Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
12.6 Categories Of Hadīth
De khabar (overlevering) die synoniem is aan de termen hadīth (overlevering (Hadith)) en Sunnah (profetische traditie (Sunnah)), wordt wat betreft de transmissielijn onderverdeeld in de khabar mutawatir (massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering) en khabar ahad (overlevering door enkelingen (Khabar al-Ahad)). De mutawatir omvat vier kwesties, zijnde:
The khabar (report) which is synonymous with the terms hadīth and Sunnah, in terms of the line of transmission is divided into the khabar mutawatir (continuously recurrent report) and khabar ahad (isolated report). The mutawatir comprises of four issues, they are:
1. Het aantal overleveraars moet zodanig zijn dat zij een groep vormen en niet beperkt zijn tot een specifiek aantal. Dus welk aantal dan ook dat een groep bewijst, wordt beschouwd als massaal overgeleverd (Mutawatir), mits het aan de andere voorwaarden voldoet. 2. Het moet de afspraak om te liegen uitsluiten; dit verschilt afhankelijk van het verschil in personen en plaatsen, dus vijf personen zoals 'Ali ibn Abi Talib zijn voldoende om een verslag als massaal overgeleverd (Mutawatir) te beschouwen. Waarschijnlijk zijn vijf personen bij anderen mogelijk niet voldoende. Vijf overleveraars die elkaar niet hebben ontmoet uit vijf verschillende landen kunnen genoeg zijn om het verslag als massaal overgeleverd (Mutawatir) te beschouwen, omdat zij elkaar niet op één plaats hebben ontmoet om zo samen te spannen. Waarschijnlijk volstaat een verslag (khabr) door hetzelfde aantal mensen in één land mogelijk niet.
1. The number of transmitters should be such that they are a group and not be restricted to any specific number. So whatever number proves to be a group is considered mutawatir provided it fulfills the other conditions. 2. It should preclude the collusion on a lie, this differs according to the difference of persons and places, so five people like 'Ali ibn Abi Talib are sufficient to consider a report as mutawatir. Probably with other people five may not be sufficient. Five transmitters who have not met from five different lands may be enough for the report to be considered as mutawatir because they did not meet in one place so as to collude. Probably a report (khabr) by the same number of people in one land may not suffice.
3. Dat zij de overlevering door een groep gelijk aan hen overbrengen van het begin tot het einde van de overdracht, op een wijze die samenzwering tot een mogelijke leugen uitsluit, zelfs als zij niet hetzelfde aantal waren. Met andere woorden, de eerste twee voorwaarden moeten worden voldaan in elke laag van overleveraars.
3. That they transmit the report from a group like them from the beginning to the end of the transmission, in a manner that precludes collusion on a possible lie, even if they were not of the same number. In other words, the first two conditions should be met in every tier of transmitters.
4. De basis van hun conclusie moet zintuiglijke waarneming zijn, door middel van gehoor en andere dergelijke zintuigen, en niet wat het zuivere verstand vaststelt, omdat het fouten kan maken indien het niet gebaseerd is op zintuiglijke waarneming. Daarom komt het niet overeen met zekerheid. De rechtsregel (Hukm) van de massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering (Hadith) is dat deze positieve kennis ('ilm daruri) oplevert. Het is iets dat men gedwongen is te accepteren, zodanig dat men het niet kan weerleggen. Het is onontbeerlijk omdat het geen studie vereist, oftewel: de massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering (Hadith) schenkt zekerheid (yaqin). De massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering (Hadith) wordt verdeeld in twee categorieën: verbaal (lafzan) massaal overgeleverd (Mutawatir), zoals de overlevering (Hadith):
4. The basis of their conclusion should be sense perception, by hearing and other such senses and not what the pure reason establishes because it can make mistakes if it is not based on sense perception. Therefore it does not amount to certainty. The rule (hukm) of the mutawatir report is that it yields positive knowledge ('ilm daruri). It is what one is compelled to accept such that he is unable to confute it. It is indispensable because it does not require study i.e, the the mutawatir report imparts certainty (yaqin). The mutawatir report is divided into two categories: verbal (lafzan) mutawatir like the hadīth:
“Wie opzettelijk over mij liegt, laat hem dan zijn plaats in de Hel bewaren” [Overgeleverd door Muslim namens Abu Hurairah] en de overlevering (Hadith) over het afvegen over de leren sokken, de overlevering (Hadith) over de hawd (rivier in het paradijs), de overlevering (Hadith) over de tussenkomst (shafa'a) en de overlevering (Hadith) over het heffen van de handen (raf' al-yadayn) in het gebed. Het massaal overgeleverd (Mutawatir) op basis van betekenis (ma'na) is wanneer de overleveraars het eens zijn over een zaak die in verschillende incidenten voorkomt, zoals de profetische traditie (Sunnah) dat het ochtendgebed (Fajr) twee rakats bestaat. Dit bestaat. Talrijke massaal overgeleverde (Mutawatir) overleveringen (Hadith) zijn overgeleverd, ook al verschillen de geleerden (Ulama) over wat een massaal overgeleverd (Mutawatir) bericht vormt volgens hun verschillende visies over de massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering.
