Pendapat-pendapat para ‘Ulama mengenai An-Naskh

Pendapat-pendapat para ‘Ulama mengenai An-Naskh - Al-Waadih Fee Usool ul-Fiqh | Quran Course

Al-Imam Ash-Shafi'i ialah orang pertama yang membincangkan An-Naskh secara bertulis, dan itu terdapat dalam kitabnya 'Ar-Risalah' yang ditulis dalam bidang Usul al-Fiqh.

Al-Imaam Ash-Shaafi’iy was the first to discuss An-Naskh in writing and that was in his ‘Ar-Risaalah’ which was written in the subject area of Usool ul-Fiqh.

Beliau tidak menganggap An-Naskh sebagai pembatalan teks, sebaliknya beliau menganggapnya sebagai menjadikan hukum teks itu tidak lagi berlaku. Asy-Syafi'iy berkata: "Al-Qur'an tidak dimansukhkan kecuali dengan Al-Qur'an", dan beliau menjadikan dua ayat yang telah kami sebutkan sebelum ini sebagai dalil. Beliau juga berkata: "Perlu ada Sunnah yang menjelaskan dan membezakan an-Nasikh (yang memansukhkan) daripada al-Mansukh (yang dimansukhkan), kerana an-Naskh itu merupakan sejenis penjelasan (bayan) syariat Islam. Hal itu memerlukan dalil daripada Sunnah, dan perlu juga agar yang kemudian itu dijelaskan dan dibezakan daripada yang terdahulu berkenaan dua teks tersebut, sedangkan Sunnahlah yang menjelaskan perkara itu."

He does not consider An-Naskh as the cancelling of the text but rather he regards it as making redundant the Hukm of the text. AshShaafi’iy said: “The Qur’aan is not abrogated except by the Qur’aan” and he used as evidence the two Aayahs that we used earlier. And he said: “It is necessary for there to be a Sunnah that makes clear and distinguishes the Naasikh (abrogator) from the Mansookh (abrogated) and that is because the Naskh (abrogation) is a type of Islamic Shar’iyah explanation (Bayaan). That requires an evidence from the Sunnah and it is necessary for the latter to be made clear and distinguished from the former in respect to the two texts whilst it is the Sunnah that makes that clear”.

Asy-Syafi‘i berbeza pendapat dengan majoriti Fuqaha apabila beliau menetapkan bahawa hukum-hukum Sunnah tidak dimansuhkan kecuali dengan Sunnah yang seumpamanya. Oleh itu, menurut pandangannya, al-Qur’an tidak memansuhkan Sunnah, dan kerana itulah beliau berkata: “Sunnah Rasulullah ﷺ tidak dimansuhkan kecuali dengan Sunnah Rasulullah ﷺ.” Alasan di sebalik pandangan ini, sebagaimana yang dijelaskan oleh Asy-Syafi‘i, ialah kebimbangan bahawa Sunnah akan menjadi usang. Namun, sebagaimana yang telah kami jelaskan sebelum ini, al-Qur’an memang memansuhkan Sunnah. Tambahan pula, para pengikut Asy-Syafi‘i berbeza pendapat dengan pandangan Imam mereka dan membenarkan pemansuhan Sunnah oleh al-Qur’an.

Ash-Shaafi’iy disagrees with the majority of the Fuqahaa as he establishes that the Ahkaam of the Sunnah are not abrogated except by a Sunnah like it. As such the Qur’aan does not abrogate the Sunnah in his view and due to that he says: “The Sunnah of the Messenger of Allah is not abrogated except by the Sunnah of the Messenger of Allah”. The reasoning behind this view, as AshShaafi’iy explained, was the fear attached to the Sunnah becoming obsolete. However, as we have explained previously the Qur’aan does abrogate the Sunnah. In addition, the followers of Ash-Shaafi’iy disagreed with the view of their Imaam and permitted the abrogation of the Sunnah by the Qur’aan.

Definisi An-Naskh menurut Ibn Hazm ialah: "Ia adalah penjelasan (Bayaan) bahawa tempoh bagi perkara yang pertama telah sampai kepada penghujungnya." Menurut beliau, Bayaan (penjelasan) terbahagi kepada dua kategori: Bayaan yang memberikan Tafseel (perincian) bagi perkara Mujmal (yang belum terperinci), dan Bayaan yang merangkumi Takhsees (pengkhususan) bagi perkara ‘Aamm (yang umum). Dengan cara inilah, menurut beliau, dua nas itu berfungsi, iaitu nas Naasikh (yang memansuhkan) dan nas Mansookh (yang dimansuhkan).

The definition of An-Naskh according to Ibn Hazm is: “It is the Bayaan (explanation) that the time of the first matter has come to and end”. In his view the Bayaan (explanation) is divided into two categories: The Bayaan that provides Tafseel (detail) for the Mujmal (undetailed) and the Bayaan that includes Takhsees (specification) for the ‘Aamm (general). It is in this way that according to him the two texts function: The Naasikh (abrogating) text and the Mansookh (abrogated) text.

Dan beliau berkata: “Naskh (pemansuhan) ialah satu jenis daripada jenis-jenis pengecualian kerana ia mengecualikan satu tempoh masa dan menentukannya dengan satu perbuatan yang tidak berlaku pada masa-masa lain. Contohnya sabda Nabi ﷺ: “Aku telah melarang kamu daripada menziarahi kubur, maka (sekarang) ziarahilah ia”. Teks ini menjelaskan berakhirnya tempoh larangan menziarahi kubur, dan maksudnya berkaitan dengan penentuan tempoh masa dengan teks yang Nabi ﷺ tunjukkan, iaitu ketika baginda melarang ziarah kubur”.

And he says: “The Naskh (abrogation) is a type from amongst the types of exception because it exempts a time and specifies it with an action that is not in other times. So for example his speech (saw): “I had forbidden you from visiting the graves but (now) visit them”. This text explains the end of the time of the forbiddance of visiting the graves and its meaning relates to the specification of time with the text that the Nabi (saw) guided to in which he forbade the visiting of the graves”.

Ibn Hazm juga berpendapat bahawa al-Qur'an boleh dimansukh oleh Khabar al-Aahaad kerana beliau memandang seluruh Sunnah sebagai qat'i. Oleh itu, pada pandangannya, Khabar al-Aahaad itu bersifat qat'i seperti al-Qur'an, dan kerana itu setiap satunya boleh memansukhkan yang lain.

Ibn Hazm also viewed that the Qur’aan is abrogated by the Khabar Al-Aahaad because he viewed all of the Sunnah as being Qat’iy. As such (in his view) the Khabar Al-Aahaad are Qat’iy like the Qur’aan and therefore each can abrogate the other,

Pendapat-pendapat para ‘Ulama mengenai An-Naskh

1 – Pendapat Ash-Shafi‘iy mengenai An-Naskh:

2 – Pendapat Ibn Hazm mengenai An-Naskh:

3 – Pendapat Abu Muslim Al-Asfahaaniy mengenai An-Naskh: