3.3 Het wonder van de Qur’ān
3.3 The Miracle Of The Qur’ān
De Qur’ān is de openbaring die aan onze meester Muhammad ﷺ is geopenbaard met datgene wat zijn betekenissen aangeeft. De Qur’ān is dus zowel de bewoording (lafz) als de betekenis (ma'na) samen. De betekenis alleen wordt de Qur’ān niet genoemd, en de bewoording kan onmogelijk enige betekenis hebben, aangezien de basis van het samenstellen van uitdrukkingen is om een specifieke betekenis aan te duiden. Dit is waarom de Qur’ān is beschreven als een beschrijving van zijn bewoording. Zo zei Allah (SWT) erover dat het in het Arabisch is, toen Hij (SWT) zei:
The Qur’ān is the expression revealed to our master Muhammad with what indicates its meanings. So the Qur’ān is the wording (lafz) and meaning (ma'na) together. The meaning alone is not called the Qur’ān and the wording cannot possibly have any meaning because the basis of composing expressions is to indicate a specific meaning. This is why the Qur’ān has been described as a description of its wording. Thus, Allah said about it that it is in Arabic when He said:
“Voorwaar, Wij hebben het neergezonden als een Arabische Qur’ān” [TMQ Yoosuf: 2]
“Verily, We have sent it down as an Arabic Qur’ān” [TMQ Yoosuf: 2]
“Voorwaar, Wij hebben het neergezonden als een Arabische Qur’ān” [TMQ Yoosuf: 2]
“Verily, We have sent it down as an Arabic Qur’ān” [TMQ Yoosuf: 2]
En Hij (SWT) zei
And He said
“Een Boek waarvan de verzen in detail worden uitgelegd; een Qur’ān in het Arabisch” [TMQ Fussilat: 3]
“A Book whereof the Verses are explained in detail;- A Qur’ān in Arabic ” [TMQ Fussilat: 3]
En Hij (SWT) zei
And He said
“Een Arabische Qur’ān, zonder enige onrechtvaardigheid” [TMQ Zumar: 28]
“An Arabic Qur’ān, without any crookedness” [TMQ Zumar: 28]
“Wij hebben aan u (o Muhammad ﷺ) een Qur’ān in het Arabisch geopenbaard” [TMQ Shurā: 7]
“We have revealed unto you (O Muhammad (saw)) a Qur’ān in Arabic” [TMQ Shurā: 7]
“Wij hebben het inderdaad tot een Koran in het Arabisch gemaakt” [TMQ Zukhruf: 3]
“We verily, have made it a Qur’ān in Arabic” [TMQ Zukhruf: 3]
Arabisch is de weergave van de woorden van de Qur’ān en niet een beschrijving van de betekenissen ervan, omdat de betekenissen menselijke betekenissen zijn en geen Arabische betekenissen. Het is voor de mensheid en niet alleen voor de Arabieren. Wat betreft Zijn (SWT) zeggen:
Arabic is the depiction of the Qur’āns’ words and not a description of its meanings, because its meanings are human meanings and not Arabic meanings. It is for the humankind and not for the Arabs only. As for His saying:
“En op die wijze hebben Wij het (de Qur’ān) neergezonden, om een Arabisch oordeel (hukman 'arabiyyan) te zijn.” [TMQ Ra’d: 37]
“And thus have We sent it down (the Qur’ān) down to be an Arabic judgement (hukman 'arabiyyan)” [TMQ Ra’d: 37]
Het betekent dat het een wijsheid is die is vertaald naar de taal van de Arabieren en niet dat het een Arabische wijsheid is. Hier is het woord 'Arabisch' een beschrijving van de bewoording en niets meer. De bewoordingen (van de Koran) mogen niet anders dan in het Arabisch worden beschreven. Het heeft geen andere aanduiding dan Arabisch, hetzij letterlijk hetzij figuurlijk. Daarom is het niet juist om te zeggen dat het opschrijven van sommige van de betekenissen ervan in een andere taal de Koran is. De Arabische taal van de Koran is onbetwistbaar; de bewoordingen zijn uitsluitend in het Arabisch. De Koran is het wonder van de Profeet Muhammad ﷺ. Hoewel er andere wonderen van de Profeet ﷺ waren die door hem ﷺ plaatsvonden en anders waren dan die van de Koran, zoals vermeld in de Koran zelf en de sahih werken van de profetische traditie (Sunnah), waarmee hij ﷺ de mensen niet uitdaagde, de uitdaging was enkel door de Koran. Daarom zeggen wij dat de Koran het wonder van de Profeet Muhammad ﷺ was, waarmee zijn boodschapper-schap is bewezen vanaf het moment dat de Koran werd geopenbaard tot de Dag des Oordeels. De Koran maakte de Arabieren onmachtig om iets gelijkwaardigs te brengen, en daagde hen uit om iets gelijkwaardigs te brengen. Hij (SWT) zei in Zijn uitdaging aan hen:
It means that it is a wisdom translated into the language of the Arabs and not that it is an Arabic wisdom. Here the word 'Arabic' is a description of wording and nothing else. It’s (i.e The Qurans’) wording are not to be described except in Arabic. It has no other designation other than Arabic, whether literally or metaphorically. That is why it is not correct to say that the writing of some of its meanings in another language is Qur’ān. The Arabic language of the Qur’ān is indisputable; its wordings are only in Arabic. The Qur’ān is the miracle of the Prophet Muhammad . Even though there are other miracles of the Prophet which took place at his hands different to that of the Qur’ān, as mentioned in the Qur’ān itself and the Sahih works of the Sunnah, the he did not challenge the people with, the challenge was only by the Qur’ān. That is why we say that the Qur’ān was the miracle of the Prophet Muhammad with which his Messengership has been proven ever since the Qur’ān was revealed until the Day of Judgement. The Qur’ān rendered the Arabs incapable of bringing something like it, and it challenged them to bring something like it. He said in His challenge to them:
