Al-Quran mempunyai kepentingan dan kedudukan istimewa yang membezakannya daripada selainnya dalam kalangan Adillah Al-Ijmaaliyyah, seperti As-Sunnah, Ijmak, Qiyas dan yang lain. Kepentingan ini zahir dalam perkara-perkara berikut:

The Qur’aan has a special importance and significance that distinguishes it from the remainder of the Adillah Al-Ijmaaliyyah like the Sunnah, Ijmaa’, Qiyaas and others. This significance manifests in the following matters:

1) Al-Qur’an Al-Karim ialah Kalam (firman) Allah dari segi Lafaz (lafaz/bacaannya) dan dari segi Makna (maksudnya). Oleh itu, Hadis-hadis Nabawi tidak dianggap sebahagian daripada Al-Qur’an kerana Alfaz (lafaz-lafaznya) bukan daripada Allah walaupun maknanya diilhamkan daripada Allah. Tafsir Al-Qur’an juga tidak dianggap sebahagian daripada Al-Qur’an, sama seperti terjemahan Al-Qur’an ke dalam bahasa bukan Arab lain tidak dianggap sebagai Al-Qur’an. Orang ramai melakukan ibadah dengan membaca Al-Qur’an kerana ia ialah Kalam Allah, satu sifat istimewa yang khusus baginya dan tidak terdapat dalam mana-mana dalil yang lain.

1) The Qur’aan Al-Kareem is the Kalaam (speech) of Allah in its Lafzh (wording) and in its Ma’naa (meaning). Consequently, the Prophetic Ahaadeeth are not considered to be from the Qur’aan because its Alfaazh (wordings) are not from Allah even if its meanings have been inspired from Allah. The Tafseer of the Qur’aan is also not considered to be from the Qur’aan just as the translation of the Qur’aan into other non-Arabic languages are not considered to be the Qur’aan. People undertake an act of worship by reciting the Qur’aan due to it being the Kalaam of Allah which is a special quality that is particular to it and is not found within any other Adillah.

2) Al-Qur'an Al-Karim telah diriwayatkan kepada kita secara Tawatur, dan ini berlaku bagi setiap satu daripada ayat-ayatnya. Setiap ayat adalah Qat'iy Ath-Thuboot (pasti dari segi periwayatan) bahawa ia datang daripada Allah Ta'ala. Oleh itu, apa-apa yang tidak diriwayatkan secara Tawatur tidak dianggap sebahagian daripada Al-Qur'an, seperti yang diriwayatkan daripada Abdullah Ibn Mas'ood (ra) misalnya ketika beliau membaca firman Allah Ta'ala:

2) The Qur’aan Al-Kareem has been transmitted to us by Tawaatur and this applies to every single one of its Aayaat. Each Aayah is Qat’iy Ath-Thuboot (definite in transmission) in respect to it being from Allah Ta’Aalaa. Consequently, anything that has not been transmitted by Tawaatur is not considered to be from the Qur’aan like that which was related from Abdullah Ibn Mas’ood (ra) for example when he recited the Qawl of Allah Ta’Aalaa:

Apabila beliau membaca ayat ini, beliau menambah perkataan ‘Mutataabi’aat’ (berturut-turut) selepas tiga hari. Oleh itu, bacaan ini difahami sebagai tafsir bagi tiga hari tersebut, iaitu bahawa ia dilakukan secara berturut-turut, selaras dengan pendapat Abdullah Ibn Mas’ood (ra).

When he read this Aayah he added the word ‘Mutataabi’aat’ (consecutive) after the three days and as such this reading is understood to represent a Tafseer of the three days in respect to them being consecutive in accordance to the opinion of Abdullah Ibn Mas’ood (ra).

Walaupun sebahagian besar hadith Nabi yang sampai kepada kita tidak bersifat mutawatir dalam periwayatannya, kerana kebanyakannya adalah khabar ahad, yang bermaksud ia bersifat zhanniy ath-thubut (tidak pasti sahihnya) berkenaan dengan kepastian bahawa ia datang daripada Rasulullah ﷺ.

That is while the vast majority of the Prophetic Ahaadeeth, that have been transmitted to us, are not Mutawaatir in their transmission as they are mostly Khabar Aahaad which means that they are Zhanniy Ath-Thuboot (not definite in transmission) in respect to them being from the Messenger of Allah (saw).

3) Al-Qur'an Al-Karim terpelihara daripada sebarang penambahan atau pengurangan (atau penghapusan) kerana firman Allah Ta'ala:

3) The Qur’aan Al-Kareem is safeguarded from any addition or omission (or deletion) due to the Qawl of Allah Ta’Aalaa:

Oleh itu, tidak mungkin bagi makhluk untuk menambah atau mengurangkan apa-apa daripadanya kerana Allah Ta’ala telah mengambil alih dan menjamin bahawa ia akan dipelihara dan dijaga. Sebaliknya, kita telah melihat bahawa terdapat segelintir orang yang menambah kepada Hadith-hadith Rasulullah ﷺ, sama ada kerana kejahilan dan niat yang baik, atau dengan sengaja merancang dan memerangi Islam. Hadith yang Sahih hanya dapat dibezakan oleh para perawi dan ulama Hadith seperti Al-Bukhari, Muslim dan At-Tirmidzi serta yang lain-lain.

Therefore, it is not possible for a creation to add to it or take anything away from it because Allah Ta’Aalaa has taken over and guaranteed that it will be preserved and safeguarded. In contrast we have seen that there have been those who have added to the Ahaadeeth of the Messenger of Allah (saw) either out of ignorance and good intention or in a deliberate attempt to scheme and fight against Islaam. The Saheeh Ahaadeeth are then only distinguished by the relaters and scholars of Hadeeth like Al-Bukhaari, Muslim and At-Tirmidhi amongst others.

4) Al-Qur'an Al-Karim ialah asas dan merupakan rujukan pertama bagi Syariah Islam, manakala hujah (bukti dan kesahihan) bagi dalil-dalil lain seperti Sunnah, Ijma' dan Qiyas diambil daripadanya. Oleh itu, kami mengambil Sunnah kerana Allah Ta'ala telah berfirman dalam Al-Qur'an:

4) The Qur’aan Al-Kareem is the Asaas (basis) and is the first point of reference for the Islamic Sharee’ah whilst the Hujjah (proof and validity) of the other Adillah like the Sunnah, Ijmaa’ and Qiyaas is derived from it. As such we take the Sunnah because Allah Ta’Aalaa has said in the Qur’aan:

Dan kami mengambil Ijmak As-Sahabah kerana Allah Ta'ala telah memuji mereka (secara kolektif) di dalam Al-Qur'an:

And we take the Ijmaa’ As-Sahaabah because Allah Ta’Aalaa has praised them (collectively) in the Qur’aan: