28. Relaties tussen individuen

28. Relaties tussen individuen - De Islamitische Persoonlijkheid | Quran Course

Islam wetgeeft in al zijn wetgeving voor menselijke wezens en niet voor specifieke individuen, maar het wetgeeft voor de menselijke wezens vertegenwoordigd in individuen. Het wetgeeft voor deze individuen met hun menselijke eigenschappen in overweging als een collectief van mensen die een gemeenschap vormen, en het wetgeeft voor deze individuen en deze gemeenschap wat zij nodig hebben aan relaties en aan de relaties tussen individuen, door wiens bestaan een gemeenschap wordt gecreëerd. En aangezien de connotatie van menselijke wezens de soort menselijke wezens is, ongeacht of hij Khalid of Muhammad is, kwam de wetgeving voor dit menselijke wezen en niet voor een specifiek individu. En aangezien de bedoeling van het individu een specifiek persoon is met betrekking tot het zijn van een bepaalde Khalid of Muhammad, heeft Islam het uitvoeren van de wetgegeven verantwoordelijkheden die van het individu worden gevraagd in zijn geïndividualiseerde hoedanigheid verplicht gesteld, en de bedoeling daarmee is de behandeling van de problemen van het individu als een individu, en beval het de strikte naleving van alles waarmee Islam kwam. De regels, zelfs als ze zijn wetgegeven voor menselijke wezens, zijn toch bedoeld voor het specifieke individu als elke Khalid of Muhammad die de verantwoordelijkheden moet dragen. Dit is echter niet in zijn individuele hoedanigheid die specifiek voor hem is, waarbij niemand anders met hem kan worden vergeleken, zoals zijn lengte, zijn liefde voor jonge kruiden of zijn onthouding van vlees, maar eerder als een individu in de hoedanigheid van het mens-zijn, waarop de aangeboren menselijke eigenschappen van toepassing zijn, waarbij de vitale energie verschijnt die zich manifesteert in de daden van dit individu in zijn hoedanigheid als mens. Islam kwam met regels om de relaties tussen individuen in hun publieke en private leven te organiseren, dat wil zeggen: het kwam met regels om hun relaties tussen mensen te organiseren, net zoals het kwam met regels die zijn wetgegeven om de relaties tussen mensen en de Staat te organiseren, en tussen de Staat en andere staten, of om de gemeenschap te organiseren met betrekking tot het feit dat zij een gemeenschap is. Al deze regels zijn opgelegd aan een specifiek individu, Muhammad of Khalid of Hassan, maar in het bijzondere van het feit dat hij een menselijk wezen is.

Islam in all its legislation legislates for human beings not for specific individuals but it legislates for the human being represented in individuals. It legislates for these individuals with their human attribute in their consideration as a collection of people who are a community and legislates for these individuals and this community what they need of relationships and of the relationships between individuals by whose existence a community is created. And since the connotation by human beings is the species of human beings irrespective of his being Khalid or Muhammad, the legislation came for this human being not for a specific individual. And since the intention by the individual is a specific person in respect of his being a particular Khalid or Muhammad, Islam made performing the legislated responsibilities requested from the individual in his individualised capacity and intended by it is the treatment of the problems of the individual as an individual, and commanded the restriction with all that Islam came with. The rules, even if legislated for human beings, yet the one requested to undertake its responsibilities is the specific individual as any Khalid or Muhammad. However this is not in his individual capacity specific to him wherein none other can associate with him such as his length, his love of young herbs, his abstention from meat, but rather as an individual in the capacity of his being a human being upon whom applies the innate attributes of the human wherein appears the vital energy which manifest in the actions of this individual in his capacity as a human being. Islam came with rules to organise the relationships between individuals in their public and private lives i.e. it came with rules to organise their relationships between people just as it came with rules legislated to organise relationships between people and the State, and between the State and other states or to organise the community in respect of it being a community. All of these are rules imposed upon a specific individual, Muhammad or Khalid or Hassan but in respect of his being a human being.

Door het volgen van de sharia-regels in hun algemeenheid, zien we dat wanneer de Islam regels heeft vastgesteld, zij de belangen van het individu in zijn specifieke persoonlijkheid beschermde en de belangen van de gemeenschap waarin hij leeft in haar hoedanigheid als een gemeenschap bestaande uit individuen, in haar essentie als een gemeenschap en niet in de relatie tot de relaties tussen individuen. Wanneer zij wetgeeft voor de gemeenschap met de relaties daarbinnen, beschermt zij de belangen van het individu, en wanneer zij wetgeeft voor het individu in de relaties tussen hem en anderen, beschermt zij de belangen van de gemeenschap. Dienovereenkomstig zien we dat wanneer zij de Staat het recht gaf om uit het vermogen van de moslims te nemen om de zaken van de burgers te besturen waar expliciet is vermeld dat de inkomsten onvoldoende zijn, zij de Staat beperkte om niet meer te nemen dan wat Allah (SWT) de gemeenschap heeft verplicht, zoals het innen van geld voor jihad of het voeden van de hongerigen. En zij beperkte de Staat om dit niet te nemen, behalve uit het overschot aan geld van de rijken, dat wil zeggen wat hun basisbehoeften overstijgt, welke voedsel, kleding en onderdak zijn, en hun basisbehoeften die volgens de definitie van hun samenleving als noodzakelijkheden worden beschouwd, dat wil zeggen volgens de bekende behoeften zoals het huwelijk en waar zij op aangewezen zijn om te bevredigen, zoals hun verre behoeften, bedienden en dergelijke. Binnen deze wetgeving om de samenleving te behouden, ligt de bescherming van de belangen van het individu. U zult ook vinden dat wanneer de sharia het individu toestaat een huis te bouwen of een tuin aan te leggen, zij hem een pad voor de mensen oplegt en hem verbiedt te bouwen, te planten of te cultiveren op een manier die inbreuk maakt op het recht van het pad van publiek eigendom. En wanneer zij het individu toestaat te verkopen wat hij bezit buiten de islamitische vaderlanden in de handel, verbood zij hem het verkopen van wapens en alles wat de vijand versterkt tegen de moslims. Deze wetgeving voor het individu beschermt de belangen van de gemeenschap.

