En tot dat behoort wat is overgeleverd van Abd Al-Rahmaan Ibn Ka'b Ibn Maalik dat 'Aamir Ibn Maalik de pijlenwerper naar de Boodschapper van Allah ﷺ kwam toen hij een afgodendienaar was en hem een geschenk aanbood; de Boodschapper ﷺ zei: "Ik accepteer het geschenk van een afgodendienaar niet", verzameld door Al-Tabaraani. Deze overlevering (Hadith) spreekt hetgeen is bevestigd over de Profeet ﷺ tegen, namelijk dat hij geschenken van de afgodendienaars accepteerde en beval deze te accepteren. Van Ali (vrede zij met hem) dat hij zei: "Kisra (de koning van Perzië) stuurde een geschenk naar de Boodschapper van Allah ﷺ en hij accepteerde het van hem, en Qaysar (de koning van de Romeinen) stuurde een geschenk naar hem en hij accepteerde het van hem, en koningen stuurden geschenken naar hem en hij accepteerde van hen", verzameld door Ahmad. En van 'Aamir Bn Abd Allah Bn Al-zubayr van zijn vader dat hij zei: Qutailah Ibnat Abd al-'uzza Ibn Abd As'ad uit (de stam van) Bany Maalik Ibn Hasal kwam naar haar dochter Asmaa' Ibnat Abi Bakr met geschenken: hagedissen, kaas en ghee, en zij was een afgodendienaar, dus Asmaa' weigerde haar geschenk te accepteren en haar haar huis binnen te laten. 'Aa'ishah vroeg het de Profeet ﷺ, waarna Allah de Groot en Almachtige openbaarde: {Allah verbiedt jullie niet, met betrekking tot hen die niet tegen jullie vechten vanwege jullie geloof en jullie niet uit jullie huizen verdrijven, om hen vriendelijk en rechtvaardig te behandelen: voor Allah houdt van hen die rechtvaardig zijn}. Dus hij beval haar haar geschenk te accepteren en haar haar huis binnen te laten, verzameld door Ahmad. Zo ontstaat het conflict tussen de acceptatie door de Boodschapper ﷺ van het geschenk van de afgodendienaar en zijn weigering van het geschenk van de afgodendienaar. De verzoening tussen beide is dat zijn weigering van het geschenk van de Mushrik een indicatie is dat het accepteren van het geschenk toegestaan (Mubah) is, en noch een Wajib noch een Mandub, omdat de Boodschapper ﷺ veel van het toegestane weigerde; hij weigerde te eten van de dab-hagedis en zei wat aangeeft dat hij het verafschuwt, en hij weigerde het konijn te eten. Ook behoort daartoe wat Al-Bukhari overleverde (Hadith) met betrekking tot de gelovigen die migreerden, over de vrouwen toen Allah over hen neerzette: {O jullie die geloven, wanneer gelovige vrouwen naar jullie toe komen als migranten, onderzoek hen dan; Allah weet het beste over hun geloof. Als jullie vervolgens vaststellen dat zij ware gelovigen zijn, stuur hen dan niet terug naar de ongelovigen; zij zijn niet wettig (vrouwen) voor hen en de ongelovigen zijn niet wettig (echtgenoten) voor hen …} 'Urwah zei: 'Aa'ishah vertelde mij: dat de Boodschapper van Allah ﷺ hen onderzocht aan de hand van dit vers (Ayah), {O jullie die geloven, wanneer gelovige vrouwen naar jullie toe komen als migranten, onderzoek hen dan …} {Allah is Alvergevend, Meest Barmhartig}. 'Urwah zei: 'Aa'ishah zei: dus elke vrouw van hen die deze voorwaarde erkende, zei de Boodschapper van Allah ﷺ tegen haar: Ik heb je eed van trouw (Bay’ah) aanvaard, dat wil zeggen dat hij het tegen haar uitsprak; bij Allah, zijn hand raakte de hand van geen enkele vrouw aan terwijl hij de eed van trouw (Bay’ah) aannam, hij nam deze enkel aan door zijn woorden", verzameld door Al-Bukhari. En van Umaimah, de dochter van Raqiqah, dat zij zei: Ik kwam naar de Boodschapper van Allah ﷺ met enkele vrouwen die hem de eed van trouw (Bay’ah) gaven op de Islam, zij zeiden: O Boodschapper van Allah, wij geven u de eed dat wij niets aan de aanbidding van Allah zullen toevoegen, dat wij niet zullen stelen, dat wij geen onwettige seksuele gemeenschap zullen plegen, dat wij onze kinderen niet zullen doden, dat wij geen laster zullen uiten die wij met onze handen en voeten verzinnen (door te beweren dat onwettige kinderen bij hun echtgenoten horen), en dat wij u niet zullen ongehoorzaam zijn in het goede (Ma’ruf) (dat wat de Islam gebiedt), toen zei de Boodschapper ﷺ: In dat wat mogelijk en draaglijk is voor jullie. Zij zei: zij zeiden: Allah en Zijn Boodschapper ﷺ zijn barmhartiger voor ons dan onszelf, laat ons u de eed van trouw (Bay’ah) geven, o Rasoul Allah, toen zei Rasoul Allah ﷺ: Ik schud geen handen met vrouwen, mijn woorden tegen honderd vrouwen zijn gelijk aan mijn woorden tegen één vrouw", verzameld door Maalik. Al-Bukhari overleverde van 'Urwah van 'Aa'ishah (RA), die zei: "En de hand van de Boodschapper van Allah ﷺ raakte de hand van geen enkele vrouw aan, behalve de hand van een vrouw die hij als echtgenote had", dus deze overleveringen (Hadith) spreken datgene tegen wat Al-Bukhari overleverde van Um 'Atiyah, die zei dat zij: "Wij gaven de eed van trouw (Bay’ah) aan de Profeet ﷺ, waarna hij aan ons reciteerde: {… dat zij niets aan Allah toekennen in aanbidding …} en hij verbood ons het luidruchtig huilen, waarna een vrouw onder ons haar hand terugtrok en zei: zij en zij hebben mij blij gemaakt en ik wil haar iets teruggeven, waarna hij niets zei". Deze overlevering (Hadith) duidt erop dat de Boodschapper ﷺ de eed van trouw (Bay’ah) van de vrouwen accepteerde door haar de hand te schudden, aangezien zij zei: "waarna een vrouw onder ons haar hand terugtrok …", wat betekent dat de vrouwen die bij haar waren niet hun handen terugtrokken, wat impliceert dat zij de eed van trouw (Bay’ah) met hun handen uitvoerden, d.w.z. door middel van een handdruk. En de overlevering (Hadith) van Umaimah zegt: "Ik schud de hand van vrouwen niet ..." en zegt: "zijn hand raakte de hand van geen enkele vrouw aan ...", dus er is een tegenstrijdigheid in dat, omdat de overlevering (Hadith) van de eed van trouw (Bay’ah) met de handdruk in strijd is met de overlevering (Hadith) dat hij de hand van vrouwen niet schudde. De verzoening tussen deze overlevering (Hadith) en de andere overleveringen (Hadith) is dat het weigeren van de Boodschapper ﷺ om een handeling uit te voeren geen verbod is, dus duidt het niet op het verbod van het handen schudden, aangezien het zijn onthouding is van iets dat toegestaan (Mubah) is. Het is een indicatie dat zijn handeling van het afleggen van de eed van trouw (Bay’ah) aan de vrouwen door middel van het handen schudden niet verplicht (Wajib) is, noch aanbevolen (Mandub), maar dat het toegestaan (Mubah) is, omdat de uitspraak van de Boodschapper ﷺ dat hij geen handen schudt, niet betekent dat hij het handen schudden verbood; het is dus zeker geen verbod, maar mogelijk vermeed hij het zoals hij veel van het toegestane vermeed, zoals hij vermeed om een dirham of een dinar een nacht in zijn huis te houden, en zoals hij vermeed de fluit van de herder te horen die in de overlevering (Hadith) van Naafi' van Ibn 'Omar staat, waarbij hij de herder niet verbood en hem ook niet tegenhield, wat duidt op zijn goedkeuring maar hij vermeed het te horen, en zoals hij vermeed om de hagedis, het konijn en dergelijke te eten. Dienovereenkomstig is er geen conflict tussen de overlevering (Hadith) van Umaimah en de overlevering (Hadith) die eraan voorafging. De aandacht in de overlevering (Hadith) van Umaimah moet worden gevestigd op het feit dat de vermoedelijke tegenstrijdigheid daarin alleen komt door de overlevering (Hadith) van Um Atiyah over de eed van trouw (Bay’ah) door middel van het handen schudden, omdat dit specifiek is voor de eed van trouw (Bay’ah), en die overleveringen (Hadith) zijn ook specifiek voor de eed van trouw (Bay’ah), daarom is er een vermoeden van een conflict. Wat betreft de bewijzen die de toelaatbaarheid duiden van het aanraken, zoals: {of je in contact bent geweest met vrouwen...} en in een recitatie: {of je de vrouwen hebt aangeraakt...} 43 Soera Al-Nisaa', dit duidt door de indirecte betekenis op de toelaatbaarheid van het aanraken van de vrouw door de man, dus er is geen vermoeden van een conflict tussen de overlevering (Hadith) van Umaimah en dit vers (Ayah), omdat dit algemeen is voor elke aanraking, en de overlevering (Hadith) van Umaimah specifiek is voor de eed van trouw (Bay’ah).
And from that is what was narrated from Abd Al-Rahmaan Ibn Ka'b Ibn Maalik that 'Aamir Ibn Maalik the arrowhead player came to the Messenger of Allah (SAW) when he was polytheist and offered him a gift, the Messenger said: I do not accept a polytheist's gift" compiled by Al-Tabaraani. This hadeeth conflicts what is affirmed about the Prophet (SAW) that he accepted the gift from the polytheists and commanded to accept it. From Ali (RAA) that he said: Kisra (the king of Persia sent a gift to the Messenger of Allah (SAW) and he accepted it from him, and Qaysar (the king of the roman) sent a gift to him and he accepted it from him, and kings sent gifts to him and he accepted from them" compiled by Ahmad. And from 'Aamir Bn Abd Allah Bn Al-zubayr from his father that he said: Qutailah Ibnat Abd al-'uzza Ibn Abd As'ad from (the tribe of) Bany Maalik Ibn Hasal came to her daughter Asmaa' Ibnat Abi Bakr with gifts: lizards, cheese and ghee, and she was polytheist, so Asmaa' refused to accept her gift and to let her enter her house. 'Aa'ishah asked the Prophet (SAW), then Allah the Great and Almighty revealed down: Allah forbids you not, with regard to those who fight you not for (your) Faith nor drive you out of your homes, from dealing kindly and justly with them: for Allah loves those who are just). So he commanded her to accept her gift, and to allow her enter her house" compiled by Ahmad. So the conflict appears between the Messenger's acceptance the gift from the polytheist and his refusal the gift from the polytheist. The reconciling between them is that his refusal of the gift from the mushrik is an indication that accepting the gift is permissible, and neither a waajib nor a mandoob, because the Messenger used to refuse many of the permissible, he refused to eat from the dab lizard and said what denotes that he detests it, and he refused to eat the rabbit. From that also is what the Bukhari narrated about the believers migrated said he women When Allah sent down about them: (O you who believe, when believing women come to you as emigrants, examine them; Allah knows best as to their faith, then if you ascertain that they are true believers; do not return them back to the disbelievers, they are not lawful (wives) for the them nor are the disbelievers lawful (husbands) for them …) 'Urwah said: 'Aa'ishah told me: that the Messenger of Allah (SAW) used to examine them by this Aayah, (O you who believe, when believing women come to you as emigrants, examine … (to) Allah is Oft-Forgiving, most Merciful. 'Urwah said: 'Aa'ishah said: so any woman of them acknowledges this condition, the Messenger of Allah (SAW) used to tell her: I have taken your pledge (bai'ah), that is by talking he says it to her, by Allah his hand did not touch the hand of any woman while taking the pledge, he only took it by his talk" compiled by Al-Bukhari. And from Umaimah the daughter of Raqiqah that she said: I came to the Messenger of Allah (SAW) with some women whom gave him the pledge (bai'ah) on Islam, they said: O Messenger of Allah, we give you the pledge that we will not associate anything in worship with Allah, we will not steal, we will not commit unlawful sexual intercourse, we will not kill our children, we will not utter slander that we forge it between our hands and our feet (by claiming that unlawful children belong to their husbands), and we do not disobey you in ma'roof (that which Islam commands), then the Messenger (SAW) said: In that which is possible and bearable for you, she said: they said: Allah and His Messenger are more merciful to us than ourselves, let us give you the bai'ah O Rasoul Allah, then Rasoul Allah said: I do not shake hands with women, my talk to a hundred women is like my talk to one woman" compiled by Maalik. Al-Bukhari narrated from 'Urwah from 'Aa'ishah (RA) she said: And the hand of the Messenger of Allah (SAW) did not touch the hand of any woman except a woman that he possessed", so these ahaadeeth conflict that which Al-Bukhari narrated from Um 'Atiyah that said she We pledged the Prophet (SAW) then he recited to us: (… that they do not associate anything in worship with Allah…) and he forbade the loud weeping for us, then a woman from among us withdrew her hand then said: she so-and-so made me happy, and I want to repay her, then he did not say anything". This hadeeth denotes that the Messenger accepted the women's bai'ah by shaking hands for her saying: "then a woman from among us withdrew her hand …" which means that the women who were with her withdrew not their hands, meaning that they performed the bai'ah by their hands, i.e. by hands shake. And the hadeeth of Umaimah says: " I do not shake hands with women …" and says: َ his hand did not touch the hand of any woman …", so there is conflict in that, because the hadeeth of the bai'ah with the hands shake conflicts with the hadeeth that he did not shake hands with women. The reconciliation between this hadeeth and the other ahaadeeth is that the refusal of the Messenger of doing an action is not a forbiddance, so it denotes not the forbiddance of the hands shake, by it is his abstention from one of the permissible, and it is an indication that his action of taking the bai'ah from the women by the hands shake is not waajib, nor is it mandoob, but it is mubaah, because the saying of the Messenger (SAW) that he does not shake hands means not that he forbade the hands shake, so it is definitely not a forbiddance, but possibly he avoided it as he used to avoid many of the permissible, as he avoided to keep a dirham or a dinar overnight in his house, and as he avoided to hear the shepherd's pipe that is in the hadeeth of Naafi' from Ibn 'Omar, and he did not forbid the shepherd nor did he restrain him, which denotes his approval but he avoided hearing it, and as he avoided eating the lizard and the rabbit and the likes. Accordingly there is no conflict between the hadeeth of Umaimah and the hadeeth before it. The attention in the hadeeth of Umaimah should be drawn to that, the suspicion of the conflict in it is only because of the hadeeth of Um Atiyah about the bai'ah by the hands shake, because it is specific for the bai'ah, and those ahaadeeth are also specific for the bai'ah, therefore there is a conflict suspicion, and as for the evidences that denote the permissibility of touching Aayah the like or you have been in contact with women …" and in a recitation: or you have touched the women …" 43 Surat Al-Nisaa', it denotes by the signal denotation the permissibility of touching the woman by the man, so there is no conflict suspicion between the hadeeth of Umaimah and this Aayah because this is general for every touch, and the hadeeth of Umaimah is specific in the bai'ah.