Wie een gezag bezit dat hem verplicht om een voordeel onder de belangen van de mensen te vervullen, dan is het geld dat hij aanneemt om dat voordeel uit te voeren geen omkoping en het is op geen enkele wijze een loon. Het onderscheid tussen het loon en omkoping is dat het loon wordt aangenomen in ruil voor het ondernemen van een handeling die hem niet verplicht is; wat betreft omkoping, dat wordt aangenomen in ruil voor het uitvoeren van een handeling die hij verplicht is uit te voeren zonder vergoeding van degene voor wie de handeling wordt uitgevoerd, of in ruil voor het niet uitvoeren van een handeling die hij verplicht is uit te voeren. Dienovereenkomstig is omkoping het geld dat wordt gegeven om een voordeel uit te voeren dat de ontvanger verplicht is uit te voeren, of om een voordeel te bewerkstelligen doordat de ontvanger niet doet wat hij verplicht is te doen, of het voordeel nu rechtmatig is of iets nietig. De betaler van de omkoping wordt de (rashi) genoemd, de ontvanger ervan is de (murtashi) en de bemiddelaar tussen hen is de (raish).

Whoever possesses an authority which obliges upon him to fulfil a benefit among the people’s benefits, then the money which he takes in order to execute the benefit is bribery nor is it a wage in any way whatsoever. The distinction between the wage and bribery is that the wage is taken in exchange for undertaking an action which is not obliged upon him; as for bribery, it is taken in exchange for performing an action he is obliged to perform without exchange from the one for whose sake the action is performed or in exchange for not performing an action obliged upon him to perform. Accordingly bribery is the money given in order to carry out a benefit obliged upon the receiver to execute or to execute a benefit by the receiver not doing that which he is obliged to do, whether the benefit is right or something void. The payer of the bribe is called the (rashi), its receiver is the (murtashi) and the mediator between them is the (raish).

Omkoping is verboden op basis van de expliciete teksten. Ahmad, Abu Dawud, Tirmidhi en ibn Majah hebben overgeleverd van Abdullah bin Amur, die zei: De Boodschapper van Allah ﷺ zei:

Bribery is forbidden by the explicit texts. Ahmad and Abu Dawud and Tirmidhi and ibn Majah narrated from Abdullah bin Amur who said: The Messenger of Allah (saw) said

Ahmad overleverde van Tawban, die zei:

Ahmad narrated from Tawban who said

Deze overleveringen (Hadith) zijn algemeen en dekken alle vormen van omkoping, of het nu gaat om het zoeken naar een recht of iets dat nietig is, of het nu gaat om het afwenden van een kwaad of het verkrijgen van een voordeel, of het wegnemen van onrecht dat wordt opgelegd; dit alles is verboden. Er wordt niet gezegd dat omkoping verboden is omdat het iets nietigs zoekt of de waarheid veronachtzaamt, want als dat zo zou zijn, dan zou het verboden zijn. Waar het, indien het gaat om het zoeken naar de waarheid of het opheffen van onrecht, toegestaan zou zijn. Dit wordt niet gezegd omdat dit zou betekenen dat het verbod op omkoping gebaseerd is op een grondreden (Illah), waardoor de regel zou bestaan wanneer de grondreden bestaat en zou vervallen wanneer deze wegvalt. Dit is niet juist, want alle teksten die omkoping verbieden, zijn in hun verbod niet gebaseerd op een specifieke reden. Er bestaat daarin, of in enige tekst, niets wat daaruit als een grondreden afgeleid zou kunnen worden. Dienovereenkomstig is het verbod gebaseerd op de niet-gegronde expliciete tekst, waardoor er absoluut geen reden voor is. Er wordt ook niet gezegd dat wanneer omkoping wordt aangenomen van de eigenaar van een recht om dat recht te vervullen, het is toegestaan omdat het het aannemen van geld is om een toegestane handeling te verrichten, namelijk het vervullen van het recht. Dit wordt niet gezegd omdat de teksten die omkoping verboden algemeen zijn gekomen, waardoor ze in hun algemeenheid blijven en alle soorten omkoping dekken. Dus als men bepaalde soorten omkoping wil specificeren en uitsluiten, vereist deze zaak een andere tekst om ze te specificeren, aangezien een tekst niet gespecificeerd wordt behalve door een tekst uit het Boek of de profetische traditie (Sunnah). Er is geen tekst gekomen, dus het blijft algemeen zonder specificatie. Daarom zijn alle soorten omkoping verboden zonder onderscheid tussen het zoeken naar een recht of het zoeken naar iets nietigs, het opheffen of opleggen van onrecht, het afwenden van kwaad of het bereiken van een voordeel; dit alles valt onder de algemeenheid van de tekst.

