Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
34. Transfer Of A Right (al-hawala)
(Al-hawala) is afgeleid van het overdragen van het recht van het ene beschermingsverdrag naar het andere. Het is het overdragen door degene op wie het recht rust van de persoon die het recht van hem eist, naar een ander op wie hij zelf een recht heeft. De overdracht is vastgesteld door de profetische traditie (Sunnah). Al-Bukhari overleverde via Abu Hurairah (vrede zij met hem) dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei:
(Al-hawala) is taken from transferring the right from one covenant of protection to another. It is transferring by the one upon whom is the right of the one seeking the right from him to another over whom he has a right. The transfer is established by the Sunnah. Al-Bukhari narrated via the way of Abu Hurairah (ra) that the Messenger of Allah (saw) said:
“Uitstel van betaling door een rijke man is onrecht, maar wanneer een van jullie wordt verwezen voor betaling naar een rijke man, laat hem dan worden verwezen.”
“Delay in payment by a rich man is injustice, but when one of you is referred for payment to a wealthy man, let him be referred.”
En in andere woorden:
And in other words:
“Wie zijn recht inhoudt terwijl hij rijk is, laat hem dan wachten” (Overgeleverd door Ahmad).
“Whoever retired his right while rich, then let him wait” (Narrated by Ahmad).
Het is toegestaan in de schuld en het goed, dat wil zeggen: onmiddellijk en uitgesteld, omdat het de overdracht van een recht van de een naar de ander is, wat algemeen is en alle rechten omvat. Ook vanwege de woorden van de overlevering (Hadith): “Als een van jullie wordt gevolgd terwijl hij rijk is”, wat algemeen is en inhoudt dat er (al-ahad) is en de rijke man met een onmiddellijk recht over hem, en het omvat dat er een uitgesteld recht over hem is, zodat het behouden blijft in zijn algemeenheid. De rijke man is degene die in staat is te betalen. Er is in de overlevering (Hadith) van de Profeet ﷺ gekomen dat hij zei:
It is permitted in the debt and the thing i.e. immediately and deferred because it is the transfer of a right of one to another which is general covering all rights. Also because the words of the hadith: “If one of you is followed while rich” is general including that there is (al-ahad) and the rich man with an immediate right over him, and it includes that there is over him a deferred right so it remains upon its generality. The rich man is the one capable to pay. It came in the hadith from the Prophet (saw) that he said:
“Voorwaar, Allah (SWT) zegt: ‘Wie een lening verstrekt aan een rijke man die niet arm is’”
“Verily Allah (swt) says: ‘Whoever lends the rich man who is not poor”
Echter, het bevel van de Boodschapper ﷺ om de rijke man te volgen indien dit op hem van toepassing is, vereist dat hij geen ontkenner of uitsteller is. Dit wordt begrepen uit het verplichten van de overdrager om de rijke man te volgen; de rijke man wordt dus degene die in staat is om te betalen, en niet de ontkenner of de uitsteller. De realiteit van de overdracht en de geformuleerde tekst van de overlevering (Hadith) geven aan dat er bij de overdracht een overdrager (muheel), een ontvanger (muhtal) en een schuldenaar (muhal ‘alaihi) noodzakelijk zijn. Degene die gevolgd wordt is de overdrager (muheel), en de persoon die met "een van jullie" wordt aangeduid, degene die bevolen wordt zijn schuld te volgen, is de ontvanger (muhtal). En de rijke man, die de persoon bevolen wordt te volgen, is de schuldenaar (muhal ‘alaihi).
However the command of the Messenger (saw) to follow the rich man if it falls due upon him requires that he is not denying or a procrastinator. This is understood from compelling the assignee to follow the rich man; so the rich man becomes the one capable of paying, not the denier or procrastinator. The reality of the transfer and the stated text of the hadith indicates that there is necessary in the transfer assignor (muheel), the assignee (muhtal) and the assigned upon (muhal ‘alaihi). The one followed is the assignor (muheel), and the word “one of you” who is the one commanded to follow his debt is the assignee (muhtal) person. And the rich man, whom the person is commanded to follow him, is the assigned upon (muhal ‘alaihi).
