39. De Voorwaarde (Al Shart) - De Islamitische Persoonlijkheid | Quran Course

39. De Voorwaarde (Al Shart) - De Islamitische Persoonlijkheid | Quran Course

0% gelezen · 4 min resterend

De Islamitische Persoonlijkheid Bladwijzer toevoegen

Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel

Toon origineel

39. De Voorwaarde (Al Shart)

39. The Condition ( Al Shart)

door Sheikh Taqīuddīn An-Nabahānī4 min. lezen137 keer bekeken

De shart is een vervullende kwaliteit voor de mashrout (voorwaardelijke zaak) in datgene wat die zaak vereist of in datgene wat de rechtsregel (Hukm) van die voorwaardelijke zaak vereist. De hawl (het verstrijken van één jaar) bij de armenbelasting (Zakah) over geld vervolledigt het bezit van het minimumbedrag (Nisab), dus de hawl is een shart voor het bezit van het minimumbedrag (Nisab) om de armenbelasting (Zakah) daarover verplicht te stellen, dus het behoort tot wat de mashrout vereist. En het huwelijk (ihsaan) vervolledigt de kwaliteit voor de overspelige voor de steniging van de gehuwde (muhsan) overspelige, dus het is een voorwaarde voor de overspelige om zijn steniging te verplichten, dus het behoort tot wat de mashrout vereist. De kleine wassing (Wudu) vervolledigt de uitvoering van het gebed in datgene wat de rechtsregel (Hukm) daarin vereist, dus het is een voorwaarde voor het uitvoeren van het gebed, en het behoort tot wat de rechtsregel (Hukm) vereist in die mashrout. En het bedekken van de awrah is een voorwaarde voor het uitvoeren van het gebed, en behoort tot wat de rechtsregel (Hukm) daarin vereist, dus het is een shart en behoort tot wat de rechtsregel (Hukm) van de mashrout vereist, en dergelijke zijn alle voorwaarden (shurout). De shart is verschillend van de mashrout (de voorwaardelijke zaak) omdat het een vervullende kwaliteit voor deze is, en niet een van de onderdelen ervan; daarom is het verschillend van de zuil (rukn), omdat de zuil een onderdeel van de zaak is dat er niet van gescheiden is, en het is niet juist om te zeggen: de zuil is verschillend van de zaak of vergelijkbaar ermee omdat het een van de onderdelen ervan is, terwijl de shart tegelijkertijd verschillend van de zaak en een vervulling ervan moet zijn. De shart wordt gedefinieerd als datgene waarvan de afwezigheid de afwezigheid noodzakelijk maakt, en waarvan de aanwezigheid de aanwezigheid niet noodzakelijk maakt, en dit is een verduidelijking ervan met betrekking tot het effect.

De shart (voorwaarde) met de mashrout (het voorwaardelijke onderwerp) is als de kwaliteit bij het beschreven onderwerp, want niets kan beschreven worden zonder het bestaan van de kwaliteit, maar de kwaliteit kan wel bestaan zonder het bestaan van het beschreven onderwerp; en zo is het met de shart: het gebed (Salah) bestaat niet zonder het bestaan van de reinheid, maar de reinheid kan wel bestaan zonder het bestaan van het gebed (Salah). De shart komt niet specifiek voor de toewijzingsrechtsregel, maar het kan ook voor de omstandigheidsrechtsregel zijn. Er zijn dus shurout (voorwaarden) gerelateerd aan de toewijzingsaansprakelijkheid, zoals de reinheid, het bedekken van de awrah en de reinheid van de kleding; elk van deze is een shart voor het gebed (Salah). En er zijn shurout gerelateerd aan de omstandigheidsaansprakelijkheid, zoals de hawl (het verstrijken van één jaar) bij het minimumbedrag (Nisab) van de armenbelasting (Zakah) over geld, de ihsaan (het huwelijk) in de kwestie van overspel, en de bescherming (al-hirz) bij diefstal (het wegnemen van het gestolen goed uit de opslag of een versterkte plaats en ermee weglopen); dit zijn allemaal shurout voor de sabab (oorzaak). En zij worden allemaal beschouwd als voorwaarden waarop de definitie van de shart van toepassing is, en zij zijn allemaal shari'ah-shurout vanwege hun vermelding in het bewijs, behalve dat het eerste type shurout zijn voor de rechtsregel (Hukm) en het tweede type shurout zijn voor datgene wat is vastgesteld voor de rechtsregel (Hukm) van de zaken die het noodzakelijkerwijs vereist.

