De overleveraars van de overlevering (Hadith) zijn de metgezellen (Sahabah), de Al Taabi'oun (de volgelingen) en Taabi'ou Al Taabi'ine (de volgelingen van de volgelingen), en niemand anders dan hen wordt überhaupt beschouwd als behorend tot de overleveraars van de overlevering (Hadith). Dit wordt ondersteund door de overlevering van Al Tirmizthi van Ibn Omar dat hij zei: Omar hield een khutbah voor ons bij de Jaabyah, hij zei: "O mensen, ik stond voor jullie zoals de stand van de Boodschapper van Allah ﷺ voor ons was." Hij zei: "Jullie bevelen mij om mijn metgezellen te volgen, dan hen die na hen komen, dan hen die na hen komen, en dan zal de leugen zich verspreiden." Dus Hij ﷺ veroorzaakte de verspreiding van de leugen door het uitsterven van de derde (generatie). Dus in de generatie daarna, en dan de generatie daarna, tot de dag van de opstanding; de leugen heeft zich verspreid zoals vermeld in deze tekst. Al Bukhari overleverde op gezag van Obaidah, van AbdAllah Ibn Mas'ood (vrede zij met hem) dat de Boodschapper ﷺ zei: "De beste mensen zijn mijn generatie, dan hen die na hen komen, dan hen die na hen komen, en dan zullen er mensen komen wiens getuigenis voorafgaat aan hun eed, en hun eed gaat vooraf aan hun getuigenis." Hij (Al Bukhari) overleverde ook op gezag van Imraan Ibn Al Husayn (vrede zij met hem) dat hij zei: De Boodschapper van Allah ﷺ zei: "De beste van mijn natie zijn mijn generatie, dan hen die na hen komen, en dan hen die na hen komen." Imraan zei: "Ik weet niet of Hij twee generaties of drie na Zijn generatie noemde." "Dan zullen er na jullie mensen komen die getuigen zonder dat hen daarom gevraagd wordt, en zij verraden en kunnen niet vertrouwd worden, en zij doen een gelofte (nazthr) en komen hun nazthr niet na, en vetzucht verschijnt bij hen." Dus deze overleveringen (Hadith) leiden uit dat de uitspraken van hen die na de drie generaties komen, onderwerp zijn van beschuldiging, wat betekent dat hun overleveringen niet worden geaccepteerd. De drie generaties zijn de generatie van de metgezellen (Sahabah), de Taabi'ine en de Taabi'y al Taabi'ine. Hoewel deze overleveringen (Hadith) geen expliciete teksten zijn om de overlevering te beperken tot die generaties, wijzen ze daar wel naar. Maar wat bepaalt dat zij de enige overleveraars van de overlevering (Hadith) zijn, is dat de overlevering van de overlevering (Hadith) eindigt nadat de overleveringen (Hadith) in de boeken zijn vastgelegd; er is dus geen overlevering van de overlevering (Hadith) meer na de tijd van het registreren van de overleveringen (Hadith) in de boeken, en dat is de tijd van Al Bukhari, Muslim en de andere verzamelaars van de profetische traditie (Sunnah). Dit komt doordat de overlevering de transmissie is en deze transmissie was geëindigd. Daarom zijn de overleveraars van de overlevering (Hadith) de metgezellen (Sahabah), de Taabi'oun (de volgelingen) en Taabi'ou Al Taabi'ine (de volgelingen van de volgelingen), omdat hun overlevering eindigde met het registreren van de overleveringen (Hadith). Het is waar dat sommigen zeiden dat de overleveraars van de overlevering (Hadith) de metgezellen (Sahabah), de Taabi'oun en iedereen onder hen zijn; aangezien er geen tekst is die de overlevering van de overlevering (Hadith) van de Boodschapper ﷺ tot de dag van de opstanding verbiedt, maar in de praktijk was er geen plaats meer voor de overlevering noch voor de overleveraars na de registratie van de overleveringen (Hadith) en het einde van de transmissie, en daarmee is het tijdperk van de overlevering in de praktijk geëindigd sinds het opschrijven van de overleveringen (Hadith), namelijk het tijdperk van de Taabi'y al Taabi'ine, en daarom is de praktische overlevering van de overlevering (Hadith) beperkt tot die drie tijdperken: het tijdperk van de metgezellen (Sahabah), het tijdperk van de Taabi'ine en het tijdperk van de Taabi'y Al Taabi'ine. De geschiedenis van de overleveraars van de overleveringen (Hadith) is inderdaad opgeschreven, en eenieder van hen is bekend en zij zijn niet onfeilbaar. Maar de overlevering (Hadith) van de metgezellen (Sahabah) wordt geaccepteerd en zij hebben geen rechtvaardiging nodig voor wat in de Qur'aan en de profetische traditie (Sunnah) staat over het prijzen van hen, en voor de uitspraak van de Boodschapper van Allah ﷺ: "mijn metgezellen zijn als de sterren; wie van hen jullie ook volgen, jullie zullen geleid worden", overgeleverd door Ruzayn, en het is een Hassan overlevering (Hadith), de geleerden en de juristen hebben het geaccepteerd en gebruikt zoals zij dit soort Al Hadeeth Al Hassan accepteren, zoals de geleerden van de terminologie van de overlevering (Hadith) hebben aangegeven. Daarom wordt de overlevering (Hadith) van de metgezellen (Sahabah) onbeperkt geaccepteerd zonder enige rechtvaardiging, terwijl het voor anderen dan de metgezellen (Sahabah); de voorwaarde voor degene wiens overlevering (Hadith) wordt geaccepteerd, is om rechtvaardig te zijn en kennis te hebben van wat hij overlevert.

