Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
55. Types Of The Individuals Report
De overlevering (Hadith) wordt volgens de geleerden van de overlevering (Hadith) onderverdeeld in: Saheeh (correct), Hassan (goed) en zwak (Dha'eef).
The Hadeeth divides into: Saheeh (correct), Hassan (Good) and weak (Dha'eef), according to the Hadeeth scholars.
De Saheeh overlevering (Hadith) is de relevante (Musnad) overlevering (Hadith) waarvan de keten (Isnaad) verbonden is door de overdracht van een rechtvaardige en nauwkeurige overleveraar van een rechtvaardige en nauwkeurige overleveraar tot aan het einde ervan, en deze mag niet afwijkend (shaazth) of problematisch (mu'allal) zijn. Dit is de overlevering (Hadith) waarvan de geleerden van de overlevering (Hadith) —zonder geschil— de authenticiteit (sihhah, d.w.z. Saheeh te zijn) hebben vastgesteld. Daarom wordt datgene wat een breuk in zijn keten (Isnaad) heeft niet als authentiek (Saheeh) beschouwd, zoals de onderbroken (munqati') en de problematische (Mu'dhal). Ook wordt het niet als authentiek beschouwd wat is overgeleverd door iemand wiens uiterlijke en innerlijke toestand onbekend is, noch als iemand zelf onbekend is, of bekend is om zwakte, noch wordt het als Saheeh beschouwd wat is overgeleverd door iemand die geen attente memorist is, alsof het is overgeleverd door iemand die onoplettend is en veel fouten maakt, noch wat wordt overgeleverd door een betrouwbaar persoon maar wiens overlevering verschilt van de overlevering van de mensen, dan is het afwijkend (shaazth), noch wat verborgen gebreken heeft, dan is het problematisch (mu'allal).
The Saheeh Hadeeth is the related (Musnad) Hadeeth which its relation (Isnaad) is connected by the transmission of the just and accurate narrator from the just and accurate narrator up to the end of it, and it should not be irregular (shaazth), or problematic (mu'allal). This is the Hadeeth that the scholars of the Hadeeth decided -without dispute- its authenticity (sihhah, i.e. being Saheeh). Therefore that which has a cut in its relation (Isnaad) is not considered an authentic (Saheeh), like the cut (munqati') and the problematic (Mu'dhal). Also it is not considered an authentic what has been transmitted by he whose outward and inward situation is unknown, nor if himself is unknown, or known by weakness, nor is it considered to be Saheeh that which is transmitted by other than the attentive memorizer, as if it has been transmitted by an inattentive who commits lots of mistakes, nor what is narrated by the trustworthy but his narration is different to the narration of the people, then it is the irregular (shaazth), nor what has a hidden defamation reasons, then it is the problematic (mu'allal).
Wanneer men kennis zoekt over de Saheeh overlevering (Hadith); dan komt de zaak neer op wat de beroemde imams van de overlevering (Hadith) in hun boeken hebben verzameld. De Saheeh is datgene wat als authentiek is bevestigd in een van de twee Saheeh-boeken of in een van de beroemde betrouwbare boeken van de imams van de overlevering (Hadith). De indelingen van de Saheeh (authentiek) zijn:
When seeking knowledge about the Saheeh Hadeeth; the matter ends to what the famous Imams of the Hadeeth compiled in their books. The Saheeh is what was found certified as authentic in one of the two Saheeh books or in any of the famous reliable books of the Hadeeth Imams. The divisions of the Saheeh (authentic) are:
