21.10 De regels van de beschermde niet-moslim (Dhimmi)
21.10 The Rules Of The Dhimmi
De beschermde niet-moslim (Dhimmi) is degene die een religie (Deen) volgt die niet de Islam is en een burger wordt van de Dar al Islam, terwijl hij in zijn religie (Deen) die niet de Islam is blijft. “Dhimmi” is afgeleid van het woord “dhimmah”, wat het verbond betekent. Zij zijn gebonden aan onze belofte dat wij hen behandelen volgens datgene waarop wij met hen een wapenstilstand zijn aangegaan, en dat wij hun transacties en zaken afhandelen volgens de regels van de Islam. De Islam kwam met vele regels met betrekking tot de mensen van de dhimmah. Onder deze regels behoort dat zij niet van hun religie worden weggeleid, en dat zij slechts verplicht zijn de hoofdelijke belasting (Jizyah) te betalen, zodat er geen ander bezit dan dat van hen wordt ingenomen, tenzij het een voorwaarde is van de voorwaarden van de wapenstilstand. Er is overgeleverd van Urwah bin As-Zubayr, die zei: De Boodschapper van Allah ﷺ schreef aan de mensen van Yemen
The dhimmi is the one who follows a deen other than Islam and becomes a citizen of the Dar al Islam while remaining in his deen other than Islam. “Dhimmi” is taken from the word “dhimmah” which means the covenant. They are upon our pledge that we treat them according to what we made truce with them upon, and that we run their transactions and affairs according to the rules of Islam. Islam came with many rules regarding the people of dhimmah. Among them is that they are not seduced from their religion, and they are only obliged to pay the jizyah so no wealth other than that is taken from them unless it is a condition of the truce conditions. It is narrated from Urwah bin As-Zubayr who said: The Messenger of Allah (saw) wrote to the people of Yemen
“Dat wie zich op het Jodendom of het Christendom bevindt, dan zijn zij niet hiervan weggeleid en voor hen is de hoofdelijke belasting (Jizyah).”
“That whoever is upon Judaism or Christianity then they are not seduced from it and upon them is the jizyah”
Net als de Joden en Christenen zijn de polytheïsten en de rest van de ongelovigen buiten hen. Er is overgeleverd van Al-Hasan bin Muhammad bin Ali bin Abu Talib, die zei:
Similar to the Jews and Christians are the polytheists and the rest of the disbelievers other than them. It is narrated from Al-Hasan bin Muhammad bin Ali bin Abu Talib who said:
“De Boodschapper van Allah ﷺ schreef naar de Zoroastriërs van Hijr om hen uit te nodigen tot de Islam. Wie de Islam aanvaardde, het zou van hem worden aanvaard, en wie dat niet deed, dan werd er hoofdelijke belasting (Jizyah) aan hem opgelegd en wordt er geen geslacht dier van hen gegeten en geen vrouw van hen getrouwd” (overgeleverd door Abu Ubayd).
“The Messenger of Allah (saw) wrote to the Zoroastrians of Hijr inviting them to Islam. Whoever embraced Islam it would be accepted from him, and whoever did not then jizyah was imposed over him and no slaughtered animal is eaten from them and no woman is married from them” (narrated by Abu Ubayd).
