سه دسته‌ی مالکیت عمومی وجود دارد:

There are three categories of Public Ownership:

الف. مصالح عامه، مانند فضاهای باز در شهرها.

a. Public utilities, such as the open spaces in the towns.

ب. منابع معدنی عظیم، مانند میادین نفتی.

b. Vast mineral resources, like oil fields.

ج. اشیاء و چیزهایی که بنا بر طبیعت خود مانع مالکیت افراد می‌شوند، مانند رودخانه‌ها.

c. Things which, by their nature, preclude ownership by individuals, such as rivers.

دلیل این ماده همان دلیل ماده ۱۲۹ است، و بنابراین دلیل بند «ج» تأیید پیامبر ﷺ بر مردمی است که در مالکیت راه‌های عمومی شریک‌اند، و سخن ایشان:

The evidence of the article is the evidence for article 129, and so the evidence for clause: “c” is the affirmation of the Messenger (pbuh) upon the people sharing the ownership of the public pathways, and his words:

.» مِنًً مُنَاخُ مَنْ سَبَقَ « .

.» مِنًً مُنَاخُ مَنْ سَبَقَ « .