Vier voorwaarden zijn gesteld voor de geldigheid van de overdracht: Ten eerste: de gelijkenis van de twee rechten in soort en in de onmiddellijke of uitgestelde termijn, omdat het een overdracht van het recht en de overbrenging ervan is, dus wordt het overgebracht in zijn beschrijving. Daarom is het voor degene op wie het verschuldigd is toegestaan om goud voor goud, of zilver voor zilver over te dragen, maar het is niet toegestaan om zilver over te dragen voor degene op wie goud verschuldigd is, of goud voor zilver. Het is toegestaan voor degene op wie een schuld is voor (een termijn van) een maand voor een schuld voor een maand, en voor degene op wie een opeisbare schuld is voor een opeisbare schuld. Het is toegestaan om een onmiddellijk (recht) voor een onmiddellijk (recht) over te dragen, en een uitgesteld (recht) voor een uitgesteld (recht). Echter, indien één van de twee schulden onmiddellijk is en de andere uitgesteld, of de termijn van de een een maand is en die van de ander twee maanden, dan is de overdracht ongeldig.
Four conditions are stipulated for the validity of the transfer:- Firstly: The similarity of the two rights in species and in immediacy or deferred period because it is a transfer of the right and its transport so it is transported in its description. Hence it is valid for the one upon whom it is due to transfer gold for gold, or silver for silver, but it is not valid to transfer silver for the one upon whom gold is due or gold for silver. It is valid for the one upon whom there is a debt for (a period of) a month for a debt for a month, and the one upon whom there is a debt due for a due debt. It is valid to transfer an immediate (right) for immediate (right), and a deferred (right) for a deferred (right). However if one of the two debts is immediate and the other deferred, or the period of one of the two for a month and the other for two months, then the transfer is invalid.
Ten tweede: Dat de overdracht gebaseerd moet zijn op een vaststaande schuld. Dus als de vrouw haar bruidsschat overdraagt aan haar echtgenoot vóór de huwelijksnacht, is dit ongeldig omdat deze nog niet vaststaat. Indien een werknemer zijn loon overdraagt vóór het einde van zijn werk of vóór het einde van de loonperiode, is dit ongeldig. Indien iemand die geen schuld had aan een ander, deze schuld overdraagt aan iemand anders die hem wel een schuld verschuldigd is, dan is dit geen overdracht maar een delegatie, waarop de regels van delegatie van toepassing zijn en niet de regels van overdracht. Indien hij de persoon aan wie hij een schuld verschuldigd is, aanwijst als degene die de schuld moet voldoen aan iemand die geen schuld aan hem heeft, dan is dit eveneens geen overdracht; de betaling is dus niet verplicht voor de persoon op wie de schuld is overgedragen (muhal ‘alaihi), noch is de aangewezen persoon (muhtal) verplicht dit te accepteren, aangezien een overdracht gebaseerd is op wederzijdse vergoeding, terwijl er hier geen sprake is van wederzijdse vergoeding. Indien de aangewezen persoon (muhtal) de schuld inhoudt bij de persoon op wie de schuld is overgedragen (muhal ‘alaihi), keert hij terug naar de overdrager (muheel).
Secondly: That the transfer be upon an established debt. So if the woman transfers her dowry upon her husband before consummation, it is invalid as it is not established. Were an employee to transfer his wage before the end of his work or before the end of the period of his wage, it is invalid. Were someone who had no debt upon him due to some one else to transfer him to another who owes him a debt, this is not a transfer but a delegation upon which is established the rules of delegation not the rules of transfer. If he assigned the one upon him is a debt to someone who has no debt upon him, this is also not a transfer so payment is not obliged upon the one transferred upon the assigned upon (muhal ‘alaihi) nor is the assignee (muhtal) obliged to accept that because the transfer is mutual compensation whereas there is no mutual compensation here. If the assignee (muhtal) with held the debt from the assigned upon (muhal ‘alaihi), he returns to the assignor (muheel).