Dit is niet specifiek bedoeld voor de Zoroastriërs van Hijr, maar is eerder algemeen. Er is geen begrip (mafhum) van de overlevering (Hadith), omdat het begrip van de achternaam geen bewijs is en ook niet wordt meegewogen. De hoofdelijke belasting (Jizyah) wordt niet geheven behalve van volwassen mannen. Er is overgeleverd van Nafi’ van Aslam, de vrijgelaten slaaf (mawla) van Umar:
This is not specific to the Zoroastrians of Hijr but rather is general. There is no understanding (mafhum) of the hadith because the understanding of the surname is not a proof nor it is considered. Jizyah is not taken except from mature males. It is narrated from Nafi’ from Aslam the freed slave (mawla) of Umar:
“Umar schreef aan de legerleiders om de hoofdelijke belasting (Jizyah) op te leggen, maar niet om deze op vrouwen en kinderen op te leggen, en niet om deze op te leggen behalve aan degene op wie het scheermes effect heeft gehad” (Overgeleverd door Abu Ubayd)
“Umar wrote to the army leaders to impose the jizyah but not to impose it upon women and children, and not to impose it except upon the one whom the razor has taken effect upon” (Narrated by Abu Ubayd)
En niemand heeft dit van hem verworpen. Integendeel, Abu Ubayd zei: ‘Deze overlevering (Hadith) is de basis voor degenen op wie de hoofdelijke belasting (Jizyah) verplicht is en degenen van wie deze niet verplicht is.’ De hoofdelijke belasting (Jizyah) wordt niet geheven behalve van degene die in staat is deze te betalen vanwege de uitspraak van Allah: “uit de hand”, oftewel van degenen die daartoe in staat zijn. Dus als iemand niet in staat is en arm is, is het niet toegestaan om de hoofdelijke belasting (Jizyah) (eenvoudigweg) niet te innen. Integendeel, het is verplicht om aan hem uit te geven uit de Bait al-Mal, zoals er aan moslims wordt uitgegeven. Bij het innen van de hoofdelijke belasting (Jizyah) is het verplicht om deze met goedheid te innen en niet met hardheid of straf, en om deze in een mate te innen die zij kunnen dragen. Zij mogen niet onderdrukt worden en het mag niet van hen worden afgenomen boven hun vermogen. Er is overgeleverd van Hisham bin Hakim bin Hazzam dat hij langs een volk kwam dat werd gestraft vanwege de hoofdelijke belasting (Jizyah) in Palestine, waarna Hisham zei: Ik hoorde de Boodschapper van Allah ﷺ zeggen:
And no one rejected this from him. Rather Abu Ubayd said: ‘This hadith is the basis in those upon whom the jizyah is obliged and those from whom it is not obliged.’ Jizyah is not taken except from the one capable of paying it due to Allah’s statement: “from the hand” i.e. from the capable ones. So if someone is incapable and is poor, it is not allowed (merely) not to take the jizyah. Rather it is obliged to spend upon him from the Bait al-Mal as it is spent upon Muslims. Upon taking the jizyah, it is obliged to take it with goodness and not with harshness or punishment, and to take it in a measure which they are able to bear. They are not oppressed nor is it taken from them beyond their capability. It is narrated from Hisham bin Hakim bin Hazzam that he passed by a people being punished over the jizyah in Palestine, so Hisham said: I heard the Messenger of Allah (saw) saying:
“Voorwaar, Allah zal op de Dag des Oordeels degenen straffen die in de wereld straffen.”
“Verily Allah will punish on the Day of Judgement those who punish in the world.”
Het is overgeleverd van Abdurrahman bin Jubayr bin Nafeer van zijn vader
It is narrated from Abdurrahman bin Jubayr bin Nafeer from his father
“Dat grote vermogen werd gebracht naar Umar bin Al-Khattab (Abu Ubayd zei: ik denk dat hij zei ‘van de hoofdelijke belasting (Jizyah)’). Hij zei: Voorwaar, ik geloof dat jullie de mensen hebben doen vergaan. Zij zeiden: Nee, bij Allah, wat wij hebben genomen was het extra deel en het zuivere. Hij zei: Zonder zweep of extra last? Zij zeiden: Ja. Hij zei: Lof zij aan Allah die dat niet met mijn handen of onder mijn gezag heeft bevolen” (overgeleverd door Abu Ubayd).
“That great wealth was brought to Umar bin Al-Khattab (Abu Ubayd said: I think he said ‘of the jizyah’). He said: Verily I believe that you caused the people to perish. They said: No, by Allah, what we took was the extra portion and the pure. He said: Without whip or additional burden? They said: Yes. He said: Praise be to Allah who did not ordain that upon my hands nor in my authority” (narrated by Abu Ubayd).
