37.6 Het toelaatbare [al-mubāh]
37.6 The permissible [al-mubāh]
Het toelaatbare is datgene wat tekstueel bewijs aangeeft als zijnde de aanspraak van de wetgever, waarbij een keuze wordt gegeven tussen uitvoering en onthouding, zonder dat de een boven de ander wordt verkozen. De toelaatbaarheid [ibāhah] behoort tot de rechtsregels (Hukm), omdat het wordt vastgesteld uit de aanspraak van de wetgever en op geen andere wijze kan worden vastgesteld. De ibāhah is niet het wegnemen van schade bij het verrichten van een handeling of het nalaten ervan. Indien dit het geval zou zijn, dan zou de wetgeving ervan reeds vastgesteld zijn vóór de komst van de openbaring, terwijl er geen openbaring is vóór de komst ervan. Integendeel, de ibāhah is datgene waarmee de aanspraak van de wetgever kwam in de vorm van een keuze tussen uitvoering en onthouding. Het wordt vastgesteld vanuit de openbaring en na de komst ervan; daarom behoort het tot de ahkām van de sharia.