Het wordt duidelijk uit de onderverdeling van de overlevering (Hadith) in Sahih, hasan en da'eef dat zowel de hasan als de Sahih overleveringen (Hadith) als bewijs dienen, terwijl de da'eef overlevering (Hadith) dat niet doet. Wat de overlevering (Hadith) aanvaardbaar of verwerpelijk maakt, is de overweging van de sanad, de overdrager en de matn. Indien er geen verteller uit de sanad is weggelaten, waarbij de weglating zou leiden tot de onmogelijkheid om de betrouwbaarheid van de weggelaten verteller te bevestigen, en de integriteit van de verteller niet wordt aangetast, en de matn niet zwak is en niet in strijd is met enig deel van de Qur'an of de massaal overgeleverde (Mutawatir) profetische traditie (Sunnah) of definitieve consensus (Ijma'), dan wordt in dit geval de overlevering (Hadith) aanvaard, ernaar gehandeld en aangenomen als een bewijs voor de sharia, of het nu Sahih of hasan was. Wanneer de overlevering (Hadith) echter in strijd is met deze kwalificaties, wordt deze verworpen en niet als bewijs aangevoerd. Daarom is de verworpen overlevering (Hadith) de overlevering (Hadith) die wordt verworpen vanwege het weglaten van een verteller uit de sanad, wat resulteert in de onmogelijkheid om de betrouwbaarheid van deze verteller te bevestigen, of vanwege het aantasten van de integriteit van een verteller, of vanwege de zwakte van de matn van de overlevering (Hadith) of de strijdigheid ervan met de Qur'an, overlevering (Hadith) en consensus (Ijma') die definitief zijn. Verschillende soorten overleveringen (Hadith) vallen onder de hadith mardud (verworpen), hun kenmerken zijn als volgt:

It becomes clear from dividing the hadīth into Sahih, hasan and da'eef that the hadīth hasan and Sahih are both advanced as proof and the da'eef hadīth is not. What makes the hadīth acceptable or rejectable is the consideration of the sanad, transmitter and matn. If a narrator is not ommited from the sanad whose ommision will lead to the inibility to attest the reliablity of the ommitted narrator and the narrator's probity is not impunged and the matn is not weak and does not contradict any part of the Qur’ān or the mutawatir Sunnah or definite ijma', then in this case the hadīth is accepted, acted upon and adopted as a Sharī’ah evidence whether it was Sahih or hasan. As for when the hadīth is contrary to these qualifications it is rejected and not educed as proof. Therefore, the rejected hadīth is the hadīth which is rejected due to the ommision of a narrator from the sanad which results in the inability to attest the reliabilty of this narrator or due to a narrator's probity being impungned, or due to the weakness of the (matn) of the hadīth or its contradiction with the Qur’ān, hadīth and ijma' which are definite. Various types of hadīth come under the hadīth mardud (rejected), following are their characteristics:

1. Mu'allaq: wanneer er één of meer overleveraars opeenvolgend ontbreken aan het begin van de sanad op een wijze die vrij duidelijk is. De term 'meer' is algemener om de gehele of een deel van de overleveringsketen (Isnad) in te sluiten. Ook wordt daaronder begrepen het weglaten van de gehele keten door de muhaddith of de verzamelaar van de overlevering (Hadith), zoals wanneer hij zegt: De Boodschapper van Allah ﷺ zei of deed het volgende.

1. Mu'allaq: when there is one or more narrators consecutively missing from the beginning of the sanad in a manner that is quite obvious. The term 'more' is more general to include the whole or part of the isnād. Also included is the ommision of the whole chain by the muhaddith or the hadīth compiler, such as when he says: The Messneger of Allah  said or did such and such thing.

