Al-Sunnah is taalkundig de methode, en in de sharia is het de naam voor sommige van de vrijwillige aanbiddingen die zijn overgeleverd van de Profeet ﷺ, en de Sunnah is de naam voor wat van de Boodschapper ﷺ kwam in de vorm van spraak, handeling en goedkeuring; wanneer we spreken over de sharia-bewijzen, dan is dat alles de Sunnah en is het alles wat via openbaring is ontvangen. Allah Ta'ala zei: {En hij spreekt niet uit eigen begeerte} {Het is niets minder dan een openbaring die aan hem is neergezonden} 3 Soera Al-Najm, en Hij Ta'ala zei: {Ik zeg slechts wat mij wordt geopenbaard...} 45 Soera Al-Anbia'.

Al–Sunnah linguistically is the method, and in the shari'ah it is the name of some of the supererogatory worships transferred from the Prophet (SAW), and the Sunnah is the name of what came from the messenger (SAW) of saying, action and approval, when we talk about the shari'ahi evidences, all that is the sunnah and it is all what is received by the revelation, Allah Ta'ala said: {Nor does he say (aught) of (his own) Desire} {It is no less than inspiration sent down to him} 3 Surat Al-Najm, and He Ta'ala said: to according you warn but do I :Say revelation…} 45 Surat Al-Anbia'.