“En als jullie twijfelen over datgene wat Wij aan Onze slaaf hebben neergezonden, roep dan uw getuigen op naast Allah, als jullie de waarheid spreken, en produceer een soera die daarvan gelijk is.” [TMQ Baqarah: 23]
“And if you are in doubt concerning that which We have sent down to Our slave, then produce a sura of the like thereof and call your witnesses besides Allah, if you are truthful” [TMQ Baqarah: 23]
En Hij (SWT) zei:
And He said:
“Zeg: “Breng dan een soera die erop lijkt, en roep op wie je maar kunt, naast Allah, als jullie de waarheid spreken” [TMQ Yūnus: 38]
“Say: “Bring then a sura like unto it, and call upon whomsoever you can, besides Allah, if you are truthful” [TMQ Yūnus: 38]
“Of zij zeggen,” Hij (de Profeet ﷺ) heeft het (de Qur’ān) verzonnen. Zeg: “Breng dan tien verzonnen suras die er gelijk aan zijn, en roep op wie je maar kunt, naast Allah (om jullie te helpen), als jullie de waarheid spreken.” [TMQ Hūd: 13]
“Or they say,”He (the Prophet) forged it (Qur’ān). Say: “Bring you then ten forged suras like unto it, and call whomsoever you can, other than Allah (to your help), if you speak the truth” [TMQ Hūd: 13]
Zijn uitdaging aan hen bereikte een punt waarop Hij ﷺ hen vertelde dat zij niet in staat zouden zijn om iets dergelijks te brengen. Hij ﷺ zei:
His challenge to them reached a point where He told them that they will not be able to bring something like it. He said:
“Zeg: “Als de mensheid en de jinn samen zouden komen om het gelijke van deze Qur’ān te produceren, zouden zij het gelijke ervan niet kunnen produceren, zelfs niet als zij elkaar zouden helpen” [TMQ Isrā’: 88]
“Say: “If the mankind and the jinns were together to produce the like of this Qur’ān, they could not produce the like thereof, even if they helped one another” [TMQ Isrā’: 88]
Dus zij die door de Qur’ān werden uitgedaagd, waren niet in staat om iets zoals de Qur’ān te brengen; hun onvermogen om deze uitdaging aan te gaan is bewezen via massaal overgeleverde rapporten (Mutawatir) en de geschiedenis kent geen enkel verslag, noch heeft iemand een rapport overgeleverd dat zij (de Arabieren) iets dergelijks hebben gebracht.
So those challenged by the Qur’ān were unable to being something like the Qur’ān, their inibility to meet this challenge has been proven via recurrent reports (mutawatir) and history has no knowledge of and nor has anybody narrated a report that they (the Arabs) did bring something like it.
Deze uitdaging is niet specifiek voor hen aan wie het gericht was; het is eerder een open uitdaging tot de Dag des Oordeels, omdat de overweging gebaseerd is op de algemeenheid van de bewoording (lafz) en niet op de specifiekheid van de aanleiding (sabab). De Qur’ān daagt dus de gehele mensheid uit sinds de openbaring tot de Dag des Oordeels om iets te brengen dat er gelijk aan is; daarom is de Qur’ān niet slechts een wonder voor de Arabieren die leefden in de dagen van de Boodschapper ﷺ, en het is ook niet enkel voor de Arabieren, maar het is een wonder voor de gehele mensheid. In dit opzicht is er geen verschil tussen de ene stam en de andere, omdat Zijn ﷺ aanspraak tot de gehele mensheid is. Hij ﷺ zei:
This challenge is not specific to those who were addressed; rather it is an open challenge until the day of Judgement because the consideration is for the generality of the wording (lafz) and not the specificity of the cause (sabab). So the Qur’ān challenges the whole of mankind since it was revealed and until the Day of Judgement to bring something like it that is why the Qur’ān is not a miracle for the Arabs who lived in the days of the Messenger only, and nor is it only for the Arabs, rather it is a miracle for the whole of mankind, In this regard there is no difference between one tribe and another because his address is to the whole of mankind. He said:
“Wij hebben u (o Muhammad ﷺ) niet gezonden, behalve tot de gehele mensheid” [TMQ Saba: 28]
“We have not sent you (O Muhammad (saw)), except to all of mankind” [TMQ Saba: 28]
En omdat de verzen van de uitdaging algemeen ('amma) zijn, zeggen zij:
And because the verses of the challenge are general ('amma), they say:
“En roep aan wie ook jullie kunnen, naast Allah” [TMQ Yūnus: 38]
“And call upon whomsoever you can, besides Allah” [TMQ Yūnus: 38
Het omvat de gehele mensheid, en omdat de Qur’ān ons informeert over de onmacht van de mensheid en djinn, zei Hij (SWT):
It includes the whole of mankind, and because the Qur’ān informs us of the inibility of mankind and jinn, He said:
“Zeg: “Als de mensheid en de jinn samen zouden komen om het gelijke van deze Qur’ān te produceren, zouden zij het gelijke ervan niet kunnen produceren” [TMQ Isrā’: 88]
“Say: “If the mankind and the jinns were together to produce the like of this Qur’ān, they could not produce the like thereof” [TMQ Isrā’: 88]
Het onvermogen van de Arabieren om iets te produceren dat vergelijkbaar is met deze Qur’ān, en het onvermogen van alle mensen om iets te brengen dat vergelijkbaar is met deze, is een zaak die inherent is aan de Qur’ān zelf. Wanneer de Arabieren naar de Qur’ān luisterden, kwamen ze er dichterbij en werden ze gegrepen door de magie van de welsprekendheid ervan; zelfs al-Walid ibn al-Mughira, die de Profeet ﷺ de Qur’ān had horen reciteren, zei tegen de mensen:
The Arab's inibility to produce something similar to this Qur’ān, and all the people's inibility to bring something similar to it is a matter intrinsic to the Qur’ān itself. The Arabs, when they would listen to the Qur’ān, they would approach it and they were taken by the magic of its eloquence, even al-Walid ibn al-Mughira, who had heard the Prophet reciting the Qur’ān, said to the people:
‘Bij Allah! Er is geen man onder jullie die meer bedreven is in poëzie dan ik, of meer kennis heeft van het metrum ervan (rajazihi) of qasida (een oud Arabisch gedicht met een rigide drieledige structuur) dan ik! Ik zweer! In wat hij zegt is er een zoetheid en schoonheid, en daarin is gratie en elegantie. Op zijn hoogste punt is het frisgroen en weelderig, en op zijn laagste punt is het overvloedig en talrijk (met regen). Voorwaar, het is het hoogste en niets is hoger dan het’,
‘By Allah! There is not a man amongst you who is more well-versed in poetry than me, or has more knowledge of its poetic meter (rajazihi) or qasida (ancient Arabic poem with rigid tripartite structure) than me!. I swear! In the saying that he says there is a sweetness and beauty and in it there is grace and elagence. At it’s highest is fresh green and leefy and at its lowest it is copiuos and abundant (with rain). Verily it is the highest and nothing is higher than it’,
Dit ondanks het feit dat al-Walid niet geloofde en volhield in zijn ongeloof (Kufr). Dus de aspecten van het wonder hebben betrekking op de aard van de Qur’ān zelf, omdat zij die het gehoord hebben en zij die het zullen horen tot de Dag des Oordeels, verbijsterd en verward zijn door de kracht van de welsprekendheid ervan door er simpelweg naar te luisteren, zelfs als het slechts één zin is:
This despite the fact that al-Walid did not believe and persisted with his kufr. So the aspects of the miracle relate to the nature of the Qur’ān itself because those who have heard it and those who will hear it until the Day of Judgement are baffled and bewildered by the power of its eloquence by just simply listening to it, even if it is just one sentence:
“En van wie is het koninkrijk op deze dag?” [TMQ Fussilat: 16]
“And whose is the kingdom this day?” [TMQ Fussilat: 16]
“Op de Dag van de Opstanding zal de gehele aarde door Zijn Hand worden gegrepen” [TMQ al-Zumar: 67]
“On the Day of Resurrection the whole of the earth will be grasped by His Hand” [TMQ al-Zumar: 67]
“Als je verraad vreest van een volk, werp (hun verbond) dan terug naar hen (zodat het) op gelijke voorwaarden is” [TMQ alAnfāl: 58]
“If you fear treachery from any people throw back (their covenant) to them (so as to be) on equal terms” [TMQ alAnfāl: 58]
“O mensen! Vrees jullie Heer en wees Hem gehoorzaam! Voorwaar, de beving van het Uur (van het Oordeel) is een verschrikkelijke zaak. De dag dat jullie het zullen zien, zal elke zuigende moeder haar zuigeling vergeten, en elke zwangere haar kind zullen verliezen, en jullie zullen de mensheid zien als in een dronken staat, maar zij zullen niet dronken zijn, maar de Straf van Allah zal zwaar zijn.” [TMQ al-Hajj: 1]
“O mankind! Fear your Lord and be dutiful to Him! Verily, the earthquake of the Hour (of Judgement) is a terrible thing. The Day you shall see it, every nursing mother will forget her nurseling, and every pregnant one will drop her load, and you shall see mankind as in a drunken state, yet they will not be drunken, but severe will be the Torment of Allah” [TMQ al-Hajj: 1]
En zo zou een vers (Ayah) of verzen (Ayāt) van de Qur’ān worden gereciteerd. De woorden, de stijl en het doel ervan boeien en grijpen de emoties van de man volledig.
And thus an ayah or ayāt of the Qur’ān would be recited. Its words, style and purpose completely captivates and seizes the emotions of the man.
Het wonder van de Qur’ān is het duidelijkst in de vloeiendheid, zuiverheid en welsprekendheid van een verbazingwekkend niveau. Dit wordt aangegeven in de wonderbaarlijke stijl van de Qur’ān. De stijl ervan heeft een helderheid (Wuduh), intensiteit (Quwwah) en schoonheid (Jamal) die de mens niet kan evenaren. Stijl (uslub) is de ordening van betekenissen in diverse woorden, of het is de wijze van uitdrukking om betekenissen te benadrukken met taalkundige uitdrukkingen, en de helderheid van de stijl komt voort uit de projectie van de betekenissen die bedoeld zijn om uitgedrukt te worden in de frase waarmee zij worden geuit:
The miracle of the Qur’ān is clearest in its fluency, purity and eloquence of an astonishing level. This is indicated in the miracilous style of the Qur’ān. Its style has clarity (Wuduh), intensity (Quwwah) and beauty (Jamal) that man cannot match. Style (uslub) is the arrangement of meanings in assorted words or it is the manner of expression to highlight meanings with lingusitic expressions, and the clarity of the style comes from the projection of the meanings intended to be expressed in the phrase with which they are expressed:
“En degenen die ongeloven zeggen: ‘Luister niet naar deze Qur’ān, en maak lawaai tijdens de (recitatie) ervan, opdat jullie overwinnen’” [TMQ Fussilat: 26]
“And those who disbelieve say: “Listen not to this Qur’ān, and make noise in the midst of its (recitation) that you may overcome” [TMQ Fussilat: 26]
De intensiteit (Quwwah) van de stijl wordt vertegenwoordigd door de keuze van woorden die compatibel zijn met de betekenis die zij geven. Zo wordt de verfijnde betekenis uitgedrukt met het verfijnde woord, de emotionele betekenis met het emotionele woord, de verwerpelijke betekenis met het verwerpelijke woord, enzovoort...
