Men dient bekend te zijn met de betekenissen van termen die veelvuldig worden gebruikt door de muhaddithīn. Dit zijn: hadīth, khabar, athar en profetische traditie (Sunnah); vanuit het perspectief van de termen van de overlevering (Hadith) en de transmissie ervan: matn, sanad, overleveringsketen (Isnad), musnad en musnid; vanuit het perspectief van de overleveraars: muhaddith, hāfidh, hujjah en hākim. Wat betreft de uiteenzetting van de betekenissen van deze woorden in de terminologie van de overlevering (Hadith), dan is deze als volgt:

One should be familiar with the meanings of terms that are frequently used by the muhaddithin. They are: hadīth, khabar, athar and Sunnah; from the perspective of the terms of hadīth and its transmission: matn, sanad, isnād, musnad and musnid; from the perspective of the transmitters: muhaddith, hāfidh, hujjah and hākim. As for the exposition of the meanings of these words in the terminology of hadīth, then it is as follows:

1. Hadīth: Alles wat is toegeschreven aan de Profeet ﷺ wat betreft zijn uitspraken, handelingen, instemming of fysieke kenmerken, dat wil zeggen, wat verband houdt met zijn schepping zoals het feit dat hij niet lang of kort was, of zijn karakter, dat wil zeggen, wat verband houdt met zijn karakter zoals het feit dat hij [niemand beantwoordde met iets wat afgeraden (Makruh) is]. Khabar en profetische traditie (Sunnah) hebben dezelfde betekenis. Ze zijn synoniem aan de term hadīth. Zij allemaal, dat wil zeggen, hadīth, khabar en profetische traditie (Sunnah), hebben dezelfde betekenis. Wat athar betreft, dit is de hadīth die stopt [mawqūf] bij de metgezellen (Sahabah) .

1. Hadīth: Whatever has been attributed to the Prophet  of his sayings, actions, consent or physical attributes i.e, relating to his creation such as his not being tall nor short, or his character, that is, relating to his character such as his [not countering anyone with anything makrūh]. Khabar and Sunnah have this same meaning. They are synonymous with the term hadīth. All of them, i.e, hadīth, khabar and Sunnah have the same meaning. As for athar it is the hadīth stopping [mawqūf] at the Sahābah .

2. Matn: De tekst die volgt op het hoogste deel van de sanad. De sanad is het pad dat naar de matn leidt, bestaande uit de mannen (overleveraars) die ernaartoe leiden. De overleveringsketen (Isnad) verbindt de overlevering (Hadith) met degene die het heeft uitgesproken. Musnad is die (overlevering (Hadith)) waarvan de keten het begin met het einde verbindt (zonder enige onderbrekingen), zelfs als het mawqūf is. Het woord musnad wordt ook toegepast op een boek waarin de overleveringen van de metgezellen (Sahabah) zijn verzameld. Wat musnid betreft, dit is de persoon die de overlevering (Hadith) vertelt met de overleveringsketen (Isnad).

2. Matn: The speech which comes at the end of the highest part of the sanad. The sanad is the path leading to the matn which is the men (transmitters) who lead to it. The isnād raises (links) the hadīth to the one who said it. Musnad is that (hadīth) whose chain connects its beginning to its end (without any breaks) even if it is mawqūf. The word musnad is also applied to a book in which transmissions of the Sahabah are collected. As for musnid it is the person who narrates the Hadith with its isnād.

3. Muhaddith: iemand die de overlevering (Hadith) draagt en zijn aandacht hiervoor wijdt in termen van de transmissie en de betekenis ervan. De hāfidh: iemand die honderdduizend overleveringen (Hadith) met de matn en de overleveringsketen (Isnad) uit het hoofd heeft geleerd, zelfs als dit via verschillende transmissielijnen is gebeurd, en die op de hoogte is van wat hij nodig heeft. De hujjah: iemand die grondig bekend is met driehonderdduizend overleveringen (Hadith); en de hākim: iemand die grondig bekend is met de gehele profetische traditie (Sunnah).

3. Muhaddith: someone who carries the hadīth and devotes his attention to it in terms of its transmission and meaning. The hāfidh: someone who has committed to memory a hundred thousand ahadīth with the matn and sanad even if through various lines of transmission and he is aware of what he requires. The hujjah: someone who is thoroughly acquainted with three hundred thousand ahadīth; and the hākim: someone who is thoroughly acquainted with the entirety of the Sunnah.