دایرۀ امور خارجه مسئول تمام امور مرتبط با روابط دولت خلافت با دولت‌های خارجی است، چه از جنبۀ سیاسی، چه از جنبه‌های اقتصادی، صنعتی، کشاورزی و تجاری، یا ارتباطات پستی، کابلی و بی‌سیم و غیره.

The Department of Foreign Affairs is in charge of all the affairs connected to the relations of the Khilafah state with the foreign states, whether from the political angle, or economic, industrial, agricultural and trade aspects, or postal, cable and wireless connections and so on.

وزارت امور خارجه مسئولیت تمام امور خارجی را بر عهده دارد که به روابط دولت خلافت با دولت‌های دیگر مربوط می‌شود، هر قدر این امور و روابط گوناگون باشند؛ خواه به جنبه سیاسی و آنچه در تشکیل پیمان‌ها، معاهدات صلح، آتش‌بس‌ها، مذاکرات، تعیین سفیران، اعزام پیام‌آوران و نمایندگان، و تأسیس سفارتخانه‌ها و کنسولگری‌ها مربوط می‌شود، یا روابطی که به امور اقتصادی، کشاورزی یا تجاری مربوط است، و همچنین ارتباطات پستی یا مخابراتی سیمی و بی‌سیم و غیره. همه این امور توسط وزارت امور خارجه اداره می‌شود، زیرا به روابط دولت خلافت با دیگر دولت‌ها مربوط است.

The Foreign Affairs Department undertakes the responsibility of all foreign affairs, pertaining to the relation of the Khilafah State with foreign states, whatever these affairs and relations may be, whether they are related to the political aspect and what it entails in the forming of pacts, peace treaties, ceasefires, negotiations, appointing ambassadors, sending Messengers and delegates, and establishing embassies and consulates, or relations that are related to matters that are economic, agricultural or are to do with trade, as well as postal communications or wire and wireless communications and so on. All of these matters are run by the Foreign Affairs Department, because they are concerned with the relations of the Khilafah State with other States.

پیامبر ﷺ همان‌گونه که در بخش مربوط به دستیار اجرایی توضیح داده شد، با دیگر دولت‌ها و نهادها روابط خارجی برقرار می‌کرد. او ﷺ عثمان بن عفان را فرستاد تا با قریش مذاکره کند، همان‌گونه که خود با نمایندگان قریش گفتگو کرده بود. او ﷺ نمایندگانی نزد پادشاهان فرستاد و نمایندگان پادشاهان و امیران را پذیرفت و پیمان‌ها و معاهدات صلح منعقد کرد. به همین ترتیب، خلفای او ﷺ نیز با دیگر دولت‌ها و نهادها روابط سیاسی برقرار می‌کردند. آنان افرادی را برای انجام این امور از جانب خود تعیین می‌کردند، بر این اساس که هر کاری را که شخص خودش می‌تواند انجام دهد، می‌تواند آن را به فرد دیگری واگذار کند تا از جانب او انجام دهد.

The Messenger (pbuh) used to establish foreign relations with other states and entities, as was explained in the section regarding the executive assistant. He (pbuh) sent ‘Uthman b. ‘Affan (ra) to negotiate with Quraysh just as he (pbuh) negotiated with the delegates of Quraysh. He (pbuh) sent delegates to the kings and he (pbuh) received the delegates of kings and Amirs and concluded pacts and peace treaties. Similarly, his (pbuh) Khulafaa’ used to establish political relations with other states and entities. They would appoint people to carry these actions out on their behalf, on the basis that whatever action a person can perform by himself, he can delegate it to some other person to carry it out on his behalf.

به‌دلیل پیچیدگی‌های زندگی بین‌المللی و گستردگی و تنوع روابط سیاسی بین‌المللی، ما بر این رأی هستیم که خلیفه باید نهادی ویژه روابط بین‌المللی را در داخل دولت واگذار کند، که خلیفه کار آن را همان‌گونه پی می‌گیرد که کار هر نهاد حکومتی و اداری دیگر در دولت را پی می‌گیرد، چه مستقیماً و چه از طریق دستیار اجرایی، و این همه مطابق با احکام شرعی مربوط انجام می‌شود.

Due to the complications of international life, and the vastness and variety of international political relations, we adopt that the Khalifah should delegate an institution within the state specific to the international relations where the Khalifah follows its work as he does with any other ruling and administrative institutions in the state, whether directly or through the executive assistant, in accordance with the related Shari’ah rules.