Deggene die een rechtsverzoek indient (mustafti) is geen muqallid, want de muqallid is degene die de sharia-regel aanneemt en er naar handelt. Wat de mustafti (degene die een rechtsverzoek indient) betreft, hij is degene die de islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm) leert van een persoon die deze rechtsregel (Hukm) kent, of die persoon nu een zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) is of niet, en of de mustafti het heeft geleerd om het toe te passen of enkel omwille van kennis. De mustafti is iedereen die probeert de regel van Allah (SWT) met betrekking tot een kwestie te kennen. Dus iedereen die geen zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) is met betrekking tot een rechtsregel (Hukm), is een zoeker naar een rechtsverzoek met betrekking tot die rechtsregel (Hukm). Zo is degene die geen zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) is in enige kwestie, een mustafti (zoeker naar een rechtsverzoek) in alle kwesties. Degene die een zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) is in bepaalde kwesties, is een mustafti in de kwesties waarin hij geen zelfstandige rechtsvinding (Ijtihad) heeft toegepast. Wat betreft degene die de regel van Allah (SWT) uitlegt aan een mustafti (zoeker naar een rechtsverzoek), hij is een mufti. In de Arabische taal wordt gezegd:

The one who seeks a legal verdict (mustafti) is not a muqallid, because the muqallid is one who adopts the Sharī’ah rule and acts upon it. As for the mustafti (one who seeks a legal verdict), he is the one who learns the hukm Shar’i from a person who knows this hukm, whether that person is a mujtahid or not, and whether the mustafti learned it in order to practise it or just for the sake of knowledge. The mustafti is anyone who seeks to know the rule of Allah  pertaining to an issue. So anyone who is not a mujtahid with regard to a hukm is a seeker of a legal verdict in regard to that hukm. Thus the one who is not a mujtahid in any issue he is a mustafti (seeker of a legal verdict) in all issues. Whoever is a mujtahid in certain issues he is a mustafti in the issues he has not exercised Ijtihād in. As for the one who explains the rule of Allah  to a mustafti (seeker of a legal verdict) he is a mufti. It is said in the Arabic language:

En hij zocht een fatwa bij een ‘alim met betrekking tot een kwestie, betekent dat hij hem verzocht om daarover een fatwa te geven. De fatwa's van de metgezellen (Sahabah) en de opvolgers (Tabi’un) zijn de regels die zij aan de mensen verduidelijkten. En aangezien het bezitten van kennis over de regel van Allah een verplicht (Fard) is, moeten er mensen zijn, of zij nu zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) zijn of niet, die de sharia-regels aan anderen kunnen onderwijzen, ongeacht of zij de mensen de regels met of zonder bewijzen onderwijzen. Aangezien niet is voorgeschreven dat degene die de regels onderwijst een zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) moet zijn, net zoals het niet is voorgeschreven voor de moslim die anderen onderwijst om de bewijzen te verduidelijken, is het toegestaan voor iemand die een rechtsregel (Hukm) kent om deze aan anderen te onderwijzen wanneer hij bekend is met die rechtsregel (Hukm). Bovendien, omdat het niet is voorgeschreven dat degene die fatwa's geeft aan mensen met betrekking tot de sharia-regels of hen deze zelf onderwijst een zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) moet zijn, is het in tegendeel toegestaan voor een niet-zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid), die bekend is met de islamitische (Shar’i) regel van een zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid), om een fatwa te geven met gebruik van die rechtsregel (Hukm), omdat hij een drager is van de rechtsregel (Hukm), zelfs als hij dit niet expliciet vermeldt. Bij het uitvoeren van deze handeling is er geen verschil tussen een ‘alim en anderen, zoals bij het rapporteren van overleveringen (Hadith). Net zoals niet is voorgeschreven dat de overdrager van een overlevering (Hadith) een ‘alim moet zijn, is het ook niet voorgeschreven dat degene die een islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm) aan anderen overbrengt een ‘alim moet zijn. Dus bij grotere reden (min bab al-awla) mag er geen vereiste zijn dat hij een zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid) moet zijn. Hoewel wel is voorgeschreven dat hij de rechtsregel (Hukm) die hij overbrengt op een duidelijke en nauwkeurige wijze moet kennen, aangezien hij deze niet aan anderen kan overbrengen als hij niet precies is en niet in staat is om het op de juiste wijze over te dragen. Evenzo is het niet voorgeschreven voor de persoon die mensen de islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm) onderwijst of hen fatwa's geeft, om hen het bewijs te onderwijzen of aan hen over te dragen; het is hem eerder toegestaan om zichzelf te beperken tot enkel het overbrengen van de islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm) zonder het bewijs te citeren. het is hem toegestaan om een fatwa te geven met de islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm) en deze aan de mensen te onderwijzen zonder hen de bewijsvoering toe te lichten. Hij is echter verplicht aan hen uit te leggen dat wat hij aan hen overlevert een islamitische (Shar’i) rechtsregel (Hukm) is of de afleiding (istinbat) van iemand anders, namelijk van een bepaalde zelfstandig rechtsgeleerde (Mujtahid). Echter, indien hij een mening overbrengt en tegen hen zegt:

And he sought a legal opinion from an ‘alim regarding an issue means he requested him to give a legal opinion about it. The legal opinions of the Sahabah and the Tabi’een are the rules they clarified to the people. And since having knowledge of Allah’s rule is a fard, there must be people, whether mujtahids or not who can teach the Sharī’ah rules to others, irrespective of whether they teach the people the rules with or without the evidences. Since it is not stipulated that the one who teaches the rules should be a mujtahid, just as it is not stipulated for the Muslim who teaches others to clarify the evidences, it is allowed for someone who knows a hukm to teach it to others when he becomes conversant about that hukm. Furthermore, because it is not stipulated for the one who gives legal opinions to people regarding the Sharī’ah rules or teaches them himself to be a mujtahid, on the contrary it is permitted for a non-mujtahid, who is acquainted with the Sharī’ah rule of a mujtahid to deliver a legal opinion using that hukm because he is a carrier of the hukm even if he does not declare about this. In performing this action there is no difference between an ‘alim and others, such as in the reporting of ahadīth. Just as it is not stipulated that the transmitter of a hadīth be an ‘alim it is not stipulated either for the one who conveys a hukm Shar’i to others to be an ‘alim. So it is by greater reason (min bab al-awla) that there should be no stipulation for him to be a mujtahid. Even though it is stipulated that he should know the hukm that he conveys in a clear and accurate manner since he cannot convey it to others if he is not precise and unable to convey it properly. Likewise, it is not stipulated for the person who teaches people the hukm Shar’i or gives them legal opinions to teach them the evidence or convey it to them, Rather it is allowed for him to limit himself just to conveying the hukm Shar’i without quoting the evidence. i.e, it is permitted for him to give fatwa with the hukm Shar’i and teach it to people without clarifying them the evidence. However, he is required to explain to them that what he transmits to them is a hukm Shar’i or the inference (istinbat) of someone else i.e, of a certain mujtahid. However if he conveys an opinion and he says to them:

Het gebruik van de woorden ‘fasiq’ (overtreder) en ‘naba’ (nieuws) in hun onbepaalde (nominaal verbale) vormen geeft aan dat wanneer een willekeurige fasiq (overtreder) met enig nieuws komt, de mensen moeten afzien van het aannemen van wat hij zegt en moeten proberen de zaak te verifiëren en de ware werkelijkheid te ontdekken, in plaats van simpelweg te accepteren wat hij zegt. De tegenovergestelde betekenis (mafhum al-mukhalafa) van dit vers is dat de uitspraak van een oprecht en rechtvaardig (‘adl) persoon wordt aanvaard, zowel voor het doel van het geven van juridische meningen als voor het verwerven van kennis.

The use of the word ‘fasiq’ (transgressor) and ‘naba’ (news) in their indefinite (verbal noun) forms indicate that when any fasiq (transgressor) comes with any news, the people should desist from adopting what he says and seek to verify the matter and discover the true reality and not simply accept what he says. The opposite meaning (mafhum al-mukhalafa) of this verse is that the statement of the upright and just (‘adl) person is taken whether for the purpose of giving legal opinions or acquiring knowledge.