Dat wil zeggen, alles is volgens de bepaling [taqdīr] van Allah (SWT) en Zijn (SWT) Kennis, dat wil zeggen, Hij (SWT) heeft dat opgeschreven in de Lawh al-Mahfūdh.
That is, everything is according to the determination [taqdīr] of Allah and His Knowledge, that is, He has written that in the Lawh al-Mahfūdh.
De frase ‘de voorbeschikking (Qadar) van Allah’ is voorgekomen in de spraak van de metgezellen (Sahabah) met de betekenis van de bepaling van Allah en Zijn kennis. Er is overgeleverd van Abdullah ibn ‘Abbas dat “Umar ibn al-Khattāb vertrok naar al-Sham, totdat hij Sawgh bereikte waar hij de leiders van de legers ontmoette, Abu Ubaydah ibn al-Jarrah en zijn metgezellen, die hem informeerden dat de pest het land van Sham had getroffen. Ibn ‘Abbas zei: Umar ibn al-Khattāb zei: ‘Roep voor mij de eerste emigranten (Muhajirun)’. Dus zij riepen hen, hij raadpleegde hen en informeerde hen over de pest die Sham had getroffen, maar zij waren het oneens. Sommigen van hen zeiden: je bent uitgegaan voor een zaak en wij denken niet dat je van gedachten moet veranderen over die zaak. Anderen zeiden dat je mensen bij je hebt en de metgezellen van de Profeet ﷺ en wij denken niet dat je hen aan deze pest moet blootstellen. Umar zei: ‘Ga uit mijn gezicht.’ Hij zei toen: ‘Roep voor mij de helpers (Ansar)’, dus zij riepen hen, hij raadpleegde hen, en zij volgden het pad van de emigranten (Muhajirun), dus zij waren het ook oneens. Hij zei: ‘Ga uit mijn gezicht.’ Toen zei hij: ’Roep voor mij iedereen die hier aanwezig is van de leiders van Quraish die behoren tot de emigranten (Muhajirun) van de Verovering’, dus zij riepen hen en zelfs twee mannen van hen waren het met hem eens in hun mening. Zij zeiden allen: ‘Wij denken dat je samen met de mensen die bij je zijn moet terugkeren en hen niet aan deze pest moet blootstellen.’ Zo kondigde Umar aan de mensen aan: ‘Ik zal in de ochtend (terug)rijden, dus doe hetzelfde’. Abu Ubaydah zei toen: ‘(Vlucht je) voor de voorbeschikking (Qadar) van Allah?’ Umar antwoordde: ‘had iemand anders dat gezegd, o Abu Ubaydah; Ja, wij vluchten van de voorbeschikking (Qadar) van Allah naar de voorbeschikking (Qadar) van Allah. Wat denk je als je kamelen had en je een vallei afdaalde die twee hellingen heeft, waarvan de ene vruchtbaar is en de andere onvruchtbaar.’ "Is het niet waar dat als je graasde in de vruchtbare, je dat zou doen met de voorbeschikking (Qadar) van Allah ﷻ, en als je graasde in de onvruchtbare, je dat zou doen met de voorbeschikking (Qadar) van Allah ﷻ." De voorbeschikking (Qadar) van Allah ﷻ betekent hier de bepaling en de kennis van Allah ﷻ, dat wil zeggen, als je in de vruchtbare graasde, deed je wat Allah ﷻ had bepaald in de Lawh al-Mahfūdh en wat Hij ﷻ wist. Evenzo, als je in de onvruchtbare graasde, deed je wat Allah ﷻ had bepaald in de Lawh al-Mahfūdh en wat Hij ﷻ wist.
