In de Arabische taal wordt gezegd: de man heeft kennis (*‘ilm*) verkregen. Dit betekent dat hij de ware werkelijkheid van kennis (*‘ilm*) heeft bereikt. Hij heeft kennis van een zaak verkregen, wat betekent dat hij er zich bewust van is geworden, wat inhoudt dat hij over een zaak is geïnformeerd of ermee bekend is geraakt. Ook wordt er in de taal gezegd: Hij heeft begrip verkregen (*thaqifa*), wat betekent dat hij bekwaam is geworden, waardoor hij opgeleid en beschaafd (*thaqif*) is. Hij heeft een taal begrepen (*thaqifa*), wat betekent dat hij deze snel heeft beheerst en begrepen. Deze taalkundige betekenissen vormen de basis voor het gebruik van woorden. Echter, als deze woorden worden gebruikt om andere betekenissen aan te duiden die gerelateerd zijn aan de taalkundige betekenis, dan is dat toegestaan, zoals in het geval van het overnemen van het woord *fa’il* (onderwerp) in de grammatica bijvoorbeeld. De taalkundige betekenis (van de woorden) was overheersend, en dit is de reden waarom de ouderen het woord *‘ilm* toepasten op alle vormen van kennis zonder onderscheid te maken tussen de wetenschappen en disciplines. Daarna begonnen mensen intellectuele en natuurwetenschappelijke disciplines te beschouwen als algemeen voor alle mensen, terwijl andere traditionele (tekstuele) disciplines werden beschouwd als specifiek voor de natie van waaruit ze werden overgedragen. Vervolgens begon zowel wetenschap (*‘ilm*) als cultuur (*thaqafa*) te worden gedefinieerd volgens verschillende specifieke disciplines, waarbij ze terminologische betekenissen kregen die verschilden van hun taalkundige betekenissen. Volgens deze terminologie hebben zij de volgende betekenis: Wetenschap (*‘ilm*) is de kennis die wordt verkregen door observatie, experiment en onderwijs, zoals natuurkunde, scheikunde en de rest van de empirische wetenschappen; en cultuur (*thaqafa*) is de kennis die wordt verkregen door middel van overlevering, leren en deductie, zoals in (de studie van) geschiedenis, talen, islamitische jurisprudentie (Fiqh), filosofie en de rest van de niet-empirische disciplines. En er zijn andere niet-empirische disciplines die als wetenschappen (‘ilm) worden beschouwd, ook al vallen ze binnen de cultuur, zoals rekenkunde, techniek en industrie; hoewel ze onder cultuur (thaqafa) vallen, worden ze beschouwd als onderdeel van wetenschap omdat ze universeel zijn voor alle mensen en niet specifiek zijn voor één bepaalde natie. Op een vergelijkbare manier worden zaken uit de cultuur die gerelateerd zijn aan ambachten die op industrie lijken, zoals handel en scheepvaart, beschouwd als onderdeel van wetenschap en zijn zij universeel. Wat de kunsten betreft, zoals schilderkunst, beeldhouwkunst en muziek, deze maken deel uit van de cultuur. Zij volgen een bepaald standpunt, wat een specifieke cultuur is. Het verschil tussen cultuur (thaqafa) en wetenschap (‘ilm)