27.1 De behandeling van slaven
27.1 Treating Slaves
De Islam behandelde slaven op een wijze die de positie van de slavernij die aan hen werd opgelegd vergemakkelijkte, en die resulteerde in zowel gedwongen als vrijwillige bevrijding. Er werden vele regels in deze aangelegenheid vastgesteld, die de rechtsgeleerden (Faqih) in volledige details hebben uitgewerkt. Deze regels worden samengevat in de volgende kwesties:
Islam treated slaves with a treatment resulting in making easier the position of the slavery imposed upon him, and resulting in freeing them compulsorily and voluntarily. It placed many rules in this matter which the fuqaha elaborated in complete detail. These rules summarized in the following issues:
1. De Islam trof een situatie aan waarin mensen slaven bezaten, en behandelde daarom de problematiek van slaven tussen de eigenaren met een behandeling die slaven rechten gaf en hun waardigheid als menselijke wezens behield, gelijkwaardig aan de vrije persoon in relatie tot de natuurlijke eigenschappen waarmee de mens van nature is begiftigd. Allah (SWT) heeft in de Edele Koran, zoals de Boodschapper ﷺ ook deed in de geëerde overlevering (Hadith), aangespoord tot vriendelijkheid jegens slaven en tot een vriendelijke omgang met hen. Allah (SWT) zei:
1. Islam found people owning slaves so it treated the problems of slaves between the owners with a treatment giving the slaves rights and preserving him his consideration of being a human being like the free person in relation to the natural attributes man was naturally endowed with. Allah (swt) exhorted in the Noble Qur’an as did the Messenger (saw) in the honoured hadith with kindness to slaves and living with them kindly. Allah (swt) said:
“Aanbid Allah en ken niets aan Hem toe en wees goed voor de ouders, de verwanten, de wezen, de behoeftigen, de buur die een verwant is en de buur die geen verwant is, en de metgezel (sahib) en de reiziger en degenen die jullie in bezit hebben” [TMQ 4:36].
“Worship Allah and do not associate anything with Him and be kind to parents, relatives, orphans, the poor, the neighbour who is a relative and the unrelated neighbour and the unrelated (sahib) and the wayfarer and those whom your hands possess” [TMQ 4:36 ].
De betekenis van “degenen die uw rechterhand bezit” zijn uw slaven. En hij ﷺ zei:
The meaning of “those your right hands possess” is your slaves. And he (saw) said:
“Zij zijn jullie broeders die Allah onder jullie handen heeft geplaatst. Voed hen met wat jullie zelf eten, kleed hen met wat jullie zelf dragen en leg hen geen plichten op die hen te boven gaan. Als jullie dergelijke plichten wel opleggen, help hen dan” (overgeleverd door Muslim).
“They are your brothers whom Allah placed under your hands. Feed them with what you eat, clothe them with what you wear and do not impose duties upon them which will overcome them. If you so impose duties, then assist them” (narrated by Muslim).
Hij overleverde ook via Abu Hurairah (vrede zij met hem), die zei: Hij ﷺ zei:
He also narrated via the way of Abu Hurairah (ra) of his saying: He (saw) said:
“Een van jullie zou niet moeten zeggen: Mijn slaaf en mijn slavin. Jullie zijn allen de slaven van Allah en al jullie vrouwen zijn de slavin van Allah. Laat hem liever zeggen: Mijn jongen (ghulam) en mijn meisje (jariyah) en mijn zoon (fata) en mijn dochter (fatati).”
“One of you should not say: My slave and my slave-girl. All of you are the slaves of Allah and all your women are the slave-girls of Allah. Rather let him say: My boy (ghulam) and my girl (jariyah) and my son (fata) and my daughter (fatati).”
De Shar’a heeft de rang van de slaaf verhoogd en hem gelijkgesteld aan de vrije persoon door zijn bloed beschermd te maken, zodat de vrije persoon daarvoor gedood wordt, want Allah (SWT) zegt:
The Shar’a lifted the rank of the slave and made him like the free person when it made his blood protected so the free person is killed for it because Allah (swt) says:
“O jullie die geloven, vergelding is aan jullie opgelegd in het geval van moord” [TMQ 2:178].
