De “dar” in de taal is de verblijfplaats, het huis en het land. De “dar” wordt in de taal gebruikt voor de stam, en het land van de oorlog (Dar al-Harb) is het land van de vijand. Er is geen onenigheid dat het land van de ongelovigen, waarin de ongelovigen verblijven en waarin zij heersen met ongeloof (Kufr), het land van de oorlog en het land van ongeloof (Kufr) is. Evenzo is er geen onenigheid dat het land van het slagveld dat de moslims als buit hebben ingenomen, waarin zij de regels van de islam nog niet hebben gevestigd, het land van de oorlog en het land van ongeloof (Kufr) is, zelfs als het onder de hand van moslims zou zijn. Dit is waarom de fuqaha (rechtsgeleerden) zeggen: ‘Als de buit wordt verdeeld in het gebied van de oorlog (Dar al-Harb), is het toegestaan voor degene die zijn deel heeft genomen om het via handel of op andere wijze te verhandelen.’ De woorden ‘Dar al-Kufr’ en ‘Dar al-Harb’ hebben één betekenis, namelijk dat ze worden gebruikt voor het land van de vijand en het land van de strijd. Evenzo is er geen onenigheid dat het land van de islam (Dar al-Islam) het land is dat zich onderwerpt aan de regels van de islam en waarin moslims heersen, of de inwoners nu moslims of beschermde niet-moslims (Dhimmi) zijn. De fuqaha zeggen ook dat Dar al-Kufr Dar al-Islam wordt door de verschijning van de regels van de islam daarin; zij verschilden echter van mening over hoe Dar al-Islam Dar al-Kufr wordt. Sommige mujtahideen (zelfstandig rechtsgeleerden) zeiden dat Dar al-Islam geen Dar al-Kufr wordt, behalve onder drie voorwaarden: ten eerste, de verschijning van de regels van ongeloof (Kufr) daarin. Ten tweede, dat het aan de grens van Dar al-Kufr komt te liggen. Ten derde, dat er daarin geen enkele moslim of beschermde niet-moslim (Dhimmi) meer overblijft die beveiligd is door de eerste beveiliging, namelijk de beveiliging van de moslims. Deze uitspraak is niet gebaseerd op bewijs; het is eerder slechts de beschrijving van de realiteit van het land. De realiteit (dhahir) is dat wanneer er strijd plaatsvindt tussen moslims en ongelovigen en de ongelovigen het land van de moslims innemen, zodat de oorlog daarop voortduurt, in deze situatie wordt beschouwd dat Dar al-Islam een Dar al-Kufr is geworden en is veroverd. Sommige Mujtahideen (zelfstandig rechtsgeleerden) zeiden dat het gebied van de islam (Dar al-Islam) een gebied van het ongeloof (Dar al-Kufr) wordt door de verschijning van ongeloof (Kufr) daarin. De reden voor deze uitspraak is dat onze term gebied van de islam (Dar al-Islam) en gebied van het ongeloof (Dar al-Kufr) gerelateerd is aan de islam en aan ongeloof (Kufr). Het land is alleen gerelateerd aan de islam of ongeloof (Kufr) door de verschijning van de islam of ongeloof (Kufr) daarin, net zoals het Paradijs het verblijf van vrede (dar as-salaam) wordt genoemd en het Vuur het verblijf van vernietiging (dar al-bawar) is, vanwege de aanwezigheid van vrede in het Paradijs en vernietiging in het Vuur. De verschijning van de islam of ongeloof (Kufr) geschiedt door de verschijning van hun regels; dus als de regels van ongeloof (Kufr) verschijnen in een land, dan is het een gebied van het ongeloof (Dar al-Kufr) geworden en is de relatie correct. Dienovereenkomstig wordt het land een gebied van de islam (Dar al-Islam) door de verschijning van de regels van de islam daarin zonder andere voorwaarden, en op dezelfde wijze wordt het een gebied van het ongeloof (Dar al-Kufr) door de verschijning van de regels van ongeloof (Kufr) daarin.