Het is niet toegestaan om de middelen van levensonderhoud van de beschermde niet-moslim (Dhimmi) te verkopen om de hoofdelijke belasting (Jizyah) te innen, ongeacht welke waarde deze bereiken. Er is overgeleverd van Sufyan bin Abu Hamza, die zei: Umar bin Abdulaziz schreef: “verkoop niet het werktuig van de mensen van dhimmah.” Abu Ubayd zei: ‘Dit wordt gezegd vanwege de grondbelasting (Kharaj), aangezien als het landbouwwerktuig wordt ingenomen, hij niet in staat is om te boeren, waardoor de grondbelasting (Kharaj) vervalt’, en andere levensmiddelen worden geanalogiseerd aan landbouwwerktuigen. Als de beschermde niet-moslim (Dhimmi) de islam aanneemt, wordt de hoofdelijke belasting (Jizyah) van hem weggenomen. Er is overgeleverd van Ubaydullah bin Rawaha, die zei:
It is not allowed to sell the means of the dhimmi’s sustenance in order to take the jizyah no matter what value they reach. It is narrated from Sufyan bin Abu Hamza who said: Umar bin Abdulaziz wrote “not to sell the tool of the people of dhimmah.” Abu Ubayd said: ‘It is said due to its kharaj since if the farming tool is taken then he is not able to farm so the kharaj becomes void’ and other tools of life are analogized upon farming tools. If the dhimmi embraces Islam, the jizyah is omitted from him. It is narrated from Ubaydullah bin Rawaha who said:
“Wij waren bij Masruq in Silsilah en hij vertelde mij dat een man moslim werd en dat er hoofdelijke belasting (Jizyah) van hem werd geïnd, waarna hij naar Umar bin Al-Khattab kwam en zei: O leider (Ameer) van de gelovigen, ik ben moslim geworden. Hij zei: Misschien ben je moslim geworden om bescherming te zoeken? Hij zei: Is er in de Islam iets dat mij zou beschermen? Hij zei: Zeker. Hij zei: Waarna Umar opschreef dat er geen hoofdelijke belasting (Jizyah) van hem geïnd mocht worden” (overgeleverd door Abu Ubayd).
“We were with Masruq in Silsilah and he related to me that a man became a Muslim and jizyah was taken from him so he came to Umar bin Al-Khattab and said: O Amir al-Mu’mineen, I have become Muslim. He said: Perhaps you became Muslim to seek protection? He said: Is there in Islam what would protect me? He said: Surely. He said: So Umar wrote that jizyah is not to be taken from him” (narrated by Abu Ubayd).
“Wij waren bij Masruq in Silsilah en hij vertelde mij dat een man moslim werd en dat er hoofdelijke belasting (Jizyah) van hem werd genomen, waarna hij naar Umar bin Al-Khattab kwam en zei: O leider (Ameer) van de gelovigen, ik ben moslim geworden. Hij zei: Ben je wellicht moslim geworden om bescherming te zoeken? Hij zei: Is er in de Islam iets dat mij zou beschermen? Hij zei: Zeker. Hij zei: Waarna Umar opschreef dat er geen hoofdelijke belasting (Jizyah) van hem genomen mocht worden” (overgeleverd door Abu Ubayd).
“We were with Masruq in Silsilah and he related to me that a man became a Muslim and jizyah was taken from him so he came to Umar bin Al-Khattab and said: O Amir al-Mu’mineen, I have become Muslim. He said: Perhaps you became Muslim to seek protection? He said: Is there in Islam what would protect me? He said: Surely. He said: So Umar wrote that jizyah is not to be taken from him” (narrated by Abu Ubayd).
En het is overgeleverd van Qaboos bin Abu Dhibyan van zijn vader, die zei: De Boodschapper van Allah ﷺ zei:
And it is narrated from Qaboos bin Abu Dhibyan from his father who said: The Messenger of Allah (saw) said:
“Er is geen hoofdelijke belasting (Jizyah) op de moslim” (overgeleverd door Abu Ubayd).
“There is not jizyah upon the Muslim” (narrated by Abu Ubayd).
Van ibn Abbas (vrede zij met hem), die zei: De Boodschapper van Allah ﷺ zei:
From ibn Abbas (ra) who said: The Messenger of Allah (saw) said:
Van ibn Abbas (vrede zij met hem), die zei: De Boodschapper van Allah ﷺ zei:
From ibn Abbas (ra) who said: The Messenger of Allah (saw) said:
“Twee qiblahs zijn niet passend in de wereld, en er is geen hoofdelijke belasting (Jizyah) op de moslim” (overgeleverd door Ahmad en Abu Dawud).
“Two qiblahs are not suitable in the world, and there is no jizyah upon the Muslim” (narrated by Ahmad and Abu Dawud).
Ahmad en Abu Dawud). Umar bin Abdulaziz schreef aan zijn functionaris die van mening was dat jihad verplicht was tegen de moslim die de islam had aanvaard om te vluchten voor de hoofdelijke belasting (Jizyah), en hij zei in zijn boek:
Ahmad and Abu Dawud). Umar bin Abdulaziz wrote to his official who considered that jihad was obliged against the Muslim who embraced Islam to flee from jizyah, and he said in his book:
“Voorwaar, Allah heeft Muhammad ﷺ als een gids gezonden en hem niet als een belastinginner gezonden.”
“Verily Allah sent Muhammad (saw) as a guide and did not send him as a tax-collector.”
De Islam heeft aangespoord tot het goed behandelen van de beschermde niet-moslim (Dhimmi). Dus men moet hem vriendelijkheid tonen en hem bijstaan in zijn zaken, en de moslims zijn verplicht hem te beschermen, evenals zijn bezit en eer, en te garanderen dat hij beschikt over kracht, verblijfplaats en kleding. Er is overgeleverd van Abu Wail van Abu Musa, of een van hen in zijn keten, dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei:
Islam exhorted treating the dhimmi with the good treatment. So he is shown gentleness and assisted in his matter(s), and the Muslims are obliged to undertake protecting him, his wealth and honour and to guarantee for him his strength, residence and clothing. It is narrated from Abu Wail from Abu Musa or one of them in his chain that the Messenger of Allah (saw) said:
“Voed de hongerigen, bezoek de zieken en bevrijd de gevangene”
“Feed the hungry, visit the ill and release the one in captivitiy”
Abu Ubayd zei: ‘Hetzelfde geldt voor de mensen van de dhimmah voor wiens bescherming zij vechten. Wanneer zij worden vrijgelaten, keren zij terug naar hun dhimmah en leggen zij de eed af als vrije personen; dit onderwerp wordt behandeld in vele overleveringen (Hadith).' Er is overgeleverd van Amru bin Maymun van Umar bin Al-Khattab (ra) dat hij in zijn testament voor zijn dood zei:
Abu Ubayd said: ‘The same applies for the people of the dhimmah for whose protection they fight. When they are freed, they return to their dhimmah and pledge as free persons; this issue is addressed in many ahadith.’ It is narrated from Amru bin Maymun from Umar bin Al-Khattab (ra) that he said in his will before his death:
“Ik beveel de kalief na mij aan met het een en het ander, en ik beveel hem aan om goed te zijn met de dhimmah van Allah en de dhimmah van Zijn Boodschapper ﷺ, om te strijden tegen hen die achter hen aan gaan en hen niet meer op te leggen dan hun vermogen.”
“I recommend the Khalifah after me with such and such, and I recommend to him to be good with the dhimmah of Allah and the dhimmah of His Messenger, to fight those behind them and not to impose upon them more than their ability.”
De beschermde niet-moslims (Dhimmi's) worden vrijgelaten in wat zij geloven en hun aanbidding vanwege de uitspraak van de Boodschapper ﷺ:
The dhimmis are left with what they believe and their worships due to the Messenger’s statement:
“Wie zich op het Jodendom of het Christendom bevindt, dan wordt hij daar niet van weggeleid” (overgeleverd door Abu Ubayd).
“Whoever is upon Judaism or Christianity, then he is not tempted from it” (narrated by Abu Ubayd).
De betekenis van “hij wordt er niet van weggeleid”, oftewel hij wordt niet gedwongen om het te verlaten maar wordt er juist op achtergelaten; en hem daarop achterlaten betekent hem achterlaten op zijn geloof en aanbidding. Dit is niet specifiek beperkt tot de Mensen van het Boek, maar anderen worden in dit onderwerp met hen vergeleken vanwege de uitspraak van de Boodschapper ﷺ over de Zoroastriërs (majus):
The meaning of “he is not tempted from it” i.e. he is not forced to leave it but is rather left upon it; and leaving him upon it means leaving him upon his creed and worship. This is not specific to the People of the Book but rather others are analogized upon them in this subject due to the Messenger (saw)’s statement about the Zoroastrians (majus):
“Volg met hen de profetische traditie (Sunnah) van de Mensen van het Boek” (Overgeleverd door Malik via de weg van Abdurrahman bin Awf).
“Follow with them the practice (Sunnah) of the People of the Book” (Narrated by Malik via the way of Abdurrahman bin Awf).
Vergelijkbaar met de Zoroastriërs zijn de overgebleven polytheïsten. Wat het eten van hun geslachtvlees en het trouwen met hun vrouwen betreft, dit wordt onderzocht. Als zij behoren tot de Mensen van het Boek, dat wil zeggen de Joden en Christenen, dan is het voor moslims toegestaan om hun geslachtvlees te eten en met hun vrouwen te trouwen vanwege de uitspraak van Allah:
Similar to the Zoroastrians are the remaining polytheists. As for eating their slaughtered meat and marrying from their women, this is looked into. If they are from the People of the Book i.e. from the Jews and Christians, then it is allowed for Muslims to eat their slaughtered meat and marry from their women due to Allah’s statement:
“En het voedsel van degenen aan wie het Boek is gegeven vóór jullie is toegestaan voor jullie en jullie voedsel is toegestaan voor hen. En de kuisde vrouwen van de gelovige vrouwen en de kuisde vrouwen van degenen aan wie het Boek is gegeven vóór jullie” [TMQ 5:5].
“And the food of those given the Book before you is allowed for you and your food is allowed for them. And the chaste women of the believing women and the chaste women of those given the Book before you” [TMQ 5:5].
Echter, als zij niet behoren tot de Mensen van het Boek, dan is het niet toegestaan om hun geslacht vlees te eten of met hun vrouwen te trouwen, vanwege de uitspraak van de Boodschapper ﷺ met betrekking tot de Zoroastriërs van Hijr.
However, if they are of other than the People of the Book, then it is not allowed to eat their slaughtered meat or marry from their women due to the Messenger’s statement regarding the Zoroastrians of Hijr
“Dat men van hen geen geslachtvlees mag eten en niet met hun vrouwen mag trouwen.”
“In that not to eat the slaughtered meat from them nor marry from their women.”
Wat betreft de ongelovigen die vrouwen van de moslims huwen, dit is absoluut niet toegestaan, en is verboden (Haram), of zij nu behoren tot de Mensen van het Boek of tot anderen, vanwege de uitspraak van Allah:
As for the disbelievers marrying from the Muslims’ women, this is absolutely not allowed, and is haram whether they are from the People of the Book or other than them due to Allah’s statement:
“Als jullie weten dat zij gelovige vrouwen zijn, stuur hen dan niet terug naar de ongelovigen. Deze vrouwen zijn niet toegestaan voor hen en zij zijn niet toegestaan voor deze vrouwen” [TMQ 60:10].
“If you know them as believing women then do not return them to the disbelievers. These women are not allowed for them and they are not allowed for these women” [TMQ 60:10].
Het is toegestaan dat tussen de beschermde niet-moslims (Dhimmi) en moslims transacties plaatsvinden van koop, verkoop, verhuur, partnerschap, verpanding enzovoort, zonder onderscheid tussen hen en de moslims. De Boodschapper van Allah ﷺ deed zaken met de mensen van Khayber, en zij waren Joden, voor de helft van wat er uit het land voortkwam, op voorwaarde dat zij het bewerkten met hun eigen vermogen en lichamen. De Boodschapper ﷺ kocht voedsel van een Jood uit Madinah en verpandde zijn harnas aan hem, en hij stuurde naar een Jood met het verzoek om twee kledingstukken van hem tot een tijd van gemak. Dit alles is een bewijs voor de toelaatbaarheid van alle transacties die plaatsvinden met beschermde niet-moslims (Dhimmi), behalve wanneer er zaken worden gedaan die betrekking hebben op verhuur, koop, verkoop of verpanding; in dat geval is het verplicht dat enkel de islamitische regels worden toegepast; het is absoluut niet toegestaan om met anderen dan deze regels te handelen. Op deze wijze zijn de beschermde niet-moslims (Dhimmi) burgers van de islamitische staat gelijk aan de rest van de burgers. Voor hen is het recht op burgerschap, bescherming, de garantie van hun leven, het goed behandelen van hen, vriendelijkheid en zachtmoedigheid. Voor hen is het de plicht om deel te nemen aan het leger van de moslims en samen met hen te strijden, maar strijden is niet verplicht voor hen. Voor hen is rechtvaardigheid zoals voor de moslims, en op hen rust wat op hen rust als billijkheid. Zij worden door de imam en de rechter beschouwd bij het verzorgen van hun zaken en bij het uitvoeren van transacties en straffen, net zoals de moslims worden behandeld zonder enig onderscheid, zodat rechtvaardigheid voor hen verplicht is zoals het verplicht is voor moslims.
