Wanneer de mens zaken op een bepaalde wijze herkent of begrijpt, verkrijgt hij een specifieke ‘aqliyya (mentaliteit). Wanneer de driften naar bevrediging, die zijn gekristalliseerd door hun onvermijdelijke associatie met de mafahīm (concepten) over zaken, door de mens worden gekoppeld aan specifieke concepten over het leven, bereikt hij een specifieke nafsiyya (dispositie). En wanneer zijn concepten over het leven verenigd zijn in het oordelen over zaken, zowel wanneer hij ze cognitief waarneemt als wanneer hij naar zaken neigt, bereikt hij een specifieke shakhsiyya (persoonlijkheid). Dus shakhsiyya (persoonlijkheid) is de instelling van de richting die men inslaat bij het cognitief waarnemen van zaken en bij het neigen naar zaken, in een duidelijke richting gebouwd op één basis. De vorming van de shakhsiyya (persoonlijkheid) is dus de vestiging van één basis voor zowel het denken als de neigingen in de mens. Zo'n basis kan één of meervoudig zijn. Als deze meervoudig is, dat wil zeggen, als meerdere richtlijnen de basis zijn geworden voor het denken en de neigingen, dan zou men een shakhsiyya (persoonlijkheid) hebben, maar deze zou geen kleur hebben. Als de standaard enkelvoudig is, dat wil zeggen, als één principe de basis is gemaakt voor gedachten en neigingen, dan zou men een unieke persoonlijkheid hebben met een specifieke kleur. Dit is hoe ieder menselijk wezen zou moeten zijn, en dit is wat hij moet nastreven te bereiken in het proces van het onderwijzen en vormen van individuen.

When man recognises or comprehends things in a particular manner, he acquires a specific ‘aqliyya (mentality). When the drives for satisfaction which have crystallised through their inevitable association with the mafahīm (concepts) about things are linked by man with specific concepts about life, he achieves a specific nafsiyya (disposition). And when his concepts about life unite in judging things when he cognises them as well as when he inclines towards things, he achieves a specific shakhsiyya (personality). Thus shakhsiyya (personality) is the setting of the direction one takes in cognising things and in inclining to them in a clear direction built on one basis. Thus the formation of the shakhsiyya (personality) is the establishment of one basis for both thinking and inclinations in man. Such a basis may be one or multiple. If it is multiple, that is, if multiple guidelines were made the basis for thinking and inclinations, one would have a shakhsiyya (personality) but it would have no colour to it. If the standard was singular, that is, if one principle was made the basis for thoughts and inclinations, one would have a unique personality with a specific colour. This is what every human being should be like, and this is what he should endeavour to achieve in the process of teaching and culturing individuals.

Hoewel elk algemeen idee een basis kan vormen voor het denken en de neigingen, kan een dergelijk idee slechts een basis vormen voor een beperkt aantal zaken, en niet voor alle zaken. Niets kwalificeert zich als een volledige basis voor alle zaken, behalve een allesomvattend idee over het Universum, de Mens en het Leven. Dit komt doordat het de intellectuele basis is waarop elke gedachte is gebouwd; het bepaalt elk standpunt in het leven. En omdat het de enige intellectuele geloofsovertuiging is die geschikt is om te dienen als basis waarop gedachten rusten die de zaken van het leven reguleren en het gedrag van de mens in het leven beïnvloeden.

Although any general idea can be a basis for thinking and inclinations, such an idea can only be a basis for a limited number of things, not for all things. Nothing qualifies to be a complete basis for all things except a comprehensive idea about the Universe, Man and Life. This is because it is the intellectual basis upon which every thought is built; it determines every viewpoint in life. And because it is the intellectual creed only which is fit to serve as a basis upon which thoughts which regulate life’s matters and affect man’s conduct in life.

Niettemin betekent het feit dat het allesomvattende idee, zijnde de intellectuele geloofsleer (Aqeedah), acceptabel is als de enige algemene en allesomvattende basis voor het denken en de neigingen, niet dat het de juiste basis is. Het betekent dat het geschikt is om een basis te zijn, ongeacht of het juist of onjuist is. De bepalende factor of deze basis juist of onjuist is, is de mate van compatibiliteit met de fitrah (aangeboren natuur) van de mens. Als de intellectuele geloofsleer (Aqeedah) compatibel is met de fitrah (aangeboren natuur) van de mens, zou het een juiste geloofsleer (Aqeedah) zijn en consequent een juiste basis voor het denken en de neigingen, dat wil, voor de vorming van shakhsiyya (persoonlijkheid). Als het incompatibel is met de fitrah van de mens, vertegenwoordigt dit een onjuiste basis en zou het een valse geloofsleer (Aqeedah) zijn. De incompatibiliteit van een dergelijke geloofsleer (Aqeedah) met de menselijke fitrah betekent de erkenning van de natuurlijke machteloosheid van de mens en de noodzaak van afhankelijkheid van de Schepper die in de fitrah van de mens besloten ligt, wat betekent dat het compatibel is met de ghareezat at-tadayyun ((menselijk) instinct van heiligheid).