2. Mu'dal: Is een keten waarin twee of meer overleveraars ontbreken op één of meer plaatsen. Dit omvat wanneer de tabi at-tabi'i een tabi'i en een sahābi uit de isnād (overleveringsketen) weglaat. Het omvat niet de uitspraak van de auteurs uit de fuqaha wanneer zij zeggen:

2. Mu'dal: Is a chain in which two or more narrators are missing from one or more places. It includes when the tabi at-tabi'i omits a tabi'i and sahābi from the isnād. It does not include the statement of authors from the fuqaha when they say:

Of hun uitspraak

Or their statement

Het is niet mu'dal omdat het geen overlevering is, maar het vormt eerder het citeren en afleiden van een bewijs dat correct is.

It is not mu'dal becaue it is not a transmission, rather it constitues qouting and educing a proof which is correct.

3. Munqati': Wanneer er op één van de plaatsen een enkele overlever ontbreekt vóór de Sahabah (metgezellen). Als er meer dan één plaats is waarbij de overlever die weglaat niet meer dan één overlever van elke plaats weglaat, dan zal het munqati' zijn op deze plaatsen. Ook wordt de keten als munqati' beschouwd wanneer er een onbekende overlever (mubham) in voorkomt. Een voorbeeld van een weggelaten overdrager is wat is overgeleverd door 'Abd al-Razzaq van al-Thawri van Abu Ishaq van Zayd ibn Yathi' van Hudhayfa, wat teruggaat naar de Profeet ﷺ die zei:

3. Munqati': When a single narrator is missing before the Sahābi from one of the places. If there is more than one place such that the narrator who ommits does not ommit more than one narrator from each place then it will be munqati' in these places. Also considered to be munqati' is the chain in which there is a obscure narrator (mubham). An example of a transmitter being ommitted is what has been narrated by 'Abd al-Razzaq from al-Thawri from Abu Ishaq from Zayd ibn Yathi' from Hudhayfa, which goes back to the Prophet  that he said:

De overleveringsketen (Isnad) heeft op twee plaatsen onderbrekingen. Ten eerste heeft 'Abd al-Razzaq niet direct van al-Thawri gehoord, maar hij heeft het overgeleverd van al-Nu'man Ibn Abi Shayba al-Jundi, die het van al-Thawri heeft overgeleverd; en ten tweede heeft al-Thawri niet van Abu Ishaq gehoord, maar hij heeft het overgeleverd van Shurayk, die het van Abu Ishaq heeft overgeleverd. De overlevering (Hadith) is daarom verworpen. Een voorbeeld van een onduidelijke overleider is wat is overgeleverd door Abu al-'Ala ibn 'Abd Allah ibn Shukhayr van twee mannen van Shaddad ibn Aws:

The isnad has breaks in two places. Firstly, 'Abd al-Razzaq did not hear from al-Thawri but rather narrated it from al-Nu'man Ibn Abi Shayba al-Jundi who narrated from al-Thawri and secondly, al-Thawri did not hear from Abu Ishaq but rather narrated it from Shurayk who narrated from Abu Ishaq. The hadīth, therefore, is rejected. An example of a transmitter being nondescript is what is narrated by Abu al-'Ala ibn 'Abd Allah ibn Shukhayr from two men from Shaddad ibn Aws:

Daarom wordt de overlevering (Hadith) verworpen vanwege de aanwezigheid van onbekende (majhul) overleveraars in de transmissie.

Therfore, the hadīth is rejected due to the presence of unknown (majhul) narrators in the transmision.

4. Shadh: Dit is wanneer een betrouwbare overlever (Hadith) overlevert die in strijd is met wat anderen hebben overgeleverd. Het is niet shadh als een betrouwbare overlever iets overlevert dat niemand anders heeft overgeleverd. Want de overlevering van een betrouwbare overlever wordt geaccepteerd, zelfs als anderen het niet hebben overgeleverd, en het wordt als bewijs gebruikt. Het is zoals de overlevering (Hadith):

4. Shadh: It is when a reliable transmitter narrates a hadīth which condradicts what others have narrated. It is not shadh if a reliable narrator transmits something no one else has narrated. Because the narration of a reliable transmitter is accepted even if others have not narrated it and it is used as a proof. It is like the hadīth:

Alleen 'Umar heeft het overgeleverd en van hem heeft alleen 'Alqama het overgeleverd. Een enkele overleveraar, Muhammad ibn Ibrahim al-Tamimi, heeft het van hem overgeleverd, van wie alleen Yahya ibn Said al-Ansari het heeft overgeleverd. Van Yahya ibn Said waren er meerdere overleveringsroutes. Daarom is de shadh alleen wanneer een betrouwbare overleveraar iets overlevert dat in strijd is met wat door anderen is overgeleverd, oftewel wanneer de geaccepteerde overlever een verslag overlevert dat ingaat tegen het verslag van degenen die waarschijnlijker correct zijn in hun overlevering.

Only 'Umar narrated it and from him only 'Alqama narrated it. A single narrator Muhammad ibn Ibrahim al-Tamimi narrated from him from who only Yahya ibn Said al-Ansari narrated. From Yahya ibn Said there was a proliferation of transmission routes. Therefore, the shadh is only when a reliable narrator transmits somthing which contradicts what has been narrated by others i.e, when the accepted narrator transmits a report which goes against the report of those more likely to be correct in their transmission.

5. Mu'allal: Het is een hadīth die een gebrek (Illah) heeft. Het is de overlevering (Hadith) waarbij een gebrek wordt ontdekt dat de authenticiteit ervan aantast, hoewel het schijnbaar gezond lijkt. Het gaat terug naar de overleveringsketen (Isnad) waarvan de overleveraars betrouwbaar zijn en die schijnbaar aan de voorwaarden van authenticiteit voldoet.

5. Mu'allal: It is a hadīth which has a defect ('illah). It is the hadith which is discovered to have a defect which impairs its authenticity, although it apparently seems to be sound. It goes back to the isnād whose transmitters are reliable and which apparently includes the conditions of authenticy.

6. Kwaad (Munkar): Datgene wat een enkele onbetrouwbare overleverer alleen overlevert. De munkar is de overlevering van een zwakke overleveraar die in strijd is met de rapportage van een overleveraar die minder zwak is.

6. Munkar: What a single unreliable transmitter narrates alone. The munkar is the narration of a weak narrator which contradicts the report of a transmitter who is less weaker.

7. Mawdu': De mawdu' overlevering (Hadith) is de vervalste en gefabriceerde overlevering (Hadith). De gefabriceerde overlevering (Hadith) is het kwaad onder de zwakke overleveringen (Hadith). De overlevering van iemand wiens conditie bekend is, is niet toegestaan, behalve wanneer het wordt gekoppeld aan het verduidelijken van de gefabriceerde status ervan. Een overlevering (Hadith) is bekend als gefabriceerd wanneer de vervalser zijn vervalsing erkent of iets dat gelijkstaat aan een bekentenis. De vervalsing kan worden begrepen uit de indicatie van de conditie van de overdrager, zoals de verteller die in zijn leugens de grillen van bepaalde leiders volgt, of terwijl hij de overlevering (Hadith) toeschrijft terwijl hij wordt betrapt als een volkomen leugenaar omdat die rapportage niet via enige route behalve hem komt, niemand het met hem eens is en hij geen getuige heeft; of we de onwaarheid kunnen onderscheiden uit de conditie van wat is overgeleverd, d.w.z. uit de staat van de matn, indien deze zwak is in zijn bewoording of betekenis of als het in strijd is met een deel van de Qur'an, de massaal overgeleverde (Mutawatir) profetische traditie (Sunnah) en definitieve consensus (Ijma'). Er zijn verschillende soorten vervalsers van overleveringen (Hadith). Degenen die de meeste schade aanrichten, zijn degenen die geassocieerd worden met zuhd (vrome ascese). Zij vervalsten in de hoop beloning te krijgen voor wat zij beweerden. Het gevaar is dat mensen hun vervalsingen accepteerden, vertrouwend op hen en op hen steunend. Wanneer een vervalser vervolgens een uitspraak fabriceerde, vertelden de mensen het door. Waarschijnlijk nam hij een uitspraak van de wijzen of anderen en schreef deze onterecht toe aan de Boodschapper van Allah ﷺ. Onder de gefabriceerde overleveringen (Hadith) behoren de overleveringen (Hadith) over de voortreffelijkheid van de Qur'an soera voor soera, in het bijzonder de (veronderstelde) overleveringen op gezag van 'Ubay ibn Ka'ab en de overleveringsketen (Isnad): Abu 'Isma > 'Ikrama > Ibn 'Abbas. De onjuistheid ervan is vastgesteld door de studie (kruisverwijzingen) van geleerden en door de bekentenis van Abu 'Isma. Er is overgeleverd dat hij zei:

Dit is een selectie van de soorten verworpen overleveringen (Hadith), maar het zijn niet alle mogelijke soorten die genoemd kunnen worden. Er zijn veel soorten verworpen overleveringen (Hadith) waarbij het noemen van een deel voldoende is als principe waaraan de aanvaardbare en verworpen overlevering (Hadith) wordt herkend. Een overlevering (Hadith) wordt niet verworpen omdat deze niet aan de voorwaarden voor de categorie Sahih voldoet, zolang de sanad, de overleveraars en de matn aanvaardbaar zijn; dat wil zeggen, wanneer het hasan is omdat de overleveraars van minder betrouwbaarheid zijn dan de overleveraars van de Sahih overlevering (Hadith), of als er een mustur was (een overleveraar wiens verslag schijnbaar onberispelijk is) of hij een slecht geheugen had, of als het is versterkt door een qarina (aanwijzing), of als de aanvaarding ervan doorslaggevend is, zoals wanneer het wordt versterkt door een andere overleveraar die ermee instemt of er een getuige is, zijnde een overleveraar die als geïsoleerd wordt beschouwd, of door een andere overlevering (Hadith). Men moet niet te streng zijn in het verwerpen van een overlevering (Hadith) zolang het mogelijk is om deze te aanvaarden volgens de vereisten van de sanad, de overleveraars en de matn. Vooral wanneer de meerderheid van de geleerden (Ulama) het heeft aanvaard en de fuqaha het over het algemeen hebben gebruikt, dan is het het waard om te worden aanvaard, zelfs als het niet aan de voorwaarden van de Sahih voldeed, omdat het onder de hasan valt. Net zoals men niet te streng moet zijn in het verwerpen van een overlevering (Hadith), is het tegelijkertijd niet toegestaan om nalatig te zijn met betrekking tot de overlevering (Hadith), door de overlevering (Hadith) te aanvaarden die verworpen is vanwege de sanad, de overleveraar of de matn.

These are a selection of the types of rejected ahadīth but they are not all the possible types that could be mentioned. There are many types of rejected ahadīth for which mentioning a part is suffient as a principle by which the acceptable and rejected hadīth is known. A hadīth is not rejected because it does not meet the conditions for the catagory of Sahih as long as its sanad, transmitters and matn are acceptable i.e, when it is hasan since the narrators are of lesser reliability than the narrators of the Sahih hadīth or if there was a mustur (a transmitter whose record is apparently blameless) or he had a bad memory or it has been strengthend by a qarina (indication) or its acceptance is prepodentarent such as when it is strengthend by another narrator agreeing with it or there is a witness i.e by a narrator who is assumed to be isolated or by another Hadith. One should not be overstrict in rejecting a hadīth as long as it is possible to accept it according to the requirements of the sanad, tarnsmitters and matn. Especially when the majority of the ‘Ulamā have accepted it and the fuqaha have generally used it, then it is worthy to be accepted even if it did not meet the conditions of the Sahih because it comes under the hasan. Just as one should not be overstrict in rejecting a hadīth at the same time it is not allowed to be negligent with respect to the hadīth, accepting the hadīth which is rejected due to the sanad, transmitter or matn.