It is allowed to occur between the dhimmis and Muslims the transactions of buying, selling, renting, partnership, pledge etc. without distinction between them and the Muslims. The Messenger of Allah (saw) conducted business with the people of Khayber, and they were Jews, upon half of what is produced from the land upon condition that they work it with their wealth and bodies. The Messenger (saw) bought food from a Jew of Madinah and pledged to him his armour, and he sent to a Jew requiring two garments from him until a time of ease. All this is evidence upon the permissibility of all transactions occurring with dhimmis except when they are dealt with transaction related to renting, buying, and selling or pledging it is obligatory that the Islamic rules alone be implemented; it is absolutely not allowed to deal with other than them. In this way are the dhimmi citizens of the Islamic State like the rest of the citizens. For them is the right of citizenship, protection, guaranteeing their life, treating them well, kindness and softly. Upon them is to participate in the Muslims’ army and fight together with them but fighting is not obligatory upon them. For them is justice as for Muslims, and upon them is what is upon them as equity. They are considered by the Imam and judge in taking care of their affairs and when implementing the transactions and punishments just like the Muslims are looked upon without any distinction so justice is obligatory for them as it is obligatory for Muslims.
“Voorwaar, de inning van de belasting is in het Vuur, oftewel de verzamelaar van de zakat” (overgeleverd door Abu Ubayd)
“Verily the collector of duty is in the Fire i.e. the tithe collector” (narrated by Abu Ubayd)
Van Ibrahim bin Muhajir, die zei: Ik hoorde Ziyad bin Hudayr zeggen:
From Ibrahim bin Muhajir who said: I heard Ziyad bin Hudayr saying:
“Ik ben de eerste belastinginner die de zakat in de Islam heeft geïnd. Ik zei: Van wie inden jullie de zakat? Hij zei: Wij inden geen zakat bij een moslim of een mu’ahid. Wij inden de zakat bij de christenen van Bani Taghlib” (overgeleverd door Abu Ubayd).
“I am the first tithe-collector who collected tithe in Islam. I said: Whom did you use to tithe? He said: We did not tithe a Muslim or mu’ahid. We used to tithe the Christians of Bani Taghlib” (narrated by Abu Ubayd).
De belasting op handel wordt niet geheven van de moslim of de beschermde niet-moslim (Dhimmi). Wat Umar (ra) van de moslim inde, was armenbelasting (Zakah), en van de beschermde niet-moslim (Dhimmi) was het volgens de voorwaarden van het verdrag waaraan zij zich hadden onderworpen en waarbij zij beschermde niet-moslims (Dhimmi) werden. Wat betreft wat er in de vergane tijden met de beschermde niet-moslims (Dhimmi) werd gedaan, dit was een fout in het begrip en een imitatie van een deel van wat voortkwam uit de voorwaarden van Umar (ra) in zijn tijd. Indien zij dit nauwkeurig hadden begrepen, zouden zij begrijpen dat Umar (ra) deed wat de voorwaarden van het verdrag dat zij accepteerden inhielden, en los daarvan wenste Umar alle het goede voor de beschermde niet-moslims (Dhimmi). Daarom worden de beschermde niet-moslims (Dhimmi) met de beste behandeling behandeld en wordt wat de Shar’a heeft gebracht op hen toegepast, tenzij de belofte van hun wapenstilstand voorwaarden bevat die op hen zullen worden uitgevoerd zoals zij zijn gekomen.
The tax on trade is not taken from the Muslim or the dhimmi. What Umar (ra) took from the Muslim was zakat, and from the dhimmi it was according to the conditions of the treaty to which they submitted and became dhimmis. As for what was done to dhimmis in the declined ages, this was an error in understanding and imitation of some of what came of the conditions of Umar (ra) in his time. Had they comprehended accurately, they would understand that Umar (ra) did what the treaty conditions which they accepted included and apart from that Umar advised all the good for the dhimmis. Therefore the dhimmis are treated with the best treatment and what the Shar’a came with is implemented upon them except if the pledge of their truce includes conditions which will be executed upon them as they came