Hoewel het islamitische geloof bestaat uit het geloof in Allah (SWT), Zijn Engelen, Zijn Boeken, Zijn Boodschappers, de Dag des Oordeels en al-Qada wal-Qadar, zowel het goede als het slechte van Allah (SWT), betekent dit niet dat er niets anders van het geloof wordt uitgesloten. Het betekent eerder dat dit de basis van het geloof vormt en dat er andere zaken zijn die betrekking hebben op de geloofsleer (Aqeedah), zoals de onfeilbaarheid van de Profeten, wat ook onder het geloof in de profeten valt. Het bewijs voor de onfeilbaarheid van de Profeten is een rationeel bewijs en geen tekstueel bewijs, omdat het bewijs van het profentschap van een Profeet en de boodschap van de Boodschapper tot wie hij is gestuurd rationeel is, vastgesteld door een waarneembaar wonder.

Although the Islamic belief consists of belief in Allah , His Angels, His Books, His Messengers, the Day of Judgement and al-Qada wal-Qadar, both good and bad from Allah , it does not mean to exclude anything else from the belief. Rather, it means that this forms the basis of belief and there are other thoughts which relate to the ‘aqīdah (creed), such as the infallibility of the Prophets which also come under the belief in the prophets. The evidence of the infallibility of the Prophets is a rational evidence and not a textual evidence because the proof of the prophethood of a Prophet and the message of the messenger to whom he has been sent is rational, established by a perceptible miracle.

Hoewel de islamitische overtuiging bestaat uit het geloof in Allah (SWT), Zijn engelen, Zijn boeken, Zijn boodschappers, de Dag des Oordeels en al-Qada wal-Qadar, waarbij zowel het goede als het slechte van Allah (SWT) zijn, betekent dit niet dat er in niets anders geloofd moet worden. Deze concepten vormen eerder de basis van het geloof, aangezien er andere zaken zijn die verbonden zijn met de geloofsleer (Aqeedah), zoals de onfeilbaarheid van de profeten, die vallen onder de categorie het geloof in de profeten.

Although the Islamic belief is said to consist of belief in Allah , his angels, his books, his messengers, the day of judgement and al-Qada wal-Qadar both good and bad are from Allah , it does not mean that nothing else must be believed in. Rather these concepts only form the basis of belief, as there are other thoughts that are linked to the ‘aqīdah, like the infallibility of the prophets, which fall within the category of belief in the prophets.

Het bewijs voor de onfeilbaarheid van de profeten is rationeel en niet gebaseerd op overgeleverde verslagen. Dit komt doordat de geldigheid van het profentschap van de profeet ﷺ en de boodschap van de boodschapper naar wie zij worden gezonden, rationeel is en wordt bewezen door het tastbare wonder. De onfeilbare aard van de profeet ﷺ vereist dat dit rationeel is, aangezien het een van de vereisten is om het profentschap van de profeten en boodschappers te verifiëren. Het verstand vereist dat de profeten en boodschappers onfeilbaar zijn, aangezien dit een voorwaarde is voor de rol van de profeet ﷺ en de boodschapper in het verkondigen namens Allah (SWT).

Evidence for the infallibility of the prophets is rational and not based upon aural reports. This is because the validity of the prophethood of the prophet and the message of the messenger to whom they are sent is rational and is proven by the tangible miracle. The prophet’s infallible nature necessitates it to be rational because it is one of the requirements to verify the prophethood of the prophets and messengers. The mind necessitates that the prophets and messengers are infallible, as it is a pre-requisite for the role of the prophet and messenger in propagating from Allah .

Als het mogelijk zou zijn om twijfel te zaaien over de onfeilbaarheid van de profeten, zelfs in één juridisch kwestie, dan zou dit als gevolg zouden hebben dat er scepsis en leemtes zouden ontstaan in elke andere kwestie. Op dat punt zouden zowel het argument voor het profentschap als voor het boodterschap betekenisloos zijn. Het bewijs dat een persoon een profeet of een boodschapper van Allah (SWT) is, betekent dat hij onfeilbaar is in alles wat hij verkondigt.

If it were possible to raise doubts about the infallible nature of the prophets even in one issue of law, consequently this would give rise to the emergence of skepticism and vacuums in every other issue. Hence, at that point both the case for prophethood and messengerhood would be meaningless. The evidence that a person is a prophet or a messenger from Allah  means that he is infallible in everything he propagates.

Zo is hij noodzakelijkerwijs onfeilbaar in zijn verspreiding, en het ongeloof hierin is ongeloof in de boodschap die hij bracht en het profentschap waarmee hij werd gezonden. Daarom is het noodzakelijk dat iedere profeet en boodschapper onfeilbaar is voor fouten in de verspreiding, aangezien dit een van de eigenschappen van de profeten is. Het verstand vereist dat deze kenmerken aanwezig zijn in iedere profeet en boodschapper.

Thus, by necessity he is infallible in his propagation, and the disbelief in this is disbelief in the message that he brought and the prophethood which he was sent with. Therefore, it is necessary that each and every prophet and messenger is infallible from error in the propagation as this is one of the attributes of the prophets. The mind necessitates that these characteristics are present in each and every prophet and messenger.

