12.11 Het onvermogen om de authenticiteit van een overlevering (Hadith) aan te tonen op basis van de overleveringsketen (Isnad) duidt er niet op dat het een zwakke overlevering (Hadith) is

12.11 Het onvermogen om de authenticiteit van een overlevering (Hadith) aan te tonen op basis van de overleveringsketen (Isnad) duidt er niet op dat het een zwakke overlevering (Hadith) is - De Islamitische Persoonlijkheid | Quran Course

De sterkte van de sanad wordt beschouwd als een voorwaarde voor het accepteren van een overlevering (Hadith). Het moet echter bekend zijn dat het beoordelen van de sanad van een specifieke overlevering (Hadith) als zwak, niet noodzakelijkerwijs betekent dat de overlevering (Hadith) op zichzelf zwak is, aangezien deze een andere overleveringsketen (Isnad) kan hebben via een imam die zou kunnen stellen dat deze niet is ontvangen behalve via deze transmissielijn. Dus, wie een overlevering (Hadith) vindt met een zwakke overleveringsketen (Isnad), is het inclusiever om te zeggen dat deze zwak is met deze overleveringsketen (Isnad), maar de tekst wordt niet zonder voorbehoud als zwak beoordeeld. Daarom vereist de verwerping van de overleveringsketen (Isnad) niet de verwerping van de overlevering (Hadith). Er zijn echter overleveringen (Hadith) die niet bewezen zijn vanuit het perspectief van de overleveringsketen (Isnad), maar wanneer deze van mens tot mens worden ontvangen, zijn zij tevreden met de authenticiteit ervan en hebben zij geen behoefte om naar de overleveringsketen (Isnad) te vragen. Er zijn vele voorbeelden hiervan, zoals de overlevering (Hadith):

The strength of the sanad is considered a condition in accepting a hadīth. However it should be known that judging the sanad of a specific hadith as weak does not necessarily mean the hadīth is weak in itself since it might have another isnād though an imam who might state that it has not been recieved except from this line of transmission. So, whoever finds a hadīth with a weak isnād, it is more inclusive to say that it is weak with this isnād but the text is not judged as weak without qualification. Therefore the rejection of the isnād does not necessitate the rejection of the hadīth. However, there are ahadīth which are not proved from the perspective of the isnād but when it is received from people to people they are satisfied with its authenticity and are in no need to ask for the isnād. There are many examples for this, such as the hadīth: