35. Tekenen & Schilderen

35. Tekenen & Schilderen - De Islamitische Persoonlijkheid | Quran Course

Hij noemde beide soorten: de ene die een schaduw heeft, zijnde het standbeeld, en de andere die geen schaduw heeft, zijnde de tekening die is uitgewist. Het onderscheid tussen datgene wat een schaduw heeft en datgene wat geen schaduw heeft is niet correct en heeft geen basis, en het feit of het levend of niet-levend is, is geen reden voor het verbod, noch bestaat er een bewijs dat het hiervan uitsluit. Wat betreft het toestaan van het tekenen van datgene wat geen ziel heeft, zoals bomen, bergen enzovoort, dit komt doordat de overleveringen (Hadith) die het tekenen verboden, het verbod beperkten tot de afbeelding die een ziel heeft. Deze beperking wordt erkend en heeft een begrip dat in de praktijk wordt gebracht. Het begrip hiervan is dat de afbeelding die geen ziel bevat, niet verboden is. Inderdaad, sommige overleveringen (Hadith) kwamen onbeperkt, maar sommige kwamen beperkt, en het usuli-principe is om het onbeperkte te interpreteren in het licht van het beperkte. Het verbod geldt alleen voor de afbeelding die een ziel bevat, zijnde de mens, het dier en de vogel. Wat betreft anderen dan deze, het is niet verboden om hen te tekenen; integendeel, het is toegestaan. Ook de toestemming voor het tekenen van datgene wat geen ziel heeft, zoals bomen enzovoort, kwam expliciet in de overleveringen (Hadith). In de overlevering (Hadith) van Abu Hurairah (ra):

He mentioned both types, the one which has a shadow which is the statue and the one without a shadow which is the drawing that is effaced. The distinction between that which has a shadow and that which has no shadow is not correct nor does it have a basis, and its being living or non living is not a reason in its forbiddance nor does there exist an evidence excluding it from the forbiddance. As for permitting the drawing of that which has no soul among trees, mountains etc this is because the ahadith which came forbidding drawing restricted the forbidding in the picture which has a soul. This restriction is recognised and has an understanding that is acted upon. Its understanding is that the picture which has no soul inside is not forbidden. Indeed, some ahadith came unrestricted but some of them came restricted, and the usuli principle is carrying the unrestricted upon the restricted. The forbidding is only upon the picture which has a soul in it, which is the human being, animal and bird. As for other than these, it is not forbidden to draw them; rather it is permitted. Also the allowance of drawing that which has no soul of trees etc, this came explicitly in the ahadith. In the hadith of Abu Hurairah (ra):

Dit alles kwam niet voort uit redenering. Er kan geen reden worden afgeleid uit de woorden en zinnen in deze overleveringen (Hadith). Hetgeen de zaak betreft, is dat de Boodschapper van Allah ﷺ het tekenen gelijkstelt aan het scheppen, en de beeldhouwers en schilders aan de Schepper. De gelijkenis betekent geen redenering en wordt ook geen reden, aangezien de gelijkenis van iets met iets anders datgene wat wordt vergeleken niet tot de reden maakt van datgene wat gelijkt is; het is eerder mogelijk dat het een beschrijving ervan is, en de beschrijving van een zaak is geen reden voor die zaak. Dienovereenkomstig kan er niet worden gezegd dat tekenen verboden is omdat er een nabootsing van de schepping van Allah in zit. Allah (SWT) heeft de mensheid, dieren en vogels geschapen, en Hij heeft bomen, bergen en bloemen geschapen. Dus als het tekenen van mensen, dieren en vogels verboden is vanwege de reden van het nabootsen van de schepping van Allah (SWT), dan bestaat deze reden ook bij bomen, bergen, bloemen enzovoort, aangezien zij ook door Allah (SWT) zijn geschapen; op dat punt zou het tekenen van hen dus verboden zijn vanwege het bestaan van de reden in het tekenen ervan. De reden draait om datgene wat in aanwezigheid of afwezigheid wordt overwogen, ook al kwamen de teksten die het tekenen van bomen en alles wat geen ziel heeft, toestonden. Dienovereenkomstig is het tekenen van mensen, dieren en vogels verboden vanwege de tekst die hen verbood, en niet vanwege enige reden. Het tekenen van bomen, bergen en alles zonder ziel is toegestaan zonder daarin enige zonde, vanwege de teksten die het toestonden.