The shart (condition) with the mashrout (conditioned matter) is like the quality with the described matter, so nothing can be described without the existence of the quality, but the quality may exist without the existence of the described one, and so is the shart, the salaat does not exist without the existence of the purity, but the purity may exist without the existence of the salaat. The shart does not come specifically for the assignment verdict, but it may also be for the circumstantial verdict. So there are shurout (conditions) related to the assignment address, like the purity, covering the awrah, and the purity of the dress, every one of them is a shart for praying. And there are shurout related to the circumstantial address like the hawl (elapsing of one year) with the nisaab of the money zakaat, the ihsaan (marriage) in the issue of the adultery, and the protection (al-hirz) in the stealing (taking the stolen thing from its storage or fortified and walking away with it), they are all shurout for the sabab (cause). And they are all considered as sharout upon which applies the definition of the shart, and they are all shari'ahi sharout for their arrival in the evidence, except that the first type are shurout for the hukm and the second type are shurout for what is set for the hukm of matters it necessitates.

De overeenkomstvoorwaarden (shurout) zijn inbegrepen in de sharia-voorwaarden (shurout), zoals de voorwaarden van de verkoop, de partnerschap, de schenking (waqf) en dergelijke, maar zij zijn niet zoals de voorwaarden van de overdrachtsvoorschriften en de omstandigheidsvoorschriften met betrekking tot de noodzaak van een sharia-bewijs (Daleel) dat de voorwaarde (shart) aantoont om deze als voorwaarde te beschouwen; het is echter een voorwaarde voor deze voorwaarden (shurout) dat zij de sharia niet tegenspreken. Dit betekent dat de voorwaarden van de overdracht of de omstandigheidsvoorschriften een sharia-bewijs (Daleel) nodig hebben om als voorwaarden (shurout) te worden beschouwd, in tegenstelling tot de overeenkomstvoorwaarden (shurout), die niet opgenomen hoeven te zijn in het sharia-bewijs (Daleel), maar het is de twee partijen van de overeenkomst toegestaan om de voorwaarden (shurout) te stellen die zij willen, hoewel het voor hen of een van hen niet is toegestaan om voorwaarden (shurout) te stellen die de sharia-tekst tegenspreken. Dus de overeenkomstvoorwaarden (shurout) mogen de sharia niet tegenspreken en het is geen voorwaarde dat zij voortkomen uit een sharia-bewijs (Daleel), dat is vanwege de uitspraak van de Boodschapper van Allah ﷺ: “... wat is er met sommige mannen, zij stellen voorwaarden die niet in het Boek van Allah staan, wat er ook van een voorwaarde die niet in het Boek van Allah staat; het is ongeldig (baatel), zelfs als het honderd voorwaarden (shart) zijn, het besluit van Allah is groter in het recht, en de voorwaarde van Allah is bindender”, overgeleverd door Al-Bukhari. En de betekenis van “niet in het Boek van Allah” is het tegenovergestelde van wat in het Boek van Allah staat, wat betekent dat het niet in Zijn rechtsregel (Hukm) staat en ook niet in overeenstemming is met Zijn besluit; dat is omdat de Boodschapper van Allah ﷺ het stellen van voorwaarden (shurout) zonder beperkingen heeft toegestaan, en heeft verduidelijkt dat alles wat de rechtsregel (Hukm) van Allah Ta’ala tegenspreekt, baatel (ongeldig) is, dus Hij heeft het stellen van de voorwaarden (shurout) niet verboden, en aangezien Hij ﷺ ontkende (dat de betekenis is) de erkenning van wat uit het Boek van Allah (aan voorwaarden) voortkomt, dan is de betekenis ervan het ontkennen van de erkenning van wat het Boek van Allah tegenspreekt.

The agreements shurout are included in the shari'ahi shurout, like the shurout of the sale, the partnership, the entailment (waqf), and the like, but they are not like the assignment verdicts and circumstantial verdicts shurout (conditions) with regard to the need of a shari'ahi evidence that shows the shart to make it considered as a shart, but it is conditional for these shurout that they don’t contradict the shari'ah. Which means that, the shurout of the assignment or circumstantial verdicts need a shari'ahi evidence to be considered as shurout, contrary to the agreements shurout, they don’t need to be included in the shari'ahi daleel, but it is permissible for the two parties of the agreement to set the shurout they want, however it is not permissible for them or any of them to set shurout which contradict the shari'ahi text. So the agreement shurout must not contradict the shari'ah and it is not conditional for them to come through a shari'ahi daleel, that is for the saying of the Messenger of Allah (SAW) : “… what is the matter with some men, they set conditions that are not in the book of Allah, what so ever of a condition that is not in the book of Allah; is invalid (baatel), even if it is a hundred shart, the decree of Allah is greater in the right, and the condition of Allah is more binding”, narrated by Al-Bukhari. And the meaning of “not in the book of Allah” is contrary to what is in the book of Allah, means it is not in His ruling nor is it in accordance with His decree; that is because the Messenger of Allah (SAW) has permitted the setting of the shurout (conditions) without restrictions, and clarified that whatever contradicts the hukm of Allah Ta’ala is baatel (invalid), so He did not forbid the setting of the shurout, and since He (SAW) negated (that the meaning is) the consideration of what is from within the book of Allah (of shurout), then the meaning of it is negating the consideration of what contradicts the book of Allah.

