De islamitische cultuur heeft een methode van studie, en deze methode wordt samengevat in drie punten:

The Islamic culture has a method of study, and this method is summarised in three points:

Ten eerste: dat de studie diepgaand moet zijn totdat de zaken correct zijn begrepen, omdat deze cultuur conceptueel diepgaand is en de studie ervan geduld en standvastigheid vereist. Jezelf hiermee te vormen is een intellectueel proces dat mentale inspanning vereist om deze zaken te begrijpen, omdat het de begripsvorming van de zinnen vereist, kennis van de realiteit ervan en de verbinding ervan met de informatie waarmee deze realiteit wordt begrepen. Daarom is het essentieel om deze cultuur intellectueel te verwerven. Bijvoorbeeld, de moslim is verplicht zijn geloofsovertuiging aan te nemen via de rede en niet door onvoorwaardelijke overgave. Dus, de studie van alles wat betrekking heeft op de basis van het geloof vereist onvermijdelijk een intellectueel proces tijdens de studie. De regels van de sharia zijn behandeld in de Qur'an en de overlevering (Hadith). Om de regels van de sharia af te leiden, is het gebruik van het intellectuele proces noodzakelijk. Hierdoor worden het probleem, de relevante tekst en de toepassing ervan op het probleem begrepen. Hiervoor is het intellectuele proces onmisbaar. Zelfs de leek (‘aammi) die de rechtsregel (Hukm) aanneemt zonder kennis van het bewijs ervan, moet het probleem begrijpen en de rechtsregel (Hukm) begrijpen die is gebracht om het op te lossen, zodat hij niet de rechtsregel (Hukm) aanneemt die bedoeld is voor een ander probleem dan het probleem waarop de rechtsregel (Hukm) van toepassing is. Het is noodzakelijk dat hij het intellectuele proces gebruikt. Daarom, om jezelf te vormen met de islamitische cultuur, of hij nu een zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) of een leek (‘aammi) is, moet hij de cultuur intellectueel ontvangen. Dit zal niet mogelijk zijn behalve door het intellectuele proces en door het leveren van de uiterste inspanning tijdens de studie.

First: That the study should be deep until the matters are correctly comprehended because this culture is conceptually profounf and its study requires patience and forbearance. Culturing oneself with it is an intellectual process which requires mental exertion to comprehend them because it requires the comprehension of its sentences, cognizance of its reality and its linkage with information through which this reality is understood. This is why it is essential to acquire this culture intellectually. For instance, the Muslim is obliged to adopt his creed through ration and not by unquestioning submission. So, the study of whatever relates to the basis of the creed inevitably requires an intellectual process at the time of study. The Sharī’ah rules have been addressed in the Qur’ān and hadīth. So, to deduce the Sharī’ah rules the use of the intellectual process is imperative. Through it, the problem, the relevant text and its application on the problem is understood. For this the intellectual process is indispensable. Even the layman (‘aammi) who adopts the hukm without knowledge of its evidence needs to understand the problem and understand the hukm which has been brought to solve it so that he does not adopt the hukm which is for a problem other than the problem to which the hukm applies. It is imperative that he utilises the intellectual process. Therefore, to culture oneself with the Islamic culture, whether he is a mujtahid or layman (‘aammi) he must receive the culture intellectually. This will not be possible except through the intellectual process and by exerting ones utmost effort in study.

Ten tweede: De student dient te geloven in wat hij bestudeert, zodat hij er naar handelt; dat wil zeggen, hij gelooft onvoorwaardelijk in de waarheden die hij bestudeert zonder dat er enige twijfel binnensluipt, indien het betrekking heeft op de geloofsleer (Aqeedah).

