘Usool-ul-Fiqh’.

Ia adalah bentuk jamak bagi 'Asl', iaitu sesuatu yang dibina di atasnya, seperti membina dinding di atas asas dan seperti membina Hukm di atas Daleel. Maka pengharaman 'Al-Maitah' (bangkai) ialah Hukm Ash-Shar'iy yang dibina di atas Daleel Ash-Shar'iy, iaitu Firman Allah Ta'aalaa:

It is the plural of ‘Asl’ and it is that which is built upon like building a wall upon the foundation and like building the Hukm upon the Daleel. So the Tahreem (prohibition) of ‘Al-Maitah’ (carrion) is the Hukm Ash-Shar’iy built upon the Daleel Ash-Shar’iy which is the Qawl of Allah Ta’Aalaa:

Jadi, *Usul* ialah asas-asas atau *Qawa'id* (kaedah-kaedah) yang menjadi dasar bagi sesuatu yang dibina di atasnya.

So the Usool is ‘Usus’ (foundations) or Qawaa’id (principles) upon which something else is built.

Ia adalah Adillah Al-Ijmaaliyah dan Qawaa'id (kaedah-kaedah usul) yang melaluinya ilmu (‘Ilm) tentang Ahkaam Ash-Shar’iyah amaliyah yang diambil daripada Adillah At-Tafseeliyah (dalil-dalil terperinci) diperoleh.

It is the Adillah Al-Ijmaaliyah and the Qawaa’id (principles) through which knowledge (‘Ilm) of the practical Ahkaam Ash-Shar’iyah taken from the Adillah At-Tafseeliyah (detailed evidences) is arrived at.

Adapun Adillah Al-Ijmaaliyah, maka ia ialah: Al-Qur'an, As-Sunnah, Qiyas, Ijma' dan selain daripada ini.

As for the Adillah Al-Ijmaaliyah then these are: The Qur’aan, the Sunnah, Qiyaas, Ijmaa’ and other than these.

Adapun Qawā'id (kaedah-kaedah), maka ia ialah: sama ada Qawā'id Kulliyah Shar'iyah (kaedah-kaedah syariat yang menyeluruh) seperti Qā'idah (kaedah):

As for the Qawaa’id (principles) then they are: Either Qawaa’id Kulliyah Shar’iyah (Comprehensive Shar’iyah principles) like the Qaa’idah (principle):

Atau Qawaa'id Lughawiyah (kaedah-kaedah linguistik) seperti Qaa'idah: 'Lafaz (perkataan) tidak dipalingkan daripada Haqeeqah (makna harfiah) kepada Majaaz (makna kiasan) melainkan terdapat Qareenah (petunjuk atau hubungan yang menguatkan)'.

Or Qawaa’id Lughawiyah (linguistic principles) like the Qaa’idah: ‘The Lafzh (wording) is not taken away from its Haqeeqah (literal meaning) to the Majaaz (metaphorical meaning) unless there is a Qareenah (indicative linkage/connotation)’.

Usul al-Fiqh membincangkan empat perkara berikut:

Usool ul-Fiqh deals with the following four matters:

Al-Adillah Al-Ijmaaliyah:

1) Al-Adillah Al-Ijmaaliyah:

Al-Kitaab, As-Sunnah, Al-Qiyaas, Al-Ijmaa’ dan yang lainnya seperti: Al-Istihsaan, Al-Masaalih Al-Mursalah, Al-‘Urf, Shar’u Man Qablanaa, Madh’hab As-Sahaabiy dan Istishaab.

Al-Kitaab, As-Sunnah, Al-Qiyaas, Al-Ijmaa’ and others like: Al-Istihsaan, Al-Masaalih Al-Mursalah, Al-‘Urf, Shar’u Min Qablinaa, Madh’hab As-Sahaabiy and Istishaab.

Usul al-Fiqh meninjau dalil-dalil (adillah) ini dari sudut pandangan untuk menetapkan keabsahannya untuk dijadikan hujah (bukti/dalil).

Usool ul-Fiqh looks at these Adillah (evidences) from the perspective of affirming their validity to be used as a Hujjah (proof/evidence)

dan gred atau tahap bukti mereka dalam proses istidlal (penyimpulan hukum).

and their evidential grade or level within the process of deduction.

2) Al-Hukm Ash-Shar’iy dan perkara-perkara yang berkaitan dengannya. Ia merangkumi: Maksud Al-Hukm, Aqsaam Al-Hukm (jenis/kategori), Maqaasid Al-Ahkaam Ash-Shar’iyah, dan Arkaan (rukun-rukun) Al-Hukm, iaitu: Al-Haakim (Yang Menetapkan Hukum), Al-Mahkoom ‘Alaihi (Yang Dikenakan Hukum) dan Al-Mahkoom Bihi (Perkara yang Dikenakan Hukum).

2) Al-Hukm Ash-Shar’iy and what is related to it. This comprises of: The meaning of the Hukm, Aqsaam Al-Hukm (types/categories), Maqaasid Al-Ahkaam Ash-Shar’iyah, Arkaan (pillars) of the Hukm and these are: Al-Haakim (The judge), Al-Mahkoom ‘Alaihi (Judged upon) and Al-Mahkoom Bihi (Judged with).

3) Dalaalaat Al-Alfaazh (implikasi, maksud lafaz-lafaz). Ini merangkumi: - Dalaalaat Al-Alfaazh (petunjuk lafaz-lafaz) daripada Kitab dan Sunnah dari segi tahap kejelasannya dan dari segi perkara yang tidak nyata (tidak jelas atau tidak sepenuhnya terang).

3) Dalaalaat Al-Alfaazh (the implications, import of the worded expressions). This comprises of: - Dalaalaat Al-Alfaazh (indications of worded expressions) of the Kitaab and the Sunnah in terms of their level of clarity and in terms of that which is not apparent (obvious or completely clear).

Dalalat ul-Alfaazh dari segi maknanya, seperti Dalaalat ul-'Ibaarah, Dalaalat ul-Ishaarah dan Al Mafhoom Al-Mukhaalafah.

- Dalalat ul-Alfaazh in respect to the meanings like the Dalaalat ul- ‘Ibaarah, Dalaalat ul-Ishaarah and Al Mafhoom Al-Mukhaalafah.