21.6 Noodverdragen

21.6 Noodverdragen - De Islamitische Persoonlijkheid | Quran Course

De eerste situatie: Als sommigen van de mensen van de oorlog een verdrag zoeken met de moslims voor specifieke jaren, op voorwaarde dat de mensen van de oorlog elk jaar een bepaald bedrag aan grondbelasting (Kharaj) betalen en dat de islamitische regels niet op hen worden toegepast in hun landen; dit wordt niet gedaan als instemming met ongeloof, tenzij de Staat niet in staat is om onderdrukking te voorkomen en in dit verdrag iets goeds ziet voor de moslims, dan is het op dat punt toegestaan om het uit noodzaak te sluiten. In deze situatie is er geen hulp of steun voor hen vanuit de islamitische Staat, omdat zij door dit verdrag niet worden gedwongen tot de islamitische regels en zij geen mensen van de oorlog ophouden wanneer zij de regels van de islam niet gehoorzamen. Het bieden van steun aan hen is daarom niet verplicht voor de moslims. De Boodschapper van Allah ﷺ sloot een verdrag met Yuhanna bin Rub’ah terwijl hij bij Tabuk was, in de grenzen van Bilad AsSham. Hij liet hem in zijn gebied op zijn eigen religie, en hij trad niet in onder de banier van de moslims en hun heerschappij. Dit verdrag voor een beperkte periode maakt de veiligheid van deze Staat gegarandeerd door de islamitische Staat. Wie van de moslims het verdrag betreedt, betreedt het met de veiligheid van het verdrag en niet met een individuele veiligheid, en het is hem niet toegestaan zich tegen de mensen ervan te verzetten. Wie de moslimlanden betreedt van de burgers van dit land, betreedt deze met de veiligheid van het verdrag en heeft geen nieuwe veiligheid nodig buiten het verdrag, noch is het een van de moslims toegestaan zich tegen hem te verzetten. Handelaren worden niet belet om handelswaar naar deze Staat te brengen, behalve werktuigen die in de oorlog worden gebruikt, zoals wapens, oorlogsmateriaal en dergelijke, omdat zij mensen van de oorlog zijn, zelfs als de moslims een verdrag met hen hebben.

The first situation: If some people of the people of war seek a treaty from the Muslims for specific years on condition that the people of war give kharaj every year for a specified amount and that the Islamic rules are not executed upon them in their lands; this is not done as it is consenting upon disbelief unless the State is not able to prevent oppression and sees in this treaty good for Muslims, then at this point it is allowed to contract it out of necessity. In this situation there is no assistance or support for them from the Islamic State because they are not compelled by this treaty with the Islamic rules and do not depart from being people of war when they do not obey the rules of Islam. So undertaking support for them is not obliged upon the Muslims. The Messenger of Allah (saw) made a treaty with Yuhanna bin Rub’ah while he was at Tabuk in the boundaries of Bilad AsSham. He left him in his zone upon his religion, and he did not enter under the banner of Muslims and their rule. This treaty of limited period makes the security of this State guaranteed by the Islamic State. Whoever enters it from the Muslims enters it with the security of the treaty and not an individual security, and it is not allowed for him to oppose its people. Whoever enters the Muslim lands from the citizens of this land enters with the security of the treaty and does not require a new security other than the treaty, nor is anyone from the Muslims allowed to oppose him. Traders are not prevented from carrying merchandise to this State except tools used in war like weapons and war materials and what is similar to this because they are people of war even if the Muslims have a treaty with them.

“Dat de polytheïsten de gracht omsingelden en de moslims in beproeving waren, zoals Allah (SWT) zei: ‘Daarin werden de gelovigen beproefd en heftig geschud’ [TMQ 33:11]. De Boodschapper van Allah ﷺ stuurde een bericht naar ‘Uyaynah bin Hasan en verzocht hem om met hen terug te keren door hem een derde van de vruchten van Madinah te geven, maar hij weigerde, behalve een helft. Toen zijn gezanten verschenen om het bestand te schrijven voor de Boodschapper van Allah ﷺ, stonden de twee leiders van de helpers (Ansar), S'aad bin ‘Ubadah en S'aad bin Mu’adh (vrede zij met hem), op en zij zeiden: ‘O Boodschapper van Allah ﷺ, als dit van openbaring is, voer dan uit wat u bevolen is, maar als het een mening is die u heeft overwogen, dan waren zij en wij in de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) toen noch zij noch wij een religie (Deen) hadden, en zij aten de vruchten van Madinah niet behalve door aankoop of gastvrijheid. Dus toen Allah ons eerde met de religie (Deen) en Zijn Boodschapper ﷺ onder ons stuurde, moeten wij hen dan deze dunya geven terwijl wij verachtelijk zijn? Nee, wij zullen hen niets geven behalve het zwaard.’ Dus hij ﷺ zei: ‘Ik zag de Arabieren schieten met één boog, dus ik wilde hen van jullie afwenden. Als u dat weigert, dan zijn het jullie en zij. Ga weg, want wij zullen jullie niets geven behalve het zwaard!’”

“That the polytheists surrounded the trench and Muslims were in trial like Allah (swt) said: ‘Therein the believers were tested and shaken with a severe shaking’ [TMQ 33:11].The Messenger of Allah (saw) sent to ‘Uyaynah bin Hasan and requested that he return with those together with him upon giving him a third of the fruits of Madinah but he refused except a half. When his messengers appeared to write the truce in front of the Messenger of Allah, the two chiefs of the Ansar, S'aad bin ‘Ubadah and S'aad bin Mu’adh (ra) stood and they said: ‘O Messenger of Allah, if this is from revelation then execute what you are commanded with but if it is an opinion which you considered, then they and we were in jahiliyyah when neither they nor we had a religion yet they did not eat of the fruits of Madinah except through purchase or hospitality. So when Allah honoured us with the deen and sent His Messenger among us, should we give them this dunya while being contemptible? No, we will not give them except the sword. So he (saw) said: ‘I saw the Arabs shooting from one bow so I liked to divert them from you. If you reject that, then it is you and those. Go away for we will not give you except the sword!’”