De uitspraak van de Boodschapper ﷺ “hij mag het onderpand niet ontheffen van de eigenaar” wil zeggen dat de pandhouder geen recht heeft op het onderpand als de verpander het niet binnen de afgesproken termijn vrijgeeft. Het verpande goed blijft dus het eigendom van de verpander en het voordeel blijft zijn eigendom, omdat het zijn buit is en het valt onder zijn ﷺ uitspraak: “voor hem is zijn buit (gharam).” Bovendien is het voordeel de waardestijging van het verpande goed die daaruit voortvloeit, of deze stijging nu een voordeel is zoals het bewonen van het huis, of een zaak zoals de vruchten van de boom of het kalf van de koe. Het is het eigendom van de verpander en het pandcontract is daar niet over gesloten, dus is het niet verpand aangezien het contract over de zaak zelf gaat en niet over het voordeel ervan. Zolang het voordeel het eigendom van de verpander is, is het aan hem om het te nemen, zodat hij het verpande huis kan verhuren en de huur kan ontvangen, of hij het nu aan de pandhouder of aan een ander verhuurt. Deze huur is evenmin een pand, maar wordt het eigendom van de verpander en volgt het het pand niet, omdat het niet behoort tot de zaken die bij het huis horen en zonder vermelding in de verkoop worden opgenomen, zoals de huissleutels. Daarom kan de pandhouder niet profiteren van het verpande goed met het bewijs dat het aan hem verpand is of dat het onder zijn bezit staat; in plaats daarvan is het voordeel voor de eigenaar ervan.
The Messenger’s statement “he should not unredeem the pledge from its owner” i.e. the pledgee does not deserve the pledge if the pledger does not release it in the stipulated time. So the pledged thing remains the property of the pledger and the benefit remains his property because it is his booty and it enters into his (saw) statement “for him is his booty (gharam).” Additionally the benefit is the increase in value of the pledged thing so it has resulted therefrom, whether this increase is a benefit like residing in the house or it is a thing like the produce of the tree and the cow’s child. It is the property of the pledger and the pledge contract did not take place over it, so it is not pledged since the contract is over the thing not its benefit. So long as the benefit is the pledger’s property, it is for him to take it so he can rent the pledged house, and to take its wage whether he hired it to the pledgee or another. Nor is this wage a pledge but rather it becomes the property of the pledger nor does it follow the pledge because it is not among the follower of the house which enters into the sale without mentioning like the house keys. Hence the pledgee cannot benefit from the pledged thing with the proof that it is pledged to him or it is under his possession; rather its benefit is for its owner.
Aangezien het voordeel van een zaak voor de eigenaar is, kan hij het voordeel schenken net zoals hij de zaak kan schenken, en hij kan degene die hij wenst toestaan om van de zaak te profiteren. Alleen de toestemming van de verpander aan de pandhouder om van de zaak te profiteren die hij heeft verpand, verschilt van de toestemming aan iemand anders. Het is de verpander toegestaan om ieder menselijk wezen, behalve de pandhouder, te laten profiteren van het verpande goed. Wat betreft zijn toestemming aan de pandhouder, dan heeft dit enkele details. Indien het pand dient als verkoopprijs, huur van een huis of enige schuld anders dan een lening, dan is het de pandhouder toegestaan om met toestemming van de verpander van het verpande goed te profiteren. Dit komt doordat het zijn eigendom is, dus hij kan degene die hij wenst toestaan er voordeel uit te halen, inclusief de verpander en anderen. Er bestaat geen enkele tekst die dit verbiedt, aangezien er geen tekst is gekomen die de pandhouder uitsluit, dus de regel blijft algemeen. En omdat het de verkoper is toegestaan de prijs te verhogen en de verhuurder de huur te verhogen indien deze voor een bepaalde periode wordt uitgesteld, is het hem toegestaan het voordeel van de zaak toe te staan als een verhoging op de prijs van het verkochte goed of een verhoging op de huur van het gehuurde goed. Dit wordt niet beschouwd als woeker (Riba), aangezien de definitie van woeker (Riba) hier niet op van toepassing is of op de realiteit ervan, noch valt het onder de woekerachtige zaken die door de tekst worden beperkt. Integendeel, het is de uitgestelde prijs die hoger is dan de onmiddellijke prijs, en verhuur voor een uitgesteld loon dat hoger is dan het loon in contanten, en dit zijn allemaal transacties die zijn toegestaan door de Shar’a.
Since the thing’s benefit is for its owner, he can gift the benefit just like he can gift the thing and he can permit whoever he wishes to benefit from the thing. Except that the pledger’s permission to the pledge to benefit from the thing which he pledged differs from the permission to someone else. It is permitted for the pledger to permit any human being other than the pledgee to benefit from the pledged thing. As for his permission to the pledgee, it has some details. If the pledge is for the sale price or house rent or any debt other than the loan, it is permitted for the pledgee to benefit from the pledged thing with the permission of the pledger. This is because it is his property so he can permit whoever he wishes to benefit from it including the pledger and others. There does not exist any text preventing that as there did not come any text excluding the pledgee, so the rule remains general. And because it is permitted for the seller to increase the price and the landlord to increase the rent if it deferred for a period, it is permitted for him to permit the benefit of the thing as an increase on the price of the sold thing or an increase on the rent of the hired thing. This is not considered riba as the definition of riba does not apply upon it or its reality, nor does it enter into the usurious things limited by the text. Rather it is the deferred price higher than the immediate price and hiring for a deferred wage higher than the wage in cash, and these are all of the transactions permitted by the Shar’a.
Indien de schuld een lening is, zoals wanneer iemand aan een ander duizend voor een jaar leent, en hij zijn huis als onderpand geeft en hem toestaat te profiteren van het onderpand, dan is het in dit geval niet toegestaan voor de schuldeiser om te profiteren van het onderpand, zelfs niet als de schuldenaar dit heeft toegestaan. Dit is vanwege de tekst die dit verbiedt. Er is overgeleverd van Anas (ra).
Whereas if the debt is a loan such as one person loaning another one thousand for a year, and he pledges to him his house and permits him to benefit of the pledge, it is not permitted for the pledgee in this case to benefit from the pledged thing even if the pledger permitted. This is due to the text coming prohibiting this. It has been narrated from Anas (ra)