Nonetheless, the fact that the comprehensive idea, that is, the intellectual ‘aqīdah (creed), is acceptable as the only general and comprehensive basis for thinking and inclinations does not mean that it is the correct basis. What it means is that it is fit to be a basis, irrespective of whether it is correct or incorrect. The determining factor of whether this basis is right or wrong is its degree of compatibility with man’s fitrah (innate nature). If the intellectual creed is compatible with man’s fitrah (innate nature) it would be a correct creed and consequently it would be a correct basis for thinking and inclinations, that is, for the formation of shakhsiyya (personality). If incompatible with man’s fitrah, this represents an incorrect basis and would be a false creed. The incompatibility of such an ‘aqīdah (creed) with the human fitrah means recognition of the natural impotence of man and the need of dependency on the Creator that lies within man’s fitrah, meaning its compatibility with the ghareezat at-tadayyun ((human) instinct of sanctification).

De islamitische geloofsleer (Aqeedah) is het enige intellectuele geloof dat erkent wat er in de fitrah van de mens aanwezig is, namelijk de ghareezat at-tadayyun (instinct van heiliging). Alle andere geloofsovertuigingen zijn ofwel verenigbaar met de ghareezat at-tadayyun (instinct van heiliging) via emotie in plaats van ratio, waardoor het niet-intellectuele geloofsovertuigingen zijn, of het zijn intellectuele geloofsovertuigingen die niet erkennen wat er in de fitrah van de mens aanwezig is, de ghareezat at-tadayyun (instinct van heiliging).

The Islamic ‘aqīdah (creed) is the only intellectual creed that acknowledges what is in man’s fitrah, namely the ghareezat at-tadayyun (instinct of sanctification). All other creeds are either compatible with the ghareezat at-tadayyun (instinct of sanctification) through emotion not ration, thus being non-intellectual creeds or they are intellectual creeds but do not acknowledge what is in man’s fitrah, the ghareezat at-tadayyun (instinct of sanctification).

Daarom is de islamitische geloofsleer (Aqeedah) de enige correcte geloofsleer (Aqeedah). Het is de enige geloofsleer (Aqeedah) die geschikt is om de juiste basis te vormen voor het denken en de neigingen. Daarom is het noodzakelijk dat de vorming van shakhsiyya (persoonlijkheid) door de mens gebeurt door gebruik te maken van de intellectuele geloofsleer (Aqeedah) als de basis voor zijn denken en neigingen. Aangezien de islamitische geloofsleer (Aqeedah) de enige correcte intellectuele geloofsleer (Aqeedah) is en daarmee de enige correcte basis, is het noodzakelijk dat de vorming van shakhsiyya (persoonlijkheid) wordt gedaan door de islamitische geloofsleer (Aqeedah) alleen als de enige basis voor het denken en de neigingen van de mens te maken, totdat hij een islamitische shakhsiyya (persoonlijkheid) bereikt, een verheven en onderscheidende shakhsiyya (persoonlijkheid). Zo wordt de vorming van de islamitische shakhsiyya (persoonlijkheid) alleen bereikt door zowel het denken als de neigingen van het individu te bouwen op de islamitische geloofsleer (Aqeedah). Toch is deze vorming niet blijvend; het is slechts de vorming van de shakhsiyya (persoonlijkheid). Er is geen garantie dat deze shakhsiyya (persoonlijkheid) gebaseerd zal blijven op de islamitische geloofsleer (Aqeedah), aangezien afwijking van de geloofsleer (Aqeedah) kan optreden in het denken van de mens of in zijn neigingen. Deze afwijking kan in de vorm van dhalaal (misleiding) zijn of in de vorm van fisq (transgressie). Daarom is constante waakzaamheid op elk moment in iemands leven vereist om de islamitische geloofsleer (Aqeedah) te handhaven als de basis waarop het denken en de neigingen worden gebouwd, opdat men een islamitische shakhsiyya (persoonlijkheid) blijft. Na de vorming van deze persoonlijkheid ligt de focus op het ontwikkelen en versterken ervan door de ‘aqliyya (mentaliteit) en nafsiyya (dispositie) te ontwikkelen. Wat betreft de nafsiyya (dispositie), deze wordt ontwikkeld door de Schepper te aanbidden en dichter bij Hem te komen door daden van gehoorzaamheid en door constant elke neiging naar iets alleen op de islamitische geloofsleer (Aqeedah) te bouwen. De ontwikkeling van de ‘aqliyya (mentaliteit) wordt aan de andere kant bereikt door de uitleg van gedachten en ideeën die zijn gebouwd op de islamitische ‘aqīdah (geloofsleer (Aqeedah)) en het overbrengen daarvan via de islamitische cultuur.

