Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
20.1 The Khalifah And Jihad
Jihad is een absolute verplichting, en het is niet beperkt of voorwaardelijk aan iets. Het vers (Ayah) hierover is absoluut:
Jihad is an absolute obligation, and it is not restricted or conditional upon anything. The ayah concerning it is absolute:
“Vechten is aan jullie voorgeschreven” [TMQ 2:216].
“Fighting is prescribed upon you” [TMQ 2:216].
De aanwezigheid van de kalief (Khalifah) heeft geen invloed op de verplichting van jihad; jihad is juist verplicht, of er nu een kalief (Khalifah) is of niet. Echter, wanneer er een kalief (Khalifah) is wiens kalifaat (Khilafah) juridisch is aangesteld en die dit om welke reden dan ook niet heeft verlaten, dan wordt de zaak van jihad gedelegeerd aan de kalief (Khalifah) en zijn zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad), zolang hij de kalief (Khalifah) is, zelfs als hij goddeloos is, zolang hij zich in het hoofdkwartier van het kalifaat (Khilafah) bevindt. De burgers zijn verplicht zijn mening hierover te volgen, zelfs als hij een van hen zou bevelen om samen met een goddeloze leider (Ameer) te vechten, vanwege wat Abu Dawud overleverde met zijn keten van Abu Hurairah (vrede zij met hem): De Boodschapper van Allah ﷺ:
The presence of the Khalifah has no interference upon the obligation of jihad; rather jihad is obligatory whether there is a Khalifah or not. However, when there is a Khalifah whose Khilafah has been contracted legally and who has not left it for any reason, the matter of jihad is delegated to the Khalifah and his ijtihad as long as he is the Khalifah even if he was wicked as long as he remains in the headquarters of the Khilafah. The citizens are obliged to obey his opinion over this even if he were to command any one of them to fight together with a wicked Amir due to what Abu Dawud narrated with his chain from Abu Hurairah (ra): The Messenger of Allah (saw):
“Jihad is verplicht voor jullie samen met elke leider (Ameer), of hij nu rechtvaardig of zondig is.”
“Jihad is obligatory upon you together with every Amir, whether he is righteous or wicked.”
Het is de kalief van de moslims verplicht om te allen tijde zijn uiterste best te doen om persoonlijk uit te trekken of moslimlegers of expedities te sturen, en vervolgens te vertrouwen op de prachtige belofte van Allah (SWT) om hem te steunen in de uitspraak van Allah:
It is obliged upon the Muslims’ Khalifah to expend his effort at every time to go out personally or send Muslim armies or expeditions, then be confident in the beautiful promise of Allah (swt) to support him in Allah’s statement:
“O jullie die geloven, als jullie Allah steunen, dan zal Hij jullie steunen” [TMQ 47:7].
“O you who believe, if you support Allah then He will support you” [TMQ 47:7].
Hij is verplicht om te beginnen met het organiseren van het leger in de uiterste grensgebieden van het land, zodat zij voldoende zijn tegen de ongelovigen die zij tegemoet treden. Het is de kalief niet toegestaan om enige grens leeg te laten zonder een groep moslims die voldoende zijn om de vijand te bevechten; integendeel, het is verplicht dat alle grenzen te allen tijde bezet zijn met het islamitische leger. Het is verplicht dat hij alles vestigt wat de moslims en het land van de moslims zal verdedigen tegen de schade van de vijand, zoals vestingen, loopgraven of wat dan ook, en het is verplicht dat hij alles wat hij kan voorbereiden van alle soorten kracht om de islamitische staat en het islamitische land te beschermen tegen de ongelovigen en hun samenzweringen.
He is obliged to begin organizing the army in the country’s extremities so as to be sufficient against those who they are facing from the disbelievers. It is not allowed for the Khalifah to leave any frontier empty of a group of Muslims who are sufficient to fight the enemy; rather it is obligatory that all frontiers be packed with the Islamic army at all times. It is obliged that he establishes all that will defend the Muslims and the Muslims’ land from the enemy’s harm such as fortresses, trenches or anything, and it is obliged that he prepares what he can of all types of strength to protect the Islamic State and Islamic land from the disbelievers and their conspiracies.
