De tijdslimiet die aan moslims is gegeven om een kalief aan te stellen, is twee nachten. Geen enkele moslim mag het langer dan twee nachten uitzitten zonder dat er een eed van trouw (Bay’ah) op zijn nek rust. Het stellen van de bovengrens op twee nachten komt door het feit dat het aanstellen van een kalief verplicht (Fard) is vanaf het moment dat de vorige kalief sterft of wordt afgezet. Het is echter toegestaan om de aanstelling uit te stellen terwijl men hiermee bezig is gedurende twee nachten. Als de vertraging twee nachten overschrijdt en de moslims geen kalief hebben aangesteld, wordt de zaak onderzocht. Als de moslims bezig waren met het aanstellen van een kalief, maar het niet binnen twee nachten konden voltooien vanwege overweldigende zaken waar zij geen weerstand aan konden bieden, dan zal de zonde van hen afvallen, omdat zij bezig zijn met het vervullen van de plicht en zij door dwingende macht werden gedwongen het uit te stellen. De Profeet ﷺ zei:

The time limit given for Muslims to appoint a Khalifah is two nights. So no Muslim is allowed to stay for more than two nights without having a bay’ah on his neck. Making the upper limit as two nights is due to the fact that the appointment of a Khalifah is fard from the moment the previous Khalifah dies or is deposed. But it is allowed to delay the appointment while engaging in it for two nights. If the delay exceeded two nights and the Muslims did not establish a Khalifah, the matter is examined. If the Muslims were busy in establishing a Khalifah but could not complete it within two nights due to overpowering matters they couldn't resist, then the sin will drop from them because they are engaged in establishing the duty and they were forced to delay it by compelling power. The Prophet (saw) said:

Maar als zij niet bezig waren met het uitvoeren van de plicht, dan zullen zij allen zondig zijn totdat de kalief is aangesteld, en pas daarna zal het verplicht (Fard) van hen afvallen. Maar de zonde die zij hebben begaan door het verwaarlozen van de vestiging van een kalief valt niet van hen af, het blijft eerder op hen rusten, en Allah (SWT) zal hen daarover ter verantwoording roepen op dezelfde manier als Hij (SWT) elke moslim ter verantwoording roept voor elke ongehoorzaamheid die hij begaat wanneer hij nalaat een plicht uit te voeren.

But if they were not engaged in performing the duty, then they will all be sinful until the Khalifah is appointed and only after that the fard will drop from them. But the sin they committed in neglecting the establishment of a Khalifah does not drop from them, it rather remains on them, and Allah (swt) will bring them to account for it the same way He (swt) brings any Muslim to account for any disobedience he commits when he neglects to perform a duty.

Wat betreft het bewijs (Daleel) betreffende de termijn van twee nachten die aan moslims is gegeven om de plicht van het vestigen van een kalief te vervullen, dit is de consensus (Ijma’) van de metgezellen (Sahabah). De metgezellen (Sahabah) (moge Allah tevreden met hen zijn) kwamen bijeen op het binnenplein van Banu Sa‘ida om de aanstelling van een opvolger van de Boodschapper van Allah ﷺ te bespreken, zodra het nieuws van het overlijden van de Profeet ﷺ hen bereikte. Zij bleven discussiëren op het binnenplein, en op de tweede dag verzamelden zij de mensen in de moskee om de eed van trouw (Bay’ah) af te leggen. Dit nam twee nachten en drie dagen in beslag. Daarnaast, toen ‘Umar (moge Allah tevreden met hem zijn) er zeker van werd dat zijn dood nabij was als gevolg van de steekwond, vertrouwde hij de mensen van raadpleging (Shura) toe en gaf hen drie dagen om een nieuwe kalief te kiezen. Hij adviseerde dat als er na de drie dagen een overeenstemming was bereikt over een kalief, de afwijkende partij na de eerder genoemde drie dagen gedood moest worden. ‘Umar (moge Allah tevreden met hem zijn) machtigde ook vijftig moslims om deze actie uit te voeren, namelijk om de afwijkende partij te doden, ondanks het feit dat zij behoorden tot de mensen van de raadpleging (Shura) en tot de vooraanstaande metgezellen (Sahabah) (moge Allah tevreden met hen zijn). Dit bevel werd gegeven in de aanwezigheid van de metgezellen (Sahabah) (moge Allah tevreden met hen zijn), en er werd van niemand gemeld dat hij dit ontkende of ertegen was, dus wordt het de consensus (Ijma’) van de metgezellen (Sahabah) (moge Allah tevreden met hen zijn) dat het moslims niet is toegestaan om zonder een kalief te verblijven voor meer dan twee nachten en drie dagen, en de consensus (Ijma’) van de metgezellen (Sahabah) is een legitiem sharia-bewijs (Daleel) zoals de Qur'an en de profetische traditie (Sunnah) van de Boodschapper van Allah ﷺ.

As for the evidence concerning the two night's time limit given to Muslims to perform the duty of establishing a Khalifah, it is the Ijma’a of the Sahabah. The Sahabah (ra) met in the courtyard of Banu Sa‘ida, to discuss the appointment of a successor to the Messenger of Allah (saw) as soon as the news of the death of the Prophet (saw) reached them. They kept discussing in the courtyard, and on the second day they gathered the people in the mosque in order to give the bay’ah. This consumed two nights and three days. In addition, when ‘Umar (ra) became certain that his death was imminent as a result of the stab wound, he entrusted the people of consultation (shura) and gave them three days to choose a new Khalifah. He recommended that if after the three days an agreement was reached about a Khalifah then the dissenter should be killed after the aforementioned three days. ‘Umar (ra) also empowered fifty Muslims to carry out this action i.e. to kill the dissenter, despite the fact they were from the people of shura and of the eminent Sahabah (ra). This order was given in the presence of the Sahabah (ra), and no one was reported to deny or disagree with it, so it becomes Ijma’a of the Sahabah (ra) that Muslims are not permitted to stay without a Khalifah for more than two nights and three days, and the Ijma’a of the Sahabah is a legitimate Shari’ah evidence (daleel) like the Qur’an and Sunnah of the Messenger of Allah (saw).