Therefore, the Islamic ‘aqīdah is the only correct ‘aqīdah (creed). It is the only ‘aqīdah (creed) that is fit to be the correct basis for thinking and inclinations. Hence, it is imperative that the formation of shakhsiyya (personality) by man be done through the use of the intellectual ‘aqīdah (creed) as the basis for his thought and inclinations. Since the Islamic ‘aqīdah (creed) is the only correct intellectual ‘aqīdah (creed) and thus the only correct basis, it is imperative that the formation of shakhsiyya (personality) be done by making the Islamic ‘aqīdah (creed) alone the sole basis for man’s thought and inclinations until he achieves an Islamic shakhsiyya (personality), a lofty and distinct shakhsiyya (personality). Thus, the formation of the Islamic shakhsiyya (personality) is only accomplished by building both thought and inclinations of the individual upon the Islamic ‘aqīdah (creed). Yet this formation is not ever lasting, it is merely the formation of the shakhsiyya (personality). There is no guarantee that this shakhsiyya (personality) will remain based on the Islamic ‘aqīdah (creed) since deviation from the ‘aqīdah (creed) may occur in man’s thinking or in his inclinations. This deviation may be in the form of dhalaal (misguidance) or in the form of fisq (transgression). Therefore, constant observance at every moment in one’s life is required in maintaining the Islamic ‘aqīdah (creed) as the basis upon which thought and inclinations are built in order for one to remain an Islamic shakhsiyya (personality). After the formation of this personality, work is focused on developing and strengthening it by developing the ‘aqliyya (mentality) and nafsiyya (disposition). As for the nafsiyya (disposition), it is developed through worshipping the Creator and drawing nearer to Him through acts of obedience and by constantly building every inclination towards anything only on the Islamic ‘aqīdah (creed). Development of the ‘aqliyya (mentality) on the other hand is achieved by the explanation of thoughts and ideas built on the Islamic ‘aqīdah (creed) and conveying them through the Islamic culture.

Dit is de methode voor het vormen van de islamitische shakhsiyya (persoonlijkheid) en de methode voor het ontwikkelen ervan. Het is de methode die werd gehanteerd door de Boodschapper ﷺ. Hij riep de mensen tot de islam door hen op te roepen tot het (aannemen van) de islamitische geloofsleer (Aqeedah). Zodra zij de islam hadden aanvaard, versterkte hij deze geloofsleer (Aqeedah) in hen en zorgde hij ervoor dat zij zich committeerden aan het bouwen van hun denken en neigingen op basis daarvan. Dit is overgeleverd in de overlevering (Hadith),

This is the method for forming the Islamic shakhsiyya (personality) and the method for developing it. It is the method employed by the Messenger ﷺ. He would call the people to Islam by calling them to (adopt) the Islamic ‘aqīdah (creed). Once they had embraced Islam he strengthened this ‘aqīdah (creed) in them and ensured that they were committed to building their thinking and inclinations on its basis, This has been reported in the hadīth,

En,

And,

Hij Allah سبحانه وتعالى, ging vervolgens over tot het overbrengen van de verzen (Ayah) van Allah سبحانه وتعالى die aan hem werden geopenbaard uit de Qur’ān, en om de Islam en de bijbehorende rechtsregels (Hukm) aan de moslims te onderwijzen. Als resultaat van zijn inspanningen, en door hem te volgen en vast te houden aan wat hij overbracht, werden verheven islamitische persoonlijkheden gevormd die na de profeten slechts op de tweede plaats kwamen.

He الله سبحانه وتعالى then proceeded to convey the ayāt of Allah الله سبحانه وتعالى that were being revealed to him from the Qur’ān and and to teach Islam and its ahkām (rules) to the Muslims. As a result of his efforts, and through following him and adhering to what he conveyed, lofty Islamic personalities second only to those of prophets were formed.

Concluderend is het startpunt bij ieder mens het vestigen van de juiste geloofsleer (Aqeedah).

In conclusion, the starting point with any human being is establishing the correct ‘aqīdah (creed)

binnen hem, gevolgd door het opbouwen van gedachten en neigingen daarop, en tot slot het inspannen van moeite om dit te behouden door het uitvoeren van daden van gehoorzaamheid en door het verwerven van (islamitische) denkwijzen

within him followed by the building of thought and inclinations upon it and finally exerting effort in maintaining it through the performance of acts of obedience and by acquiring (Islamic) thoughts