The narrators of the Hadeeth are the Sahaabah, the Al Taabi'oun (the followers) and Taabi'ou Al Taabi'ine (the followers of the followers), and none other than them is considered to be from the narrators of the Hadeeth at all. That is guided to by the narration of the Tirmizthi from Ibn Omar that he said: Omar delivered a khutbah to us at the Jaabyah he said: O people, I stood in front of you like the standing of the Messenger of Allah (SAW) in front of us, He said: you command I to follow my companions then those who come after them then those who come after them then the lie gets spread" so He (SAW) occasioned the spreading of the lie by the extinction of the third (generation). So in the generation after, then the one after, until the resurrection day; the lie has spread as stated in this text. Al Bukhari narrated on the authority of Obaidah, from AbdAllah Ibn Mas'ood (mAbpwh) that the Messenger (SAW) said: the best people are my generation, then those who come after them, then those who come after them, then will come people the testimony of the one of them proceeds his oath, and his oath proceeds his testimony". He (Al Bukhari) also narrated on the authority of Imraan Ibn Al Husayn (mAbpwh) that he said: the :said) SAW (Allah of Messenger "ُ" The best of my nation are my generation then those who come after them, and then those who come after them, Imraan said: I don’t know whether He mentioned two generations or three after His generation. Then will come after you people who testify without being requested to do so, and they betray and can not be trusted, and they make vow (nazthr) and don’t carry out their nazthr, and fatness appears on them". So these ahaadeeth guide that the sayings of those who come after the three generations are object of accusation, which means that their narrations are not accepted. The three generations are the generation of the Sahabah, the Taabi'ine and the Taabi'y al Taabi'ine. Although these ahaadeeth are not explicit texts to limit the narration to those generations; they guide to that. But what determines that those are the only narrators of the Hadeeth is that the narration of the Hadeeth ends after the ahaadeeth got recorded in the books, so there is no narration of the Hadeeth after the time of registering the ahaadeeth in the books, and that is the time of Al Bukhari, Muslim and the other compilers of the Sunnah, that is because the narration is the transmission and this transmission had ended. Therefore, the narrators of the Hadeeth are the Sahabah, the Taabi'oun (the followers) and Taabi'ou Al Taabi'ine (the followers of the followers), because their narration ended by registering the ahaadeeth. It is true that some people said that the narrators of the Hadeeth are the Sahabah, the Taabi'oun and whoever below them; since there is no text prohibits the narration of the Hadeeth of the Messenger (SAW) until the resurrection day, but realistically there was no place for the narration nor for the narrators after the registration of the ahaadeeth and the ending of the transmission, and thereby the era of the narration has practically ended since the writing down of the ahaadeeth, i.e. the era of the Taabi'y al Taabi'ine, and therefore the practical narration of the Hadeeth is limited to those three eras: the era of the Sahabah: the era of the Taabi'ine and the era of Taabi'y Al Taabi'ine. The history of the narrators of the ahaadeeth verily got written, and every one of them is known and they are not infallible. But the narration of the Sahabah is accepted and they don’t need justification for what came in the Qur'aan and the Sunnah of praising them, and for the saying of the Messenger of Allah (SAW): "my companions are like the stars which ever one of them you imitate; you will be guided" narrated by Ruzayn, and it is a Hassan Hadeeth, the scholars and the jurisprudents accepted it and used it as they accepted this kind of Al Hadeeth Al Hassan, as the scholars of the Hadeeth terminology stated. Therefore the narration of the Sahabah is unrestrictedly accepted without any justification, as for other then the Sahabah; the condition for the one whose narration is accepted is to be just and knowledgeable of what he narrates.