De overlevering door enkelingen (Khabar al-Ahad) in haar drie vormen: gharib, 'aziz of mashhur, of deze nu marfu', mawqūf of maqtu' is, wat betreft de aanvaarding of verwerping ervan, door de geleerden van overlevering (Hadith) verdeeld in drie categorieën: Sahih, hasan en da'eef. Het volgende is een verduidelijking van elke categorie:

The khabar al-ahad (isolated report) in its three forms: gharib, 'aziz or mashhur, whether marfu', mawqūf or maqtu' is divided by the scholars of hadīth, in terms of its acceptance or rejection, into three categories: Sahih, hasan, da'eef. The following is a clarification of each category:

1. Sahih; het is de overlevering (Hadith) waarvan de overleveringsketen (Isnad) doorloopt via de overdracht van een betrouwbare ('adl) verteller wiens geheugen accuraat is (dabit), van een andere oprechte overdrager die over een accuraat geheugenvermogen beschikt tot het einde van de keten, en die niet shadh (onregelmatig) of mu'allal (gebrekkig) is; dat wil zeggen, de overleveringsketen (Isnad) van de overlevering (Hadith) is verbonden door de overdracht van een oprechte ('adl) en accurate (dabit) verteller van iemand die vergelijkbaar is met hem, totdat het eindigt bij de Boodschapper van Allah ﷺ of eindigt bij een metgezel (Sahabah) of iemand anders. De bewering dat de

1. Sahih ; It is the hadīth whose isnād continues through the transmission of a trustworthy ('adl) narrator whose retention is accurate (dabit) from an another upright transmitter who has an accurate retentive ability until the end of the chain and is not shadh (irregular) or mu'allal (defective) i.e, the isnād of the hadīth is linked by the transmission of an upright ('adl) and accurate (dabit) narrator from someone similar to him until it ends with the Messenger of Allah  or ends with a Sahābi or someone else. The statement that the

sluit het uit van de mursal, munqati' en mu'dal overleveringen (Hadith), die niet tot de categorie van Sahih behoren. Omdat de mursal datgene is wat de Tabi’un hebben overgeleverd over de Profeet ﷺ zonder de metgezellen (Sahabah) te noemen. De munqati' is wanneer een enkele overleveraar ontbreekt op één of meer plaatsen in de overleveringsketen (Isnad). De mu'dal heeft twee of meer ontbrekende overleveraren op één of meer plaatsen in de overleveringsketen (Isnad). Al deze overleveringen, zijnde de mursal, munqati' en mu'dal, hebben onderbroken overleveringsketens (Isnad) die hen buiten de categorie van Sahih plaatsen. De uitspraak dat;

excludes it from the mursal, munqati' and mu'dal ahadīth, which are not from the category of Sahih. Because the mursal is what the Tabi’een has narrated about the Prophet  without mentioning the Sahābi. The munqati' is when a single narrator is missing in one or more places in the isnād. The mu'dal has two or more narrators missing from one or more places in the isnād. All of them, that is the mursal, munqati' and mu'dal have discontinued isnāds which takes it out of the Sahih category. The statement that;

sluit de sahih overlevering (Hadith) uit van de shadh-rapportage, waarbij een betrouwbare overleveraar ingaat tegen de overleveringen van overleveraars die betrouwbaarder zijn dan hij. De uitspraak:

excludes the Sahih hadīth from the shadh report where a trustworthy narrator goes against the transmissions of narrators who are more reliable than him. The statement:

sluit de sahih ahadīth uit van de mu'allal overlevering (Hadith) die een gebrek vertoont. De grondreden (Illah) bestaat uit een nadelige zaak in de hadīth die leidt tot de verwerping ervan, wat aan het licht komt bij de critici van de rijal wanneer zij de verschillende overleveringsroutes van de hadīth verzamelen en vergelijken, zoals wanneer de keten van een overleveraar aaneengesloten is terwijl een groep het heeft overgeleverd als mawqūf, oftewel het heeft toegeschreven aan een metgezel (Sahabah).

excludes the Sahih ahadīth from the mu'allal report which has a defect. The 'illah (defect) consists of a denigratory thing in the hadīth effecting its rejection, which appears to the rijal critics when collecting and collating the various transmission routes of the hadīth, such as the chain of a narrator being continuous while a group has transmitted as mawqūf i.e attributed it to a Sahabi.

