Islam (het moslim zijn) is geen voorwaarde voor juridische verantwoordelijkheid [taklīf] met betrekking tot de juridische regels, behalve voor een regel waarover een tekst specificeert dat deze voor moslims is, hetzij expliciet [sarahatan], zoals,

Islam (being Muslim) is not a condition for legal responsibility [taklīf] with respect to the legal rulings, except for a ruling about which a text specifies that it is for Muslims, either explicitly [sarahatan], like,

Daarom is Islam een van de voorwaarden voor juridische verantwoordelijkheid in datgene waar het als voorwaarde dient. Er zijn echter algemenere voorwaarden voor juridische verantwoordelijkheid, waarbij geen onderscheid wordt gemaakt tussen een moslim of een ongelovige (Kafir). Deze voorwaarden zijn fysieke volwassenheid [bulūgh], verstand of een gezond intellect ['aql], en bekwaamheid [qudrah]. Dus om juridisch verantwoordelijk te zijn, moet een persoon fysiek volwassen, verstandig en in staat zijn om uit te voeren waarvoor hij verantwoordelijk is gesteld. Van Ali (moge Allah zijn gezicht veredelen) dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei: “De pen is opgeheven van drie: de slapende totdat hij wakker wordt, de krankzinnige totdat hij zijn verstand terugkrijgt, en het kind totdat hij volwassen is”, overgeleverd door imam Zayd in zijn Musnad. En Allah, de Verhevene, zegt,

Therefore Islam is one of the conditions of legal responsibility in that which it comes as a condition. However there more general conditions of legal responsibility, in which there is no distinction between Muslim or kāfir. These conditions are physical maturity [bulūgh], sanity or a sane intellect [‘aql], and ability [qudrah]. Thus for a person to be legally responsible he must be physically mature, sane, and able to perform what he has been made responsible with. From Ali (may Allah ennoble his face) that the Messenger of Allah (saw) said, “The pen is lifted from three: the sleeping one until he wakes up, the insane until he regains his sanity, and the child until he matures”, narrated by Imam Zayd in his Musnad. And Allah, the Exalted, says,

De betekenis van het ‘opheffen van de pen’ is het ‘opheffen van de verantwoordelijkheid’, zodanig dat men niet juridisch verantwoordelijk is en niet wordt aangesproken door de juridische regels, en de betekenis van “Allah legt niet op...”, hoewel het een ontkenning is, bevat de betekenis van een verbod, en dit wordt ondersteund door de uitspraak van de Profeet ﷺ: “en als ik jullie met een zaak beveel, vervul deze voor zover jullie het kunnen”, overgeleverd door al-Bukhāri en Muslim. Er mag hier niet gezegd worden dat Allah de armenbelasting (Zakah), levensonderhoud [nafaqah] en aansprakelijkheden [damanāt] heeft opgelegd aan het kind en de krankzinnige, en zij daarom juridisch verantwoordelijk [mukallaf] zijn omdat zij verantwoordelijk zijn gemaakt voor sommige van de juridische regels. Dit is niet juist, omdat deze verplichtingen niet verbonden zijn aan de handeling van het kind of de krankzinnige, maar eerder verbonden zijn aan hun bezit en aansprakelijkheid [dhimmah]. Hun bezit en aansprakelijkheid zijn het onderwerp van verantwoordelijkheid, niet het kind of de krankzinnige zelf. Dit is duidelijk door het feit dat het opheffen van de pen wordt gespecificeerd door een duidelijke grens, “totdat hij volwassen wordt”, en “totdat hij bij zinnen komt”, en dit dient voor de afleiding van een effectieve oorzaak, namelijk de fysieke onvolwassenheid en de krankzinnigheid, en deze hebben geen betrekking op geld en schuld, vandaar dat zij geen uitzondering vormen op de regel. Er mag ook niet gezegd worden dat Allah, de Verhevene, degene die niet in staat is om een zaak te vervullen, verantwoordelijk heeft gemaakt voor de vervulling van die zaak, aangezien Hij Abu Lahab beval te geloven in wat er was geopenbaard, terwijl Hij (SWT) meldde dat hij niet zou geloven, waardoor Hij twee tegenstrijdige zaken samenbracht en daarmee de verantwoordelijkheid voor het onmogelijke toeweide, dat wil zeggen, Hij maakte een persoon verantwoordelijk voor datgene wat hij niet kan doen. Dit is onjuist omdat Allah eerst Abu Lahab verantwoordelijk maakte om te geloven in wat Hij (SWT)

The meaning of ‘lifting of the pen’ is ‘lifting of the responsibility’ such that one is not legally responsible nor addressed by the legal rulings, and the meaning of “Allah burdens not…”, although a negation, contains the meaning of prohibition, and this is supported by the his (saw) saying, “and if I command you with a matter fulfill it as much as you are able”, narrated by al-Bukhāri and Muslim. It should not be said here that Allah has obliged the zakāt, provision [nafaqah], and liabilities [damanāt] upon the child and the insane and so therefore they are legally responsible [mukallaf] because they have been made responsible for some of the legal rulings. This is not correct because these obligations are not connected to the act of the child or the insane, rather they are connected to their wealth and liability [dhimmah]. Their wealth and liability are the subject of responsibility, not the child or insane themselves. This is clear by the fact that the lifting of the pen is specified by a clear limit, “until he becomes mature”, and “until he becomes sane”, and this benefits the derivation of an effective cause, which is the physical immaturity, and the insanity, and these have no relevance to money and debt, hence they are not an exception to the rule. Nor should it be said that Allah, the Exalted, has made him who has no ability to fulfill a matter responsible with the fulfillment of that matter, as He commanded Abu Lahab to believe in what was revealed, whilst He (swt) informed that he will not believe, so He brought together two contradictory matters, thereby assigning responsibility of the impossible, that is, He made a person responsible for that which he cannot do. This is incorrect because Allah first made Abu Lahab responsible to believe in what He (swt)