Al-Qadaa’ merujuk kepada pelaksanaan kewajipan (Waajib) selepas berlalunya waktu yang telah ditetapkan untuknya oleh Shar‘a.
Al-Qadaa’ refers to the undertaking of the Waajib after the passing of its time that has been specified for it by the Shar’a.
Qadaa’ berkaitan dengan wajib yang dibatasi (muqayyad) kepada waktu tertentu, sama ada waktu itu Muwassa’ (panjang dan mempunyai ruang lapang) seperti waktu solat, atau Mudayyaq (tidak mempunyai ruang lapang) seperti puasa Ramadhan.
The Qadaa’ relates to the Waajib which is restricted (Muqayyad) to a specific time whether that time was Muwassa’ (was extended and had room) like the time for the Salaah or Mudayyaq (no extended room) like the fasting of Ramadhaan.
Qadaa’ bagi perkara wajib adalah wajib ke atas orang yang berkemampuan. Ini kerana melaksanakan perkara wajib pada waktunya merupakan penunaian apa yang diwajibkan ke atasnya, dan jika waktu berlalu tanpa orang itu melaksanakan perkara wajib tersebut sedangkan dia mampu melakukannya, maka tanggungjawabnya akan kekal aktif dan wajib baginya untuk menunaikannya melalui Qadaa’. Meninggalkan perkara wajib yang menuntut pelaksanaan Qadaa’ terbahagi kepada tiga jenis:
The Qadaa’ of the Waajib is obligatory upon the one who is capable. That is because the undertaking of the Waajib in its time represents a performance of what is obliged upon him and if the time passes without the person having undertaken the Waajib whilst he was capable of it then his responsibility would remain active and it is obligatory for him to fulfil it through the Qadaa’. The leaving of the Waajib that demands the performance of the Qadaa is of three types:
1 – Apa yang ditinggalkan oleh mukallaf dengan sengaja:
1 – That which the Mukallaf leaves deliberately:
Jika seorang Mukallaf dengan sengaja (‘Amd) meninggalkan pelaksanaan Waajib seperti Solat atau Puasa, maka dia berdosa dan Qadaa’ wajib ke atasnya.
If the Mukallaf leaves the performance of the Waajib intentionally (‘Amd) like the Salaah or Sawm then he is sinful and Al-Qadaa’ is obligatory upon him.
2 – Perkara yang ditinggalkan oleh mukallaf kerana lupa:
2 – That which the Mukallaf left out of forgetfulness:
Jika seorang mukallaf meninggalkan pelaksanaan perkara Waajib kerana terlupa (Sahw), maka Qadaa' menjadi wajib ke atasnya tetapi tiada dosa ke atasnya. Rasulullah ﷺ bersabda:
If the Mukallaf leaves the performance of the Waajib due to forgetfulness (Sahw), the Qadaa’ becomes obligatory upon him but there is no sin upon him. The Messenger of Allah (saw) said: