Al-Muhkam ialah Lafaz (lafaz) yang menunjukkan kepada makna yang dimaksudkan daripadanya pada asalnya dengan Dalalah (petunjuk) yang jelas, yang tidak terbuka kepada ta'wil (tafsiran) atau dimansukhkan pada zaman Risalah.

Al-Muhkam is the Lafzh (wording) guiding to the meaning that is intended from it in origin with a clear Dalaalah which is not open to interpretation or abrogation in the time of the Risaalah.

Oleh itu, Muhkam berada pada tahap kejelasan yang tertinggi kerana tiada keterbukaan (untuk diubah) di dalamnya, dan ia lebih jelas daripada Mufassar kerana ia tidak terbuka untuk dimansukhkan pada zaman Risalah (iaitu zaman turunnya wahyu).

The Muhkam is therefore of the highest level of clarity because there is no openness (to change) within it and is clearer than the Mufassar because it is not open to being abrogated in the time of the Risaalah (i.e. time of revelation).