Wat betreft de onfeilbaarheid van de profeten en boodschappers tegen het uitvoeren van handelingen die in strijd zijn met de verboden en geboden van Allah , vereist het rationele bewijs dat zij categorisch onfeilbaar zijn wat betreft het begaan van al-Kabair. Daarom kunnen zij geen enkele al-Kabair begaan, omdat dit het begaan van zonden zou betekenen. Zowel gehoorzaamheid als zondigen zijn ondeelbaar. Indien het voor de profeten mogelijk zou zijn om te zondigen in hun handelingen, zou dit ook het geval zijn in hun prediking. Dit spreekt echter zowel het profentschap als het boodschapperschap tegen. Daarom zijn de profeten en boodschappers onfeilbaar wat betreft de al-Kabair, net zoals zij onfeilbaar zijn in het verkondigen van de boodschap van Allah .

As for the infallibility of the prophets and messengers from carrying out actions contrary to the prohibitions and commands of Allah , rational evidence requires that they be categorically infallible from doing al-Kabair. Hence, they can not undertake any al-Kabair because this would mean committing sins. Both obedience and sinning are indivisible. Thus, if it were possible for the prophets to sin in their actions, this would also be true in their propagation. However, this contradicts both the prophethood and messengerhood. Therefore the prophets and messengers are infallible from the al-Kabair, just as they are infallible in propagating the message from Allah .

Wat betreft onfeilbaarheid van de kleine zonden (al-Saghair), bestaat er een verschil van mening tussen de geleerden (Ulama). Sommigen zeggen dat zij daar niet onfeilbaar in zijn omdat zij het zondigen niet vormen, en anderen zeggen dat zij onfeilbaar zijn van de kleine zonden (al-Saghair) omdat zij het zondigen wel vormen.

As for infallibility from the minor sins (al-Saghair), there is a difference of opinion between the Ulama. Some say that they are not infallible from them because they do not constitute sinning and others say they are infallible from the minor sins (al-Saghair) because they constitute sinning.

De realiteit is echter dat de profeten onfeilbaar zijn in alles wat vaststaat wat hen zowel is bevolen als verboden. Met andere woorden, alle Faraid [meervoud van verplicht (Fard)] (verplichte plichten) en Muharramat [meervoud van verboden (Haram)] (verboden). Zij zijn ook onfeilbaar in het niet nalaten van de Wajibaats (verplichte plichten) en in het niet uitvoeren van verboden (Haram) daden, of het nu gaat om een grote of een kleine zonde. Met andere woorden, zij zijn onfeilbaar in alles wat een zonde wordt genoemd, of waarvan is bevestigd dat het een zonde is.

However, the reality is that the prophets are infallible from everything definite that has been both commanded and prohibited for them. In other words, all the Faraids [pl: Fard] (compulsory obligations) and Muharramat [pl: Haram] (prohibitions). They are also infallible from leaving the Wajibaats (compulsory obligations) and from carrying out Haram (prohibited) actions, whether it is a major or a minor sin. In other words, they are infallible from everything and anything called, or confirmed to be a sin.

Dit is met uitzondering van de afgeraden (Makruh) zaken en de aanbevolen (Mandub) zaken, die anders zijn, aangezien zij niet onfeilbaar zijn wat betreft deze zaken en dit ook geen tegenstrijdigheid zou vormen met de rol van het profentschap of het boodterschap. Het is hen daarom toegestaan om een afgeraden (Makruh) handeling uit te voeren en een aanbevolen (Mandub) handeling na te laten, omdat geen van beide handelingen een zonde vormt. Evenzo is het voor hen ook toegestaan om bepaalde toegestane (Mubah) handelingen uit te voeren en van andere af te zien, aangezien geen van beide categorieën in al haar aspecten onder het concept van zonde valt. Dit zijn de vereisten en eigenschappen van de profeten en boodschappers die het verstand noodzakelijk maakt.

This is with the exception of the Makruhat, Mandubat which are different, as they are not infallible from these and neither would this constitute a contradiction with the role of prophethood or messengerhood. Thus it is permissible for them to carry out a Makruh action and to leave a Mandoob action, because neither action constitutes a sin. Likewise it also permissible for them to carry out some Mubah actions and abstain from others, as neither categories in all their aspects fall within the concept of sin. These are the pre-requisites and attributes of the prophets and messengers that the mind necessitates.

Echter, onfeilbaarheid wordt pas een integraal onderdeel van de kenmerken van de profeten en boodschappers nadat zij openbaring hebben ontvangen en profeten en boodschappers zijn geworden. Hiervoor zijn zij gebonden aan dezelfde wetten als de rest van de mensheid, want zoals eerder vermeld, is onfeilbaarheid uitsluitend voor het profentschap en het boodschapperschap.

However, infallibility only becomes an integral part of the characteristics of the prophets and messengers after they receive revelation and become prophets and messengers. Prior to this they are bound by the same laws as the rest of mankind, because as previously mentioned, infallibility is for the prophethood and messagehood only.