All this did not come in the form of reasoning. No reason is understood from the words and sentences in these ahadith. All that is in the matter is that the Messenger equates drawing with creation and the sculptors & painter with the Creator. The resemblance does not mean reasoning nor does it become a reason since resemblance of something with something does not make that which is likened to the reason for that which resembles; rather it is possible to be a description for it, and the description of the thing is not a reason for it. Accordingly it is not said that drawing is forbidden because there is an imitation of the creation of Allah therein. Allah (swt) created mankind, animals and birds and He created trees, mountains and flowers. So if drawing human beings, animals and birds is forbidden for the reason of imitating the creation of Allah (swt) then this reason exists in trees, mountains, flowers etc since they are also created by Allah (swt) so, at that point, drawing them is forbidden due to the existence of the reason in their drawing. The reason revolves around that which is reasoned in presence and absence even though the texts came permitting the drawing of trees and everything that has no soul. Accordingly drawing human beings, animals and birds is forbidden due to the text which came forbidding them and not for any reason. Drawing trees, mountains and everything without a soul is permitted without any sin therein due to the texts which came to allow it.

Het afbeelden dat Allah (SWT) heeft verboden, betreft enkel het afbeelden of het graveren enzovoort dat een mens rechtstreeks door zichzelf uitvoert. Wat betreft het afbeelden via de weg van fotografische apparatuur, dit is niet inbegrepen en behoort niet tot het verboden afbeelden, maar is in plaats daarvan toegestaan. Dit komt doordat de werkelijkheid ervan is dat het geen afbeelden is, maar slechts het transporteren van de schaduw van de werkelijkheid naar de film, en het is ook niet het afbeelden van een persoon door de tekenaar. De tekenaar met fotografische apparatuur tekent de persoon niet, maar print slechts de schaduw van de persoon op de film met behulp van de apparatuur, dus het is het transporteren van de schaduw en geen afbeelden, en via de middelen van apparatuur en niet door de tekenaar. Daarom valt het niet onder het verbod dat in de overleveringen (Hadith) is gekomen. De overleveringen (Hadith) zeggen:

The drawing which Allah (swt) forbade is only the drawing or engraving etc which a human performs directly by himself. As for drawing via the way of photographic equipment, it is not included nor is it of the forbidden drawing but rather it is allowed. This is because its reality is that it is not drawing, but is only the transporting the shadow from the reality to the film nor is it drawing a person by the drawer. The drawer by photographic equipment does not draw the person but only prints the shadow of the person upon the film by means of the equipment so it is transporting of the shadow not drawing and via the means of equipment not by the drawer. So it does not enter into the prohibition which came in the ahadith. The ahadith say:

Degene die de afbeelding van een persoon of een dier maakt met fotografische apparatuur, maakt deze afbeeldingen niet, noch voert hij deze tekening uit, noch is hij een tekenaar. Het is eerder de fotografische apparatuur die de schaduw naar de film transporteert, en hij doet niets anders dan het bewegen van de apparatuur. Daarom is hij geen tekenaar en is het voor hem op geen enkele wijze mogelijk om een tekenaar te zijn; het verbod omvat hem dus geheel niet. Ook de tekening waarvan het verbod in de overleveringen (Hadith) is gekomen, is beschreven en het type ervan is beperkt, en dit is diegene welke de schepping van Allah (SWT) nabootst en waarin de tekenaar de Schepper nabootst in relatie tot hoe hij een ding schept. Hij creëert dus een afbeelding, hetzij door deze vanuit zijn geest te tekenen of door deze vanaf het origineel dat voor hem aanwezig is te tekenen; in beide gevallen heeft hij de afbeelding gecreëerd omdat hij degene is in wie creativiteit aanwezig is. Wat de fotografische afbeelding betreft, deze is niet van dit type, aangezien er geen afbeelding wordt gecreëerd en er geen creativiteit in aanwezig is; het is louter het afdrukken van de schaduw van iets bestaands op film. Daarom wordt het niet beschouwd als een van de types tekeningen waarvan het verbod in de overleveringen (Hadith) is gekomen, en de overleveringen (Hadith) zijn er niet op van toepassing en valt het er niet onder wat betreft het verbod. De technische realiteit van de handgetekende afbeelding en de fotografische afbeelding versterkt dat volledig; het zijn twee types die totaal verschillen. De technisch handgetekende afbeelding is niet de fotografische afbeelding (of dat nu) technisch of in creativiteit is. Hieruit volgt bovendien dat de fotografische afbeelding is toegestaan zonder dat daar verwijt in zit.