These ahadith are general covering all bribery whether it is seeking a right or something null whether it is seeking to repel a harm or gain a benefit, to remove imposing injustice; all are forbidden. It is not said that bribery is forbidden because it is seeking something void or neglecting the truth, so if it like this then it is forbidden. Whereas if it is in seeking the truth of lifting injustice, then it is allowed. This is not said because this means that forbidding bribery came reasoned so if it exists the rule (‘illah) exists and when it departs the rule departs. This is not correct because all the texts which came forbidding bribery are not reasoned in their forbiddance by any reason. There does not exist therein or in any text what could be deduced there from as a reason. Accordingly its forbiddance is by the unreasoned explicit text so there is absolutely no reason for it. Nor is it said that when bribery is taken from the owner of a right to fulfil the right, it is permitted as it is taking money to perform an allowed action which is fulfilling the right. This is not said because the texts which forbade bribery came general so they remain in their generality covering all types of bribery. So if one wants to specify and exclude some types of bribery, this matter requires another text to specify them because the text is not specified except by a text of the Book or Sunnah. No text came so it remains general without specification. Hence all types of bribery are forbidden without distinction between its being in seeking a right or seeking something void, lifting or imposing injustice, repelling harm or achieving a benefit, all these enter under the generality of the text.

Dus dit is beperkt in oordeel, zodat het absolute wordt toegepast op het beperkte. Dit wordt niet gezegd omdat het woord waarvan de beschrijving als een beschrijving wordt beschouwd het absolute/onbeperkte is en niet het algemene woord. Wat het algemene woord betreft, vindt daarin specificatie plaats en geen beperking; dus als er een beperking bij komt, dan is dat van het type het duidelijk aangeven (tansees) van een van de eenheden (afrad) ervan, en niet van het type beperking. Daarom zijn de woorden omkooper, ontvanger van steekpenningen en bemiddelaar algemene woorden en geen onbeperkte woorden, waardoor zijn uitspraak “in oordeel” geen beperking voor hen is waar de overige overleveringen (Hadith) op gebaseerd worden. Integendeel, het is het duidelijk aangeven van een eenheid onder de eenheden ervan, en dit is de regel, dus alle overleveringen (Hadith) blijven algemeen en blijven in hun algemeenheid. Dus alle omkoping is verboden, of het nu aan de rechter is, of een functionaris of anderen. Het omkopen van de politieagent om schade af te wenden is gelijk aan het omkopen van de rechter, en het omkopen van de directeur van een bedrijf om daar aangesteld te worden of om niet ontslagen te worden, is gelijk aan het omkopen van de belastinginner of de verspreider van propaganda om deze niet te verspreiden. Het omkopen van de aanvoerder van arbeiders om het werk voor hen te verlichten of iets anders, is gelijk aan het omkopen van de werknemer van de handelaar door de klant, gegeven in ruil voor het selecteren van nieuwe goederen voor hem onder de goederen, of de werknemer van de drukkerij door de schrijver van een boek om zijn werk te perfectioneren zonder de eigenaar van de drukkerij. Dit alles is omkoping en dit alles is verboden, omdat het geld is dat wordt genomen in ruil voor het uitvoeren van een handeling die hij verplicht is uit te voeren, zonder uitwisseling van degene namens wie hij de handeling uitvoert. Onder omkoping valt ook wat sommigen betalen aan iemand met autoriteit vóór een functionaris, om zijn invloed vóór hem te gebruiken om aan zijn behoefte te voldoen, maar het is niet de functionaris die het geld aanneemt, maar eerder degene die het geld aanneemt is degene die met de functionaris spreekt, zodat er aan hem geld wordt betaald in ruil voor het spreken met hem. Dit is ook omkoping, omdat dit geld wordt gegeven in ruil voor het uitvoeren van een voordeel door degene op wie het verplicht is dit te vervullen; het is dus omkoping, ongeacht of degene die het voordeel heeft uitgevoerd het heeft aangenomen of niet. Het is geen voorwaarde bij het vaststellen of het geld omkoping is, dat degene die de uitvoering van het voordeel rechtstreeks verricht; de voorwaarde dat het geld omkoping is, is dat dit geld wordt gegeven in ruil voor het uitvoeren van de handeling, of het nu de persoon is die het aanneemt, of zijn vriend, of degene met gezag boven hem, of zijn familielid, of zijn baas, of iemand anders dan deze, aangezien de waarde bij het vaststellen of het geld omkoping is, dat het wordt aangenomen in ruil voor het uitvoeren van een voordeel dat zonder tegenprestatie moet worden uitgevoerd door degene die het uitvoert.

