Het oorlogbeleid houdt in dat de zaken van de oorlog worden behandeld op basis van de aard ervan, om zo de overwinning voor de moslims en de nederlaag voor hun vijanden te bewerkstelligen. Het directe praktische aspect hiervan is duidelijk zichtbaar. De Shar’a heeft zaken toegestaan binnen de oorlog die zij daarbuiten verbood, en zaken verboden binnen de oorlog die zij daarbuiten toestond. Zij stond binnen de oorlog liegen tegen de vijand toe, terwijl dit daarbuiten verboden is. Op deze wijze heeft zij regels vastgesteld die specifiek worden geacht voor het oorlogbeleid. Tot deze overwegingen behoren diegene die betrekking hebben op de omgang met de vijand. Hieronder valt wat gerelateerd is aan de oorlogshandelingen zelf, anderen zijn gerelateerd aan het islamitische leger, en anderen zijn gerelateerd aan zaken die daar buiten vallen.