Al-Qur'an ialah sebuah kitab yang dari segi bahasa dan gaya adalah Arab, yang dibawa oleh Muhammad ﷺ. Oleh itu, ia sama ada boleh datang daripada orang Arab, atau daripada Muhammad ﷺ, atau ia boleh datang daripada Allah Ta'ala. Tidak mungkin ia datang daripada selain ketiga-tiga ini kerana ia berbahasa dan bergaya Arab.

The Qur’aan is a book which is Arabic in terms of language and style, which Muhammad (saw) came with. It can therefore either have come from the Arabs, or from Muhammad or it could have come from Allah Ta’Aalaa. It is not possible for it to have come from any other than these three due to it being Arabic in language and style.

Adapun dakwaan bahawa ia berasal daripada orang Arab, maka ini adalah dusta dan tidak sah, kerana Al-Qur'an telah mencabar mereka untuk mendatangkan sesuatu yang serupa dengannya, bahkan satu surah sahaja yang serupa. Allah Ta'ala berfirman:

As for it having come from the Arabs then this is false and invalid because the Qur’aan challenged them to come with and reproduce the like of it, indeed just one Soorah like it. Allah Ta’Aalaa said:

Oleh itu, ia bukan berasal daripada bangsa Arab, kerana mereka tidak mampu dan tidak memiliki kebolehan untuk menghasilkan yang seumpamanya atau satu surah yang serupa dengannya. Ketidakmampuan mereka telah dibuktikan dan disahkan, dan mereka tetap tidak mampu untuk membawa yang seumpamanya.

It is therefore not from the Arabs because they were incapable and did not have the ability to reproduce the like of it or a Soorah like it. Their inability was established and verified and they still remain incapable of bringing the like of it.

Adapun dakwaan bahawa ia berasal daripada Muhammad (saw), maka ini juga palsu dan tidak sah, kerana Muhammad (saw) adalah seorang Arab, dan betapa pun tinggi tahap kejeniusan atau kefasihannya, beliau tetaplah salah seorang daripada masyarakatnya. Selagi orang Arab tidak mampu membawa yang seumpamanya, dan selagi Muhammad ﷺ adalah salah seorang daripada mereka, maka apa yang berlaku kepada mereka juga berlaku kepadanya. Selain itu, Muhammad ﷺ mempunyai Hadis (ucapan) yang sampai kepada kita melalui jalan Tawaatur (periwayatan yang pasti), seperti Hadis: “Sesiapa yang berdusta atas namaku dengan sengaja, maka hendaklah dia mengambil tempat duduknya di dalam neraka” (Al-Bukhaari dan Muslim). Jika Hadis ini, atau mana-mana Hadis, dibandingkan dengan suatu Ayat Al-Qur’aan, tidak akan ditemui sebarang persamaan dari segi gaya antara keduanya.

As for it having originally come from Muhammad (saw) then this is also false and invalid because Muhammad (saw) was an Arab and whatever the level of his genius or eloquence, he was still one from amongst his society. As long as the Arabs were not able to bring the like of it and as long as Muhammad (saw) is one of them, then what applies to them also applies to him. In addition to that Muhammad (saw) has Ahaadeeth (speech) that has reached us by way of Tawaatur (definite transmission) like the Hadeeth: “Whosoever lies about me deliberately then let him take his seat in the fire” (Al-Bukhaari and Muslim). If this Hadeeth or any Hadeeth is compared to an Aayah of the Qur’aan no resemblance in style can be found between them.

Orang-orang Arab sendiri tidak pernah mendakwa bahawa al-Qur'an itu ucapan Muhammad ﷺ, tetapi antara dakwaan mereka ialah bahawa seorang pemuda Kristian bernama Jabar yang membawakannya kepada beliau. Lalu Allah Ta'ala membantah dakwaan mereka dengan firman-Nya:

The Arabs themselves did not make the claim that the Qur’aan was the speech of Muhammad (saw) but rather one of their claims was that a Christian youth called Jabar would bring it to him. Allah Ta’Aalaa then refuted them by His Qawl:

Oleh itu, Al-Qur'an itu pada asalnya bukan daripada Muhammad ﷺ.

The Qur’aan is therefore not originally from Muhammad (saw).

Oleh itu, al-Qur'an pastinya merupakan Kalam (firman) Allah Ta'ala. Ia adalah mukjizat bagi Muhammad ﷺ, yang menunjukkan dan membuktikan bahawa beliau ialah seorang Nabi dan Rasul yang diutus oleh Allah Ta'ala.

The Qur’aan must therefore definitely be the Kalaam (speech) of Allah Ta’Aalaa. It is a miracle for Muhammad (saw) to indicate and guide to the fact that he is a Nabi and Rasool sent by Allah Ta’Aalaa.

Ini merupakan bukti dan dalil akal (‘Aqliy) mengenai bahawa Al-Qur’an itu datang daripada Allah, dan telah ditetapkan serta disahkan secara Tawaatur (periwayatan yang mutawatir) bahawa ia adalah Al-Qur’an yang sama yang diturunkan oleh Allah Ta’ala kepada Muhammad ﷺ.

This represents the rational and intellectual (‘Aqliy) proof and evidence in respect to the Qur’aan being from Allah and it has been established and affirmed by Tawaatur (definite transmission) that it is the same Qur’aan that Allah Ta’Aalaa revealed upon Muhammad (saw).

Allah Ta'ala telah menyeru manusia dalam al-Qur'an ini melalui beberapa ayat yang menuntut mereka supaya mengikuti apa yang diturunkan di dalamnya. Allah Ta'ala berfirman:

Allah Ta’Aalaa has addressed mankind in this Qur’aan in a number of Aayaat demanding that they follow that which was revealed in it. Allah Ta’Aalaa said:

Dan Dia Ta'ala menuntut agar mereka berhukum dan memutuskan perkara dengan apa yang telah Dia turunkan di dalamnya:

And He Ta’Aalaa demanded that they rule and judge by what He had revealed in it:

Dan Allah Ta'ala berfirman:

And He Ta’Aalaa said:

Oleh itu, Al-Qur'an adalah Hujah (bukti dan dalil) ke atas manusia, dan hukum-hukumnya wajib diikuti.

The Qur’aan is therefore a Hujjah (proof and argument) over mankind and its Ahkaam are obligatory to be followed.