ماده ۹۲ - پیش‌نویس قانون اساسی دولت خلافت | Quran Course

ماده ۹۲ - پیش‌نویس قانون اساسی دولت خلافت | Quran Course

0% read · 1 min left

پیش‌نویس قانون اساسی دولت خلافت Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

ماده ۹۲

Article 92

by Sheikh Taqiuddin An-Nabahani1 min readViewed 186 times

قضاء المظالم لا يتقيّد بجلسةٍ محدَّدة، ولا بطلب المتظلِّم، ولا بحضور المدَّعي. فله السلطة للنظر في أيّ قضيةٍ من قضايا الظلم، ولو لم يكن هناك مدَّعٍ.

The judiciary of the Injustice Acts (Madhalim) is not restricted by a court session or the request of the defendant or the presence of the plaintiff. It has the authority to look into any case of injustice even if there is no plaintiff.

دلیلِ آن، شاهدی است که شرایطِ صحیحِ جلسه برای رسیدگی به یک پرونده را تأیید می‌کند. این شرایط درباره‌ی دادگاه مظالم صادق نیست، زیرا در نبودِ شاکی؛ چون حضورِ شاکی الزامی نیست، و دادگاه به مظلمه رسیدگی می‌کند حتی اگر هیچ‌کس شاکی نباشد. همچنین الزامی نیست که متهم حاضر باشد، زیرا دادگاه بدونِ نیاز به حضورِ متهم به پرونده رسیدگی می‌کند، چون به مظلمه و متهم به دقت می‌نگرد. بنابراین، دلیلی که حضورِ متهم و شاکی را در جلسه‌ی دادگاه شرط می‌داند، همان سخنِ پیامبر ﷺ است.

Its proof is the evidence which confirms the conditions for the correct session to look into a case does not apply to the Court of Injustices (Madhalim) due to the absence of a plaintiff, since there is no requirement for the presence of a plaintiff, as it will look into the injustice (Madhlamah) even if no one was a plaintiff. Also, the lack of necessity for the defendant to be present, because the court looks into the case without requiring the defendant to be present since it is looking closely at the injustice (Madhlamah) and the defendant. Therefore, the evidence which makes the court session a condition - which is the words of the Messenger (pbuh).

با این حال، به سبب جایگاه این دادگاه از لحاظ قدرتش، پیش‌تر پیرامون آن چیزهایی وجود داشت که به آن تصویری باشکوه و بزرگ می‌بخشید. در زمان سلاطین مصر و شام، نشست سلطان که در آن به رسیدگی به مظالم پرداخته می‌شد، «خانه‌ی عدالت» نامیده می‌شد و یکی از نمایندگان او با حضور قاضیان و فقیهان این نشست را برگزار می‌کرد. المقریزی در کتاب خود با عنوان «السلوک لمعرفة دول الملوک» (راه شناخت دولت‌های پادشاهان) یادآور شده است که سلطان الملک الصالح ایوب، نمایندگانی را برای انجام امور به نیابت از خود در خانه‌ی عدالت گمارد. آنان در آنجا می‌نشستند تا مظالم را برطرف کنند و شاهدان، قاضیان و فقیهان همگی حضور داشتند. اشکالی ندارد که دادگاه مظالم، بنایی باشکوه باشد، زیرا این از اموری مباح است، به‌ویژه اگر این امر، شکوه عدالت را بازتاب دهد.

However, due to the position of this court, from the angle of its powers, it used to be surrounded by what gave it an imposing and great image. In the time of the Sultans in Egypt and Ash-Sham the sitting of the Sultan during which the injustices (Madhalim) were looked into was called “The House of Justice”, and one of his delegates would undertake the session with judges and jurists present. Al-Maqrizi mentioned in his book entitled “Al-Suluk Ila Ma’rifat Duwal Al-Muluk” (The Way to Know the States of the Kings), that the Sultan Al-Malik Al-Salih Ayyub appointed deputies to act on his behalf in the House of Justice. They used to sit there to remove the injustices (Madhalim), and there would be witnesses, judges and jurists all present. There is no harm in making the Court of Injustices (Madhalim) a splendid building, for this would be from the permitted issues, especially if this reflected the might of justice.