De sterkte van de sanad wordt beschouwd als een voorwaarde voor het accepteren van een overlevering (Hadith). Het moet echter bekend zijn dat het beoordelen van de sanad van een specifieke overlevering (Hadith) als zwak, niet noodzakelijkerwijs betekent dat de overlevering (Hadith) op zichzelf zwak is, aangezien deze een andere overleveringsketen (Isnad) kan hebben via een imam die zou kunnen stellen dat deze niet is ontvangen behalve via deze transmissielijn. Dus, wie een overlevering (Hadith) vindt met een zwakke overleveringsketen (Isnad), is het inclusiever om te zeggen dat deze zwak is met deze overleveringsketen (Isnad), maar de tekst wordt niet zonder voorbehoud als zwak beoordeeld. Daarom vereist de verwerping van de overleveringsketen (Isnad) niet de verwerping van de overlevering (Hadith). Er zijn echter overleveringen (Hadith) die niet bewezen zijn vanuit het perspectief van de overleveringsketen (Isnad), maar wanneer deze van mens tot mens worden ontvangen, zijn zij tevreden met de authenticiteit ervan en hebben zij geen behoefte om naar de overleveringsketen (Isnad) te vragen. Er zijn vele voorbeelden hiervan, zoals de overlevering (Hadith):