Second: The student should believe in what he studies so that he acts upon it i.e, he definitely believes the truths he is studying without any doubts creeping in, if it relates to the ‘aqīdah (creed)

en hij zou de minste mate van twijfel moeten hebben dat het van toepassing is op de realiteit indien het gaat om zaken die niet tot de geloofsleer (Aqeedah) behoren, zoals regels en moraal, maar deze moeten gebaseerd zijn op een fundament waarin hij een definitief geloof heeft zonder enige twijfel. Wat de situatie ook is, geloof in wat de student overneemt uit wat hij bestudeert is een voorwaarde; geloof in wat hij overneemt of in de oorsprong van wat hij overneemt, het overnemen van cultuur op een andere wijze is niet toegestaan. Het is door het geloof de basis te maken voor het overnemen van cultuur dat de islamitische cultuur op een uitmuntende en onderscheidende wijze wortel schiet. Het is diep en tegelijkertijd stimulerend en effectief, waardoor de student een brandende energie krijgt die een vuur ontsteekt dat corruptie verslindt en een licht uitstraalt dat het pad naar welzijn verlicht. Het definitieve geloof in deze gedachten waarborgt een definitieve verbinding die van nature plaatsvindt binnen de mens, tussen zijn realiteit en de concepten die hij heeft over zaken die verbonden zijn met deze gedachten in hun hoedanigheid als betekenissen over het leven. Zo beweegt hij met ijver en enthousiasme naar actie met deze gedachten. Dit buitengewone effect van de cultuur op de menselijke geest zal plaatsvinden wanneer de emoties (die in de gedachte besloten liggen) zich naar de realiteit bewegen, omdat het geloof daarin de verbinding vormt tussen emoties en hun concepten, waarna de beweging (naar actie) plaatsvindt.

and he should have the least amount of doubt that it applies to the reality if it is from the non- ’aqīdah issues such as rulings and morals, but they must be founded on a basis in which he has a definite belief with no doubt. Whatever the case, belief in what the student adopts from what he studies is a condition, belief either in what he adopts or in the origin of what he adopts, the adoption of culture in any other manner is not permitted. It is through making the belief the basis of adopting culture that the Islamic culture is found to settle down in an excellent and distinguished manner. It is deep and at the same time stimulating and effective giving the student a blazing energy thereby igniting a fire which devours corruption and emits a light which illuminates the path to well-being. The definite belief in these thoughts ensures a definite linkage which naturally takes place within man, between his reality and the concepts he has about things which are linked to these thoughts in their capacity as meanings about life. So with these thoughts he moves with eagerness and zeal towards action. This extraordinary effect of the culture on people’s minds will take place when the emotions (contained by the thought) move towards the reality because to believe in it constitutes the linkage of emotions with their concepts and then the movement (towards action) takes place.

Derde: De student moet de gedachten op een praktische wijze bestuderen die gericht is op het behandelen van de tastbare, waarneembare werkelijkheid, en niet een studie gebaseerd op theoretische veronderstellingen, zodat hij zaken beschrijft zoals ze in hun ware vorm zijn, om ze te behandelen en te veranderen. Hij moet de bestaande feiten over de mens, het leven en het universum nemen die hij waarneemt of kan waarnemen, en deze bestuderen om ze te behandelen en het oordeel erover te geven, totdat hij zijn positie ten opzichte ervan kan bepalen, in de zin van of hij ze moet aannemen, moet verlaten of de keuze heeft om ze wel of niet aan te nemen. Zo staat de Islam mensen er niet toe om theoretische aannames te volgen. Bijvoorbeeld: wat als mensen op Mars leven, hoe kunnen zij daar de maand ramadan vasten? Er is daar geen maan om de maand ramadan te hebben! Alleen de persoon op aarde is onderworpen aan de aanspraak (khitab) en hij moet de maand ramadan getuigen en hij moet die maand vasten. Echter, de bewolking zou de mensen kunnen beletten de maan te zien, dus hij doet een oordeel voor deze gebeurtenis wanneer deze plaatsvindt. Daarom zei de Boodschapper ﷺ:

Third: The student should study the thoughts in a practical way that aims at treating the tangible perceptible reality, and not a study based on theoretical suppositions, so that he describes matters as they are in their true form, to treat and change them. He should take the existing facts about man, life and universe which he senses or he can sense and study them in order to treat them and give the ruling with regards to them until he can determine his position regarding them in terms of whether to adopt them, leave them or have the choice whether to adopt or leave them. Thus, Islam does not allow people to follow theoretical assumptions. For example: What if people live on Mars, how can they fast the month of Ramadhan there? There is no moon there so as to have the month of Ramadhan! Only the person on earth he is subject to the address (khitab) and he must witness the month of Ramadhan and he must fast that month. However, the cloud might prevent the people from seeing the moon so he passes a judgement for this event when it occurs. Hence, the Messenger  said:

Daarom is bepaald dat bij het aannemen van een cultuur deze echt moet zijn en niet fantasierijk of theoretisch. En dat deze bestudeerd moet worden om er naar te handelen wanneer de realiteit ervan zich in zijn leven voordoet, niet met het doel de schoonheid ervan te kennen of louter voor intellectuele bevrediging.

