Het is verplicht om de islamitische regels toe te passen op allen in het gebied van de islam (Dar al-Islam) onder het bewind van de islamitische staat, net zoals zij gelijkwaardig op de moslims worden toegepast, of hij nu een beschermde niet-moslim (Dhimmi) is of een mu’ahid of must’amin. De heerser krijgt hierin geen keuze; het is eerder verplicht om de islamitische regels zonder aarzeling op hen toe te passen, omdat Allah (SWT) zei in relatie tot de Mensen van het Boek:

It is obligatory to implement the Islamic rules upon all those in Dar al-Islam under the rule of the Islamic State just like they are implemented upon the Muslims equally, whether he is a dhimmi or a mu’ahid or must’amin. The ruler is not given a choice in that; rather it is obligatory to implement the Islamic rules upon them without hesitation because Allah (swt) said in relation to the People of the Book:

Hij zei ook in relatie tot hen:

He also said in relation to them:

En Hij (SWT) zei:

And He (swt) said:

Dit is een algemene regel die zowel moslims als niet-moslims omvat, aangezien het woord “nas” (mensen) algemeen is:

This is a general rule covering the Muslims and non-Muslims since the word “nas” (people) is general:

Wat betreft de uitspraak van Allah:

As for Allah’s statement:

De betekenis is dat zij die van buiten de Islamitische Staat naar de moslims komen om te laten arbitreren in hun geschil met een andere ongelovige of ongelovigen. De moslims krijgen de keuze tussen het oordelen tussen hen of zich van hen af te wenden. Het vers (Ayah) werd onthuld over hen met wie de Boodschapper van Allah ﷺ een verdrag had gesloten, de Joden van Madinah, die stammen waren die als andere staten werden beschouwd; dienovereenkomstig waren er verdragen tussen hem en hen. Waar het, indien de ongelovigen zich onderwerpen aan de heerschappij van de islam, zoals wanneer zij dhimmi's waren of als musta'min kwamen die zich onderwerpen aan de heerschappij van de islam, oftewel instemden met het betreden van het gebied van de islam (Dar al-Islam) samen met het onderwerpen aan de heerschappij van de islam zoals mu’ahids of must’amins, niet is toegestaan om tussen hen te oordelen behalve met de islam. Wie van hen weigert terug te keren naar de heerschappij van de islam, wordt door de heerser gedwongen en gestraft vanwege dit, aangezien hij een belofte is aangegaan met de voorwaarde gebonden te zijn aan de regels van de islam, of het nu de belofte van dhimmah was of een verdrag of veiligheid, zonder onderscheid tussen hen, zolang hij zich in het gebied van de islam (Dar al-Islam) bevindt.

The meaning is that those who come to the Islamic State from outside it to arbitrate to the Muslims in their dispute with another disbeliever or disbelievers. The Muslims are given a choice between judging between them or turning away from them. The ayah was revealed about those whom the Messenger of Allah (saw) made a treaty with the Jews of Madinah and they were tribes considered as other States; accordingly there were treaties between him and them. Whereas if the disbelievers were submitting to the rule of Islam such as when they were dhimmis or they came as musta'min submitting to the rule of Islam i.e. consenting to enter Dar al-Islam together with submitting to the rule of Islam like mu’ahids or must’amins, it is not allowed to rule between them except with Islam. Whoever among them refuses to return to the rule of Islam, the ruler compels him and punishes him because of it since he entered into a pledge with the condition of being bound by the rules of Islam whether it was the pledge of dhimmah or treaty or security without distinction between them as long as he is in Dar al-Islam

De Boodschapper van Allah ﷺ schreef aan de mensen van Najran, en zij waren christenen:

The Messenger of Allah (saw) wrote to the people of Najran, and they were Christians:

Ibn Umar ﷺ overleverde

Ibn Umar narrated

Anas vertelde

Anas narrated

Deze Joden behoorden tot de moslimburgers, en het is duidelijk dat dit was na het einde van de Joodse entiteiten en hun bescherming als burgers onder het gezag van de moslims.

These Jews were from the Muslims’ citizens, and what is apparent is that this was after the end of the Jewish entities and their being protected as citizens under the Muslims’ authority.

Echter, als het een handeling is die voor hen in de categorie van de geloofsovertuigingen valt, zelfs als het voor ons niet in de categorie van de geloofsovertuigingen zou vallen, dan staan wij hen daarin niet tegen, maar laten wij hen met betrekking tot datgene en wat zij daarover geloven. Dus als zij geloven in de toelaatbaarheid van het drinken van alcohol, dan worden zij daar niet voor gestraft, omdat zij niet geloven in de verbodenheid ervan, waardoor zij niet gebonden zijn aan de straf die bij ongeloof (Kufr) hoort. Wij passen wat betrekking heeft op de geloofsovertuigingen niet op hen toe, omdat dat op dat punt zou worden beschouwd als dwang in de religie (Deen), terwijl Allah (SWT) zegt:

However if it is an action which enters into the category of creeds for them, even if for us it were not in the category of creeds, we do not oppose them in it but leave them in relation to it and what they believe about it. So if they believed in the permissibility of drinking alcohol, they are not punished over it because they do not believe in its illegality so they are not bound with its punishment like disbelief (kufr). We do not implement upon them what relates to creeds because at that point it would be considered compulsion in the deen while Allah (swt) says:

En omdat de Boodschapper ﷺ zei:

And because the Messenger (saw) said:

Het met geweld toepassen van wat hun religie tegenspreekt, is een verleiding vanuit hun religie; daarom worden zij niet gedwongen in hun geloofsbelijdenissen en aanbidding. Bovendien hebben zij ingestemd met hun ongeloof (Kufr) met betrekking tot de geloofsbelijdenissen, terwijl zij niet hebben ingestemd met de heerschappij van ongeloof (Kufr), dus is het straffen van hen over wat tot de geloofsbelijdenissen behoort, het straffen van hen voor het ongeloof (Kufr) waarin zij geloven, wat niet is toegestaan. Dienovereenkomstig is het verplicht om de regels van de islam toe te passen op de ongelovigen in het gebied van de islam (Dar al-Islam), net zoals zij op de moslims worden toegepast.

Implementing upon them what contradicts their religion by force is temptation from their religion; so accordingly they are not forced upon the creeds and worships. Also because they were consented upon their disbelief (kufr) in relation to the creeds when and were not consented upon the rule of kufr, so punishing them over what enters into creeds is punishing them upon kufr which they believe in which is not allowed. Accordingly it is obligatory to implement the rules of Islam upon the disbelievers in Dar al-Islam just as they are implemented upon Muslims.