“O you who believe, retaliation has been imposed upon you in deliberate murder” [TMQ 2:178].
Vergelding is vergelijkbaar met het straffen van de zondaar, aangezien vergelding (ta linguïstisch) wordt gebruikt als vergelding voor de zondaar, en het wordt gebruikt om de dader te onderwerpen aan iets dat vergelijkbaar is met wat hij heeft gedaan. De betekenis van “vergelding is aan u opgelegd” als vergelding voor de zonde bij moord, is om de moordenaar te doden. Dit is algemeen en omvat zowel de man als de vrouw, de vrije persoon en de slaaf. Dit wordt versterkt door wat ibn Majah overleverde via de weg van ibn Abbas (vrede zij met hem) over het zeggen van de Profeet ﷺ:
Retaliation is similar and punishing the sinner as retaliation is used (linguistically) as recompense for the sinner, and it is used for doing upon the doer similar to what he did. The meaning of “retaliation has been imposed upon you” as recompense for the sin in murder is to kill the killer. This is general covering the male and female, free person and slave. This is strengthened by what ibn Majah narrated via the way of ibn Abbas (ra) of his (saw) saying:
“Moslims zijn gelijk in hun bloed”
“Muslims are equal in their blood”
Dit is algemeen. De vrije man en de slaaf zijn gelijk in die zin dat het bloed van ieder van hen beschermd is en het verboden (Haram) is om hen te doden, dus de moordenaar wordt gedood, wie hij ook is. Daarom heeft de Islam het leven van de tot slaaf gemaakte slaaf gelijkgesteld aan het leven van de vrije man, en zijn bloed is beschermd zoals het bloed van een vrij persoon. Hij ﷺ zei:
This is general. The free person and slave are equal in that the blood of each of them is protected and it is haram to kill them, so the killer is killed whoever he is. Hence Islam made the life of the enslaved slave like the life of the free person equally, and his blood is protected like the blood of a free person. He (saw) said:
“Wie zijn slaaf doodt, die zullen Wij doden” (overgeleverd door Ahmad en Abu Dawud via Sumra bin Jundub).
“Whoever kills his slave, we will kill him” (narrated by Ahmad and Abu Dawud via the way of Sumra bin Jundub).
Bovendien gaf de Islam de slaaf het recht om te trouwen, te scheiden en te studeren, en hij is een getuige voor anderen, of hij nu een vrij persoon of een slaaf is. Wat betreft het recht dat de Islam de eigenaar van een slavin gaf om met haar te genieten, dit verhoogt de status van de slaaf en resulteert in zijn vrijheid, omdat het genot van de eigenaar met zijn slavin gelijk is aan het genot van de echtgenoot met zijn echtgenote, wat de status van de slavin verhoogt naar de status van de vrije echtgenote en haar een status geeft voor haar meester. Naast hetgeen voortvloeit uit dit genot, namelijk zwangerschap en bevalling, bereidt dit de slavin ernaar voor om na de dood van haar meester verplicht te worden vrijgelaten.
Also Islam gave the slave the right to marry, divorce, study and he is a witness upon others whether a free person or slave. As for what Islam gave as a right to the owner of a slave-girl to enjoy with her, this lifts the status of the slave and result in his freedom because the enjoyment of the owner with his slave-girl is like the enjoyment of the husband with his wife, lifting the status of the slave girl to the status of the free wife and gives her a status before her master. In addition to what results from this enjoyment of pregnancy and childbirth and this prepares this slave-girl to be freed compulsorily after the death of her master.