1. Een Saheeh die is samengesteld door Al Bukhari en Muslim.
1. A Saheeh which is compiled by Al Bukhari and Muslim.
2. Een Saheeh die Al Bukhari heeft verzameld zonder Muslim.
2. A Saheeh which Al Bukhari compiled without Muslim.
3. Een Saheeh die Muslim heeft samengesteld zonder Al Bukhari.
3. A Saheeh which Muslim compiled without Al Bukhari.
4. Een Saheeh volgens hun voorwaarden, maar zij hebben het niet verzameld.
4. A Saheeh according to their conditions but they did not compile it.
5. Een Saheeh volgens de voorwaarden van Al Bukhari, maar hij heeft het niet verzameld.
5. A Saheeh according to Al Bukhari condition but he did not compile it.
6. Een Saheeh volgens de voorwaarden van Muslim, maar hij heeft het niet verzameld.
6. A Saheeh according to Muslim condition but he did not compile it.
7. Een Saheeh volgens andere imams, maar niet volgens een van de twee imams.
7. A Saheeh according to other Imams but not according to either one of the two Imams.
Dit zijn de moeders van de Saheeh-indelingen. De hoogste hiervan is de eerste, die de mensen van de Hadith gewoonlijk "overeengekomen op" noemen. De Hassan (goede) overlevering (Hadith) is die waarvan de verzamelaar bekend is en waarvan de mannen beroemd zijn geworden; de meerderheid van de overleveringen (Hadith) draait hierom, en het wordt geaccepteerd door de meeste geleerden en gebruikt door algemene geleerden. Er is overgeleverd dat Abu 'Issa Al-Tirmizthi (MAMBUH) met Al-hassan bedoelde: datgene wat geen vermoeden van leugen in zijn isnaad (keten) bevat, noch onregelmatig (shaazth) is, en het wordt Hassan genoemd vanwege het gunstige oordeel over de overlevering ervan. De Hassan overlevering (Hadith) bestaat uit twee types: 1- De overlevering (Hadith) waarvan de overlevering niet vrij is van een verborgen persoon die de bekwaamheid niet heeft bereikt, maar hij is niet zo onoplettend dat hij veel fouten maakt in wat hij overlevert, noch wordt hij beschuldigd van leugen in de overlevering (Hadith).
These are the mothers of the Saheeh divisions. The highest of them is the first one which the people of the Hadeeth usually call it "agreed on" The Hassan (good) Hadeeth is the one that its compiler is known and its men became famous, and the majority of the Ahaadeeth revolve on this, and it is accepted by most scholars and used by common scholars. It had been narrated that Abu 'Issa Al-Tirmizthi (MAMBUH) meant by Al-hassan: is that which there is no suspect of lie in its isnaad (relation), nor is it an irregular (shaazth), and it is called Hassan for the favourable judgment for its narration The Hassan Hadeeth is two types: 1- The Hadeeth which the narration of it is not free from a concealed person who did not achieve the capability, but he is not that inattentive who makes lots of mistakes in what he narrates, nor is he accused to lie in the Hadeeth.
2- De overlevering (Hadith) waarvan de overleveraar een van degenen is die bekend staan om hun waarachtigheid en betrouwbaarheid, maar die niet het niveau van de mannen van de sahih overlevering (Hadith) heeft bereikt omdat hij minder (zwakker) is dan hen. De hasan overlevering (Hadith) is in staat om een bewijs (Daleel) te zijn, net als de sahih overlevering (Hadith). De overleveringen (Hadith) die zijn verschenen in de boeken van de imams en hun studenten, en in de boeken van andere geleerden en juristen, worden beschouwd als behorend tot de hasan overlevering (Hadith), en het wordt gebruikt als een bewijs (Daleel), aangezien zij het gebruikten als een bewijs (Daleel) voor een uitspraak, of zij een uitspraak daaruit afleidden; het is dus een hasan overlevering (Hadith), of het nu is verschenen in de usul of in de boeken van de islamitische jurisprudentie (Fiqh) waarvan bewezen is dat het betrouwbare boeken zijn, zoals Al-Mabsout, Al-Umm, Al-Mudawwanah Al-kubra (het grote verslag) en dergelijke. Niet zoals de