Er is een geschil over het kleinste aantal waarmee zekerheid optreedt; sommigen zeiden: vijf, anderen zeiden: het kleinste is twaalf, en sommigen van hen zeiden: het kleinste is twintig, anderen zeiden: het kleinste is veertig, anderen zeiden: zeventig en sommigen zeiden: driehonderddertien enzovoort. Al deze uitspraken die een specifiek aantal vaststellen, hebben noch een overlevering (Hadith) noch een rationele basis, aangezien er geen tekst is gekomen met een specifiek aantal, noch weegt het verstand een specifiek aantal zwaarder. Wat wordt beschouwd in de massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering is het optreden van de zekerheid daardoor, niet de overlevering van een specifiek aantal, omdat er naast het aantal indicaties zijn die de kracht of de zwakte van de overlevering (Hadith) tonen. Een khabar kan mogelijk worden overgeleverd door een specifiek aantal waarbij door de overlevering ervan de kennis van zekerheid niet optreedt, en een khabar kan worden overgeleverd door een vergelijkbaar aantal, waarna de kennis van zekerheid door hun overlevering optreedt, aangezien de overweging van de khabar verschilt door het verschil in de indicaties bij gelijkheid van het aantal. Dienovereenkomstig is het onvermijdelijk dat de massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering (Hadith), waarmee de kennis van zekerheid optreedt, wordt overgeleverd door een groep en niet door een specifiek aantal, en dat het aantal van de groep, en de afstand van hun plaatsen, zodanig is dat het daarmee onmogelijk is dat zij samenzweren om te liegen, en wat wordt beschouwd in het aantal is de onmogelijkheid van de samenzwering om te liegen daarmee. Het is dus onvermijdelijk dat de overlevering (Hadith) wordt overgeleverd door een groep die in hun aantal een omvang bereikt die hun samenzwering om te liegen verhindert, en dat verschilt door de verschillen in de rapportoren, de situaties en de indicaties.