2. De Islam moedigde het vrijlaten van slaven aan. Het maakte het vrijlaten van de slaaf gelijk aan het helpen van de mens om dankbaar te zijn voor de gunst van Allah jalalah en helpt hem om de (‘aqabah) te beklimmen. Allah (swt) zei:
2. Islam encouraged the freeing of slaves. It made the freeing of the slave as helping the human being to be grateful for the favour of Allah jalalah and assists him to climb the (‘aqabah). Allah (swt) said:
3. “Hij is niet tegen de (‘aqabah) opgeklimd. En wat zal u weten wat de (‘aqabah) is? Het bevrijden van de hals” [TMQ 90:11].
3. “He has not climbed the (‘aqabah). And what will let you know what is the (‘aqabah). Freeing the neck” [TMQ 90:11].
“Al-iqtiham” is het binnendringen en oversteken met strengheid en moeilijkheid, en (‘aqabah) is een belemmering. Het heeft de goede daad tot een (‘aqabah) gemaakt en het uitvoeren ervan tot een klim, vanwege de mu’anat die erin besloten ligt: de moeilijkheid en het strijden met de ziel. “Het bevrijden van de nek” is het bevrijden ervan van slavernij, dus Allah (SWT) moedigde het vrijlaten van slaven aan in dit vers (Ayah). Hetzelfde geldt voor de Boodschapper ﷺ, die het vrijlaten van slaven aanmoedigde. Hij ﷺ zei:
“Al-iqtiham” is the entry and cross over with strictness and difficulty, and (‘aqabah) is difficulty. It made the righteous deed as (‘aqabah) and made its performance as climbing for it due to what is therein of mu’anat the difficulty and the struggling with the soul. “Freeing the neck” is liberating it from slavery so Allah (swt) encouraged the freeing of slaves in this ayah. Similarly did the Messenger (saw) encourage the freeing of slaves. He (saw) said:
“Wie een moslimman bevrijdt, zal Allah (SWT) voor elk van zijn organen een orgaan uit het Vuur bevrijden” (overgeleverd door Al-Bukhari en Muslim).
“Whoever frees a Muslim man, Allah (swt) will liberate for each of his organ an organ from the Fire” (narrated by Al-Bukhari and Muslim).
Dit toont aan dat de Islam de vrijlating van slaven aanmoedigde en daar een grote beloning voor gaf. 4. De Islam heeft praktische regels vastgesteld die de vrijlating van slaven verplichten. Zo heeft de Islam regels vastgesteld die de vrijlating verplichten wanneer het de vrijlating van een slaaf aan een verwante mahrem als voltooid beschouwt door louter eigendom, ongeacht of de eigenaar instemt of niet, of hij hem vrijlaat of niet. Elk menselijk wezen dat door aankoop of erfenis een verwante mahrem bezit, wordt van hem bevrijd door louter eigendom, zonder dat hij hem hoeft vrij te laten. Abu Dawud overleverde van Al-Hasan van Sumra dat de Profeet ﷺ zei:
This demonstrates that Islam urged the freeing of slaves and gave it a great reward. 4. Islam legislated practical rules obliging the freeing of slaves. So it legislated rules obliging the freeing when it made the freeing on an enslaved slave to the related mahrem as being accomplished upon mere ownership whether the owner consents or not, or frees or not. Each human being who owns a relative mahrem by purchase or inheritance, his relative is freed from him completely due to mere ownership without need for his freeing him. Abu Dawud narrated from Al-Hasan from Sumra that the Prophet (saw) said:
“Wie een familielid heeft dat binnen de verboden graden valt, die persoon wordt vrij.”
“Whoever owns a relative who is within the prohibited degrees, that person becomes free.”