Therefore, it is stipulated in adopting the culture that it be real and not fanciful or theoretical. And that it should be studied in order to act upon it when its reality occurs in his life not for the purpose of knowing its beauty or for the sake of mere intellectual gratification.

Dit is de methode van de Islam in studie, wat een diepgaande studie en geloof in wat door studie is bereikt is, of geloof in wat wordt bestudeerd, en het realistisch adopteren ervan om het toe te passen op het slagveld van het leven. Als aan de voorwaarden van de studiemethode wordt voldaan, dan zal de moslim die zichzelf heeft gevormd met de Islamitische cultuur, diepgaand denken hebben met een aangescherpte gevoeligheid en in staat zijn om de problemen van het leven op te lossen. Dit zorgt ervoor dat de moslim van nature het pad van perfectie volgt, vrijwillig en met keuze; hij zal er niet van afwijken zolang hij volgens deze methode te werk gaat, omdat de Islamitische gedachten die hij uit deze cultuur adopteert stimulerend, effectief, gebaseerd op de realiteit, waarachtig en effectieve oplossingen voor problemen zijn. Naast het aanwakkeren van vuur en ijver bij degene die ermee gevormd is, geeft het de moslim een buitengewone bekwaamheid om de problemen van het leven onder ogen te zien met oplossingen, hoe groot of klein, gemakkelijk of moeilijk ze ook mogen zijn. Zo vormt zich een mentaliteit (‘aqliyya) in hem die pas tevreden is wanneer het verstand overtuigd is en het hart gevuld is met rust. Tegelijkertijd wordt er een Islamitische dispositie (nafsiyya) in hem gevormd die gevuld is met een geloof dat volmaakt is. En door deze mentaliteit (‘aqliyya) en dispositie (nafsiyya) wordt de persoon gekenmerkt door uitstekende kwaliteiten die de Islam van de moslim vraagt, en door deze mentaliteit (‘aqliyya) en dispositie (nafsiyya) overwint hij alle moeilijkheden die als obstakels in zijn weg staan. Dit is te danken aan wat we zien in de essentie van deze Islamitische cultuur in termen van diepgaande en verlichte gedachten, en doordat deze gebaseerd zijn op de geloofsleer (Aqeedah).

This is the method of Islam in study which is an in-depth study and belief in what is arrived at by study or belief in what is being studied and realistically adopting it to apply it in the battlefield of life. If the conditions of the method of study are met then the Muslim who has cultured himself with the Islamic culture will have deep thinking with a sharpened sensitivity and be able to solve lifes problems. This ensures the Muslim naturally follows the path of perfection, willingly and with choice, He will not deviate from it as long as he proceeds according to this method because the Islamic thoughts he adopts from this culture are stimulating, effective, based on reality, true and effective solutions for problems. In addition to setting the one cultured by it aflame with zeal, it gives the Muslim an extraordinary ability to face the problems of life with solutions however great or small, easy or difficult they may be. Thus, a mentality (‘aqliyya) forms within him which can only be content when the mind is convinced and the heart is filled with tranquillity. At the same time an Islamic disposition (nafsiyya) is formed within him which is filled with a belief which is consummate. And through this mentality (‘aqliyya) and disposition (nafsiyya) the person is characterised by excellent qualities which Islam demands from the Muslim and through this mentality (‘aqliyya) and disposition (nafsiyya) he overcomes all the difficulties that stand as obstacles in his way. This is due to what we see in the substance of this Islamic culture in terms of deep and enlightened thoughts and due to them being based on the ‘aqīdah (creed)