“Whosoever intentionally lies about me, let him reserve his place in the Hellfire” [Reported by Muslim on behalf of Abu Hurairah ] And the hadīth of wiping on the leather socks, hadīth of hawd (river in paradise), hadīth of intercession (shafa'a) and the hadīth of raising the hands (raf' al-yadayn) in prayer. The mutawatir by meaning (ma'na) is when the transmitters concur on a matter occurring in difference incidents such as the Sunnah of the morning prayer (Fajr) being two rakats. It does exist. Numerous mutawatir ahadīth have been reported even though the '‘Ulamā differ on what constitutes mutawatir according to their different views about the mutawatir report.
Wat betreft de overlevering door enkelingen (Khabar al-Ahad), dit is de overlevering waarvan de overleveraars het aantal niet hebben bereikt dat vereist is voor de massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering, of het nu is overgeleverd door één of vier overleveraars; dat wil zeggen, het is de overlevering die tekortschiet aan de voorafgaande vier voorwaarden die zijn genoemd voor de massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering. Het wordt in termen van het aantal overleveraars onderverdeeld in drie categorieën:
As for the Isolated report (khabar al-ahad), it is the report whose narrators have not reached the number required for the mutawatir, whether it was reported by one or four narrators i.e, it is the report which falls short of the preceding four conditions mentioned for the mutawatir report. It is categorised in terms of the number of narrators, into three categories:
1. Gharib (vreemd): het is de overlevering die door een enkele overleider wordt verteld, wat betekent dat er op een bepaald punt in de overleveringsketen (Isnad) slechts één verteller aanwezig is. Het wordt onderverdeeld in: gharib in de overleveringsketen (Isnad) alleen, en gharib in zowel de overleveringsketen (Isnad) als de matn samen. Er bestaat niets dat gharib in de matn alleen wordt genoemd. De gharib in zowel de matn als de overleveringsketen (Isnad) is de overlevering door een enkele verteller, zoals de overlevering (Hadith) die de verkoop van wala (patronage) en de geschenken daarvan verbiedt. De gharib in de overleveringsketen (Isnad) maar niet in de matn is de matn die is overgeleverd door een groep metgezellen (Sahabah), maar waarbij een overleider een enkele overlevering heeft van een andere metgezel (Sahabi), zoals de overlevering (Hadith):
1. Gharib (alien): it is the report narrated by a single transmitter i.e, there is a single narrator throughout the narration at a stage in the isnād. It is divided into: gharib in isnād only, and gharib in isnād and matn together. There is nothing called gharib in matn only. The gharib in matn and isnād is the narration by a single narrator, such as the hadīth prohibiting the sale of wala (patronage) and its gifts. The gharib in isnād and not in matn is the matn which has been narrated by a group of Sahabah but a transmitter has a single narration from another Sahabi like the hadīth:
“De moslim eet uit één darm en de ongelovige (Kafir) eet uit zeven” [Narrated by Tirmidhi on Behalf of Abu Musa AlAsh’ari]
“The muslim eats in one intestine and the kafir eats in seven” [Narrated by Tirmidhi on Behalf of Abu Musa AlAsh’ari]
2. Aziz (zeldzaam): Het is een overlevering die door meer dan één maar minder dan vier vertellers is overgebracht, oftewel wat twee of drie vertellers hebben overgebracht, zelfs als zij van dezelfde rang zijn; het wordt aziz (zeldzaam) genoemd vanwege de zeldzaamheid ervan.
2. Aziz (scarce): It is a report transmitted by more than one narrator but less than four i.e, what two or three narrators have transmitted even if they are of the same rank, it is called aziz (scarce) due to its rarity.