Het maakte het straffen van de slaaf door verbranding, het afsnijden van een orgaan, het verminken of het toebrengen van een pijnlijke slag, verplichtend tot zijn vrijlating. Dus als zijn eigenaar hem niet vrijlaat, bevrijdt de heerser hem volledig van zijn eigenaar. Hij ﷺ zei:
It made punishing the slave by burning, cutting an organ, spoiling him or striking him with a painful strike as obliging his freedom. So if his owner does not free him, the ruler frees him entirely from his owner. He (saw) said:
“Wie zijn slaaf slaat of hem treft, zijn verzoening (kaffara) is om hem vrij te laten” (overgeleverd door Muslim via ibn Umar)
“Whoever slaps his slave or strikes him, his atonement (kaffara) is to free him” (narrated by Muslim by the way of ibn Umar)
De betekenis van de slag is de pijnlijke slag vanwege de overleveringen (Hadith) die de eigenaar toestaan zijn slaaf een disciplinaire slag toe te dienen. Islam heeft het vrijlaten van de slaaf tot een verplichte verzoening (kaffara) gemaakt voor vele zonden. Dus wie een gelovige per ongeluk doodt, zijn verzoening is het vrijlaten van een gelovige slaaf. Allah (SWT) zei:
The meaning of the strike is the painful strike due to the ahadith permitting the owner to strike his slave a disciplinary strike. Islam made the freeing of the slave as a compulsory atonement (kaffara) for many sins. So whoever kills a believer accidentally, his atonement is freeing a believing slave. Allah (swt) said:
“Het is een gelovige niet toegestaan om een gelovige te doden, behalve door een fout. En wie een gelovige per ongeluk doodt, moet een gelovige slaaf vrijlaten en bloedgeld aan zijn volk betalen, tenzij zij het als liefdadigheid schenken. Als hij van een volk is met wie tussen jullie een verbond bestaat, dan moet het bloedgeld aan zijn volk worden gegeven en een gelovige slaaf worden vrijgelaten” [TMQ 4:92].
“It is not (allowed) for a believer to kill a believer except by mistake. And whoever kills a believer by mistake, then freeing a believing slave and blood money to be delivered to his people except if they give (it as) charity. If he is of a people between them and you is a covenant, then blood money delivered to his people and freeing a believing slave” [TMQ 4:92].
En wie zijn eed verzwijkt, de verzoening voor zijn fout is het vrijlaten van een slaaf. Allah (SWT) zei:
And whoever perjures his oath, then among what atones his mistake is freeing a slave. Allah (swt) said:
“Allâh zal jullie niet straffen voor wat onbedoeld is in jullie eden, maar Hij zal jullie straffen voor jullie opzettelijke eden; want de verzoening ervan (een opzettelijke eed) is het voeden van tien Masâkîn (behoeftigen), op de maat van het gemiddelde waarmee jullie jullie eigen gezinnen voeden, of het kleden van hen, of het vrijlaten van een slaaf” [TMQ 5:89].
“Allâh will not punish you for what is unintentional in your oaths, but He will punish you for your deliberate oaths; for its expiation (a deliberate oath) feed ten Masâkîn (needy persons), on a scale of the average of that with which you feed your own families, or clothe them or manumit a slave” [TMQ 5:89].
Wie Dhihar doet met zijn vrouw door tegen haar te zeggen: ‘Jij bent als mijn moeder’, en daarna tot haar terugkeert, dan is zijn verzoening het vrijlaten van een slaaf. Allah (SWT) zei:
Whoever does Dhihar with his wife by saying to her, ‘You are like my mother’ then he returns to her, his atonement is freeing a slave. Allah (swt) said:
“En degenen die hun vrouwen onwettig maken door Zihâr en de wens hebben zichzelf te bevrijden van wat zij hebben uitgesproken, (dan is de straf in dat geval) het vrijlaten van een slaaf voordat zij elkaar aanraken.” [TMQ 58:3].
“And those who make unlawful to them (their wives) by Zihâr and wish to free themselves from what they uttered, (then penalty in that case is) the freeing of a slave before they touch each other.” [TMQ 58:3].