Het is verplicht dat de kalief persoonlijk toezicht houdt op het praktische leiderschap van het leger in zijn militaire beleid en administratie. Wanneer hij een leider met militaire expertise aanstelt, stelt hij deze slechts aan als zijn vertegenwoordiger, aangezien de kalief niet alleen de bevelhebber van het leger is, maar eerder de praktische leider ervan. De Boodschapper ﷺ hield zelf toezicht op het leiderschap van het leger, en wanneer hij expedities uitzond, deed hij dit in zijn hoedanigheid als legerleider. Umar (vrede zij met hem) stuurde gedetailleerde informatie naar zijn leiders in Persia en Sham, wat aangeeft dat de kalief de praktische leider van het leger is. Zijn gehoorzaamheid is verplicht voor elk individu in het leger, of hij nu een soldaat of een leider is, net zoals het verplicht is voor iedere individuele burger. Muslim heeft overgeleverd via een keten van Abu Hurairah (vrede zij met hem) dat de Profeet ﷺ zei:
It is obliged that the Khalifah personally supervises the practical leadership of the army in its military policy and administration. When he places upon it a leader with military expertise he only places him as his representative, since the Khalifah is not only Allah commander of the army but rather its practical leader. The Messenger (saw) supervised the army leadership himself, and when he would send expeditions would do so in his capacity as an army leader. Umar (ra) would send detailed information to his leaders in Persia and Sham which indicates that the Khalifah is the army’s leader practically. His obedience is obligatory upon every individual in the army whether he is a soldier or leader, just the same as it is obligatory upon every individual citizen. Muslim has narrated from a chain of Abu Hurairah (ra) that the Prophet (saw) said:
“Wie mij gehoorzaamt, gehoorzaamt Allah, en wie mij ongehoorzaamt, ongehoorzaamt Allah. Wie de leider gehoorzaamt, gehoorzaamt mij, en wie de leider ongehoorzaamt, ongehoorzaamt mij. De imam is als een beschutting waarvoor de moslims moeten strijden om de veiligheid ervan te waarborgen en waar zij bescherming moeten zoeken.”
“He who obeys me, obeys Allah, and he who disobeys me, disobeys Allah. He who obeys the chief, obeys me, and he who disobeys the chief, disobeys me. The Imam is like a shelter for whose safety the Muslims should fight and where they should seek protection.”
De betekenis van de imam als een schild is (dat hij) een schild is omdat hij de vijand ervan weerhoudt de moslims te schaden. De kalief mag echter geen beslissend bevel geven dat geen effect heeft buiten de capaciteiten van de mensen; als hij weet dat zij niet in staat zullen zijn het uit te voeren, beveelt hij hen dit niet strikt. Hij mag de moslims ook niet naar de zelfmoord leiden, noch hen bevelen met iets waarvoor hij verraad van hen vreest.
The meaning of the Imam being a shield is (that he) is a shield because he prevents the enemy from harming Muslims. However the Khalifah should not command a decisive command that has no effect except within the people’s capability; if he knows that they will not be able to perform he does not command them with it strictly. Nor should he carry the Muslims to suicide, nor command them with something for which he fears betrayal from them.
Dit is wanneer er een kalief (Khalifah) is; als de kalief (Khalifah) afwezig is, wordt de jihad niet op enige wijze uitgesteld, aangezien het nut ervan verdwijnt bij uitstel. Als de kalief (Khalifah) een leger stuurt en een leider (Ameer) over hen aanstelt die wordt gedood of sterft, dan is het aan het leger om een van hen aan te stellen, zoals de metgezellen (Sahabah) van de Profeet ﷺ deden in het leger van Mu’tah, waarover de Boodschapper ﷺ instemde. Als het leger een leider (Ameer) heeft, mag niemand van het leger het kamp verlaten voor welk doel dan ook, behalve met de toestemming van de leider (Ameer). En als hij het doen van iets of het laten van iets beveelt, is zijn gehoorzaamheid verplicht en is het verboden hem tegen te spreken vanwege de uitspraak van Allah:
This is when there is a Khalifah; if the Khalifah is absent, jihad is not delayed in any way whatsoever since its benefit disappears with its delay. If the Khalifah sends an army and commands over them an Amir who is killed or dies, then it is upon the army to appoint one of them as did the Prophet’s Sahabah in the army of Mu’tah upon which the Messenger (saw) consented. If the army has an Amir, none of the army can leave the camp for any purpose except with the Amir’s permission. And if he commands the doing of something or the leaving of something, his obedience is obligatory and it is forbidden to contradict him due to Allah’s statement:
“De gelovigen zijn slechts degenen die geloven in Allah en Zijn Boodschapper, en wanneer zij bij hem zijn in een gezamenlijke aangelegenheid, niet vertrekken voordat zij zijn toestemming hebben gevraagd” [TMQ 24:62].
“The believers are only those who believe in Allah and His Messenger, and when they are with him in a collective matter do not go until they seek his permission” [TMQ 24:62].
Wat hier geldt voor de Profeet ﷺ, geldt ook voor de kalief, en de leider (Ameer) wordt door analogie gemeten aan de kalief en (ook) vanwege zijn ﷺ uitspraak:
What applies here to the Prophet applies to the Khalifah, and the Amir is measured by analogy upon the Khalifah and (also) due to his (saw) statement:
“Wie de leider (Ameer) gehoorzaamt, heeft mij werkelijk gehoorzaamd, en wie de leider (Ameer) ongehoorzaam is, heeft mij werkelijk ongehoorzaam zijn.”
“Whoever obeys the Amir has verily obeyed me, and whoever disobeys the Amir has verily disobeyed me.”