3. Mashhur (beroemd): Een verslag dat is overgeleverd door meer dan drie overleveraars, maar het niveau van massaal overgeleverd (Mutawatir) niet heeft bereikt. Het wordt mashhur genoemd omdat het duidelijk en wijdverspreid bekend is onder de mensen, of er oorspronkelijk een sanad (keten) voor werd gevonden of niet. Het is ook het mustafid (omvattend). Het kent twee categorieën: mashhur volgens de geleerden van de overlevering (Hadith) en mashhur voor het algemene publiek. De eerste is zoals de overlevering (Hadith) van Anas:
3. Mashhur (famous): A report which has been narrated by more than three narrators but did not reach the level of mutawatir. It is called mashhur due to it being clear and widely mentioned amongst the people whether a sanad (chain) was found for it or was not found originally. It is also the mustafid (comprehensive). It has two categories: mashhur according to the scholars of hadīth and mashhur for the general public. The first is like the hadīth of Anas:
“De Profeet ﷺ reciteerde Qunut gedurende een maand (in het Fajr-gebed) waarbij hij Allah smeekte de stammen van Ral en Dhakwa te straffen.” [Reported by Bukhari , Muslim & Ahmad]
“The Prophet recited Qunut for one month (in the Fajr prayer) asking Allah to punish the tribes of Ral and Dhakwa” [Reported by Bukhari , Muslim & Ahmad]
En de tweede categorie is zoals de overlevering (Hadith):
And the second category is like the hadīth:
“Een moslim is iemand van wiens (scherpe) tong en handen andere moslims veilig zijn” [Reported by Bukhari on behalf of Abdullah ibn Amr]
“A Muslim is someone from whose (sharp) tongue and hands other Muslims are safe” [Reported by Bukhari on behalf of Abdullah ibn Amr]
Niet elke bekende (mashhur) overlevering onder de mensen is Sahih. Bepaalde hadīth kunnen beroemd worden onder de mensen terwijl ze geen enkele basis hebben of volledig vervalst zijn. Er zijn er vele, zoals de hadīth:
Not every mashhur report among people is Sahih. Certain hadīth may become famous amongst people which do not have any basis or are entirely fabricated. There are many, .like the hadīth:
"De dag waarop jullie vasten, is de dag van jullie offer."
"The day of you fast is the day of your sacrifice”.
Het is ongegrond. Ook de overlevering door enkelingen (Khabar al-Ahad), of deze nu gharib, aziz of mashhur is, heeft een eindpunt in zijn overleveringsketen (Isnad); het eindigt ofwel bij de Profeet ﷺ of bij een metgezel (Sahabah) of een tabi'i. Wat betreft het einde van de keten zijn er drie types:
It is baseless. The Khabar al-ahad also, whether it is gharib, aziz or mashhur, its isnād has a termination point; either it ends with the Prophet or with a Sahābi or tabi'i. In terms of the end of the chain there are three types:
1. Marfu': Het is een overlevering die specifiek is toegeschreven aan de Profeet ﷺ in termen van zijn handeling, uitspraak, instemming of eigenschap, ongeacht of degene die het aan de Profeet ﷺ heeft toegeschreven een metgezel (Sahabah), een tabi'i of iemand na hen was. Hieronder valt ook wanneer de metgezel (Sahabah) zegt:
1.Marfu': It is a report which has been specifically ascribed to the Prophet in terms of his action, saying, consent or attribute, whether the one who attributed it to the Prophet was a Sahābi, tabi'i or someone after them. Included in this is when the Sahābi says:
“Wij deden of zeiden dergelijke dingen tijdens het leven van de Boodschapper ﷺ”,
“We used to do or say such and such thing during the life time of the Messenger ”,
Of
Or
“Terwijl hij onder ons was”,
“While he was among us”,
Of
Or
“Hij was voor ons,”
“He was in front of us”,
Of
Or
“Wij zagen niets mis met het een of het ander”,
“We did not see anything wrong with such and such thing”,
Of
Or
“Zij (metgezellen (Sahabah)) deden of zeiden dergelijke dingen”
“They (Sahabah) used to do or say such and such a thing”
Of
Or
“Zoiets werd gezegd tijdens het leven van de Boodschapper ﷺ
“Such and such a thing was said during the lifetime of the Messenger PBUH
Hieronder valt ook wanneer de Sahābi zegt:
Included in this is also when the Sahābi says:
“Wij werden bevolen om het een of het ander te doen, of wij werden verboden om het een of het ander te doen”
“We were ordered to do such and such thing, or we were forbidden from doing such and such thing”
Of
Or
“Dergelijke zaken behoorden tot de profetische traditie (Sunnah)”.
“Such and such thing was from the Sunnah”.