Wie de vasten van de ramadan ongeldig maakt door geslachtsgemeenschap, zijn verzoening is het vrijlaten van een slaaf. Er is overgeleverd van Abu Hurairah (ra) die zei:
Whoever invalidates the fast of Ramadhan by sexual intercourse, his atonement is freeing a slave. It is narrated from Abu Hurairah (ra) who said:
“Een man kwam naar de Profeet ﷺ en zei: Ik ben verloren gegaan, o Boodschapper van Allah ﷺ. Hij zei: En wat heeft jou verloren doen gaan? Hij zei: Ik heb geslacht met mijn vrouw tijdens de ramadan. Hij zei: Bezit je iets waarmee een slaaf vrijgekocht kan worden? Hij zei: Nee. Hij zei: Ben je in staat om twee maanden achter elkaar te vasten? Hij zei: Nee. Hij zei: Bezit je iets waarmee zestig arme mensen gevoed kunnen worden? Hij zei: Nee. Dus hij ging zitten, waarna er naar de Profeet ﷺ een (‘urq) (dat wil zeggen een mand of mandje/kalebas) werd gebracht waarin dadels zaten. Hij zei: Geef liefdadigheid (Sadaqah) met deze. Hij zei: Zijn er mensen die armer zijn dan wij? Er is niemand tussen deze twee lage vlaktes (van Madina) die behoeftiger is om deze dan wij. De Profeet ﷺ lachte totdat zijn hoektanden zichtbaar werden en zei: Ga en voed je gezin met deze.”
“A man came to the Prophet (saw) and said: I have perished, O Messenger of Allah. He said: And what has caused you to perish? He said: I had sexual intercourse with my wife in Ramadhan. He said: Do you have what would free a slave? He said: No. He said: Are you able to fast two months consecutively? He said: No. He said: Do you possess what would feed sixty poor people? He said: No. So he sat down, then there was brought to the Prophet (saw) an (‘urq) (i.e. basket or panier/dry gourd) within which were dates. He said: Give sadaqa with these. He said: Are there people poorer than us? There is none between these two lave plains (of Madina) more needy of them than us. The Prophet (saw) laughed until there appeared his eye-teeth were visible and said: Go and feed your family with them.”
Ten eerste beval de Profeet ﷺ hem een slaaf vrij te laten, en hij veranderde niets totdat zijn onvermogen om dit te doen duidelijk voor hem was geworden. Al deze regels van verzoening verplichten de verzoener om de slaaf vrij te laten.
Firstly the Prophet (saw) commanded him with freeing a slave, and he did not change anything except after his inability of doing so was clear to him. All these rules of atonements oblige the atoner to free the slave.
Islam was hier ook niet tevreden mee, maar het bood de slaaf ook meer mogelijkheden om te werken om zichzelf te bevrijden, terwijl het voor de eigenaar een manier bood om gecompenseerd te worden voor de waarde van de slaaf. Dit is in de aanmoediging van het contract voor manumissie. Islam moedigde dit aan en Allah beval het via de Qur'an. Allah (SWT) zei:
Nor was Islam satisfied with this, but it also made more the slave a way to work to free himself as it made for the owner a way to be compensated the value of the slave by it. This is in the encouragement of the manumission contract. Islam encouraged this and Allah commanded it by the Qur’an. Allah (swt) said:
“En wat betreft degenen onder jullie die jullie in bezit hebben en die een contract voor vrijlating zoeken, dan sluit dat contract met hen af als jullie goedheid in hen zien, en geef hen van het bezit van Allah waarmee Hij jullie heeft voorzien” [TMQ 24:33].
“As for those among you whom you possess who seek the manumission contract, then contract them if you know good in them and give them of the wealth of Allah which He gave you”[TMQ 24:33].
Als de meester zijn slaaf contracteert door tegen hem te zeggen: "Als je mij zoveel geeft in zulke en dergelijke tijd, dan ben je vrij", dan is het de meester verplicht om zijn slaaf te bevrijden, zodat deze werkt om het geld te verkrijgen waarover hij met hem is overeengekomen. Het is hem verplicht hem te bevrijden als hij het geld brengt, en het is hem niet toegestaan om terug te keren op dit contract van manumissie. De rechtsgeleerden (Faqih) erkenden het contract van manumissie als de onmiddellijke bevrijding van een slaaf en zijn vrijheid in de tijd, en dat indien het contract wordt gevalideerd, de slaaf uit de handen van zijn meester gaat en zodra hij de tegenprestatie betaalt, hij het eigendom van zijn meester verlaat.