The intensity (Quwwah) of the style is represented by the choice of words compatible to the meaning they give. Thus, the delicate meaning is expressed with the delicate word, and the emotive meaning is expressed with the emotive word and the loathed meaning is expressed with the loathed word and so on and so forth...
“En zij zullen daar een beker te drinken krijgen, vermengd met Zanjabil (gember, enzovoort), en een bron daar, genaamd Salsabil.” [TMQ ad-dahr: 17-18]
“And they will be given to drink there a cup (of wine) mixed with Zanjabil (ginger, etc), and a spring there, called Salsabil” [TMQ ad-dahr: 17-18]
“Waarschijnlijk is de Hel een plek van hinderlagen, een verblijfplaats voor de Taghun (zij die de door Allah gestelde grenzen overschrijden). Zij zullen daar gedurende lange tijd verblijven.” [TMQ An-Naba: 21-23]
“Truly, Hell is a place of ambush, a dwelling place for the Taghun (Those who transgress the limits set by Allah). They will abide therein for ages” [TMQ An-Naba: 21-23]
“Dat is inderdaad een zeer onrechtvaardige verdeeldheid” [TMQ Najm: 22]
“That indeed is a division most unfair” [TMQ Najm: 22]
“Voorwaar, het meest harde van alle stemmen is het geluid (gebrul) van de ezel” [TMQ Luqmaan: 19]
“Verily, the harshest of all voices is the voice (braying) of the ass” [TMQ Luqmaan: 19]
Wat betreft de schoonheid van de uslub (stijl), deze is te vinden in de keuze van de meest zuivere en beste bewoordingen die passen bij de betekenis die zij overbrengen en bij de woorden en betekenissen die hen vergezellen in de uitdrukkingen.
As for the beauty of the uslub (style) this is to be found in the choice of the most pure and best phrases fitting with the meaning they conveyed and with the words and meanings, which accompany them in the expressions
“Misschien zullen zij die ongeloven wensen dat zij moslims waren. Laat hen eten en genieten, en laat hen zich bezighouden met (valse) hoop. Zij zullen het te weten komen.”
“Perhaps (often) will those who disbelieve wish that they were Muslims. Leave them to eat and enjoy, and let them be preoccupied with (false) hope. They will come to know”
Degene die de Qur’ān onderzoekt, zal een verheven verhoging vinden waarin de stijl van de Qur’ān wordt gekenmerkt door de helderheid, intensiteit en schoonheid ervan. Luister naar deze helderheid, intensiteit en schoonheid:
The one who examines the Qur’ān will find a lofty elevation in which the style of the Qur’ān is characterised in terms of its clarity, intensity and beauty. Listen to this clarity, intensity and beauty:
“En onder de mensen is degene die over Allah discussieert zonder kennis of leiding, of een Boek dat licht geeft (van Allah), terwijl hij zijn nek in hoogmoed buigt en (anderen) te ver afleidt van het Pad van Allah.” [TMQ al-Hajj: 8- 9]
“And among men is he who disputes about Allah, without knowledge or guidance, or a Book giving light (from Allah,- Bending his neck in pride, and leading (others) too (far) astray from the Path of Allah” [TMQ al-Hajj: 8- 9]
“Deze twee tegenstanders (gelovigen en ongelovigen) strijden met elkaar over hun Heer; wat de ongelovigen betreft, voor hen zullen kledingstukken van vuur worden gesneden, kokend water zal over hun hoofden worden gegoten. Daarmee zal smelten of verdwijnen wat zich in hun buiken bevindt, evenals hun huiden. En voor hen zijn er ijzeren haken (om hen te straffen). Elke keer dat zij daaruit willen ontsnappen, uit angst, zullen zij daarin worden teruggedreven, en zal tot hen worden gezegd: “Proef de straf van de verbranding.” [TMQ al-Hajj: 19-22]
“These two opponents (believers and disbelievers) dispute with each other about their Lord; then as for those who disbelieve, garments of fire will be cut out for them, boiling water will be poured down over their heads. With it will melt or vanish away what is within their bellies, as well as their skins. And for them are hooked rods of iron (to punish them). Every time they seek to get away therefrom, from anguish, they will be driven back therein, and (it will be) said to them: “Taste the torment of burning” [TMQ al-Hajj: 19-22]