Uit de marfu'-overlevering volgt ook wanneer de metgezellen (Sahabah) zeggen:
From the marfu' report is also when the Sahābi says:
“Wij deden of zeiden gewoonlijk het volgende”
“We used to do or say such and such thing”
Zelfs als zij het niet aan de Profeet ﷺ toeschreven, omdat dit een instemming aangeeft. Op dezelfde manier wordt de uitspraak van Anas ibn Malik beschouwd als een marfu' rapport wanneer hij zei:
Even if they did not attribute it to the Prophet because this indicates a consent. Similarly, the saying of Anas ibn Malik is considered as a marfu' report when he said:
“De deuren van de Profeet ﷺ werden aangeklopt met de vingernagels” [Reported by AlBazzar]
“The Prophet's doors used to be knocked using the fingernails" [Reported by AlBazzar]
En toen Anas zei;
And when Anas said ;
“Bilal kreeg de opdracht om de oproep tot het gebed (Adhan) te verdubbelen en één iqama te geven.” [Reported by Muslim]
“Bilal was ordered to double the azan and make one iqama” [Reported by Muslim]
Op dezelfde wijze valt de Koranexegese (Tafsir) van de metgezellen (Sahabah) met betrekking tot de aanleiding van de openbaring onder de regel van de marfu' overlevering (Hadith). Alles wat daarvan afwijkt uit de Koranexegese (Tafsir) van de metgezellen (Sahabah) wordt niet beschouwd als onderdeel van de overlevering (Hadith). Dit komt doordat de metgezellen (Sahabah) vele Ijtihāds hebben verricht bij het uitleggen van de Koran en zij daarover van mening verschilden. Ook zien we dat velen van hen israiliyyat overleverden van de mensen van het Boek. Daarom wordt hun Koranexegese (Tafsir) niet beschouwd als onderdeel van de overlevering (Hadith), laat staan dat het als een marfu' overlevering (Hadith) wordt beschouwd.
Similarly the tafsīr of the Sahabah concerning the cause of revelation comes under the rule of the marfu' report. Anything other than that from the tafsīr of the Sahabah is not considered part of the hadīth. This is because the Sahabah performed many Ijtihāds in explaining the Qur’ān and they disagreed as a result. Also we find many of them used to narrate israiliyyat from the people of the Book. That is why their tafsīr is not considered part of the hadīth let alone be considered as a marfu' hadīth.
2. Mawqūf: Het is de overlevering van de metgezellen (Sahabah) in termen van hun uitspraken en handelingen, waarbij de toepassing specifiek is voor de Sahābi. De overleveringsketen (Isnad) ervan kan aaneengesloten of onderbroken zijn. Het is het verslag dat velen van de Fuqaha en muhaddithun ook athar noemen. De mawqūf vestigt geen bewijs (hujjah) omdat Allah zei:
2. Mawqūf: It is the narration from the Sahabah in terms of their saying and action, its application is specific to the Sahābi. Its isnād can be continuous or broken. It is the report many of the Fuqaha and muhaddithun also call athar. The mawqūf does not establish a proof (hujjah) because Allah said:
“En wat de Boodschapper ﷺ jullie geeft, neem het aan, en wat hij jullie verbiedt, weerhoud u ervan.” [TMQ Hashr: 7]
“And whatsoever the Messenger (saw) gives you, take it, and whatsoever he forbids you, abstain (from it).” [TMQ Hashr: 7]
De verstandhouding is: wat er ook naar jou toe wordt gebracht van iemand anders dan de Boodschapper ﷺ, neem het niet aan. Daarom is het geen bewijs (hujjah) voor wie dan ook, behalve wanneer het van de Boodschapper van Allah ﷺ komt. Het is niet toegestaan om het toe te schrijven aan de Boodschapper van Allah ﷺ, omdat het slechts een mogelijkheid is en geen overheersende mening (zann), en mogelijkheden worden niet erkend.
The understanding is: whatever is brought to you from other than the Messenger do not take it. Therefore, it is not a proof (hujjah) for anyone except when it is from the Messenger of Allah . It is not permitted to ascribe it to the Messenger of Allah because it is a mere possibility and not a preponderant opinion (zann) and possibilities are not recognised.
3. Maqtu': Het is niet hetzelfde als munqati'. De keten stopt bij de Tabi'i; wat betreft zijn uitspraak en handeling. Er wordt er geen bewijs mee vastgesteld en het is zwakker dan de mawqūf.
3. Maqtu': It is not the same as munqati'. The chain stops at the Tabi'i; in terms of his saying and action. A proof is not established by it and it is weaker than the mawqūf.