If the master contracts his slave by saying to him: If you give me so much in such and such time then you are free, it is obligatory upon the master to free his slave so that he works to attain the money which he contracted upon him. It is obligatory upon him to free him if he brings the money and it is not correct for him to revert from this manumission contract. The fuqaha recognised the manumission contract as the immediate freeing of a slave and his neck in time, and that if the contract is validated then the slave leaves the hands of his master and whenever he pays the substitute he leaves the ownership of his master.
Al deze regels zijn bedoeld voor het vrijlaten van slaven. Er wordt daarin opgemerkt dat zij het pad volgen van het richten van aanmoediging en verlangen, en het pad van het vaststellen van regels die door de Staat met dwang worden uitgevoerd indien het individu deze niet uitvoert door de drang van de vroomheid voor Allah (SWT). Al deze regels leiden tot het creëren van denken en handelen onder de eigenaren om slaven vrij te laten, en leiden tot het creëren van denken en handelen onder de slaven zelf om eraan te werken zichzelf uit de slavernij te bevrijden. Dit zorgt ervoor dat de koers gericht is op het beëindigen van slavernij in de samenleving. 5. Islam was niet tevreden met enkel het aanmoedigen van het vrijlaten van slaven en het formuleren van regels die het vrijlaten verplichten, maar creëerde in de Bait al-Mal van de moslims een specifieke categorie voor het vrijlaten van slaven, toen zij de armenbelasting (Zakah) besteedden aan het vrijlaten van slaven en dit tot een van de acht categorieën maakten. Allah (SWT) zei:
All of these rules are for freeing slaves. It is noted therein that they take the path of directing the encouragement and desire, and the path of legislating rules executed by the State forcefully if the individual does not execute them by the push of piety of Allah (swt). All of these rules lead to creating thinking and action among the owners to free slaves, and lead to creating thinking and action among the slaves themselves to work to free themselves from slavery. This makes the course directed to ending slavery in society. 5. Nor was Islam satisfied with encouraging the freeing of slaves and formulating rules compelling freeing, but rather made in the Bait al-Mal of Muslims a specific category for freeing slaves when it made zakat expended to freeing slaves and made this one of the eight categories. Allah (swt) said:
“Voorwaar, de liefdadigheid (Sadaqah) is slechts voor de armen, de behoeftigen, degenen die erin werken, degenen wiens harten moeten worden verzacht, voor de vrijlating van slaven, de schuldenaars, voor de weg van Allah en de reiziger, een verplichting van Allah en Allah is Alwetend, Wijs” [TMQ 9:60].
“Verily the sadaqat is only for the poor, the indigent, those who work upon it, those whose hearts are to be reconciled, for the freeing of slaves, debtors, for the way of Allah and the wayfarer, an obligation from Allah and Allah is knower wise” [TMQ 9:60].
Zijn uitspraak: “en voor (riqab)” betekent het vrijlaten van slaven. Er is voor deze categorie geen specifiek bedrag vastgesteld, dus het is de Staat toegestaan om een bedrag toe te wijzen voor het vrijlaten van slaven. Het is zelfs toegestaan om alle armenbelasting (Zakah) te besteden aan het vrijlaten van slaven als er op dat specifieke moment geen noodzaak is voor andere uitgaven uit de kosten van de armenbelasting (Zakah). Dit komt doordat de besteding van de armenbelasting (Zakah) niet verplicht beperkt is tot de acht categorieën, maar dat het toegestaan is om deze te specificeren voor één van deze categorieën, volgens wat de kalief van de moslims oordeelt.
His statement: “and for (riqab)” means freeing slaves. It did not specify for this category a specific amount, so it is allowed for the State to allocate an amount for freeing slaves. Rather it is allowed for it to make all the zakat money for freeing slaves if at that particular time there is no necessity for other expenditure from the expenses of zakat. This is because the expenditure of zakat is not obliged to be only for the eight categories but rather it is allowed to be specified for one category from these categories according to what the Khalifah of the Muslims views.