“O mens! Er is een gelijkenis aangehaald, luister er dus naar (met aandacht): Voorwaar! Degenen tot wie jullie Allah naast Hem aanroepen, kunnen niet eens een vlieg scheppen, ook al zouden zij daarvoor samenwerken. En als de vlieg iets van hen zou wegnemen, zouden zij niet in staat zijn het van de vlieg terug te winnen. Zo zwak zijn zowel de zoeker als het gezochte.” [TMQ al-Hajj: 73]
“O mankind! A similitude has been coined, so listen to it (carefully): Verily! Those on whom you call besides Allah, cannot create (even) a fly, even though they combine together for the purpose. And if the fly snatched away a thing from them, they wouldhave no power to release it from the fly. So weak are (both) the seeker and the sought” [TMQ al-Hajj: 73]
De Qur’ān is een bijzonder genre (tiraz) van expressie. De ordening van woorden (nazm) volgt niet de standaardmethode van metrische en ritmische poëzie (As-shi'r al-mawzun al-muqaffa), noch is het volgens de methode van vrije proza (An-nathm al-mursal), noch is het volgens de methode van an-nathr al-muzdawij (heeft een dubbele gelijkenis met rijmende en vrije proza) of an-nathr al-masjooh (rijmende proza). Het is een unieke stijl, waar de Arabieren voorheen nooit mee te maken hadden gehad. De Arabieren wisten, vanwege het buitengewone effect dat de Qur’ān op hen had, niet vanuit welk aspect de Qur’ān deze wonderbaarlijke aard (i'jaz) had bereikt. Dus begonnen zij te zeggen, zoals vermeld staat in de Qur’ān:
The Qur’ān is a special genre (tiraz) of expression. Its arrangement of words (nazm) does not follow the standard method of metrical and rythmic poetry (As-shi'r al-mawzun al-muqaffa), nor is it according to the method of free prose (An-nathm al-mursal), nor is it on the method of an-nathr al-muzdawij (has dual resemblance to rhymed and free prose) or an-nathr al-masjooh (rhymed prose). It is a unique style, which the Arabs had never come across before. The Arabs, due to the extraordinary effect that the Qur’ān had on them did not know from what aspect did the Qur’ān reach this wondrous nature (i'jaz). So they started to say, as has been mentioned in the Qur’ān:
“Dit is inderdaad duidelijke magie” [TMQ Yūnus: 76]
“This is indeed clear magic” [TMQ Yūnus: 76]
En zij begonnen te zeggen dat dit de woorden van een dichter waren en dat hij een waarzegger is. Daarom antwoordde Allah (SWT) hen toen Hij (SWT) zei:
And they began to say that these were the words of a poet and that he is a soothsayer. That is why Allah replied to them when he said:
“Het is niet het woord van een dichter, weinig is dat jullie geloven! Het is ook niet het woord van een waarzegger, weinig is dat jullie zich herinneren!” [TMQ Haaqqah: 41-42]
“It is not the word of a poet, little is that you belive! Nor is it the word of a soothsayer, little is that you remember!” [TMQ Haaqqah: 41-42]
Het feit dat de Qur’ān van een bijzonder genre en een unieke structuur is, is in elk opzicht duidelijk. Dus zult u de Qur’ān zeggen:
The fact that the Qur’ān is of a special genre and a unique structure is clear in every respect. So you will find the Qur’ān saying:
“(Allah) zal hen vernederen en u de overwinning op hen schenken en de borsten van een gelovig volk genezen” [TMQ Tawba: 14]
“(Allah) will disgrace them and give you victory over them and heal the breasts of a believing people” [TMQ Tawba: 14]
En er staat
And it says
“Nooit zult u de vroomheid (al-birr) bereiken, tenzij u uitgeeft van datgene wat u liefhebt” [TMQ Imrān: 92]
“By no means shall you attain peity (al-birr) unless you spend (in Allah's Cause) of that which you love” [TMQ Imrān: 92]
Dit is proza dat dicht bij poëzie ligt, want indien de twee verzen zouden worden gerangschikt, dan zouden zij twee verzen poëzie vormen op de volgende wijze:
This is prose that is close to poetry, for if the two verses were arranged then they would be two verses of poetry in the following manner:
En Hij zal hen meenemen en jullie over hen zegevieren en de harten van een groep gelovigen genezen. Jullie zullen de deugdzaamheid niet bereiken totdat jullie besteden van datgene wat jullie liefhebben.
Wayukhzihim wayansurkum alaihim wayashfi sodoora qawmin mu’mineen. Lan tanalo el-birra hatta tunfiqo mimma tohibboon.