From following the Shari’ah rules in their generality, we find that when Islam legislated rules it protected the interests of the individual in his specific personality and the interests of the community in which he lives in its capacity as a community composed of individuals in its essence as a community not in the relation to relationships between individuals. When it legislates for the community with the relationships within it, it protects the individual’s interests, and when it legislates for the individual in the relationships between him and other(s) it protects the interests of the community. Accordingly we find that when it allowed the State the right to take from the Muslims’ wealth to administer the affairs of the citizens where it explicitly stated revenues are not sufficient, it restricted the State not to take more than what Allah (swt) obliged upon the community like taking money for jihad or feeding the hungry. And it restricted it not to take this except from the excess money of the wealthy i.e. what exceeds their basic needs which are food, clothing and shelter, and their basic needs which are considered necessities according to the definition of their society i.e. according to the well-known from their needs like marriage and what they are depend upon to satisfy like their remote needs, servants and similar to this. Within this legislation to preserve the society is the protection for the individual’s interests. You will also find that when the Shar’a allows the individual to build a house or plant a garden that it imposes upon him a path for the people and prevents him from building, planting or cultivating in any way that encroaches upon the right of the path of public property. And when it allows the individual to sell what he owns outside the homelands of Islam in trade, it prevented him from selling weapons and all that strengthens the enemy against Muslims. This legislation for the individual protects the community’s interests.

Overeenkomstig de wetgeving die de relaties tussen individuen organiseert, kan deze, naast het feit dat het wetgeving is voor individuele relaties, niet worden gescheiden van het feit dat het wetgeving is voor een mens, of wetgeving voor de gemeenschap, of wetgeving voor de samenleving, oftewel voor de bestaande relaties tussen de individuen van deze gemeenschap. Daarom is het model (namadhij) voor de sharia-regels met betrekking tot de relaties van individuen sharia-regels die algemeen zijn voor de gehele mensheid, zelfs als ze de relaties van individuen behandelen en worden toegepast op specifieke individuen die deze rechtstreeks uitvoeren. Handel is bijvoorbeeld een sharia-regel voor het organiseren van de relaties tussen individuen die de islamitische regels uitvoeren onder de vlag van de Islamitische Staat. Zij zijn degenen die deze regels rechtstreeks uitvoeren; echter zijn ze van toepassing op alle individuen van de mensheid. Wanneer Muhammad en Khalid rechtstreeks aan handel doen, worden beiden aangesproken om de regels van de handel uit te voeren omdat zij betrokken zijn bij de handel, terwijl Hassan en Salih niet door hen worden aangesproken omdat zij niet betrokken zijn bij de handel. De regels van de handel zijn vastgesteld om te worden uitgevoerd door individuen, maar in hun hoedanigheid als menselijke wezens die in een gemeenschap leven, en zij voeren ze uit wanneer er een probleem ontstaat en zij dit rechtstreeks uitvoeren. Aangezien de individuele moslim verplicht is tot de islamitische regels bij zijn individuele handelingen, is het dan een individuele plicht voor hem om de sharia-regels te kennen in elk kwestie die hij rechtstreeks beoogt uit te voeren. Het is daarom nuttig om een model (namadhij) aan te bieden van de regels met betrekking tot de relaties tussen hen, zodat moslims deze kennen en terug kunnen grijpen naar de boeken van de sharia om te weten wat zij nodig hebben.

Accordingly the legislation which organises relationships between individuals on top of its being legislation for individual relationships cannot be separated from its being legislation for a human being or its being legislation for the community or its being legislation for the society i.e. for the standing relationships between the individuals of this community. Hence the model (namadhij) for the Shari’ah rules related to the relationships of individuals are Shari’ah rules general for all humanity even if they treat the relationships of individuals and are applied upon specific individuals who directly perform them. For example, trade is Shari’ah rules for organising the relationships between individuals who implement the Islamic rules under the banner of the Islamic State. They are the ones who directly perform these rules; however they apply to all individuals of humanity. When Muhammad and Khalid directly undertake trade, both are addressed to execute the rules of trade as they are engaged in trade, and Hassan and Salih are not requested by them as they are not engaged in trade. The rules of trade are legislated to be implemented by individuals but in their capacity of being human beings living in a community and they implement them when a problem arises and they directly perform it. Since the individual Muslim is obliged for the Islamic rules upon his individual actions, then it is an individual obligation upon him to know the Shar’a rules in each issue he intends to directly perform. So it is beneficial to offer a model (namadhij) of the rules related to the relationships between them so that Muslims know them and return to the books of Shari’ah to know what they need.