De overlevering (Hadith) in Al-Bukhari is: “A’ishah, moge Allah tevreden met haar zijn, zei: Burayrah kwam naar mij toe en zei: Ik heb met mijn volk een overeenkomst gesloten (mijn meester om mij vrij te laten) over negen ounces, één ounce per jaar, dus help mij alsjeblieft. Ik zei: als jouw volk het ermee eens is, zal ik het voor hen berekenen en zal de loyaliteit aan mij toebehoren, dan zal ik het doen. Daarna ging Burayrah met het aanbod naar haar volk, maar zij weigerden het, dus kwam zij terug terwijl de Boodschapper van Allah ﷺ zat. Zij zei: ik heb hen dat aangeboden, maar zij weigerden; zij willen de loyaliteit voor zichzelf. De Boodschapper van Allah ﷺ hoorde dat, waarna A’ishah het aan Hem vertelde, en Hij zei: neem haar en stel de loyaliteit vast als een voorwaarde (shart), aangezien de loyaliteit toebehoort aan degene die de slaaf vrijlaat. Dus deed A’ishah dat. Daarna stond de Boodschapper van Allah ﷺ op om tot de mensen te spreken: Hij prees Allah en loofde Hem, en daarna zei hij: ‘wat is er met sommige mannen...’, de overlevering (Hadith). Dit toont aan dat wat verboden is de voorwaarde is die in strijd is met het Boek van Allah en de profetische traditie (Sunnah) van Zijn Boodschapper ﷺ, en het toont niet aan dat de voorwaarde (shart) in het Boek van Allah en in de profetische traditie (Sunnah) moet staan. Dienovereenkomstig moeten de voorwaarden (shurout) in de overeenkomst zo worden vastgesteld dat zij de sharia niet schenden, dat wil zeggen door niet in strijd te zijn met enige van de sharia-teksten, of enige sharia-uitspraken die een sharia-bewijs hebben. Bijvoorbeeld, de sharia heeft de loyaliteit toegekend aan degene die de slaaf vrijlaat van zijn meester, dus het is niet juist om de slaaf te verkopen en de voorwaarde (shart) te stellen om zijn loyaliteit te behouden, dus de voorwaarde (shart) wordt geannuleerd en de verkoop is geldig.

The hadeeth in Al- Bukhari is : “ A’ishah may Allah be pleased with her said: Burayrah came to me and said: I have made an agreement with my people (my master to free me) over nine ounces, one ounce a year, so help me please, I said: if your people like it I count it to them and your loyalty will be to me, then I will do. Then Burayrah went the her people with the offer, and they refused it, so she came back while the Messenger of Allah (SAW) was sitting, she said I offered them that, but they refused, they want the loyalty for themselves, so the Messenger of Allah heard that, then A’ishah told Him, and He said: take her and set the loyalty as a shart, as the loyalty belongs to whoever sets the slave free, so A’ishah did. Then the Messenger of Allah (SAW) stood up addressing the people: He thanked Allah and praised Him, then he said “what is the matter with some men...”, the hadeeth. This shows that what is prohibited is the condition that contradicts the book of Allah and the Sunnah of His Messenger, and does not show that the shart must be in the book of Allah and in the Sunnah. Accordingly the shurout in the agreement must be set so they do not violate the shari'ah, that is by not contradicting any of the shari'ah texts, or any shari'ahi verdicts which has a shari'ahi evidence. For example, the shari'ah has made the loyalty to whoever sets the slave free from his master, so it is not right to sell the slave and setting the shart of keeping his loyalty, so the shart is cancelled and the sale is valid.

Nog een voorbeeld, het is niet juist om te zeggen: "Ik heb dit aan jou verkocht voor duizend in contanten (naqdan) of voor tweeduizend op krediet (nasi’ah)". Dit is dus één verkoop die uit twee voorwaarden bestaat, waarbij het doel ervan verschilt naar aanleiding van hun verschillen; dit is een ongeldige shart, waardoor de verkoop ongeldig wordt vanwege het zeggen van de Profeet ﷺ: "Krediet en verkoop is niet toegestaan, noch is het toegestaan om twee sharts in één verkoop te maken", overgeleverd door Abu-Dawood. En als voorbeeld: als een man een goed aan een ander verkoopt en een voorwaarde aan hem stelt dat hij het aan niemand anders mag verkopen; de shart wordt geannuleerd en de verkoop is geldig (sahih), omdat deze shart in strijd is met de vereiste (muqtada) van de overeenkomst, namelijk het eigendom van het verkochte goed en het hebben van het recht op de beschikking ervan, wat in strijd is met het sharia-oordeel. En dus worden de voorwaarden die in strijd zijn met de sharia helemaal niet in overweging genomen, of ze nu een sharia-tekst schenden of een oordeel dat de sharia heeft voortgebracht, of het nu een sharia-opdracht-oordeel is of een van de situationele oordelen.