Deze verzen zijn echter geen poëzie, maar eerder een uniek type proza. Wanneer u de Qur’ān deze vorm van proza ziet gebruiken
However these verses are not peotry, but rather a type of prose which is unique. When you find the Qur’ān saying this type of prose
“Bij de hemel en bij at-Tariq (de nachtbezoeker, dat wil zeggen, de heldere ster); en wat zal u doen weten wat at-Tariq (de nachtbezoeker) is? (Het is) de ster met de doorborende helderheid; Er is geen mens maar die heeft een beschermer over zich. Laat de mens dan zien waaruit hij is geschapen! Hij is geschapen uit een uitstromend water - voortkomend uit tussen de ruggengraat en de ribben.” [TMQ Taariq: 1-7]
“By the heaven, and at-Tariq (the night-comer, that is, the bright star); and what will make you to know what at-Tariq (night-comer) is? (It is) the star of piercing brightness; There is no human being but has a protector over him (or her). So let man see from what he is created! He is created from a water gushing forth - . Proceeding from between the back-bone and the ribs” [TMQ Taariq: 1-7]
Wat proza is, en op elk punt ver verwijderd is van poëzie. Men vindt het ook zeggen:
Which is prose, and far from poetry in every respect. You also find it saying:
“Wij hebben geen Boodschapper gezonden, behalve om met Allahs toestemming gehoorzaamd te worden. Als zij (de hypocrieten), nadat zij onrecht hadden gedaan tegen zichzelf, naar jou (Muhammad ﷺ) waren gekomen en om vergeving van Allah hadden gevraagd, en de Boodschapper ﷺ om vergeving voor hen had gevraagd: dan zouden zij Allah inderdaad Vergevingsgezind, Genadig hebben gevonden.” [TMQ Nisā’: 64]
“We sent no Messenger, but to be obeyed by Allah's leave If they (hypocrites), when they had been unjust to themselves, had come to you (Muhammad (saw)) and begged Allah's forgiveness, and the Messenger had begged forgiveness for them: indeed, they would have found Allah All-Forgiving, Most Merciful” [TMQ Nisā’: 64]
“Maar nee, bij jouw Heer, zij kunnen geen geloof (Iman) hebben, totdat zij jou de rechter maken in alle geschillen tussen hen, en in zichzelf geen weerstand vinden tegen jouw beslissingen, en deze met volledige onderwerping aanvaarden.” [TMQ Nisā’: 65]
“But no, by your Lord, they can have no imān, until they make you the judge in all disputes between them, and find in themselves no resistance against your decisions, and accept them with full submission” [TMQ Nisā’: 65]
Het verlengt ook de passage en de stijl in proza in zijn uitspraak:
It also lengthens the passage and style in prose in its saying:
“En bij de zon en haar helderheid; En bij de maan wanneer zij de zon volgt; En bij de dag wanneer deze haar helderheid onthult; En bij de nacht wanneer zij deze verbergt” [TMQ Shams: 1-4]
“And by the sun and its brightness; And by the moon as it follows the sun; And by the day as it shows up (the sun's) brightness; And by the night as it conceals it (the sun)” [TMQ Shams: 1-4]
Het verkort ook de passage en de ademhaling (nafas) in proza, ook al zijn beide voorbeelden van proza in de vorm van een passage. Soms zul je het creatief vinden in vrije proza, waardoor het vrij zal zijn in de spraak. Dus zegt het:
It also shortens the passage and breath (nafas) in prose, even though both are examples of prose in the form of passage. At times you will find it creative in free prose, thus it will be free in speech. So it says:
“O Boodschapper! Laat degenen die haasten om in ongeloof te vervallen jou niet bedroeven, van hen die zeggen: “Wij geloven” met hun monden, maar hun harten hebben geen geloof. En onder de Joden zijn mannen die veel en gulzig luisteren naar leugens – zij luisteren naar anderen die niet naar jou zijn gekomen. Zij veranderen de woorden uit hun context; zij zeggen: “Als aan u dit wordt gegeven, neem het dan, maar als aan u dit niet wordt gegeven, wees dan op uw hoede!” En wie Allah in beproeving (Fitnah) wil laten vallen, tegen hem kun jij niets doen tegen de wil van Allah. Dat zijn degenen wiens harten Allah niet wil zuiveren; voor hen is er een schande in deze wereld, en in het Hiernamaals een grote straf.” [TMQ Mā’idah: 41]
“O Messenger! Let not those who hurry to fall into disbelief grieve you, of such who say: “We belive” with their mouths but their hearts have no faith. And of the Jews are men who listen much and eagerly to lies - listen to others who have not come to you. They change the words from their places; they say,”If you are given thsi, take it, but if you are not given thsi, then beware!” And whomsoever Allah wants put in fitna (error), you can do nothing for him agisnt Allah. Those are the ones whose hearts Allah does not want to purify; for them there is a disgrace in this world, and in the Hereafter a great torment” [TMQ Mā’idah: 41]
Je zult het creatief vinden in rijmende proza, waardoor het in rijmende proza zal spreken. Dus zegt het:
You will find it creative in rhymed prose, thus it will speak in rhymed prose. So it says:
“O jij ﷺ, gehuld (in gewaden)! Sta op en waarschuw! En verheerlijk jouw Heer (Allah)! En reinig jouw gewaden! En houd afstand van ar-rujz (de afgoden)! En geef niets om meer te verkrijgen (of beschouw uw daden van gehoorzaamheid aan Allah niet als een gunst aan Allah). En wees geduldig voor het aangezicht van jouw Heer” [TMQ Muddathir: 1-7]
“O you (Muhammad (saw)) enveloped (in garments)! Arise and warn! And your Lord (Allah) magnify! And your garments purify! And keep away from ar-rujz (the idols)! And give not a thing in oreder to have more (or consider not your deeds of Allah's obedienceas a favour to Allah). And be patient for the sake of your Lord” [TMQ Muddathir: 1-7]
Je zult het superieur vinden in izdiwaj (proza met opeenvolgende maar verschillende rijmen), dus het zegt:
You will find it superior in izdiwaj (prose with successive but different rhyms) so it says:
“De onderlinge wedijver om het oppotten van wereldse zaken leidt jullie af. Totdat jullie de graven bezoeken. Nee! Jullie zullen het weten! Nee! Jullie zullen het weten! Nee! Als jullie het met zekerheid wisten. Voorwaar, jullie zullen de brandende vuur zien!” [TMQ Takaathur: 1-6]
“The mutual rivalry for piling up of wordly things diverts you. Until you visit the graves. Nay! You shall come to know! Again, Nay! You shall come to know! Nay! If you knew with a sure knowledge. Verily, you shall see blazing fire!” [TMQ Takaathur: 1-6]
Je zult merken dat het de izdiwaj verlengt, daarom stelt de Qur’ān:
You will find it lengthening the izdiwaj, so the Qur’ān states:
“Vervloekt zij de mens! Hoe ondankbaar is hij! Van welk ding heeft Hij hem geschapen? Van een nutfa (zaad) heeft Hij hem geschapen, en daarna heeft Hij hem in de juiste verhouding gezet; Daarna maakt Hij het pad voor hem gemakkelijk; Daarna laat Hij hem sterven, en plaatst Hem in een graf; Daarna, wanneer het Zijn Wil is, zal Hij hem (opnieuw) opwekken. Nee, maar (de mens) heeft niet gedaan wat Hij hem beval. Laat de mens dan kijken naar zijn voedsel. Dat Wij in overvloed water neerdalen, en Wij de aarde doen openspleten, en Wij daarin het graan doen groeien. En druiven en planten van klaver (groen voer voor het vee). En olijven en dadelpalmen. En tuinen, dichtbegroeid met vele bomen. En vruchten en Abba (kruiden en dergelijke)” [TMQ Abasa: 17-31]
“Be cursed (the disbelieving) man! How ungrateful he is! From what thing did He create him? From nutfa (semen) He craeted them, and then set him due proportion; Then He makes the Path easy for him; Then He causes him to die, and puts him in a grave; Then, when it is His Will, He will resurrect him (again). Nay, but (man) has not done what He commanded him. Then let man look at his food. That We pour forth water in abundance, and We split he earth in clefts, and We cause therin the grain to grow. And grapes and clover plants (green fodder for the cattle). And olives and date-palms. And gardens, dense with many trees. And fruits and Abba (herbage etc)” [TMQ Abasa: 17-31]
Terwijl men een bepaald rijm volgt, zal het overgaan in een ander type rijmende proza. Dus terwijl men in rijm voortgaat in het volgende:
Whilst proceeding on a certain rhyme it will move to another type of rhyme prose. So while prooceeding in rhyme in the following:
“Dan, wanneer de Trompet wordt geblazen; Voorwaar, die Dag zal een zware Dag zijn. Ver weg van gemakkelijk voor de ongelovigen.” [TMQ Muddathir: 8-10]
“Then, when the Trumpet is sounded; Truly, that Day will be Hard Day. Fra from easy for the disbelievers” [TMQ Muddathir: 8-10]
Het zal het in het vers direct daarna verlaten, dus het zegt:
It will abandon it in the verse immediately after it, so it says:
“Laat Mij alleen (behandelen) met degene die Ik alleen heb geschapen (dat wil zeggen, al-Walid ibn al-Mughira al-Makhzumi)! En daarna heb Ik hem overvloedige middelen geschonken. En kinderen om bij hem te zijn! En Ik heb het leven soepel en comfortabel voor hem gemaakt! Na alles wat hij wenst - dat Ik hem meer zou geven; Nee! Voorwaar, hij is koppig geweest en heeft Onze Ayaat (tekens/bewijzen) tegengewerkt. Ik zal hem dwingen om een zware straf onder ogen te komen!” [TMQ Muddathir: 11-17]
“Leave Me Alone (to deal) with whom I created Alone (that is, al-walid ibn al-Mughira al-Makhzumi)! And then granted him resources in abundance. And children to be by his side! And made life smooth and comfortable for him! After all that he desires - that I should give more; Nay! Verily, he has been stubborn and opposing Our Ayaat (signs/proofs). I shall oblige him to face a severe torment!” [TMQ Muddathir: 11-17]
Vervolgens zal het overgaan van dit rijm naar een ander type in het vers dat er direct op volgt, dus het zegt:
Then it will move from this rhyme to another type in the verse that immediatley follows it, so it says:
“Voorwaar, hij dacht en hij plande; dus laat hem vervloekt zijn, hoe hij plande! Toen hij dacht; toen fronste hij en keek hij op een slecht humeur; toen keerde hij zich om en was hij hoogmoedig” [TMQ Muddathir: 18-23]
“Verily, he thought and plotted; So let him be cursed, how he plotted! Then he thought;Then he frowned and he looked in bad tempered way; Then he turned back and he was proud” [TMQ Muddathir: 18-23]
Onderzoek de gehele Qur’ān op deze wijze, en u zult niet vinden dat deze zich houdt aan iets uit de bekende wijze van de Arabieren wat betreft poëzie of proza in hun verschillende vormen, noch lijkt het op enige uitspraak uit de uitspraken van de Arabieren of van enig ander volk.
In this manner examine the whole Qur’ān, you will not find it adhering to anything from the well-known way of the Arabs in terms of poetry or prose in their various types, and nor does it resemble any saying from the sayings of the Arabs or any other people.
Dan zul je merken dat de stijl helder, intens en prachtig is, waarbij de betekenissen op een wijze van uitdrukking worden weergegeven die de betekenissen op de meest nauwkeurige wijze afbeeldt. Wanneer de betekenis subtiel is, zul je het als volgt zeggen:
Then you will find its style is clear, intense and beautiful which renders meanings in a manner of expression which depicts the meanings in the most accurate of depictions. When the meaning is delicate you find it saying:
“Voorwaar, voor de Muttaqun (godvrezenden) zal er een succes zijn; tuinen en wijngaarden. En maagden van gelijke leeftijd. En een volle beker.” [TMQ Naba: 31-34]
“Verily, for the Muttaqun (Godfearing), there will be a success (Paradise); Gardens and grapeyards. And maidens of equal age. And a full cup (of wine)” [TMQ Naba: 31-34]
Met verfijnde woorden en zachte, vloeiende zinnen.
Using delicate words and soft, flowing sentences.