The one who takes the picture of the person or an animal with photographic equipment does not make these pictures nor does he perform this drawing nor is he a drawer. Rather it is the photographic equipment which transports the shadow to the film and he does not do anything other than moving the equipment. Therefore he is not a drawer nor is it possible for him to be a drawer by any means whatsoever; thus the prohibition does not include him at all. Also the drawing whose forbidding came in the ahadith has been described and its type limited, and this is the one which imitates the creation of Allah (swt) and the one in which the drawer resembles the Creator in relation to how he creates a thing. So he creates a picture either by drawing it from his mind or drawing it from its origin present in front of him; in both these cases he created the picture because he is the one in whom there is creativity. As for the photographic picture, it is not of this type since it is not creating the picture nor does creativity exist therein; it is merely printing the shadow of something existing upon film. Hence it is not considered from the types of drawing whose forbiddance came in the ahadith, and the ahadith do not apply upon it nor is it included under it in forbidding. The technical reality of the picture by hand and the photographic picture completely strengthens that; they are two types which differ completely. The technical picture drawn by hand and it is not the photographic picture (whether) technically or in creativity. From here, additionally, the photographic picture is allowed without blame in it.

Dit heeft betrekking op het tekenen op zichzelf. Wat het bezit betreft van de getekende afbeelding: indien deze zich in een plaats bevindt die is ingericht voor aanbidding, zoals een moskee, musalla en dergelijke, dan is dit zeker verboden vanwege wat is overgeleverd (Hadith) van ibn Abbas (vrede zij met hem), dat de Boodschapper ﷺ weigerde de Ka’aba te betreden totdat de afbeeldingen waren uitgewist. Dit is een beslissend verzoek om te vertrekken, waardoor het een bewijs is van het verbod. Wat het bezit ervan betreft op een plaats die niet is ingericht voor aanbidding, zoals huizen, kantoren, scholen enzovoort, dan is daar detail en uitleg over. Indien de afbeelding wordt bezeten op een plaats waar er met respect voor wordt omgegaan, dan is het afgeraden (Makruh) en niet verboden. Indien het een plaats is waar er niet met respect voor wordt omgegaan, dan is het toegestaan zonder verwijt. Wat betreft het feit dat het afgeraden is op de plaats waar de afbeelding met respect wordt behandeld, dan komt dit door de overlevering (Hadith) van A’isha (vrede zij met hem) dat de Boodschapper ﷺ het gordijn dat een afbeelding had, verwijderde, en de overlevering (Hadith) van Abu Hurairah (vrede zij met hem) dat Jibril (vrede zij met hem) weigerde het huis te betreden omdat er een standbeeld, afbeelding en een hond in aanwezig was. Wat betreft het feit dat deze afkeuring specifiek is voor de afbeelding die op een plaats van respect is geplaatst, en dat er geen verwijt is als deze aanwezig is op een plaats waar er niet met respect voor wordt omgegaan, dan komt dit door de overlevering (Hadith) van Aisha (vrede zij met hem) dat de Boodschapper ﷺ het gordijn waarin een afbeelding was verwijderde toen het verhoogd was, en dat hij op zijn elleboog leunde terwijl er een afbeelding in aanwezig was. En vanwege de overlevering (Hadith) van Abu Hurairah (vrede zij met hem) waarin Jibril (vrede zij met hem) tegen de Boodschapper ﷺ zei:

This is in relation to drawing as it is. As for possessing the picture which is drawn, if it was in a place prepared for worship like a mosque, musalla and their like, this is definitely forbidden due to what came in the hadith of ibn Abbas (ra) that the Messenger (saw) refused to enter the Ka’aba until the pictures were effaced. This is a decisive request to leave so it becomes an evidence of forbidding. As for possessing it in a place not prepared for worship like houses, offices, schools etc there is detail and explanation therein. If the picture were possessed in a place where it is treated with respect, it is disliked (makruh) and not forbidden. If it is a place where it is not treated with respect, it is permitted without blame therein. As for its being disliked in the place where the picture is treated with respect, it is due to the hadith of A’isha (ra) that the Messenger (saw) removed the curtain which had a picture and the hadith of Abu Hurairah (ra) that Jibril refused to enter the house because there was a statue, picture and a dog therein. As for this dislike being specific to the picture placed in a place of respect and there being no blame if it exists in a place where it is not treated with respect, this is because of the hadith of Aisha (ra) that the Messenger (saw) removed the curtain in which there was a picture when it was elevated, and he leaned upon the elbow while there was a picture therein. And due to the hadith of Abu Hurairah (ra) in which Jibril said to the Messenger (saw):