Ten derde: Het moet gaan om een bekend geldbedrag en is ongeldig voor een onbekend geldbedrag. Ten vierde: Dat de overdrager (muheel) de overdracht met zijn instemming doet en niet wordt gedwongen tot de overdracht omdat het recht op hem rust. Hij is dus niet verplicht het op een specifieke wijze te betalen, aangezien hij niet verplicht is het te betalen op de wijze die op de schuldenaar (muhal ‘alaihi) rust. Integendeel, het is aan hem om het op elke wijze te betalen die hij wenst. Noch is de instemming van de overdrager (muhtal) en de schuldenaar (muhal ‘alaihi) een voorwaarde; hun instemming wordt zelfs helemaal niet in overweging genomen. De ontvanger (muhtal) is verplicht de overdracht te aanvaarden, en de schuldenaar (muhal ‘alaihi) wordt gedwongen de overdracht te aanvaarden. Wat betreft het dwingen van de ontvanger (muhtal), dit is vanwege de uitspraak van de Profeet ﷺ:
Thirdly: It should be for a known amount of money and is invalid for unknown amount of money. Fourthly: That the assignor (muheel) transfers with his consent nor is he compelled upon the transfer because the right is upon him. So he is not obliged to pay it in a specific manner since he is not obliged to pay it in the manner which is upon the assigned upon (muhal ‘alaihi). Rather it is for him to pay it in any manner he wishes. Nor is the consent of the assignor (muhtal) and assigned upon (muhal ‘alaihi) a condition; rather their consent is not considered at all. The assignee (muhtal) is obliged to accept the transfer, and the assigned upon (muhal ‘alaihi) is compelled to accept the transfer.As for compelling the assignee (muhtal), this is due to the statement of the Prophet (Saw):
“Als een van jullie wordt achtervolgd terwijl hij rijk is, laat hem dan (yatba’)”
“If one of you is followed while rich, let him (yatba’)”
En omdat de overdrager (muheel) het recht dat op hem rust zelf of via zijn gevolmachtigde kan vervullen, en de schuldenaar (muhal ‘alaihi) in zijn plaats is getreden voor de ontvangst, is de ontvanger (muhtal) verplicht dit te accepteren. Wat betreft het niet instemmen van de schuldenaar (muhal ‘alaihi), dit komt doordat de schuldeisers de ontvanger (muhtal) in zijn plaats hebben getreden voor de ontvangst, waardoor de instemming van degene op wie het recht rust niet nodig is, net zoals bij volmacht.
And because the assignor (muheel) can fulfil the right due upon him by himself or his delegate and the assigned upon (muhal ‘alaihi) has stood in his place in receiving so the assignee (muhtal) is compelled to accept. As for the assigned upon's (muhal ‘alaihi) non-consent, this is because the creditors made the assignee (muhtal) stand in his place in receiving so it does not need the consent of the one upon whom the right is due like delegation.
Overeenkomstig de overdracht van schuldbekentenissen (sanadat) die bedragen omvatten zoals cheques of uitgestelde bedragen waarvan de termijn is vervallen—wat bekend staat als de overdracht van zaken (hawalat al-‘ain)—is dit toegestaan met enkel de toestemming van de ontvanger (muheel), waarbij de toestemming van de overdrager (muhtal) of de schuldenaar (muhal ‘alaihi) niet vereist is. Eveneens de overdracht van schuldbekentenissen die bedragen omvatten waarvan de termijn nog niet is vervallen, zoals schuldbekentenissen—wat bekend staat als de overdracht van schulden—of de overdrager (muhtal) nu toestemming heeft gegeven of niet, en of de schuldenaar (muhal ‘alaihi) nu toestemming heeft gegeven of niet. De overdracht is geen contract, tenzij toestemming daarin wordt voorgeschreven. Er is dus geen sprake van aanbod en aanvaarding daarin. In plaats daarvan is het slechts een beschikking van een persoon zelf, zoals de garantie, borgstelling, legaat en soortgelijke beschikkingen die niet als contracten worden beschouwd.
Accordingly the transfer in deed notes (sanadat) which comprise sums like checks or deferred sums whose period falls due—which are known as the transfer of things (hawalat al-‘ain), is permitted with the consent of the assignee (muheel) alone, nor is the consent of the assignor (muhtal) or assigned upon (muhal ‘alaihi) stipulated. Similarly the transfer of deed notes which include sums whose period has not fallen due like promissory notes—which are known as the transfer of debts—whether the assignee (muhtal) consented or not, and whether the assigned upon (muhal ‘alaihi) consented or not. The transfer is not a contract until consent be stipulated therein. So there is no offer and acceptance therein. Rather it is only the disposal of a person himself like the guarantee, standing security, bequest and similar disposals which are not considered contracts