The phrase ‘the qadar of Allah’ has come in the speech of the Sahabah with the meaning of the taqdīr of Allah and His Knowledge. It is narrated from Abdullah ibn ‘Abbas that, “Umar ibn al-Khattāb left for al-Sham, until he reached Sawgh where he met the leaders of the armies, Abu Ubaydah ibn al-Jarrah and his companions who informed him that plague had befallen the land of Sham. Ibn ‘Abbas said, Umar ibn al-Khattāb said, ‘Call for me the first Muhājirīn’. So they called them, he consulted them and informed them about the plague that that befallen Sham, but they differed. Some of them said, you went out for a matter and we do not think you should change your mind about it. Some others said that you have with you some people and the Companions of the Messenger of Allah and we do not think that you should expose them to this plague. Umar said ‘Withdraw from me’. He then said, ‘Call for me the Ansār’, so they called them, he consulted them, and they took the path of the Muhājirīn, so they differed like them. He said: ‘Withdraw from me.’ Then he said, ’Call for me whoever present here of the leaders of Quraish who are of the Muhajireen of the Conquest’, so they called them and even two men of them did not differ in their opinion to him. They all said, ‘We think that you should turn back together with the people who are with you and not expose them to this plague.’ Thus Umar announced to the people, ‘I will be riding (back) in the morning, so you do the same’. Abu Ubaydah then said, ‘(Are you) fleeing from the qadar of Allah ?’ Umar replied, ‘had someone else said that O Abu Ubaydah; Yes, we are fleeing from the qadar of Allah to the qadar of Allah. What do you think if you had camels and you descended a valley that has two slopes (sides), one of them is fertile and the other barren. Is it not true that if you grazed (in) the fertile one you would do so with the qadar of Allah , and if you grazed (in) the barren one you would do that with the qadar of Allah .” The qadar of Allah here means the determination and the knowledge of Allah , that is, if you grazed (in) the fertile you did what Allah had decreed in the Lawh al-Mahfūdh and what He did know. Similarly if you grazed in the barren one you did what Allah decreed in the Lawh al-Mahfūdh and what He did know.
Het is hieruit duidelijk dat het woord ‘qadar’ een homoniem is met vele betekenissen, waaronder bepaling [taqdīr], kennis ['ilm], ordening [tadbīr], tijd [waqt], voorbereiding [tahī'ah] en het toekennen van een eigenschap. Toch is qadar, ondanks deze verschillende betekenissen, niet gebruikt in de zin dat de dienaar de handeling onder dwang verricht; noch is het gebruikt in de zin dat het het collectieve oordeel is in de particuliere zaken en de details; noch is het gebruikt in de zin dat het een van de geheimen van Allah is. Daarom heeft het woord ‘qadar’ taalkundige betekenissen en heeft de Koran het met deze betekenissen gebruikt. De overlevering (Hadith) heeft het gebruikt met de betekenissen die in de Koran worden gebruikt. Er is geen verschil in betekenis tussen diegene die in de Koran worden gebruikt en diegene die in de overlevering (Hadith) worden gebruikt. Dit zijn taalkundige betekenissen voor een term, dus het verstand speelt daar geen rol in. Als er geen islamitisch (Shar’i) betekenissen zijn, noch in een vers noch in een overlevering (Hadith), anders dan deze betekenissen, dan mag er niet gezegd worden dat een conventionele betekenis de islamitisch (Shar’i) betekenis is.
It it clear from all this that the word ‘qadar’ is a homonym having many meanings, of which include determination [taqdīr], knowledge ['ilm], arrangement [tadbīr], time [waqt], preparation [tahī'ah] and making an attribute. Yet despite these various meanings, qadar did not come in them with the meaning that that the servant does the action by compulsion; nor did it come with the meaning that it is the collective judgement in the partial matters and the details; nor did it come with the meaning that it is one of the secrets of Allah . Therefore, the word ‘qadar’ has linguistic meanings and the Quran used it with these meanings. The Hadīth used it with the meanings used in the Quran. There is no difference in the meanings between those used in the Quran and those used in the Hadīth. These are linguist meanings for a term, so the intellect has a no role in that. If there are no shar’i meanings, neither in a verse nor in a hadīth, other than these meanings, then it should not be said that a conventional meaning is the shar’i meaning.
Het is duidelijk uit al deze betekenissen die in de verzen voorkomen, dat zij niet de voorbeschikking (Qadar) bedoelen waarover de mutakallimūn hebben gediscussieerd, en dat de strekking van de betekenissen die in de overleveringen (Hadith) voorkomen, de bepaling [taqdīr] van Allah en Zijn Kennis is, zijnde Zijn schrijven in de Lawh al-Mahfūdh, en dat zij geen verband houden met het onderwerp van al-qadā’ wa‘l-qadar dat de mutakallimūn ter discussie stelden. Wat betreft wat al-Tabarani heeft overgeleverd met een goede [hasan] keten van de overlevering (Hadith) van Ibn Mas'ūd , die het rapporteerde zonder de verwijzing naar de Boodschapper van Allah ﷺ te vermelden [marfū']:
It is clear from all of these meanings that came in the verses that they do not mean the qadar over which the mutakallimūn differed, and that the purport of the meanings which came in the ahadīth is the determination [taqdīr] of Allah and His Knowledge, that is, His writing in the Lawh al-Mahfūdh, and they have no connection with the subject of al-qadā’ wa‘l-qadar which the mutakallimūn brought up for discussion. As for what al-Tabarani reported with a good [hasan] chain from the hadīth of Ibn Mas'ūd who reported it without mentioning the reference to the Messenger of Allah (PBUH) [marfū']: