والی، بحیثیتِ خلیفہ کے نمائندے کے، اپنی ولایت کے محکموں کے امور پر حکمرانی اور ذمہ داری کے لازمی اختیارات رکھتا ہے، لہٰذا اپنے صوبے میں اسے وہ تمام اختیارات حاصل ہیں جو ریاست میں معاون (مُعاوِن) کو حاصل ہوتے ہیں۔ وہ اپنے صوبے کے لوگوں پر قیادت اور ہر اس چیز پر کنٹرول رکھتا ہے جو اس سے متعلق ہو، سوائے مالیات، عدلیہ اور فوج کے۔ البتہ پولیس اپنے نفاذ کے پہلو سے (نہ کہ انتظامی پہلو سے) اس کی قیادت کے تحت آتی ہے۔

The governor has the mandatory powers of ruling and responsibility over the tasks of the departments in his governorship as a delegate of the Khalifah, so he has all the powers in his province that the assistant has in the State. He has leadership over the people of his province and control over everything that is connected with it apart from the finances, judiciary and Army. However, the police come under his leadership from the angle of implementation not administration.

دلیل آن این است که والی نماینده‌ی خلیفه در آن جایگاهی است که به آن منصوب شده، و از این رو در آن جایگاه دارای اختیارات الزامی خلیفه است؛ و او اگر ولایتش عام باشد، از نظر کنترل کلی شبیه معاون است؛ به عبارت دیگر، در آن جایگاه کنترل کلی به او داده شده است. اگر ولایتش خاص باشد، تنها در اموری که به آن منصوب شده دارای کنترل خاص است و در غیر آن هیچ اختیار الزامی برای کنترل ندارد.

Its evidence is that the governor is the delegate of the Khalifah in the position that he was appointed to and so he has the mandatory powers of the Khalifah in that position, and he is similar to the assistant with respect to the general control if his governorship was a general one; in other words, he has been given the general control in that position. He has specific control in the issues that he was appointed to alone if his governorship was specific, and he has no mandatory powers for control in other than that.