En wanneer de betekenis krachtig is, zal men het als volgt aantreffen:
And when the meaning is forceful, one will find it saying:
“Waargenkelijk, de Hel is een plek van hinderlagen, een verblijfplaats voor de Taghun (degenen die de door Allah gestelde grenzen overschrijden). Zij zullen daar gedurende een lange tijd verblijven, niets koels zullen zij daar proeven, noch een drank. Behalve kokend water en de afscheiding van een vuil wond. Een rechtvaardige vergelding (overeenkomstig hun kwade daden).” [TMQ Naba: 21-26]
“Truly, Hell is a place of ambush, a dwelling place for the Taghun (Those who transgress the limits set by Allah). They will abide therein for age, nothing cool shall they taste therin, nor any drink. Except boiling water, and dirty wound discharges. An exact recompense (according to their evil crimes)” [TMQ Naba: 21-26]
Zo gebruikt het grootse woorden en krachtige zinnen. En wanneer de betekenis aangenaam is, gebruikt het aangename woorden, dus zegt het:
Thus using grand words and strong sentences. And when the meaning is pleasant it uses pleasant words, so it says:
“En hij bracht zijn ouders naar de troon en zij vielen voor hem neer in prostratie” [TMQ Yoosuf: 100]
“And he raised his parents to the throne and they fell down before him prostrate” [TMQ Yoosuf: 100]
En wanneer de betekenis aanstootgevend is, wordt er een passend woord voor deze betekenis gebruikt, dus zegt hij:
And when the meaning is objectionable it comes with the appropriate word for this meaning, so it says:
“Zijn de mannelijken voor jullie en de vrouwelijken voor Hem? Dat is inderdaad een zeer onrechtvaardige verdeling” [TMQ Najm: 22]
“Is it for you the males and for Him the females? That indeed is a division most unfair” [TMQ Najm: 22]
En er staat:
And it says:
“En verlaag je stem. Voorwaar, het meest harde van alle stemmen is het (gebrul) van de ezel” [TMQ Luqman: 19]
“And lower your voice. Verily, the harshest of all voices is the voice (braying) of the ass” [TMQ Luqman: 19]
De weergave van de betekenis werd vergezeld door deze wijze van uitdrukking, die de betekenissen verbeeldt door aandacht te schenken aan woorden die een rijm hebben dat de ziel beweegt bij het vatten en begrijpen van de betekenissen. Daarom roept het bij de luisteraar die begrijpt, vanwege de diepgang van de betekenissen en de welsprekendheid van de uitdrukking, een diep gevoel van ontzag en nederigheid op, totdat sommige welsprekende Arabische denkers zich bijna voor het neerwierpen, ondanks hun ongeloof en koppigheid.
The rendering of meaning had been accompanied with this manner of expression which depicts the meanings, giving attention to words which have the rhyme that moves the soul when conceiving the meanings and comprehending them. That is why it evokes in the listener who comprehends, due to the depth of its meanings and the eloquence of its expression a deep sense of awe humility until some of the eloquent Arab thinkers almost prostrated before it despite their disbelief and obstinacy.
Dan zal degene die de woorden van de Qur’ān en haar zinnen nauwgezet bestudeert, werkelijk ontdekken dat de Qur’ān bij het samenvoegen van letters aandacht besteedt aan de klanken die voortkomen uit hun articulatiepunten. Zo worden letters die qua articulatie dicht bij elkaar liggen, dicht bij elkaar geplaatst in een woord of zin. En wanneer er een kloof is tussen de articulatiepunten, worden deze gescheiden door een letter die de vreemdheid van de overgang wegneemt. Tegelijkertijd maakt dit de articulatie van een letter aangenaam en licht voor het oor om te herhalen, zoals een koor in de muziek. Er wordt niet gezegd 'kal ba'iq a-mudfiq' maar 'kasayyib'. Ook wordt er niet gezegd 'al-hu'khu'' maar 'sundusu khudrin'. En wanneer het noodzakelijk is om letters te gebruiken die ver van elkaar verwijderd zijn in een betekenis die daar bij past, en niets anders die betekenis geeft zoals het woord 'deeza', dan heeft het geen zin om het woord 'zalima' of 'ja'ira' in de plaats ervan te gebruiken, ook al is de betekenis hetzelfde. Naast deze precisie in gebruik, is de letter die in een koor voorkomt duidelijk met enige frequentie terug te vinden in verzen. De Vers van de Troon (ayatul kursiyy) heeft bijvoorbeeld de letter lam 23 keer herhaald op een aangename wijze, wat een impact heeft op het gehoor, zodanig dat het mensen ertoe aanzet hun oren te spitsen en meer te willen horen.
Then, indeed the one who scrutinises the words of the Qur’ān and its sentences will find that the Qur’ān gives attention to, when placing letters together, the sounds that come out from their places of articulation. So the letters close to each other in articulation are placed close to each other in a word or sentence. And when there is a gap betwen the points of articulation, they are separated with a letter which eliminates the strangeness of the transition. And at the same time it makes a letter pleasant in articulation and light on the ears to be repeated like the chorus in music. It does not say 'kal ba'iq a-mudfiq' but 'kasayyib'. Nor does it say 'al-hu'khu'' but 'sundusu khudrin'. And when it is necessary to use letters which are placed distanced from each other in a meaning which befits it and nothing else gives that meaning like the word 'deeza', there is no point in using the word 'zalima' or 'ja'ira' in its place even though the meaning is one. In additon to this precision in usage, the letter which is in chorus is clearly found in verses with some frequency. The Verse of the Throne (ayatul kursiyy) for example has the letter lam repeated in it 23 times in a pleasant manner which has an impact on the hearing such that it makes people prick up their ears and want to hear more.