'Illah ialah perkara yang hukum telah disyariatkan kerananya/tujuannya, dan mesti ada Daleel Shar'iy yang menunjukkan atau 204

The ‘Illah is the matter that the Hukm has been legislated for its sake/purpose and there must be a Daleel Shar’iy that indicates or 204

panduan-panduan untuk memahaminya, supaya dapat diketahui bahawa ia mewakili apa yang dikehendaki oleh Asy-Syaari' (pembuat syariat) daripada Hukm tersebut.

guides to it in order to understand that it represents what the Shaari’ (legislator) has intended from the Hukm.

Adapun al-Manaat: ia ialah sesuatu yang (طَأَنَّ أَنْ) bergantung kepadanya, iaitu sesuatu yang dikaitkan oleh Asy-Syaari' (pembuat hukum) dengan hukum itu. Ia merujuk kepada masalah yang ke atasnya dan padanya Hukum Syar'iy itu terpakai. Dengan kata lain, ia ialah perkara yang menjadi tempat jatuhnya hukum. Maka berkenaan firman Allah Ta'aala:

As for the Manaat: It is that which is ط َاَن َ أ) made dependent upon) i.e. that which the Shaar’i (legislator) related or attached the Hukm to. It therefore refers to the Mas’alah (issue) upon which the Hukm AshShar’iy applies to and upon. In other words, it is that which the Hukm falls upon. So in respect to the Qawl of Allah Ta’Aalaa:

Berkenaan perkara ini, hukumnya adalah Tahreem (pengharaman), manakala sebab larangan (manaat) bagi hukum tersebut ialah Ribaa (riba/faedah).

In respect to this the Hukm is Tahreem (prohibition) whilst the Manaat of the Hukm is Ribaa (interest/usury).