38. De Oorzaak (Al Sabab)

38. De Oorzaak (Al Sabab) - De Islamitische Persoonlijkheid | Quran Course

Dus het bereiken van het minimumbedrag (Nisab) is een sabab voor het bestaan van de armenbelasting (Zakah), en de shari'ah-overeenkomsten zijn een sabab voor het toestaan (ibahah) van het gebruik of de overgang van het eigendom van de bezittingen, dus de rechtsregel (Hukm) is de verplichting van de armenbelasting (Zakah) en het bereiken van het minimumbedrag (Nisab) is vastgesteld door de sharia voor deze rechtsregel (Hukm) om het bestaan ervan aan te duiden. En de ibaha van de beschikking over of de overgang van het bezit is de rechtsregel (Hukm), en de overeenkomsten zijn vastgesteld door de sharia voor deze rechtsregel (Hukm) om het bestaan ervan aan te duiden. Dus de asbab (oorzaken) zijn tekenen, vastgesteld door de Wetgever om de mukallaf te informeren over het bestaan van de rechtsregel (Hukm). Dus de Wetgever heeft de rechtsregel (Hukm) voor de mukallaf vastgesteld, hem ermee belast, en tekenen vastgesteld die het bestaan van die rechtsregel (Hukm) aangeven. Dus deze tekenen zijn de shari'ah-asbaab. Dus de sabab is een kennisgeving en een indicator voor het bestaan van de rechtsregel (Hukm), het is geen definieerder van de realiteit of de kwaliteit van de rechtsregel (Hukm), maar het geeft enkel het bestaan ervan aan, omdat wat de rechtsregel (Hukm) verplicht, het bewijs (Daleel) is dat het bevat, en wat het bestaan ervan aangeeft, is de sabab. En dit is in tegenstelling tot de grondreden (Illah), wat hetgeen is waarvoor de rechtsregel (Hukm) is vastgesteld, dus de rechtsregel (Hukm) is erdoor is vastgesteld, dus het is de stimulans en de reden voor de vaststelling ervan, niet de oorzaak van het bestaan ervan.

So the occurrence of the nisaab (specified amount) is a sabab for the existence of the zakaat, and the shari'ahi agreements are sabab for permitting (ibahah) the utilization or transition of the ownership of the properties, so the (hukm) verdict is the obligation of the zakaat and the occurrence of the nisaab is set by the shari'ah for this hukm to indicate the obligation of its existence. And the ibaha of the disposal or the transition of the property is the hukm, and the agreements are set by the shari'ah for this hukm to indicate it existence. So the asbab (causes) are signs, set by the legislator to inform the mukallaf about the existence of the hukm. So the legislator had legislated the hukm for the mukallaf, and assigned him with it, and set signs that indicate the existence of that hukm. So these signs are the shari'ahi asbaab. So the sabab is a notification and an indicator for the existence of the hukm, it is not a definer of the reality or the quality of the hukm, but it indicates its existence only, because what obliges the hukm is the daleel (evidence ) which included it, and what indicates its existence is the sabab. And this is contrary to the illah, which is the thing for which the hukm was legislated, so the hukm was legislated by it, so it is the inducement, and the reason for its legislation, not the cause of its existence.

Dus de grondreden (Illah) is een van de bewijzen voor de rechtsregel (Hukm), vergelijkbaar met de tekst in de wetgeving van de rechtsregel (Hukm); het is geen teken voor het bestaan, maar een informatief teken voor de wetgeving van de rechtsregel (Hukm), zoals de afleiding van het gebed (Salah) die wordt afgeleid uit de uitspraak van Zijn Ta’ala: {O jullie die geloven (moslims), wanneer er wordt opgeroepen tot het gebed (Salah) (Al-Jumu’ah) op de vrijdag, kom dan naar de herinnering aan Allah en laat de handel zitten...}, 9 Soera Al-Jumu’ah, en Zijn uitspraak: {En wanneer het gebed (Salah) is beëindigd, verspreid u dan over het land...}, 10 Soera Al-Jumu’ah. Dus de afleiding is de reden waarom de rechtsregel (Hukm) is vastgesteld, namelijk het verbod op handel bij de (adthaan) oproep tot het Jumu’ah-gebed; daarom is het een grondreden (Illah) (een reden voor de wetgeving en geen sabab), in tegenstelling tot de (dulouk) doorgang van de zon, wat geen grondreden (Illah) is, omdat het dhuhr-gebed (Salah) niet daarvoor is vastgesteld, maar de zawal is een teken dat het bestaan van het dhuhr-gebed verplicht (Wajib) wordt.

So the illah is one of the evidences for the hukm, similar to the text in the legislation of the hukm, it is not a sign for the existence, but an informative sign for the legislation of the hukm, like the distraction from the prayer which is derived from His Ta’ala‘s saying: (O you who believe (Muslims) when it is called for the Salaat (Al-Jumu’ah) on Friday, come to the remembrance of Allah and leave off the business…), 9 Surat Al-Jumu’ah, and His saying: (Then when the Salaat is ended, do disperse through the land…),10 Surat Al-Jumu’ah, so the distraction is the reason for which the hukm is legislated, that is the forbiddance of the trade at the (adthaan) call of the Jumu’ah prayer, therefore it is a illah (reason for the legislation not a sabab, contrary to the (dulouk) traverse of the sun, it is not a illah, because the dthuhr prayer was not legislated for it but the zawal is a sign that the existence of the dthuhr prayer becomes a wajib.