Jenis-jenis Shart dari segi sumbernya ada dua.

The types of Shart in terms of its source are two:

1 – Syarat Syar'iy: Dan inilah syarat yang telah ditetapkan oleh Asy-Syari' (Pembuat Syariat).

1 – Ash-Shart Ash-Shar’iy: And this is the condition that the Shaari’ (Legislator) has stipulated.

Ini termasuk syarat-syarat (Shuroot) yang telah ditetapkan oleh Shaari' di dalam teks secara khusus, dan ia termasuk dua jenis yang terdahulu, iaitu Shuroot yang kembali kepada Hukm At-Takleefiy seperti Wudhu' dan penutupan 'Awrah serta Tahaarah yang menjadi syarat bagi Salaah, dan juga Shuroot (syarat) yang kembali kepada Hukm Al-Wad'iy seperti 'Ihsaan yang menjadi syarat berkenaan Zinaa yang memerlukan hukuman rejam, dan penyimpanan yang selamat menjadi syarat bagi Saraqah (kecurian) untuk potong tangan, serta berlalunya setahun menjadi syarat (Shart) bagi Nisaab (berkenaan Zakaah). Semua ini adalah Shuroot bagi Asbaab, manakala Sabab itu sendiri mewakili Hukm Wad'iy.

This includes the conditions (Shuroot) that the Shaari’ has stipulated within the text specifically and it includes the two previous types i.e. the Shuroot that return back to the Hukm At-Takleefiy like the Wudoo’, covering of the ‘Awrah and Tahaarah which are conditions for the Salaah, and also the Shuroot (conditions) that return back to the Hukm Al-Wad’iy like the ‘Ihsaan’ being a condition in respect to the Zinaa requiring the punishment of stoning and the safe storage being a condition for the Saraqah (theft) for the cutting or the passing of a year being a condition (Shart) for the Nisaab (in respect to the Zakaah) which are all Shuroot for the Asbaab whilst the Sabab represents a Hukm Wad’iy.

2 – Ash-Shart Al-Ja’liy (Syarat yang dijadikan/ditambahkan): Ini ialah apa yang telah disyaratkan oleh mukallaf sebagai satu syarat.

2 – Ash-Shart Al-Ja’liy (Shart that has been made/added): This is what the Mukallaf has stipulated as a condition.

Disyaratkan bahawa syarat-syarat jenis ini tidak boleh bercanggah dengan Shar‘. Hal itu berdasarkan sabda Rasulullah ﷺ:

It is stipulated in respect to these types of conditions that they do not violate the Shar’a. That is due to the Qawl of the Messenger (saw):

Syarat-syarat akad (Shuroot ul-‘Uqood) termasuk jenis ini, seperti syarat jual beli, syarikat, Waqaf (wakaf) dan yang serupa dengannya. Syara' telah membolehkan bagi seorang Muslim untuk mensyaratkan dalam akad apa sahaja yang dia kehendaki dari segi syarat, kecuali yang bertentangan dengan Hukum Syar'iy. Dalilnya ialah apa yang datang dalam Hadith 'Aa'ishah (ra) berkenaan (hamba) Barirah dalam salah satu riwayat, iaitu ketika Rasulullah ﷺ bersabda kepada 'Aa'ishah (ra):

Conditions of contracts (Shuroot ul-‘Uqood) are of this type like the conditions of sale, companies, the Waqf (endowment) and what is similar to these. The Shar’a has made it permissible for the Muslim to stipulate within the contracts that which he wishes to in terms of conditions except for that which goes against a Hukm Shar’iy. The Daleel for that is what came in the Hadeeth of ‘Aa’ishah (ra) in respect to (the slave) Barirah in one of the narrations. This is when the Messenger of Allah (saw) said to ‘Aa’ishah (ra):

Ini menunjukkan keharusan (ibaahah) bagi seseorang untuk menetapkan syarat-syarat yang dikehendakinya, dan ini disokong oleh sabda Rasulullah ﷺ:

This indicates the Ibaahah (permissibility) of the person stipulating what conditions he wishes and this is supported by the statement of the Messenger of Allah (saw):

Maksudnya, mereka terikat dengan syarat-syarat yang telah mereka tetapkan, dan oleh itu di sini 'Shuroot' (syarat-syarat) dinisbahkan kepada mereka (iaitu menunjukkan milikan dari segi bahasa). Di samping itu, Nabi ﷺ mengesahkan penetapan syarat-syarat yang tidak disebut dalam Kitaab Allah. Al-'Abbaas bin 'Abdil Muttalib biasa membayar wang Al-Mudaarabah (iaitu membiayainya) dan menetapkan syarat-syarat tertentu ke atas Mudaarib (orang yang menjalankan kerja dengan modal tersebut). Berita itu sampai kepada Nabi ﷺ dan baginda memandangnya dengan baik, iaitu baginda mengesahkannya beserta syarat-syaratnya.

Meaning that they are bound upon the conditions that they have stipulated and so here ‘Shuroot’ (conditions) have been attached to them (i.e. linguistically indicating possession). In addition, the Nabi (saw) approved of the stipulation of conditions which are not mentioned in the Kitaab of Allah. Al-‘Abbaas Bin Abdil Muttalib used to pay the money of Al-Mudaarabah (i.e. finance it) and stipulate specific conditions upon the Mudaarib (the one undertaking the work with his financing). The news of that reached the Nabi (saw) and he viewed it positively i.e. he approved of it and its conditions.