Terdapat lima jenis Al-Hukm Ash-Shar’iy Al-Wad’iy, iaitu:

There are five types of Al-Hukm Ash-Shar’iy Al-Wad’iy and they are:

1 – As-Sabab (sebab)

1 – As-Sabab (the cause)

2 – Ash-Shart (syarat)

2 – Ash-Shart (the condition)

3 – Al-Maani' (Yang Menghalangi)

3 – Al-Maani’ (the preventer)

4 – As-Sihhah, Al-Butlaan dan Al-Fasaad (Kesahihan, Batal dan Rosak)

4 – As-Sihhah, Al-Butlaan and Al-Fasaad (Correctness/validity, invalidity and corruption).

5 – Ar-Rukhsah (keringanan) dan Al-‘Azeemah

5 – Ar-Rukhsah (permission) and Al-‘Azeemah

Sebahagian ulama' telah membahagikannya kepada hanya tiga jenis: as-Sabab, asy-Syart dan al-Ma'aani'. Yang lain pula membahagikannya kepada empat dengan menambah as-Sihhah, al-Butlaan dan al-Fasaad kepada tiga yang di atas, manakala sebahagian yang lain lagi telah menjadikannya lima jenis, iaitu seperti yang dibentangkan di atas dengan penambahan ar-Rukhsah dan al-'Azeemah.

Some of the ‘Ulamaa have made them into only three types: The Sabab, Shart and Maani’. Others made them into four adding the Sihhah, Butlaan and Fasaad to the above three whilst others still have made it five types like that which is presented above with the inclusion of the Rukhsah and the ‘Azeemah.

Itulah sebabnya para Fuqaha berbeza pendapat mengenai dua jenis terakhir ini: As-Sihhah, Al-Butlaan dan Al-Fasaad, serta Ar-Rukhsah dan Al-'Azeemah. Sebahagian daripada mereka berpendapat bahawa perkara-perkara ini tergolong dalam kategori Hukm At-Takleefiy, manakala yang lain memandangnya sebagai tergolong dalam kategori Hukm Al-Wad'iy. Pendapat yang paling hampir dengan kebenaran ialah bahawa ia tergolong dalam Hukm Al-Wad'iy, kerana ia merupakan Wasf (gambaran sifat) bagi Hukm At-Takleefiy, sedangkan ia bukanlah salah satu daripada lima jenisnya: Al-Waajib, Al-Mandoob, Al-Haraam, Al-Makrooh dan Al-Mubaah. Maka apabila kita mengatakan, sebagai contoh, bahawa sesuatu akad itu Saheeh, Baatil atau Faasid, ia merupakan gambaran (Wasf) bagi Hukm At-Takleefiy dan bukan Hukm Takleefiy itu sendiri, kerana Hukm At-Takleefiy bagi akad tersebut boleh jadi Waajib, Haraam, Mandoob atau selain daripada itu.

That is because the Fuqahaa differed in respect to these last two types: The Sihhah, Butlaan and Fasaad, and the Rukhsah and ‘Azeemah. Some of them considered these to be from the category of the Hukm At-Takleefiy whilst others viewed them to be from the Hukm Al-Wad’iy category. The closest to what is correct is that they are from the Hukm Al-Wad’iy because they represent a Wasf (description) of the Hukm At-Takleefiy whilst they are not a type from amongst its five types: Al-Waajib, Al-Mandoob, Al-Haraam, Al-Makrooh and Al-Mubaah. So when we say, for instance, that such and such a contract is Saheeh, Baatil or Faasid it represents a description (Wasf) for the Hukm At-Takleefiy and not a Hukm Takleefiy itself because the Hukm At-Takleefiy for the contract could be Waajib, Haraam, Mandoob or other than that.

Begitu juga, apabila kita menerangkan hukum dari sudut ia sebagai Rukhsah atau 'Azeemah, penerangan ini bukanlah Hukm At-Takleefiy, iaitu wajib, sunat, haram, makruh dan harus. Contohnya, berpuasa Ramadan adalah Waajib (wajib), tetapi ia juga merupakan 'Azeemah, manakala berbuka puasa yang dilakukan oleh orang sakit di bulan Ramadan adalah Mubaah (harus) dan ia merupakan Rukhsah (keringanan). Oleh itu, penerangan Rukhsah atau 'Azeemah itu mewakili penerangan bagi Hukm At-Takleefiy, dan bukan penerangan Shar'iy bagi perbuatan Insaan (manusia) itu sendiri.