Van Buraydah, van de Profeet ﷺ, die zei:

From Buraydah from the Prophet (saw) who said:

Of de Boodschapper ﷺ had het suht (illegaal) genoemd, wat verboden geld is. Al-Khateeb haalde in Talkhis Al-Mutashabbih uit Anas dat de Profeet ﷺ zei:

Or the Messenger (saw) had called it suht (illegal) which is forbidden money. Al-Khateeb extracted in Talkhis Al-Mutashabbih from Anas that the Prophet (saw) said:

Het is overgeleverd van Masruq, van ibn Masoud, dat hij werd gevraagd over suht (verboden bezit), is dat omkoping? Hij zei: ‘Nee, maar suht (verboden bezit) is dat een man hulp zoekt bij een onrecht, zodat hij jou een geschenk geeft. Accepteer het niet.’ Abu Wail Shaqeeq bin Salamah, een van de imams van de opvolgers (Tabi’un), zei: “Als de rechter een geschenk aanneemt, dan heeft hij suht (verboden bezit) gegeten. En als hij omkoping aanneemt, dan is hij daarmee [het kwaad] binnengegaan.” Al deze overleveringen (Hadith)—de overlevering (Hadith) van Abu Hamid en de overlevering (Hadith) van Buraydah en de overlevering (Hadith) van Anas—al deze zijn expliciet in het feit dat de geschenken die worden aangeboden aan degene die toezicht houdt op de algemene zaken verboden zijn, of dit nu gebeurt na het uitvoeren van een specifieke handeling of vóór het uitvoeren ervan, of dat het aan hem wordt aangeboden omdat hij degene is met de autoriteit in een bepaalde zaak, of dat het aan hem wordt aangeboden omdat hij autoriteit heeft bij degene in wiens handen de uitvoering van de voordelen ligt; al deze zaken zijn verboden. Het woord geschenken kwam voor in de overlevering (Hadith) van:

It is related about Masruq from ibn Masoud that he was asked about suht (illegal), is it bribery? He said: ‘No, but suht (illegal) is that a man seeks assistance upon an injustice so he gives you a gift. Do not accept it.’ Abu Wail Shaqeeq bin Salamah, one of the Imams of the Tabi’in, said: “If the judge takes the gift, then he has eaten suht (illegal wealth). And if he takes bribery, then he has reached thereby.’ All these ahadith—the hadith of Abu Hamid and the hadith of Buraydah and the hadith of Anas—all of them are explicit in that the gifts presented to the one supervising the general actions are forbidden whether it is presided after performing a specific action or before performing it, or it is presented to him because he is the one in authority in any matter, or it is presented to him because he has authority with the one in whose hands are executing the benefits; all these are forbidden. The word gifts came in the hadith of:

Dit is algemeen van toepassing op alle geschenken aan bestuurders. Het wordt geanalogiseerd naar alle bestuurders die toezicht houden op de uitvoering van het belang van de mensen, die verplicht zijn deze uit te voeren zonder iets terug te nemen van degene voor wie het wordt uitgevoerd; het is hen verboden om een geschenk aan te nemen of dat er een geschenk voor hen wordt aangenomen van degenen voor wie dit belang wordt uitgevoerd. De politieagent, het hoofd van een bedrijf, de leider van arbeiders, en wie ook maar op hen lijkt; het is hen verboden om geschenken aan te nemen en de geschenken voor hen zijn (suht) (onwettig).

Is general covering all gifts to governors. Analogised upon all the governors who are supervising the execution of the people’s benefit who are obliged to execute them without exchange taken from the one for whom it is executed; it is forbidden for them to take a gift or a gift be taken from those for whom this benefit is being executed. The policeman, head of a company, leader of workers, and whoever is like them; it is forbidden for them to take gifts and the gifts for them are (suht) (illegal).

Echter, de gift aan deze mensen is verboden als het niet de gewoonte is van degene die de gift geeft om deze aan hen te schenken. Echter, als het zijn gewoonte was om aan hen te schenken, of zij nu toezicht hielden op de uitvoering van de voordelen of niet, dan is de gift voor hen toegestaan zonder dat daar enige verwijt in zit. Dit is omdat de Boodschapper ﷺ zegt in de overlevering (Hadith):

However, the gift to these people is forbidden if it is not the custom of the one giving the gift to present it to them. However, if it was of his custom to gift to them whether they were supervising the execution of benefits or not, then the gift is permitted for them without any blame in it. This is because the Messenger (saw) says in the hadith:

De interpretatie hiervan is dat de gift die aan hem wordt gegeven terwijl hij in het huis van zijn vader en moeder verblijft zonder een gouverneur te zijn, is toegestaan. Dit betekent dat deze gift, waarvan de kwestie is dat de gever het aan de persoon zou schenken als hij niet toezicht hield, is toegestaan in de situatie waarin hij toezicht houdt op de uitvoering van voordelen, zoals het is toegestaan in de situatie waarin hij geen toezicht houdt op de uitvoering van voordelen. Dus de overleveringen (Hadith) van verbod zijn hierop niet van toepassing en het wordt uitgesloten door de interpretatie van de overlevering (Hadith).

Its understanding is that the gift which is gifted to him while he sits in the house of his father and his mother without being a governor is permitted. This means that this gift, whose affair is that its presenter would gift it to the person if he were not supervising, is permitted in the situation of his supervising the execution of benefits as it is permitted in the situation of his not supervising the execution of benefits. So the ahadith of prohibition do not apply upon it and it is excluded by the understanding of the hadith.