De metgezellen (Sahabah) waren Arabieren en de Arabische taal was inherent aan hen, en zij waren geleerden met een nauwkeurig en uitgebreid begrip van de Arabische taal. Zij vergezelden de Boodschapper van Allah ﷺ terwijl de Qur'an werd geopenbaard terwijl zij bij de Boodschapper ﷺ waren. De Boodschapper ﷺ verduidelijkte de rechtsregel van Allah (SWT) in de incidenten, zodat zij het met hun eigen ogen en oren konden waarnemen; dit is waarom zij ook geleerden van de sharia waren met een uitgebreid begrip daarvan. Wanneer er een incident voor hun neus plaatsvond dat een verduidelijking van de rechtsregel van Allah (SWT) vereiste, verduidelijkten zij de islamitische rechtsregel (hukm Shar’i) door hun mening toe te lichten die zij hadden afgeleid uit het begrip van de tekst (ma’qul an-nass). Vaak beperkten zij zich tot het geven van de regel zonder het bewijs ervan te verduidelijken, waardoor het oordeel van de metgezellen werd overgeleverd in de vorm van hun meningen. Dit is wat ertoe leidde dat sommigen begrepen dat de metgezellen (Sahabah) hun (eigen) meningen gaven in oordelen. De realiteit is dat de metgezellen (Sahabah) de islamitische (Shar’i) rechtsregel gaven die zij hadden afgeleid uit hun begrip van de sharia-teksten, maar dat zij deze niet aanvulden met bewijs of de wetgevende reden voor de regel of het bewijs voor de wetgevende reden verduidelijkten.

The Sahabah (ra) were Arabs and the Arabic language was intrinsic to them, and they were scholars with a precise and comprehensive understanding of the Arabic tongue. They would accompany the Messenger of Allah (saw) with the Qur’an being revealed while they were with the Messenger (saw). The Messenger (saw) would clarify the rule of Allah (swt) in the incidents so they would witness it with their eyes and ears, this is why they were also scholars of the Shari’ah with a comprehensive understanding of it. When an incident would occur infront of them requiring a clarification of the rule of Allah (swt), they would elucidate its Shari’ah rule (hukm shar’i) through elucidating their opinion that they deduced from the text of the understanding of the text (ma’qul an-nass). Often they would limit themselves to giving the rule without clarifying its evidence, thus the companions’ judgement was transmitted in the form of their opinions. This is what led some to understand that the Sahabah would give their (own) opinions in judgements. The reality is that the Sahabah would give the Shari’ah rule which they deduced from their understanding of the Shari’ah texts, but they did not append it with evidence or clarify the legislative reason for the rule or the evidence for the legislative reason.

Dit leidde tot speculatie dat deze mening afkomstig is van de metgezellen (Sahabah) (ra) en dat het een persoon is toegestaan zijn mening te geven in een kwestie, zolang hij over uitgebreide kennis van de Islam beschikt en Arabisch beheerst.

This led to speculation that this opinion is from the Sahabah (ra) and that it is allowed for a person to give his opinion in an issue as long as he has comprehensive knowledge about Islam and knows Arabic.

Toen de tijd aanbrak waarin corruptie optrad in de Arabische taal, werden de beginselen van het Arabisch onderwezen om de taal te behouden. En toen onwaarheid de overleveraars binnendrongde, en er overleveringen (Hadith) werden overgeleverd van de Boodschapper ﷺ die hij nooit had gezegd, werden de overleveringen (Hadith) een specifiek vakgebied dat met zijn beginselen (usul) werd onderwezen. Hierdoor raakte het afleiden van regels verbonden aan het verwerven van kennis in de Arabische taal en de sharia-teksten, zodanig dat de sharia-regels werden vergezeld door bewijsvoering en zelfs de wijze van deductie. De islamitische jurisprudentie (Fiqh) ontwikkelde een nieuw bestaan, gevormd door onderzoek, wat resulteerde in een specifiek type ordening in categorisering. Met de verschillende stijlen van categorisering en ordening werd het noodzakelijk om de sharia-regels te verduidelijken, samen met het verduidelijken van de regels en het verduidelijken van de wijze van deductie waar de regel verschillende meningen kent. Islamitische bibliotheken werden opgebouwd met honderdduizenden fiqh-manuscripten in verschillende stijlen van categorisering en presentatie. Echter, toen de ongelovigen (Kuffar) erin slaagden om na de 18e eeuw n.Chr. de moslims binnen te vallen, begonnen zij hen te misleiden over de islamitische wetenschappen en maakten zij hen walgend van fiqh-boeken, zoals de (sofista).

When the era came in which corruption happened in the Arabic tongue, principles of Arabic came to be taught in order to preserve the tongue. And when falsehood infiltrated the narrators, and there were ahadith narrated from the Messenger which he (saw) never said, the ahadith became a specific expertise taught with its principles (usul). Therefore, deducing rules became linked to the attainment of knowledge in the Arabic language and Shari’ah texts such that the Shari’ah rules came to be accompanied by evidence and even the way of deduction. Fiqh developed a new existence shaped through research resulting in a specific type of arrangement in categorisation. With the different styles of categorisation and arrangement, it became necessary to clarify the Shari’ah rules together with clarifying the rules as well as clarifying the way of deduction where the rule is one with different opinions. Islamic libraries were constructed with hundred of thousands of fiqh manuscripts in different styles of categorisation and presentation. However, when the kuffar succeeded in invading Muslims after the 18th century CE, they began misleading them about the Islamic sciences and made them detest fiqh books like the (sofista)

...maakten mensen een afkeer van honing door hen te vertellen dat het de uitwerpselen van vliegen waren. De islamitische jurisprudentie (Fiqh) werd in een duistere omgeving geplaatst totdat de moslims de rug naar het toekeerden. Wanneer moslims de rug toekeren naar de islamitische jurisprudentie (Fiqh), keren zij de rug toe naar het kennen van de islamitische regels, waardoor zij in onwetendheid vervallen over de religie (Deen) van Allah; en dit is wat er feitelijk is gebeurd.

made people detest honey when they told them it was the excreta of flies. Islamic fiqh was placed in a dark environment until the Muslims turned their back on it. When Muslims turn their backs on fiqh, they turn their backs on knowing the Islamic rules thereby falling into ignorance about Allah’s deen; and this is what actually happened.

Daarom is het noodzakelijk om moslims aan te moedigen om zich in te zetten voor het bestuderen van islamitische jurisprudentie (Fiqh) door een model van islamitische jurisprudentie (Fiqh) aan te bieden die de begeerte om het te bestuderen aanwakkert. Het is nuttig om mensen een model van sharia-regels aan te bieden met betrekking tot publieke relaties, tegenwoordig bekend als politieke regels of constitutionele islamitische jurisprudentie (Fiqh), een model van sharia-regels met betrekking tot relaties tussen individuen, bekend als burgerlijk recht, en een model van sharia-regels met betrekking tot bewijsvoering, zodat zij een duidelijk model van islamitische jurisprudentie (Fiqh) vormen om de begeerte op te bouwen om islamitische jurisprudentie (Fiqh) te bestuderen aan de hand van de bekende boeken van islamitische jurisprudentie (Fiqh).

Hence it is a must to encourage Muslims to come forward to study fiqh by offering a model of Islamic fiqh to affect the desire for studying it. It is beneficial to offer people a model of Shari’ah rules relating to public relationships known today as political rules or constitutional fiqh, a model of Shari’ah rules related to relationships between individuals known as civil law, and a model of Shari’ah rules related to evidences such that they become a clear fiqh model in order to build the desire for studying Islamic fiqh from the well-known books of fiqh.