De profetische traditie (Sunnah) wordt wat betreft de authenticiteit van de overlevering (al sanad) onderverdeeld in drie categorieën, namelijk: de massaal overgeleverde (Mutawatir), de mashhour en de khabar al aahaad. Dus als de overlevering (Hadith) wordt overgeleverd door een groep van de Taabi'y al Taabi'ine van een groep van de Taabi'ine van een groep van de metgezellen (Sahabah) van de Boodschapper ﷺ, dan is het massaal overgeleverd (Mutawatir). Als de overlevering (Hadith) wordt overgeleverd door een groep van de Taabi'y al Taabi'ine van een groep van de Taabi'ine van een groep van de metgezellen (Sahabah) wier aantal de omvang van de tawaator niet bereikt, dan is het de mashhour, omdat de moslimgemeenschap (Ummah) het met acceptatie heeft ontvangen en het (beroemd) mashhour binnen de moslimgemeenschap (Ummah) is geworden. En als de overlevering (Hadith) wordt overgeleverd door één of meer personen wiens aantal de omvang van de tawaator niet bereikt van de metgezellen (Sahabah) en die na hen kwamen van de Taabi'ine en Taabi'y al Taabi'ine, dan is het khabar al aahaad. De profetische traditie (Sunnah) bestaat slechts uit deze drie categorieën. Echter, wat betreft de aanwijzing naar zekerheid (al yaqeen) of de hoogste waarschijnlijkheid (al dthan), bestaat de profetische traditie (Sunnah) slechts uit twee categorieën, omdat de mashhour wordt beschouwd als behorend tot de aahaad; want als de overlevering (Hadith) wordt overgeleverd door een aantal mensen van de Taabi'y al Taabi'ine die vrij zijn van samenzwering om te liegen, van een ander aantal van de Taabi'ine die vrij zijn van samenzwering om te liegen, van een ander aantal van de metgezellen (Sahabah) wiens uitspraak een beslissend bewijs zou vestigen, dan is het massaal overgeleverd (Mutawatir). Dit betekent dat de massaal overgeleverde (Mutawatir) datgene is waarvan het aantal overleveraars in elk van de drie stadia de omvang van de tawaator bereikt, maar als dat in een van de stadia ontbreekt, dan is de overlevering (Hadith) khabar al-aahaad; of het nu gaat om een onvoldoende aantal overleveraars om de omvang van de tawaator te bereiken onder de metgezellen (Sahabah), of onder de Taabi'ine, of onder de Taabi'y al-Taabi'ine, of onder hen allen, dan wordt het beschouwd als khabar al-aahaad, dat geen zekerheid aangeeft, maar slechts de hoogste waarschijnlijkheid. Er is echter overeenstemming over het benoemen van al-mashhour als datgene wat een onvoldoende aantal van de metgezellen (Sahabah) miste, maar een voldoende aantal van de anderen heeft, omdat het mashhour (goed bekend binnen de moslimgemeenschap (Ummah)) is geworden, terwijl het oordeel erover niet verschilt van khabar al-aahaad, dat geen zekerheid aangeeft.