De Arabische taal is een conventie waarover de Arabieren overeenstemming hebben bereikt, dus zij stelden specifieke woorden vast om specifieke betekenissen aan te duiden, zoals zij de uitdrukkingen "de hemel, de aarde, het water" vaststelden voor de aanduiding van specifieke betekenissen, en zoals zij de uitdrukking al quru' vaststelden voor de menstruatie en de reinheid, en zoals zij de uitdrukking al jawn vaststelden voor het zwarte en voor het witte, en de uitdrukking al saleem voor de gestoken persoon en voor de gezonde persoon, enzovoort. Aangezien de Arabische taal een conventie is voor de Arabieren, is de manier om deze te kennen het overnemen van hen. Dus als zij zeggen: "De zulk-zo uitdrukking is vastgesteld voor de zulk-zo betekenis" of zij zeggen: "De zulk-zo betekenis is vastgesteld voor de zulk-zo uitdrukking"; dan zal hun uitspraak worden geaccepteerd en goedgekeurd, en zal er niet over gediscussieerd worden, omdat de conventie onbetwistbaar is, en het iets is waarover zij overeenstemming hebben bereikt, en het is geen mentale kwestie noch is het gerelateerd aan de waarneming, en daarom zal alles wat de Arabieren over de taal zeggen, worden goedgekeurd. En wat bedoeld wordt met de Arabieren, zijn de echte, authentieke Arabieren (al aqhaah) die de Arabische taal spraken vóór de corruptie van de Arabische (sprekende) tong, en sommigen van hen bleven voortbestaan tot de vierde eeuw in de Hijra; zij leefden in de woestijn en hun taal raakte niet gecorrumpeerd, daarom kan de taal van hen worden overgenomen. En de manier om van hen over te nemen is via de authentieke overlevering; vandaar dat de manier om de Arabische taal te kennen de massaal overgeleverde (Mutawatir) en aahaad overlevering is. De massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering is bekend door zekerheid en is onbetwijfelbaar als er twijfel bestaat, d.w.z. het duldt geen twijfel, zoals onze kennis in het benoemen van de essentie (jawhar) als zodanig, en de eigenschappen ('araqh) als zodanig, en de andere namen zoals de hemel (al samaa'), de aarde (al ardh), de hitte (al harr), de kou (al bard), en anderen. Wij hebben deze kennis waargenomen via de beslissende tawaator. En de aahaad is datgene wat niet door ons wordt geweten, en het is niet overgeleverd als massaal overgeleverd (Mutawatir), dus de wijze waarop de waarschijnlijkheid daarin wordt verkregen, is de overdracht van individuen, zoals de uitdrukkingen die zijn overgeleverd van de auteurs en onderzoekers van de taal, zoals al Khaleel, al Asma'y, en dergelijke. En de meeste uitdrukkingen van de Arabische taal zijn van de massaal overgeleverd (Mutawatir), en de minste zijn van de aahaad. Dit is de wijze om de Arabische taal te kennen; het is de overlevering van de Arabieren, hetzij via de tawaator of de aahaad, en er is niets anders dan deze wijzen. Wat het verstand betreft; het is niet nuttig in het kennen van de Arabische taal, en het heeft geen waarde, omdat de kwestie de overdracht is van degenen die de taal hebben vastgesteld; het is geen kwestie van waarneming, en omdat het verstand alleen onafhankelijk kan opereren om de noodzakelijkheid van het bestaande en de onmogelijkheid van het niet-bestaande te bewijzen.