Another example, it is not right to say: I sold this to you for one thousand in cash (naqdan) or for two thousands as credit (nasi’ah). So this is one sale consists of two conditions, the aim of it differs in accordance with their differences; so this is an invalid shart, for which the sale becomes invalid because of His (SAW) saying“ :credit and sale is not permissible, nor is it permissible to make two sharts in one sale”, narrated by Abu-Dawood. And as an example, if a man sells a good to another one and sets a condition for him that he does not sell it to anyone; the shart is cancelled and the sale is valid (sahih), because this shart contradicts the requirement (muqtada) of the agreement, which is the ownership of the sold good and having the right of its disposal, so that contradicts the shari'ahi verdict. And thus the conditions that contradict the shari'ah are not considered at all, whether they violate a shari'ahi text or a verdict which the shari'ah brought it. Has it been a shari'ahi assignment verdict or one of the circumstantial verdicts.

Overgeleverd door Al-Haakem, wat betekent dat zij de nalevers zijn van de voorwaarden die zij zelf hebben gesteld, dus Hij verwees de voorwaarden naar hen. Ook erkende de Profeet ﷺ het stellen van voorwaarden die niet in het Boek van Allah worden vermeld, in de overeenkomsten; Muslim overleverde op gezag van Jaber: “dat hij op zijn zwakke kameel reed en hem wilde achterlaten, hij zei: de Profeet ﷺ volgde mij, deed een smeekbede voor mij en klopte op hem, waarna hij actief liep op een manier zoals hij nooit eerder had gelopen. Hij zei: verkoop hem aan mij voor één ounce, ik zei nee, hij zei: verkoop hem aan mij, toen verkocht ik hem aan hem voor één ounce, en ik sloot zijn last uit voor mijn familie”, overgeleverd door Muslim. Het uitsluiten van zijn last is een voorwaarde (shart) die hij in de verkoop stelde. Op gezag van Sufaynah zei Abi Abd-Arrahman: “Ummu-Salamah verloste mij en stelde een voorwaarde aan mij dat ik de Profeet ﷺ zou dienen”, overgeleverd door Ahmad, en in een overlevering: Ik was een slaaf van Ummu-Salamah, zij zei: Ik verlos je onder de voorwaarde dat je de Boodschapper van Allah ﷺ zult dienen zolang je leeft, ik zei: zelfs als je deze voorwaarde niet aan mij stelt, zal ik de Boodschapper van Allah ﷺ niet verlaten zolang ik leef, toen verloste zij mij”, overleverde Abu Dawood. En zo zijn er vele incidenten waarin voorwaarden worden gesteld, die niet uit de sharia zijn genomen, maar door ieder mens naar eigen wens zijn gesteld. En alles wat in deze zaak is aangevoerd, is dat de voorwaarde (shart) wordt beperkt door het niet schenden van het Boek van Allah of enig vonnis van de sharia. Maar het is een voorwaarde dat de gestelde voorwaarde niets verboden (Haram) toestaat of iets toegestaan (Halal) verbiedt; vanwege de uitspraak van de Boodschapper van Allah ﷺ:

narrated by Al-Haakem, means they are adherents to the conditions they set, so He referred the conditions to them. Also the prophet (SAW) acknowledged the setting of conditions that are not mentioned in the book of Allah, in the agreements, Muslim narrated on the authority of Jaber “that he was riding his weak camel, so he wanted to leave it, he said: the prophet (SAW) followed me and made supplication for me and patted on it then it walked actively in a way it never walked like it before, He said: sell it to me for one ounce, I said no, He said: sell it to me, then I sold it to him for one ounce, and I excluded its load for my family”, narrated by Muslim. Excluding its load is a shart he set in the sale. On the authority of Sufaynah Abi Abd- Arrahman said “ Ummu- Salamah set me free and set a condition on me that I serve the prophet (SAW)”, narrated by Ahmad, and in a narration : I was a slave for Ummu- Salamah, she said: I free you under the condition that you serve the Messenger of Allah as long as you live, I said: even if you don’t set this condition on me I will not leave the Messenger of Allah as long as I live, then she set me free”, narrated Abu Dawood. And thus many incidents in which conditions are set, not taken from the shari'ah, but set by every human as he wants. And all what came in this matter is that the shart is restricted by not violating the book of Allah or any verdict of the shari'ah. But it is conditional that the set condition does not permit a haram or forbid a halal; because of the saying of the Messenger of Allah (SAW) ." :