De verklaring:

The statement:

Het sluit de overlevering (Hadith) uit die is overgeleverd door een overleider wiens uiterlijke en verborgen toestand niet bekend is, majhul al-'ayn, of waarbij de overleider bekend staat als zwak; een dergelijke hadīth wordt niet als Sahih beschouwd.

It excludes the report narrated by a transmitter whose apparent and hidden condition is not known, majhul al-'ayn, or the transmitter is known to be weak, such a hadīth is not considered as Sahih.

De verklaring:

The statement:

2. Hasan: Het is een verslag dat bekend is bij degene die het heeft overgeleverd en waarvan de overleveraars bekend zijn geworden, en als gevolg daarvan vormt het de kern van de meeste overleveringen (Hadith). Het is een overlevering (Hadith) die de meeste geleerden accepteren en die over het algemeen wordt gebruikt door de rechtsgeleerden (Faqih), wat betekent dat er in de overleveringsketen (Isnad) geen overleveraars zijn die ervan worden beschuldigd te liegen en dat het geen shadh (onregelmatige) overlevering (Hadith) is. Er zijn twee soorten:

2. Hasan: It is a report that is known by the one who reported it and its transmitters became well known and consequently it is the core of most of the hadīth. It is a hadīth most scholars accept and it is used by the fuqaha generally i.e, that in the isnād there are no narrators that have been charged with lying and it is not a shadh (irregular) hadīth. These are two types:

Ten eerste: een overlevering (Hadith) waarvan de overleveringsketen (Isnad) niet vrij is van overleveraars die mastur (van verborgen conditie) zijn en van wie de capaciteit niet is vastgesteld. Zij zijn echter niet nalatig, zijn niet geneigd tot fouten en worden niet beschuldigd van leugenachtigheid. De matn van de overlevering (Hadith) kan zijn overgeleverd door iemand op een vergelijkbaar niveau als hij, waardoor het niet zal worden beschouwd als shadh of kwaad (Munkar) (afgewezen). Ten tweede: de overleveraars moeten bekend staan om hun eerlijkheid en betrouwbaarheid, maar zij bereiken niet het niveau van de overleveraars van de Sahih-categorie in het geheugen en de nauwkeurigheid. Een overleveraar die alleen is in het overleveren van een verslag wordt niet beschouwd als kwaad (Munkar) (afgewezen) en de matn is noch onregelmatig (shadh) noch gebrekkig (mu'allal). Dus de hasan overleveringen (Hadith) zijn de verslagen overgeleverd door een rechtvaardige ('adl) overleveraar die over een minder geheugencapaciteit beschikt, waarvan de overleveringsketen (Isnad) aaneengesloten is en niet onregelmatig (shadh) of gebrekkig (mu'allal); de hasan overlevering (Hadith) wordt als bewijs gebruikt precies zoals de Sahih overlevering (Hadith) wordt gebruikt.

First: a hadīth whose isnād is not free from transmitters who are mastur (of hidden conditioin) and whose capacity is not realised. However they are not negligent and are not prone to make mistakes and nor are they charged with mendacity. The matn of the hadīth may have been narrated by someone at a similar level to him due to which it will not be included as shadh or munkar (rejected). Second: The narrators must be known for their honesty and trustworthiness but they do not attain the level of the transmitters of the Sahih category in retention and exactitude. A narrator who is alone in transmitting a report is not considered as munkar (rejected) and nor is the matn irregular (shadh) or defective (mu'allal). So the hasan ahadīth is the report transmitted by an upright ('adl) narrator who is of lesser retentive capacity, whose isnād is continuous and not irregular (shadh) or defective (mu'allal), the hasan hadīth is used as proof exactly as the Sahih hadīth is used.