boeken van Al-Baajoury, Al-Shanshoury en dergelijke. Wat betreft wat als overleveringen (Hadith) is verschenen in de boeken van de Koranexegese (Tafsir); daar moet geen aandacht aan geschonken worden, noch mogen zij worden aangevoerd als een bewijs (Daleel), zelfs niet als de uitlegger (mufassir) een zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) imam is, omdat dit verschenen is om een vers (Ayah) uit te leggen en niet om een uitspraak af te leiden, en er is een verschil tussen hen in, en omdat de uitleggers gewoonlijk niet bezorgd zijn over het onderzoeken van de overleveringen (Hadith) die zij aanhalen in de Koranexegese (Tafsir); daarom mogen deze overleveringen (Hadith) niet als zodanig worden beschouwd (geaccepteerd) zodra zij in de boeken van de Koranexegese (Tafsir) worden aangetroffen, zoals zij dat in de boeken van de imams en geleerden van de islamitische jurisprudentie (Fiqh) zouden zijn, maar het is onvermijdelijk om de overlevering (Hadith) te onderzoeken, zelfs op een nabootsende wijze, d.w.z. door een geleerde van de overlevering (Hadith) te raadplegen, of door te verwijzen naar de betrouwbare boeken van de overlevering (Hadith). De zwakke overlevering (Hadith) is degene die niet de kwaliteiten van de sahih overlevering (Hadith) bezit, noch de kwaliteiten van de hasan overlevering (Hadith) die eerder zijn vermeld, d.w.z. het is degene waarvan de authenticiteit van alle of sommige van de overleveraars niet bewezen is, vanwege de onbekendheid van hun situatie of vanwege een gebrek in hun waarachtigheid of dergelijke, hetgeen het ontkennen van hun rechtvaardigheid en hun betrouwbaarheid noodzakelijk maakt. De zwakke overlevering (Hadith) wordt niet als een vooruitstrevend bewijs (Daleel) beschouwd en wordt evenmin genomen als een bewijs (Daleel) voor de shari'ah-uitspraken.
2- The Hadeeth that its narrator is one of the known by his truthfulness and trustworthiness, but he did not reach the level of the Saheeh Hadeeth men for he is lesser (weaker) than them. The Hassan Hadeeth is capable to be a proof same like the Saheeh Hadeeth. The ahaadeeth which came in the books of the Imams and their students, and in the other scholars and jurisprudents' books are considered to be from the Hassan Hadeeth, and it is used as a daleel, since they used it as a daleel for the verdict, or they derived a verdict from it, so it is a Hassan Hadeeth whether it came in the usoul or in the fiqh books which are proven that they are of the considered books like Al-Mabsout, Al-Umm, Al Mudawwanah Al-kubra (the big record) and the likes. Not like the books of Al Baajoury, Al-Shanshoury and the likes. As for what came as Ahaadeeth in the tafseer books; they are not to pay attention to, nor are they to be advanced as a proof even if the explainer (mufassir) is a mujtahid imam, that is because it came to explain a verse (Ayah) not to derive a verdict, and there is difference between them, and because the explainers are not usually concerned to investigate the ahaadeeth which they invoke in the tafseer, therefore these Ahaadeeth should not be considered (accepted) as soon as they are found in the tafseer books, as if they are in the Imams and scholars of fiqh books, but it is inevitable to investigate the Hadeeth even by imitation way, i.e. by asking a scholar of Hadeeth, or by referring to the considered Hadeeth books. The weak Hadeeth is the one that does not gather the qualities of the Saheeh Hadeeth, nor the qualities of the Hassan Hadeeth which are mentioned previously, i.e. it is the one which the authenticity of all or some of its narrators is not proven, for the ignorance of their situation or for a scratch in their truthfulness or as such, which necessitates negating their justness and their trustworthiness. The weak Hadeeth is not advanced as a proof nor is it taken as an evidence for the shari'ahi verdicts.